หลังจากส่งข้อความหาเพื่อนรักเสร็จหยวนโจวเดินไปอาบน้ำเขาได้เปลี่ยนห้องด้านซ้ายข้างห้องนอนเป็ห้องน้ำแบบครบครันมีที่อ่างอาบน้ำ ฝักบัว เคาน์เตอร์วางของ อ่างล้างหน้า ห้องน้ำหยวนโจวจัดเป็สองส่วนคือห้องอาบน้ำและห้องส้วมของทั้งหมดหยวนโจวสั่งมาจากนาฬิกา FG8 หยวนโจวเดินออกมาเลือกเสื้อผ้าชุดหนึ่งออกจากตู้และมองดูมันอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็จับมันยัดกลับคืนตู้ขั้นตอนเช่นนี้เกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายนาที จนกระทั่งเขาได้ชุดเหมาะๆ สำหรับการเข้านอน
หยวนโจวจ้องมองดูเสื้อผ้าในมือของเขาอยู่นานกับความคิดที่หลุดลอยไปไกลแทนที่เขาควรจะสั่งซื้อเสื้อผ้าที่จำเป็ต้องใช้เขากับไม่สั่งแล้วต้องมาใส่ชุดเก่าที่กับตัวมาอีก เพราะชุดที่มีอยู่ในตู้เป็ชุดในเกมที่เขาหยิบมาทั้งหมด เสื้อตัวที่เขาใส่อยู่นั้นเป็สีน้ำเงินเข้มเลอะยากสักหน่อย มันทำจากผ้าฝ่ายร้อยเปอร์เซ็นต์สวมใส่สบาย ซักทำความสะอาดก็ง่าย ดูผ่านๆ มันก็ดูเหมือนเสื้อยืดคอกลมทั่วไป แต่ด้านหน่านั้นมีตัวหนังสือไทยของร้านอาหารในโลกก่อนที่เขาจะมาโผล่ที่นี่
“เข้านอนดีกว่าพรุ่งนี้จะได้ตื่นมาดูร้านแต่เช้า” หยวนโจวทิ้งตัวลงนอนจากที่ว่าจะเดินไปดูการจัดร้านของระบบกลับต้องเปลี่ยนใจเพราะเขายังได้ยินเสียงที่ลอยตามลมดังแ่ๆ มาจากอาคารสองชั้นด้านหน้าแล้วไหนจะระบบที่ปิดตัวอัปเดตข้อมูลใหม่อีกหวังว่าครั้งนี้จะได้เื่กว่าเดิมนะ
หยวนโจวตื่นขึ้นมาทำธุระส่วนตัวก่อนจะใส่รองเท้าแตะที่โยชิทากะส่งมาให้ในครั้งแรกออกมาใส่ หยวนโจวอยากจะเห็นว่าร้านอาหารเล็กๆ ของเขานั้นได้รับการตกแต่งไปถึงไหนแล้ว เขาจึงถลาลงเข้ามาเปิดประตูแล้วเปิดสวิตช์ไฟ
“อะไรวะเนี่ย” เขายืนอึ้งอยู่ประตูทางเข้าร้านที่ต่อจากด้านในบ้าน ร้านทั้งร้านถูกทำใหม่ให้เป็ครัวแบบเปิดโล่ง แผงห้อยต้นไม้ดอกไม้สองแถววางขนาบประตูทั้งสองข้างมีดอกไม่อะไรก็ไม่รู้ขึ้นอยู่เต็มไปหมดสีฟ้าอ่อนเข้ากับฉากหลังที่เป็หญ้าสีเขียวได้เป็อย่างดี ใน ส่วนของโต๊ะนั้นจะเป็โต๊ะไม้อย่างดีให้ความรู้สึกเหมือนร้านคาเฟ่มากกว่าร้านอาหาร ส่วนด้านในครัวจะเคาน์เตอร์ปูด้วยหินสีฟ้าสดใสและอ่างล้างมือสำหรับเตรียมอาหารประเภทต่างๆ
ด้านหน้าของโต๊ะเป็เก้าอี้ไม้สีน้ำตาลนั่งสบายสี่ตัวเก้าอี้ดูเป็หนึ่งเดียวกับบรรยากาศของร้าน เก้าอี้อีกสี่ตัวถูกวางไว้ทั้งสองด้านของโต๊ะ ส่วนเมนูและราคาอาหารจะอยู่ที่ผนังด้านข้างจะเป็ตัวหนังสือตัวโตเห็นได้ชัดเขียนด้วยลายมือที่สวยงามแขวนไว้บนกำแพงด้านหน้าของครัว
