ตรวนเสน่หา

ความหนาวเย็นของพื้นกระเบื้องแช่แข็งแทรกซึมเข้าสู่๶ิ๥๮๲ั๹ของเมษา ช่างเป็๲ค่ำคืนที่ยาวนานเหลือเกิน เธอได้ยินเสียงกุกกักจากภายนอกห้อง ทุกเสียงที่ดังขึ้นทำให้ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกราวกับรอรับการลงทัณฑ์ครั้งต่อไป เธอล้มตัวลงนอนในสภาพเปลือยเปล่าเช่นนั้น พยายามขดตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่โซ่เหล็กที่ข้อเท้าหนักอึ้งดึงรั้งเธอไว้ ตรวนเสน่หาที่ไม่ได้ถอดให้จนกว่าจะชดใช้หนี้ครบ

แม้จะพยายามข่มตาหลับ แต่ภาพความเย้ยหยันของชัชวาลยังคงติดตา กลิ่นกายของเขายังคงฟุ้งอยู่รอบๆ ตัวเธอ มันเป็๲กลิ่นอันตรายที่ทำให้จิตใจเต้นระรัวอย่างแปลกประหลาด

หลายชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดเมษาก็เริ่มเข้าสู่ภวังค์ของการหลับใหล

แกร๊ก!

เสียงลูกกุญแจเสียดสีกับประตูโลหะดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เมษาสะดุ้งตื่น ร่างกายกระตุกวูบจากความหวาดระแวง ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นเงาร่างสูงใหญ่ของชัชวาลก้าวเข้ามาในห้องขังเล็กๆ นั้นอีกครั้ง ใบหน้าของเขาดูมืดครึ้มกว่าเดิม และเขากำลังถือสิ่งที่เมษาไม่อยากจะเห็นที่สุด...แส้หนังเส้นหนา

“ผมนึกว่าคุณจะนอนหลับสบายดีซะอีก” ชัชวาลพูดเสียงต่ำ สายตาคมกริบกวาดมองร่างเปลือยเปล่าของเธอที่กำลังนอนขดอยู่บนพื้นเย็น “แต่ดูเหมือนจะ...ผิดคาด”

เมษาพยายามดันตัวเองให้ถอยหนีไปชิดกำแพง แต่โซ่ที่ข้อเท้าทำให้การเคลื่อนไหวของเธอช้าและน่าสมเพช

“คุณชัชวาลคะ...คุณบอกว่าจะให้ฉันพักผ่อน” เสียงเธอแหบพร่า สั่นเทาด้วยความกลัว

“ใช่ ผมให้พักผ่อน” เขาเดินเข้ามาใกล้ บรรยากาศรอบตัวเขาเต็มไปด้วยความคุกคาม “แต่ผมได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง...เหมือนเสียงตรวนเหล็กกระทบพื้น...มันเป็๲การส่งสัญญาณเรียกผมใช่ไหมครับ?”

ชัชวาลยิ้มเหี้ยมเกรียม แล้วโยนแส้หนังลงบนพื้นเสียงดัง พลั่ก!

เขาจ้องมองลงไปที่ กลีบกุหลาบ ที่ปิดสนิทของเธอ ซึ่งตอนนี้เริ่มมีหยาดน้ำใสๆ ซึมออกมาด้วยความกลัวและอาการตื่นตัวที่เธอควบคุมไม่ได้

“คุณต้องฝึกให้ร่างกายของคุณชินกับโซ่เส้นนี้” ชัชวาลพูดพลางใช้เท้าสะกิดให้เมษาพลิกตัว “หันก้นให้ผมดูหน่อยสิ...ผมอยากเห็นว่า๶ิ๥๮๲ั๹ตรงนั้นยังสวยงามเหมือนเดิมไหม”

เมษาทำตามอย่างไม่มีทางเลือก เธอคลานอย่างเชื่องช้า พลิกตัวอยู่ในสภาพคุกเข่าก้มหน้า ตรวนเหล็กที่ข้อเท้าดัง แคร้ง! แคร้ง!

เธอก้มหน้าลงจนหน้าผากเกือบแตะพื้น แสดงให้เขาเห็นบั้นท้ายผายที่สั่นเทิ้มอย่างชัดเจน ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆ ของห้องขัง เธอดูเหมือนเหยื่อที่จำนนโดยสมบูรณ์

ชัชวาลไม่ได้เสียเวลาพูดอีกต่อไป เขาฉีกกางเกงเครื่องแบบของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อย แก่นกาย ลำมหึมาที่แข็งแกร่งจนน่า๻๠ใ๽ออกมาทันที มันตั้งโด่ชี้ขึ้นฟ้า บ่งบอกความ๻้๵๹๠า๱ที่ควบคุมไม่ได้ของเขา

“ผมจะสอนให้คุณจดจำวิธี ‘ชดใช้หนี้’ ที่แท้จริง”

เขาจับสะโพกของเมษาที่สั่นเทิ้มด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วใช้มืออีกข้างเชยคางเธอขึ้นมาเล็กน้อย บังคับให้เธอมองหน้าเขาผ่านกระจกเงาสะท้อนภาพที่น่าอับอายของตัวเอง

“จงมองตัวเองตอนนี้...คุณคือทาสของผม”

ชัชวาลไม่ได้รอการตอบรับใดๆ เขาดันสะโพกเข้าหาช่องทางรักของเธอทันที โดยไม่มีการเล้าโลมหรือเตรียมพร้อมใดๆ เลยแม้แต่น้อย

ซวบ!

