จะฝันก็ไม่แปลกแต่หากว่าฝันถึงเื่เดิม ๆ กับคนที่เขาเห็นหน้าไม่ชัดแต่ก็มั่นใจว่าเป็คนเดิมทุกครั้ง เป็ความฝันที่มันเริ่มจะถี่ขึ้นเรื่อย ๆ
เขาควรจะทำยังไงดีหาทางให้ลืมเลือนไปโดยเร็วที่สุด หรือค้นหาต้นตอของความฝันนั้น
“ยอดรัก”
อีกแล้ว...เสียงร้องเรียกนำทางมาอีกแล้วเขากำลังจะเริ่มความฝันเฉกเช่นเดิมอีกแล้วสินะ หากครั้งนี้แตกต่างจากที่เคยเป็มาที่ปกติแล้วเขาจะหลับสนิทและฝันเป็เื่เป็ราวที่ก็จำได้บ้างไม่ได้บ้างแต่มันมีความรู้สึกอบอุ่นที่แฝงไว้ด้วยความเ็ปทิ้งไว้เสมอ เพราะค่ำคืนนี้เขาไม่ได้นอนหลับสนิทอย่างที่ผ่านมาในครั้งนี้มันเหมือนกับว่าเขาอยู่ในห้วงของความฝันที่กึ่งมีสติอยู่บ้างเล็กน้อย แล้วความฝันมันก็เริ่มต้นเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา
“ยอดรัก”
คนถูกเรียกที่ตอนนี้ได้สติไปมากกว่าครึ่งพยายามที่จะลืมตาตื่นเพื่อที่เขาจะได้คุยกับคนนั้นที่ร้องเรียกและทำบางสิ่งบางอย่างกับร่างกายของเขาให้รู้เื่สักที...อย่าตามมาหลอกมาหลอนกันอีกได้ไหมแต่ที่ทำได้คือนอนกระสับกระส่ายเพราะทำอย่างไรก็ไม่อาจลืมตาตื่นขึ้นได้แล้วเสียงที่ร้องเรียก “ยอดรัก” ก็ดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
“ได้ยินแล้วจะเรียกทำไมนักหนา” เขาเพียงแค่คิดเท่านั้นแต่เหมือนคนที่ร้องเรียกจะล่วงรู้ถึงได้หัวเราะออกมา มันยิ่งทำให้เขาโมโห “มีอะไรก็รีบพูดมา คนจะหลับจะนอนอ๋อ...พูดจบแล้วก็รีบไปไกล ๆ แล้วก็ไม่ต้องมาเรียกหา มาเข้าฝันกันอีกนะ เหนื่อย”
พอเขาบอกไปอย่างนั้นรอบกายก็เงียบสนิทจนเขาได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเองก่อนความเย็นจะคืบคลานเข้าหาพร้อมกับร่างหนาที่หยุดยืนอยู่ตรงปลายเตียงนอนขนาดสามฟุตครึ่ง
แม้เขาจะไม่ได้ลืมตาตื่นแต่กลับรู้สึกว่าเห็นใบหน้าที่เหมือนมีแสงตกกระทบจนเห็นได้ไม่ชัดเจนทว่ากลับได้เห็นลำคอหนาไล่ลงมาจนถึงแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็มัด ๆลับหายไปในขอบกางเกงผ้าเอวต่ำ
“ไม่เห็นทำอะไรสักอย่างทำไมถึงเหนื่อยได้ล่ะ”
เขาได้แต่ออกอาการฮึดฮัดเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนี้...เขาเป็ผู้ถูกกระทำนะสิแม้ร่างกายจะเ็ปไปบ้างแต่ก็มีความสุขสมหวังอยู่ไม่น้อยแต่นั่นก็ก่อนที่จะพบกับความปวดร้าวใจจนน้ำตาไหลออกมาทุกครั้ง
“ก็ลองมาเป็ผมดูบ้างไหมล่ะ”เขาเอ่ยออกไป อีกฝ่ายก็หัวเราะกลับมาขณะเดินมาทรุดกายลงนั่งบนเตียง
อยู่ใกล้กันแค่นี้เองแต่ทำไมเขาถึงยังเห็นใบหน้าผู้ชายตรงหน้าไม่ชัดสักครั้ง อยากจะลุกขึ้นเพื่อจะได้มองใบหน้าของคนที่ฝันถึงอยู่บ่อยครั้งแต่เรี่ยวแรงกลับไม่มีและสิ่งที่ทำได้คือการมองร่างแข็งแกร่งขยับเข้ามาหาเรื่อย ๆเมื่อมือแกร่งวางลงบนข้อเท้า หัวใจเขาก็เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงในหัวเริ่มคิดถึงภาพที่ตนเองเปลือยเปล่า ถูกอีกฝ่ายคลอเคลียแนบชิดเสียงลมหายใจที่หอบพร่ากับน้ำเสียงนุ่มทุ้มที่เอื้อนเอ่ยใกล้ใบหูหรือแม้กระทั่งยามที่ปากหนาขบเม้มบนผิวกาย ที่จะมีร่องรอยเหลือให้เห็นทุกครั้งในตอนที่ตื่นนอน