หยวนโจวมองไปรอบๆ ร้านเขารู้สึกพอใจมากทีเดียว นี่มันดีกว่าการตกแต่งที่เขาออกแบบไว้ในใจเสียอีก มันดูสดใหม่ดูเป็ธรรมชาติ ขณะเดียวกันก็ดูเรียบง่าย แต่ก็ตกแต่งอย่างมีรสนิยมนับว่าด็อกเตอร์ชาร์ลอทยังไว้ใจได้อยู่ ด้านในห้องครัวดูกว้างขวางและใหญ่มาก มีแท็งค์น้ำขนาดใหญ่ซึ่งดูเหมือนโอ่งน้ำดินเผาเนื้อหยาบสีน้ำตาลน้ำที่อยู่ในก็ใสสะอาด และยังมีบิลท์อินซึ่งไม่กินพื้นที่มากและยังดูสวยมาก หม้อและกระทะจัดวางอย่างมีระเบียบอยู่เหนือเตาให้หยิบใช้ได้สะดวกมือ
นอกจากเตาแก๊สสองหัวตามที่หยวนโจวคิดไม่แล้ว เ้าสายลับยังแถมลิ้นชักที่มีชื่อของเครื่องปรุงเครื่องเทศ ต่างๆ ติดอยู่ทั้งหมดมากกว่า 30 ลิ้นชัก นั่นก็หมายถึงเครื่องเทศทั้งหมดจะถูกจัดเก็บอย่างเรียบร้อย และยังมีตู้้าที่เขียนไว้ว่าตู้เก็บข้าว ตู้เก็บไข่ และอีกหลายใบที่เขียนไว้เช่นกัน ถัดไปก็จะเป็ตู้เก็บอาหารสดจะแบ่งออกเป็ตู้เก็บผักและตู้เก็บเนื้อ หยวนโจวรู้สึกทึ่งกับความสามารถของเ้าสายลับที่มันสามารถจัดข้าวของทุกอย่างในห้องครัวให้เป็ระเบียบและใช้พื้นที่ไม่มาก
“ไปดูชั้นสองบางดีกว่า” หยวนโจวย้ายร่างของตัวเองเดินขึ้นไปชั้นสองการตกแต่งของชั้นสองที่ให้ความรู้สึกแต่งกันราวฟ้ากับเหวเพราะชั้นสองไม่ใช่พื้นที่โล่งที่มีโต๊ะเก้าอี้แบบชั้นหนึ่ง แต่จะเป็ห้องส่วนตัวให้ความรู้สึกเหมือนห้องอาหารในร้านอาหารญี่ปุ่น
“เฮ้อ ช่างในความรู้สึกที่ต่างกันแบบสุดขั้วอีกแล้ว” หยวนโจวได้แต่ส่ายหน้าก่อนเดินลงไปชั้นแรก
“สายลับของทุกอย่างมีเงื่อนไขอะไรในการใช้หรือไม่” หยวนโจวเอ่ยถามหลังจากเ้าสายลับปิดอัปเดตตัวเองนับแปดชั่วโมง
[ของทุกอย่างในร้านสามารถใช้ได้โดยไม่มีเงื่อนไขค่ะ แต่วัตถุดิบทุกอย่างที่จะนำมาใช้จากต้องมากจะเกาะท่องยุทธจักรไม่ว่าจะเครื่องปรุง ผักและเนื้อสัตว์ต่างๆ แต่คุณหยวนโจวไม่ต้องห่วงนะคะทางผู้สร้างมีโปรโมชั่นพิเศษสำหรับคุณ โดยทางผู้สร้างได้ส่งอุปกรณ์อำนวยความสะดวกมาให้คุณแล้วไม่ว่าจะเป็เครื่องหมักย่นระยะเวลา เครื่องบดความเร็วสูง เครื่องสกัดสารอาหารและเครื่องมืออื่นๆ อีกมากมายโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย]
หยวนโจวนิ่งอึ้งมองตัวหนังสือในหัวนี้เขาโดนแกล้งจากเ้าสายลับอีกแล้วสินะ หยวนโจวเลิกสนใจเ้าสายลับพยายามจะสงบจิตใจเข้าไว้ ก่อนเขาจะเดินกลับเข้าห้องอีกครั้งก่อนจะหยิบถุงเงินอันใส่เข้าไปในแขนเสื้อเพื่อไปเดินสำรวจตลาดหาซื้อวัตถุดิบ และในขณะที่หยวนโจวเดินสำรวจบรรยากาศรอบๆ ในสมองก็กําลังคิดถึงการหาซื้อวัตถุดิบและสิ่งของอื่นๆ ด้วย เขาเริ่มคำนวณดูเงินที่มีอยู่ในกระเป๋าและนึกถึงวิธีการใช้เงินให้ดีและคุ้มค่าที่สุด
[ภารกิจที่ 2 : คุณหยวนโจวต้องหาวัตถุดิบในการทำเครื่องปรุงทั้งหมด 100 ชนิดภายใน 7 วัน เริ่มต้นนับถอยหลัง ณ บัดนี้]
