นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

บ้านน้อยแสนสุข มีป้ายไม้เล็กๆติดอยู่หน้าบ้านสองชั้นหลังหนึ่ง ในโครงการบ้านจัดสรรชานเมืองเชียงใหม่“ฟุบ!” เสียงฝาตู้แคปซูลเปิดออก ชายหนุ่มลืมตาขึ้นแล้วค่อยๆลุกอออกจากแคปซูล เขาเดินไปล้างหน้าแปรงฟัน อาบน้ำเรียบร้อยก็กลับมานั่งบนเตียง แล้วดูนาฬิกา ‘เจ็ดโมงเช้า เซิร์ฟเวอร์ของ BEO กำลังจะเปิดอย่างเป็นทางการแล้วสินะ ดีที่มีการอัพเดทระบบ เตะเราออกจากเซิร์ฟเวอร์มาพอดี หน้าต่างสถานะก็ไม่มี ไม่รู้จะกดปุ่มออกจากเกมยังไง หรือว่าเราจะต้องติดอยู่ในเกมออกมาไม่ได้เหมือนในการ์ตูนญี่ปุ่น บรื๋อออ น่ากลัวจัง’ ชายหนุ่มคิดในใจ ชายหนุ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมออกบ้านไปตามที่ได้นัดกับเพื่อนๆเอาไว้ เขาส่องกระจกเช็คความเรียบร้อยของเสื้อยืดสีดำยานๆ กับกางเกงยีนส์ขาดๆของเขา ผมยาวประมาณไหล่ของของชายหนุ่มหวีจัดทรงง่ายๆ แล้วเขาก็สวมแว่นสายตากรอบหนาอันเดิม ใบหน้าอันคุ้นเคย และบอกตัวเองเสมอว่าหล่อจริงๆ(ตรงไหน) เอกภพ หรือเคออส ชายหนุ่มหน้านิ่งมาดกวนพร้อมออกบ้านแล้ว เอกเดินลงมาจากห้องนอนชั้นสองไปที่ห้องครัว แล้วเปิดตู้เย็นหยิบแซนด์วิชที่แม่ของเขาทำไว้ให้มาทานเป็นอาหารเช้า เขาทำอย่างนี้เป็นประจำ เพราะแม่แอนของเขาต้องตื่นแต่เช้าไปเปิดร้านกาแฟของเธอ หลังจากทานเสร็จเขาก็ออกเดินทางด้วยรถมอเตอร์ไซค์ส่วนตัว ยี่ห้อโอปป้า รุ่นตูดเป็ดสีดำ แม้แต่ย่านชานเมืองของเชียงใหม่ก็ยังรถติด เพราะเป็นเวลาเข้างานตอนเช้าพอดี แต่เอกขับรถมาสักครู่ก็ถึงที่หมายซึ่งเป็นร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ที่นี่เป็นร้านสองชั้นสไตล์มินิมอลแบบญี่ปุ่น สร้างอยู่บนที่ดินในซอยใกล้กับถนนใหญ่ มีพื้นที่จอดรถยนต์กว้างขวาง มีห้องประชุมให้เช่า24ชั่วโมง มีโซนรับแขกในสวน ที่มีการออกแบบผสมสานของสไตล์มินิมอล กับคติแบบเซน และชินโตอย่างลงตัว ที่นี่คือร้านของแม่แอนนั่นเอง ณ ร้านมิโกยะ ที เฮ้าส์เอกเปิดประตูหน้าร้านเข้าไปตามปกติ แล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์กาแฟ มีพนักงานสวมเครื่องแบบ ของร้านสีขาวแดงอยู่ประมาณ 5 คน เอกเดินเข้าไปหาหนึ่งในนั้น“แม่แอนคร้าบบบบบ ลาเต้เย็นแก้วนึง แล้วเพื่อนๆผมมารึยังคับ”“จ้า...เจ้าลูกชาย ที่มาถึงมีเจ้ากายแค่คนเดียว อยู่ในสวนที่โต๊ะข้างหอเจ้าที่น่ะ” แม่แอนตอบเสร็จก็รีบไปทำเครื่องดื่มทันที“รับทราบคับ” เอกตะเบ๊ะวันทยหัตถ์ให้แม่แล้วเดินไปหาเพื่อนทันที เอกเดินไปหาเพื่อนที่นั่งรออยู่ในสวนด้านในสุด เขาเห็นแล้วก็ทักเพื่อนก่อนทันที“ไอ้กาย มานั่งที่ประจำอีกแล้วเหรอ ถ้าแกชอบแบบศาลเจ้าญี่ปุ่นนี่เดี๋ยวฉันเอาเบอร์ช่างให้แกดีไหม จะได้ไปทำให้แกที่บ้าน”“เฮ้ย...