“ไม่ล่ะ...เป็อย่างนี้นะดีแล้ว”ไม่เพียงเอ่ยตอบเสียงนุ่มทุ้ม เขายังโน้มใบหน้าลงไปแนบริมฝีปากบนข้อเท้าคนตัวเล็กกว่าที่ตอนนี้มองมาด้วยสายตาสั่นไหวและเต็มไปด้วยความเขินอาย
“คิดถึงนะ”
“ถ้ามาแล้วทำเช่นนี้ตลอดก็ไม่ต้องคิดถึงกันหรอก” เพราะยอดรักโต้กลับไปด้วยน้ำเสียงค่อนข้างจะแข็งกระด้างปากหนาที่ขบเม้มผิวกายเนียนเรียบอยู่หยุดชะงักพร้อมกับสายตาเข้มดุที่เหลือบขึ้นมอง
“ก็ยังเจอกันแบบคนทั่วไปไม่ได้นี่น่า”
“แล้วเมื่อไหร่จะได้เจอกันล่ะหลายปีแล้วนะที่ผมฝันอยู่แบบนี้”น่าจะเรียกได้ว่าเขาเริ่มฝันถึงผู้ชายคนนี้ั้แ่รู้ความแหละแต่่นั้นความฝันก็เป็แบบทั่วไปที่เหมือนกับเพื่อนสนิทได้พบเจอกันเมื่อเขาโตขึ้น มีความ้าทางร่างกายตามประสาหนุ่มวัยรุ่น ความฝันก็เริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงไปแรกเริ่มเขาหวาดกลัวในสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้ยอมให้อีกฝ่ายปลุกเร้าความ้าจนกลายเป็เหมือนกับสิ่งเสพติดที่เฝ้าถวินหาในทุกค่ำคืน
“ไม่นานแล้วล่ะกลัวแต่ถ้าพบเจอกันจริง...ยอดรักจะกลัวผมหรือเปล่า”
“ทำไม”
“เพราะผมไม่เหมือนคนอื่น”
“ก็คงจะกลัว...มั่ง”ยอดรักตอบกลับไปอย่างไม่มั่นใจเพราะการได้เจอกันแบบนี้ทำให้เขาค่อนข้างจะมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดาเช่นเขาแต่จะแตกต่างกันอย่างไรเขาก็ตอบไม่ได้เหมือนกันทว่าระหว่างเจอกันแบบนี้กับการได้เห็นหน้า...อย่างไหนมันจะดีกว่ากัน“แต่ได้เจอกันอย่างคนปกติทั่วไป ดีกว่าเรามาเจอกันในฝันแบบนี้หรือเปล่าล่ะ”
“ก็น่าจะดีกว่านะเวลาที่ผมทำแบบนี้”มือแกร่งวางลงบนหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมวลเนื้อนุ่มนิ่มของคนตัวเล็กกว่านิ้วยาวคืบคลานสอดเข้าไปในกางเกงที่อีกฝ่ายนุ่งเพื่อจะได้ัักับเ้ายอดรักน้อยๆ ที่ตอนนี้เริ่มตื่นตัว “มันจะต้องดีกว่าการตกอยู่ในความฝันมากมายอยู่นะ”
“ฮื่อ...ก็คงจะดีกว่าจริง ๆนั่นแหละ” ยอดรักกัดฟันตอบไปเมื่อถูกมือแกร่งลูบไล้พุงที่เต็มไปด้วยหมู่มวลเนื้อนุ่มนิ่มเรื่อยลงไปปลุกเ้าตัวน้อยที่หลับอยู่ให้ค่อยๆ ตื่นขึ้นมา
“คิดถึงมากเลยไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน” ริมฝีปากหนาขบเม้มกัดผิวเนื้อเนียนเรียบพลางสองมือแกร่งลูบไล้ไปบนลำตัวของคนตัวเล็กที่เขารู้สึกว่าผอมกว่าครั้งก่อนที่ได้พบเจอกัน...ในความฝันจนคิดไว้ว่าถ้าได้เจอหน้ากันจริง ๆ จะขุนอีกฝ่ายให้อ้วนให้มากกว่านี้ จะได้มีเนื้อมีหนังเพื่อที่เขาจะได้กอดรัดอย่างไม่ต้องกลัวอีกฝ่ายเจ็บตัว
“ก็แล้วใครกันล่ะที่หายไปนะ”ยอดรักอดที่จะพูดด้วยความน้อยใจไม่ได้