[รางวัลที่จะได้รับ : แพ็คเกจอาวุธระดับพื้นฐานในการเป็นักล่าอาหารแห่งยุค]
“ในแพ็คเกจนี้มีอะไรบ้าง” หยวนโจวถามเข้าประเด็นทันทีทั้งที่ในใจเริ่มจะสาปส่งคนที่สร้างเ้าระบบนี้ขึ้นมาคงอยากให้เขาไปตายเร็วสินะถึงได้รีบในเขาไปผจรญภัยในป่าบ้านั้น
[อาวุธจะถูกแบ่งเป็4 หมวด คือ อาวุธยาว, อาวุธสั้น, อาวุธอ่อน, อาวุธซัด อาวุธยาวมีเก้าแบบได้แก่ ทวน ทวนวงเดือน กระบอง ขวานศึก สามง่าม หอกง่าม ตะขอกรงเล็บ หอกแหลนยาวและง้าว ส่วนเก้าอาวุธสั้น ดาบ กระบี่ ไม้เท้า ขวาน แส้เหล็ก เหล็กท่อน ค้อน กระบอง และสาก ส่วน…..] หยวนโจวมองรูปในหัวที่เ้าระบบแสดงภาพเคลื่อนไหวของอาวุธทั้งหมดให้ดูก่อนจะถอนหายใจออกมามันจะเยอะไปไหนแค่ส่งปืนความเร็วสูงมาให้เขาก็จบ
“เฮ้อ ก่อนจะไปขอกินบะหมี่สักถ้วยก็ยังดี” หยวนโจวตรงไปร้านบะหมี่เล็กข้างทาง
“เถ้าแก่เอาบะหมี่ชามหนึ่งซาลาเปาไส้เนื้อลูกหนึ่งขอรับ” หยวนโจวะโสั่งอาหารจากชายวัยสี่สิบต้นที่หยิบนั่นจับนี้อยู่หน้าเตา
“ได้ๆ เ้ารอสักประเดี๋ยว”
หยวนโจวนั่งเปิดร้านขายในระบบรออาหารที่ลงก่อนจะกดซื้อสั่งซื้อกระบุงและมีดสั้นสำหรับเข้าป่าส่วนเงินที่ต้องชำระจะหักจากบัญชีของหยวนโจวในดาวอังคาร
“เอาๆ ได้แล้วเ้าเพิ่งมาที่เมืองผิงหยางหรือข้าไม่เคยเห็นหน้าเ้ามาก่อน” ซ่งเซียงเหวินเถ้าแก่ร้านบะหมี่เอ่ยถามหยวนโจว
“ใช่ขอรับข้าเพิ่งย้ายมาอยู่ที่ผิงหยางได้ไม่นานมากนัก" หยวนโจวคีบเส้นบะหมี่ในชามขึ้นมากิน อืมบะหมี่ร้านนี้อร่อยเส้นเหนียวนุ่มก่อนจะตักน้ำซุปขึ้นมากินน้ำซุปร้านนี้หอมกลมกล่อมมีกลิ่นเครื่องเทศและสมุนไพรอ่อนส่วนเนื้อชามก็นุ่มละมุนลิ้น
“เถ้าแก่ไม่ทราบว่าเนื้อที่อยู่ในชามเป็เนื้อของสัตว์ชนิดใดหรือขอรับ” หยวนโจวเอ่ยถามอย่างสงสัยถึงเขาจะเป็เชฟมีร้านอาหารเป็ของตนเองแต่เขากับไม่เคยได้เนื้อสัตว์เช่นนี้มาก่อน
“นี้เป็เนื้อกระต่ายจากป่าน้ำค้างมีอันใดหรือ” ซ่งเซียงเหวินเอ่ยถามอย่างแปลกใจเพราะลูกค้าที่มากินก่อนน่าก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรและเขาก็ใช้เนื้อกระต่ายป่าเหมือนเดิมไม่ได้เพิ่มหรือไม่ลดอะไร
“ไม่มีอันใดขอรับข้าแค่แปลกใจกับความเนื้อที่นุ่มชุ่มฉ่ำไปด้วยไขมันทำให้เวลาเคี้ยวช่างได้รสััละมุนเป็อย่างมาก” หยวนโจวถึงกับคิ้วกระตุกหลังจากได้ยินเ้าของร้านบอกว่าเป็เนื้อกระต่าย เหอะกระต่ายที่ลีมี่ลูกสาวเด็กน้อยเขาให้อาหารทุกวันนักเหรอหยวนโจวนั่งกินฟังเถ้าแก่ซ่งพูดเื่เนื้อสัตว์ที่อร่อยไปเรื่อยๆ ยิ่งอีกฝ่ายรู้ว่ามีบ้างชนิดที่เขาไม่เคยกินยิ่งกระตือรือร้นอยากจะเล่าให้เขาฟัง
154
