Decoy Protagonist

ตอนที่สี่สิบสาม สาวในฮาเร็ม

ผมไม่ใช่ฮีโร่หากเป็นซูเปอร์แมนคงหาหนทางที่ดีที่สุดได้ในเวลาที่ไม่มีหนทาง

ที่ผมทำได้แค่คือการทำให้ซอมบี้หมดไปโดยเร็วที่สุดก็จะแก้ปัญหาได้โดยเร็วที่สุดเท่านั้น

“พ่อคะ แม่คะ”

เด็กสาวกอดพ่อของเธอหรือควรจะเรียกอีกอย่างว่าแม่

Shifting ไม่ใช่การแปลงร่างเป็นสัตว์ต่างๆได้แต่คนที่ความสามารถแปลงร่างเป็นคนอื่นๆได้ก็มีเช่นกัน

เราคงทำหลายอย่างที่เราไม่อยากทำในภาวะปรกติเพื่อเอาตัวรอดนั่นล่ะ

พลังของการสื่อสารของผมบอกว่า

พลังของเธอคือการแปลงร่างเป็นมนุษย์ที่มีพละกำลังและความสามารถในการต่อสู้เอาตัวรอดดีกว่าคนอื่นๆ

ถึงได้เอาตัวรอดมาในโลกของซอมบี้นี้ได้ทั้งจากซอมบี้และคนด้วยกัน

แต่อย่างที่บอกไม่ใช่ทุกคนที่จะถูกล็อตเตอรี่พลังพิเศษอย่างผม

ความสามารถในการแปลงร่างเป็นผู้ชายที่มีทักษะการต่อสู้และกำลังเหนือกว่าคนอื่นสามเท่านั้น

ไม่รวมความสามารถในการรักษาบาดแผลหรือหาอาหารและน้ำกับยารักษาโรคไปด้วย

หากกล่าวว่าคนที่มีความเข้าใจพลังพิเศษมากที่สุดในโลกนี้นอกจากเซย์แล้วก็คงจะเป็นผมนี่ล่ะ

ความสามารถของผมเน้นไปทาง

User Friendly

 ความเป็นมิตรต่อผู้ใช้

ว่าการเทเลพอร์ตของผมจะไม่ทำให้ร่างกายของผมกระจายเป็นเสี่ยงๆระหว่างใช้งาน

หากจะเรียกว่ามีข้อเสียก็คงเรียกว่าด้าน“พลัง”เทียบกับคนที่ควบคุมพลังชนิดใดชนิดหนึ่งเฉพาะด้านคงสู้ไม่ค่อยได้

แต่สาเหตุที่พ่อมดของแฮร์รี่พอตเตอร์คือหนึ่งในจักรวาลที่พ่อมดทรงพลังที่สุดก็เพราะความหลากหลายและความใช้งานของคาถานี่ล่ะ

หากผมที่มีเทเลพอร์ตและไม่มีใครป้องกันการเทเลพอร์ตของผมได้

อย่างน้อยคงหาใครหาทางจัดการกับผมยากล่ะ

มีสาเหตุอยู่ที่แม้แต่ในจักรวาลที่มีพลังโกงอย่างจักรวาลไทป์มูนที่มีเซอร์แวนท์ระเบิดภูเขาเผากระท่อม

ความสามารถเทเลพอร์ตก็ยังเป็นความสามารถที่ระดับนักเวทย์หนึ่งในห้าของโลกก็ยังต้องใช้อย่างระมัดระวัง

และผมยิ่งขี้ขลาดกว่านั้นถึงได้แปลงร่างหนึ่งมาคุยส่วนอีกร่างหนึ่งนั้น---

“ดาลิ้งก์อ้าม”

เซย์ป้อนแอปเปิ้ลเข้าปากผมอีกครั้ง

ผลผลิตจากซากศพซอมบี้นับพันตัวให้กับผมอีกครั้ง

ความสามารถในด้านการใช้พลังของผมนั้นค่อยๆมากขึ้นเรื่อยๆ

ให้ความรู้สึกของการเป็นตัวโกงที่ย่ามใจเพราะมีพลังพิเศษจำนวนมากแก่ผมเป็นอย่างยิ่ง

ข้อเสียของการมีสาวไวฟุในอุดมคติคือเธอจะทำตัวอย่างสาวไวฟุในอุดมคติของเราแม้เราจะอยู่ในโลกซอมบี้ที่ล่มสลายก็ตาม

เธอก็จะยังทำตัวเหมือนสาวไวฟุของเราแบบเดิม

“ดาลิงก์สนใจจะเอาสองคนนั้นเข้ามาในฮาเร็มของเราไหม?”

เซย์เอ่ยถามผมที่กำลังทานแอปเปิ้ลอยู่

ผมเลิกคิ้วแต่ก็นึกขึ้นได้เซย์สร้างมาจากผู้หญิงในอุดมคติของผมซึ่งแปลว่าเธอเป็นแบบมาตรฐานของผู้หญิงในฮาเร็มที่สามารถให้แต่ละคนอยู่ร่วมกันในฮาเร็มแบบไม่มีความหึงหวงได้แบบผู้หญิงในโลกความจริงที่หากมีสถานการณ์ฮาเร็ม

เรื่องราวจะกลายเป็นแนวสยองขวัญฆาตกรรมวางยาพิษ ใส่ร้ายป้ายสีกันแบบจอมนางแห่งวังหลวง

แต่ไม่มีปัญหาอะไรที่แก้ไขไม่ได้ด้วยการล้างสมอง