“ไม่ได้อยากจะหายไปแต่มีธุระต้องไปจัดการนะสิ”
จะว่าไป...เขาก็รู้สึกเหมือนกับว่าคนตรงหน้ามีอาการเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้าอยู่นะ“แล้วทำไมถึงไม่พักล่ะ มาเจอกันแบบนี้จะไม่เหนื่อยกว่าเก่าหรือไง”
“คิดถึง”
เพียงคำสั้น ๆกับน้ำเสียงที่อบอุ่นและอ่อนโยน ทำให้ยอดรักใจเต้นระรัว เผลอยิ้มออกมาขณะยื่นมือไปัักับใบหน้าที่ไม่ว่าทำอย่างไรเขาก็มองไม่ชัดสักครั้งอย่างแ่เบาเพราะเขาเองก็คิดถึงและเป็ห่วงอีกฝ่ายเช่นกัน
ลิ้นอุ่นชื้นไล้เลียนิ้วเรียวสลับปากหนาขบเม้มกัดก่อนที่คนตัวใหญ่กว่าจะทรุดกายลงนั่งคร่อมสองขาของคนตัวเล็กและยื่นมือไปสอดเข้าระหว่างลำตัวเพรียวบางดึงคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นมานั่งพลางสองมือแนบบนใบหน้าพร้อมกับนิ้วเรียวลากไล้บนผิวแก้ม
แม้จะเห็นใบหน้าไม่ชัดเจนหากยอดรักกลับเห็นความคิดถึงและความปรารถนาที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคมเข้มที่มันทำให้เขารู้ว่าทุกอย่างกำลังจะเริ่มต้นพร้อมกับริมฝีปากหนาที่แนบลงมาบนริมฝีปากความอบอุ่นที่แฝงไว้ด้วยความอ่อนหวานและเร่าร้อนทำให้หัวใจยอดรักเต้นแรงสองมือเล็กยกขึ้นวางบนแผ่นอกกว้างกำยำ
“อื้อ”ยอดรักประท้วงออกไปเมื่อฟันของอีกฝ่ายขบกัดลงมาบนกลีบปากสลับลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากอุ่นชื้นที่ปลายลิ้นรอเกี่ยวพันอยู่แล้วขณะที่มือหนาก็สอดเข้าไปลูบไล้ผิวกายเนียนเรียบที่ซุกซ่อนอยู่ภายในเสื้อกล้ามที่ชายเสื้อด้านล่างขาดอยู่หลายจุดก่อนริมฝีปากหนาจะขบเคลื่อนลงมาคลอเคลียขบกัดซอกคอ
“เป็หมาหรือไง กัดจริง”ยอดรักเผลอพูดอย่างอดไม่ไหวเมื่อรับรู้ว่าอีกฝ่ายขบเม้มกัดสลับเม้มดูดั้แ่ลำคอลงมาจนถึงหน้าอกของตนเองที่ตอนนี้น่าจะมีรอยแดงแต้มเป็จุดๆ แล้วก็ยังไม่ยอมหยุดด้วย
แต่นอกจากคนถูกกล่าวหาว่าเป็หมาจะไม่โกรธแล้วเขายังจะหัวเราะออกมาขณะดึงเอาเสื้อกล้ามที่ควรจะนำไปทำเป็ผ้าขี้ริ้วได้แล้วออกจากกายบางโยนทิ้งไปเพื่อตนเองจะได้แนบปากลงบนผิวเนื้อเนียนเรียบที่ต้องทำรอยเอาไว้ให้ชัดเจนมากที่สุด
“อื้อ” ยอดรักประท้วงถึงเขาจะวาบหวามปั่นป่วนเพราะััจากมือหนาที่ลูบไล้สลับหยอกเย้ากับน้องรักน้อยๆ ของตนเอง แต่ก็เจ็บจี๊ด ๆ ระคนเสียวซ่านเพราะปากหนาของคนที่เขายังไม่รู้จักชื่อดูดเม้มและขบกัดผิวกายอย่างไม่ยอมหยุดเช่นกัน
เสียงลมหายใจของยอดรักหอบกระเส่าเมื่อปากหนาได้ค้นพบกับปลายยอดอกแล้วรีบขบเม้มกัดสลับเรียวลิ้นอุ่นชื้นไล้เลียขณะที่นิ้วยาวก็หยอกเย้ากับปลายยอดอกอีกข้างสลับเคลื่อนไปลูบไล้แผ่นหลังและเลื่อนไปบีบเคล้นบั้นท้าย
เพราะห่างหายจากการฝันถึงเื่นี้กับชายคนนี้นานแรมเดือนเพียงแค่กึ่งกลางกลายของเขาได้ัักับมือหนามันก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที แต่ก่อนที่มันจะถูกััมากไปกว่านั้น ก็...