“อ๊าาา! ซี๊ดดดด!” เมษาเปล่งเสียงกรีดร้องออกมาทันที มันทั้งเ๽็๤ป๥๪และแน่นคับจนแทบขาดใจ แก่นกายของเขาใหญ่เกินกว่าที่เธอจะรับไหว ช่องทางของเธอถูกฉีกยืดอย่างรุนแรง

ชัชวาลกัดฟันกรอดด้วยความเสียวซ่าน เขาชอบความคับแน่นที่บีบรัดนั้น

“อูยยย...แน่นชิบหายเลยคุณ” เขาหายใจเข้าลึกๆ “แต่คุณต้องรับมันให้ได้...นี่คือโทษทัณฑ์ของคุณ!”

เมษารู้สึกราวกับร่างกายถูกผ่าออกเป็๲สองซีก น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความเ๽็๤ป๥๪ที่แทรกซึมไปถึงกระดูก แต่ในขณะเดียวกัน...ความร้อนของแก่นกายที่กำลังรุกรานอยู่ด้านในก็เริ่มปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของเธอ

ชัชวาลเริ่มขยับสะโพก เน้นจังหวะที่รุนแรงและลึกถึงใจที่สุด

ตับๆๆ! พลั่บๆๆ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั่วห้องขังเล็กๆ ท่า Doggy Style ที่ถูกบังคับนี้ทำให้เขาสามารถควบคุมทิศทางการรุกรานได้อย่างเต็มที่ เมษากระดกเอวรับทุกจังหวะอย่างไม่เต็มใจ แต่ร่างกายทรยศต่อจิตใจ เพราะความรู้สึกเ๽็๤ป๥๪เริ่มเปลี่ยนเป็๲ความเสียวซ่านที่โหยหา

“อ๊า...คุณชัชวาล...เบาหน่อย...อูยยยย...” เสียงของเธอปนเปไปด้วยการขอร้องและความสุขสมที่มาพร้อมกับความทรมาน

ชัชวาลโอบรัดเอวเธอไว้แน่นแล้วเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีก ลิ้นของเขากระด้างและร้อนผ่าว เขากระซิบชิดข้างหูของเมษา

“คุณชอบมันใช่ไหมล่ะ? อย่าโกหกตัวเอง...ร่องหลวมๆ ของคุณมันกำลังตอดรัดผมตุบๆ เลยนะ”

เขาเน้นย้ำความลึกของแก่นกายไปถึงจุดที่บีบรัดที่สุด ทำให้เมษาเกร็งกระตุกไปทั้งร่าง ความเสียวซ่านแล่นวูบเข้าสู่ท้องน้อยของเธอจนทำให้ขาอ่อนแรง แต่โซ่ที่ข้อเท้ากลับเป็๲ตัวช่วยยึดไม่ให้เธอล้มลง

พลั่บๆๆๆ! ตับๆๆๆ! ซี๊ดดดด!

ชัชวาลซัดกระแทกเข้าไปอย่างบ้าคลั่งราวกับคนขาดสติ เขารู้สึกถึงความอ่อนนุ่มที่โอบล้อมแก่นกายของเขาไว้อย่างสมบูรณ์ มันเป็๲ความสุขที่เกิดจากการบีบบังคับ

จังหวะสุดท้ายมาถึง เมื่อชัชวาลกระแทกเข้าไปลึกและแรงที่สุด เมษาซี๊ดปาก กรีดร้องลั่น เธอรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่ถูกปล่อยออกมาอย่างรุนแรง ความอุ่นหนืดของ ธารารัก ไหลทะลักเข้าสู่ช่องท้องน้อยของเธออย่างเต็มเปี่ยม

ชัชวาลถอนตัวออกอย่างช้าๆ ปล่อยให้ร่างของเมษาล้มพับลงไปกองกับพื้นในสภาพที่หอบหายใจอย่างหนักหน่วง กลีบกุหลาบของเธอตอนนี้บวมแดงและเต็มไปด้วยร่องรอยของการ ร่วมรัก อันดุดัน

เขายืนหายใจหอบอยู่เหนือร่างที่อ่อนแรงของเธออย่างไม่ใส่ใจกับความอับอายที่เธอได้รับ ชัชวาลรูดซิปกางเกงกลับเข้าที่อย่างใจเย็น

“นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น คุณเมษา” เขาพูดพร้อมกับยิ้มเหยียดหยาม “คุณยังมีอีกหลายพันคืนที่ต้องชดใช้”

เขาก้าวออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ เหลือไว้เพียงกลิ่นคาวรักและความเ๽็๤ป๥๪ที่เคลือบด้วยความเสียวซ่านจนน่ารังเกียจ เมษาขยับตัวไม่ได้ เธอรู้สึกถึงน้ำรักที่ไหลเยิ้มออกมาตามขา และเสียงของโซ่ที่ยังคงตรึงร่างของเธอไว้กับความอัปยศนี้

เธอเกลียดชัชวาลจนอยากจะฆ่าเขาให้ตาย...แต่ร่างกายที่เพิ่งสุขสมไปเมื่อครู่ก็ทำให้เธอไม่สามารถปฏิเสธได้ว่า...เธออาจจะเริ่มหลงระเริงไปกับ ตรวนเสน่หา เส้นนี้เสียแล้ว

ตอนหน้า... บอกเลยว่า... การลงทัณฑ์ในห้องน้ำสาธารณะจะทำให้เธอต้องร้องขอชีวิต

ค้างกันไหมครับ? ถ้าค้าง รีบเม้นดันด่วน! ???? ยิ่งเม้นเยอะ ยิ่งมาไว! ฝากกดติดตามและกดเข้าคลัง ???? ไว้ด้วยนะครับ จะได้ไม่พลาดแจ้งเตือนตอนใหม่ก่อนใคร ขอกำลังใจคนละ 1 เม้น ให้มีแรงปั่นตอนต่อไปหน่อยค้าบบบ เจอกันตอนหน้าครับ!