ไอ้เอก ถ้าฉันให้ช่างไปทำไว้ที่บ้าน แล้วฉันจะหาเรื่องอะไรมากินกาแฟฟรีที่นี่ได้วะ” กายชายหนุ่มผมสั้นทรงหน้าม้า สไตล์เกาหลี ในชุดเสื้อเชิ้ตหลวมลายขาวเขียว กางเกงยีนส์ขาสั้น และรองเท้าผ้าใบสีเขียว ทักทายเพื่อนแบบกวนๆ ทันใดนั้น เอกก็รู้สึกได้ถึงบรรยากาศเก่าๆ กับเพื่อนตั้งแต่ตอนอยู่มัธยมปลายวูบเข้ามาในความทรงจำ ทั้งที่เพิ่งผ่านมาแค่ 2 ปีเท่านั้น เขาเหม่อลอยไปสักพัก เมื่อรู้สึกตัวก็หัวเราะกลบเกลื่อน “ฮ่าๆๆ กินเค้กรึยัง สั่งมากินเลยก็ได้นะ รอไอ้สองตัวนั้นมาคงอีกสักพัก”“เฮ้ยๆๆ สองตัวไหนวะ ปากดีนะมึงไอ้เอก” เฟลม ชายหนุ่มหัวเกรียนผิวคล้ำ ใส่ชุดนักกีฬาบาสเก็ตบอลสีแดง ตะโกนสวนกลับมา“ไอ้เฟลม ไอ้กันมาซะที รอนานแล้วนะ” เอกเรียกเพื่อน“อย่ามามั่วไอ้เอก ฉันขับรถมาจอดหลังแกนิดเดียวเอง ฮ่าๆๆ” กัน ชายหนุ่มผมเงินซอยสไตล์เกาหลี หน้าหล่อผิวขาว สวมเสื้อแจ็คเก็ตกีฬาสีฟ้า กางเกงยีนส์ขายาว ชายหนุ่มทั้งสี่คน ทักทายพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน พวกเขาไม่ได้รวมตัวพร้อมหน้ากันมาถึง 2 ปี เพียงแต่ติดต่อกันผ่านโซเชียลมีเดีย หรือนัดรวมตัวกันแต่ไม่ครบบ้าง หลังจากพูดคุยเรื่องไร้สาระมากมายไปได้ประมาณหนึ่งชั่วโมง “ไอ้กันตกลงว่าแกนัดพวกเรามาทำไมวะ เหมือนจะเป็นเรื่องสำคัญนี่” เอกเอ่ยตัดบทเรื่องใต้สะดือที่เฟลมกำลังเล่าอยู่“อะแฮ่มๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอก ฉันแค่อยากชวนพวกแกสามคนมาเล่น Brave Empire Online ด้วยกันเท่านั้นเอง” กันตอบมาด้วยน้ำเสียงมีพิรุธ“เฮอะ! ชวนเล่นเกม! แกจะตามไปจีบหญิงอะสิ” เฟลมพูดอย่างรู้ทันเพื่อน กายที่นั่งเงียบมาสักพักก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปใกล้ๆไอ้กันเพื่อนรัก ด้วยรอยยิ้ม ยื่นมือขวาไปด้านหน้าเพื่อเชคแฮนด์ “นามของข้าคือ สกาย จอมเวทย์ธาตุลม ฉายา สายลมเย็นแห่งยารอน เลเวล 30 ติดอัน1ใน100 ผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดใน Brave Empire Online”“เฮ้ย! ไอ้กายแกเป็นผู้เล่น1,000คนแรกเหรอวะไปเอาเครื่องเกมมาได้ไง” เฟลมถามอย่างตกใจ“พี่สาวฉันเป็นสตรีมเมอร์น่ะ แล้วสปอนเซอร์ก็ให้โควตาเครื่องเกมมาเพิ่ม ให้ผู้ช่วยสตรีมเมอร์ พี่เลยเลือกให้ฉันมาเล่นด้วยกันน่ะ“โชคดีจังว่ะ ของฉันเครื่องเกมจะมาส่งพรุ่งนี้ ที่จริงอยากเล่นวันนี้เลยด้วยซ้ำ” เฟลมพูดเสียงเซงๆ“เฮ้ย! ไอ้เฟลม แกก็สั่งเครื่องไปแล้วเหรอ ฉันเป็นคนชวนแกแท้ๆ แต่เพิ่งสั่งไป กว่าจะได้ก็อาทิตย์หน้า” กันประหลาดใจกับเพื่อนทั้งสองจริงๆ“แล้วแกล่ะไอ้เอกจะเล่นด้วยรึเปล่า” กายหันไปถามชายหนุ่มที่กำลังยิ้มอย่างมีเลศนัย แต่เอกก็ยังไม่ทันได้ตอบอะไร ก็มีเสียงคุยกันของกลุ่มหญิงสาวเข้ามาใกล้ๆ บทสนทนาของพวกเขาจึงได้จบลง ด้วยความตกตะลึงในความน่ารักของสาวๆโต๊ะใกล้ๆที่เพิ่งมาถึง“เจน นุ่น โบว์ นี่กิลด์นั้นให้สิทธิพิเศษพวกเธอขนาดนี้เลยเหรอ แต่ทำไมถึงปฏิเสธล่ะ” หญิงสาวผมน้ำตาลเกล้ามวย สวมชุดพนักงานออฟฟิสถามหญิงสาวอีกสามคน“เจนขอตอบแทนเพื่อนก็แล้วกันค่ะพี่หญิง เรารู้ว่าพวกโคลอสซัสเป็นใคร พวกนั้นคืออดีตกิลด์อันดับหนึ่งของเกม League Of Valor : Endless พวกนั้นใช้วิธีสกปรกต่างๆนานา แม้แต่การยัดใต้โต๊ะกรรมการ กับการใช้โปรแกรมโกง พวกเราเคยโดนพวกมันเล่นงานมาก่อนไม่มีทางที่จะลืมได้ แต่คนที่มาชวนยังไม่รู้ว่าพวกเราเป็นใครหรอกค่ะ” สี่หนุ่มวัยรุ่นเริ่มตั้งสติได้ก็รีบนั่งลง แล้วค่อยๆแอบชำเลืองมองสาวๆอยู่เป็นระยะ แกล้งทำเป็นกินขนมกินน้ำไป แต่เมื่อเนื้อหาที่สาวๆคุยกันเกี่ยวข้องกับกิลด์โคลอสซัส กิลด์อันดับหนึ่งของBEO ทำให้พวกเขายิ่งตั้งใจฟังเป็นพิเศษ จนกระทั่งบทสนทนาของสาวๆมาถึงเรื่องของเคออส เพลเยอร์ม้ามืดไร้อันดับ ขึ้นมาจนถึงอันดับ1ได้อย่างรวดเร็วเหลือเชื่อ เหมือนการข้ามจากอันดับสุดท้ายมาอันดับ1ได้ในทันทีทันใดอย่างงั้น“เรื่องของเคออส พี่ว่าเราลองยื่นเรื่องให้GMตรวจสอบดูก็ได้นะ มันน่าแปลก ตั้งแต่เซิร์ฟเวอร์ทดสอบเปิดตัวมา1เดือน เพลเยอร์100 อันดับแรกก็รู้ชื่อกันหมด และอันดับแทบไม่เปลี่ยนแปลง อีกอย่างทั้ง1,000 คน คือเกมเมอร์มืออาชีพ นักกีฬาอีสปอร์ต สตรีมเมอร์ เน็ตไอดอล และVIP ที่ทางบริษัทเชิญมาจากทั่วโลก ทุกคนแทบจะเล่นเกมทุกวันเลเวลก็ขึ้นใกล้เคียงกันมาก” หญิงได้แนะนำกับทั้งสาม หลังจากหญิงสาวทั้งสี่คนคุยกันอีกเล็กน้อยก็ออกจากร้านไป ชายหนุ่มทั้งสี่เลยอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ “โคตรแจ่มเลยว่ะ สวยทุกคน น่ารักทุกคนเลย” ไอ้เฟลมอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาก่อน“ไอ้เฟลมเก็บอาการหน่อย เพราะงี้แหละถึงไม่เคยได้สาวกับเค้าสักคน” กันบอกเพื่อนไปแบบขำๆ“เองก็พอกันแหละวะไอ้กัน หน้าตาก็ดี เสียตรงหน้าม่อนั่นแหละ สาวๆเขาหมั่นไส้” เอกอดพูดขึ้นมาไม่ได้แล้วพวกเขาทั้งสี่ก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน บรรยากาศพาให้ครื้นเครงเสียจริง และกายผู้มาดนิ่งสุขุมที่สุดในสี่คนก็หันไปถามเอก “ไอ้เอก แล้วตกลงแกจะเล่น BEO ด้วยไหมว่ะ” เพื่อนอีกสองคนก็รอฟังคำตอบเหมือนกัน“ผมเพลเยอร์เคออส นักดาบ ธาตุความมืด เลเวล 38 ผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดใน Brave Empire Online ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านครับ” เอกเชิดหน้า และยิ้มรับอย่างเต็มภาคภูมิ“ขี้โม้!!!” เพื่อนทั้งสามของเอกตะโกนออกมาพร้อมกัน ด้วยความไม่เชื่อถืออย่างแรง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 10

นิยายแนะนำ

นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 10

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้