ตอนที่ 24 ภารกิจต่อเนื่อง
บางครั้งเื่ราวก็ผลิกผันจนน่ากลัวแมวน้อยยืนอยู่ท่ามกลางส่ายฝนในซอยที่มืดมิดแห่งหนึ่ง
ตอนนั้นเองสุนัขสามตัวก็วิ่งมาหาแมวน้อยด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนกสภาพของสุนัขทั้งสามตัวนี้หลังจากกินเนื้อสัตว์อสูรทุกวัน พวกมันก็แข็งแรงขึ้นมาและเปลี่ยนไปมากไม่เหมือนกับสุนัขบ้านทั่วไปแล้วแต่กลายเป็สัตว์อสูรในร่างสุนัขตัวหนึ่ง
อย่างชิวาว่าน้อยยังมีขนาดตัวเท่าเดิม แต่ขนก็สะอาดขึ้นจนแทบจะขาวราวหิมะ ความเร็วนั้นรวดเร็วมากสุนัขอย่างเ้าผอมก็ไม่ผอมอีกต่อไปมันคือสุนัขไทยหลังอานสุดยอดนักล่าแห่งป่า ขนาดตัวมันใหญ่ขึ้นและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ
ส่วนตัวสุดท้ายหลังจากหายจากขี้เรื้อนมันก็เผยให้เห็นเส้นขนที่สวยงามมันคือไซบีเรียนสุดป่วนตัวใหญ่และดุร้ายเหมือนกับหมาป่าญาติของมัน
แต่ทั้งสามตัวยังคงจงรักภัคดีต่อแมวน้อย
ท่ามกลางสายฝนทั้งสามตัวมาหยุดอยู่ต่อหน้าแมวน้อยอย่างนอบน้อมและบอกสิ่งที่พวกมันพบเจอมา
แมวน้อยพยักหน้าด้วยท่าทางเคร่งขึมเบาๆ ก่อนจะสั่งให้พวกมันไปจับตาดูไว้
“คาร่าหายตัวไปสามวันแล้วตอนแรกคิดว่าเธอออกไปทำภารกิจ แต่ไม่ใช่เธอถูกกักตัวไว้ในศูนย์บัญชาการ”
...
สามวันก่อนหน้านั้น
คาร่าตื่นขึ้นมาในเช้าวันต่อมาและออกไปอย่างเร่งรีบแต่ก็ไม่ลืมที่จะมาแย่งอาหารกินกับแมวน้อยก่อนออกไปเธอยังลูบหัวแมวน้อยและเกาคางให้เขา
“ชาเย็นฝากดูแลบ้านด้วย แล้วฉันจะรีบกลับมา”
“เหอะเป็เ้านายอะไรมาแย่งอาหารของฉัน เดี๋ยวสิต่อให้เกาคางก็ไม่ยกโทษ...เหมี้ยว....” แมวน้อยสุดท้ายก็ทิ้งตัวลงให้คาร่าเกาคางต่อไป
แต่ไม่กี่ครั้งเธอก็หยุดและรีบออกไปด้านนอก
“ไม่ ๆ อยู่ในร่างแมวนานเกินไปชักจะติดนิสัยแบบนี้แล้วต้องระวังไว้ให้มาก” แมวน้อยเตือนตัวเองว่าเขายังเป็คนในร่างแมวไม่ใช่กลายเป็แมวไปแล้วจริง ๆ
แค่เกาคางจะมาทิ้งตัวเคลิ้มแบบนี้ไม่ได้
“แต่ว่า...” แมวน้อยมองไปที่หน้าต่างด้านล่างเห็นคาร่ากำลังเดินไปบนถนนแมวน้อยชอบมามองเธอที่ออกไปทำงานทุกวันจากตรงนี้
แต่วันนี้ไม่รู้เป็เพราะอะไรในใจเขารู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีบางอย่าง
“เหมี้ยว อย่าไปคิดมากเลยเอาล่ะมาทำภารกิจประจำวัน ตอนนี้ก็ได้แต้มพลังงานแมวมาเกือบจะ 40 แต้มแล้วยังขาดอีกเยอะ”
แม้จะเที่ยวเล่นในเมืองแต่ส่วนใหญ่ก็ทำได้เพียงภารกิจประจำวัน ภารกิจระบบไม่มีเลย
...
ตกเย็นแมวน้อยที่นอนขี้เกลียดทั้งวันวันนี้ภารกิจประจำวันก็ยังเหมือนเดิมยังดีที่เจอกับแหล่งฟาร์มแต้มใหม่คือที่โรงเรียนของเด็กในเมืองซึ่งก็ถูกเปิดสอนโดยอดีตครูที่รวมตัวกันภายใต้ความเชื่อที่ว่ารากฐานของเมืองเริ่มจากการศึกษาของเด็กๆ
อันที่จริงเฟอร์แมนก็เปิดโรงเรียนสอนแต่เป็หลักสูตรของกองทัพเท่านั้นก็คือการเตรียมกองทัพ
แต่มันก็ไม่มีทางครอบคลุมได้ในเมืองกว้างใหญ่มีเด็กมากมายที่อดอยากถูกทอดทิ้ง สุดท้ายก็ตกมาที่โรงเรียนภายนอกที่ก่อตั้งกันขึ้นมาเอง
เฟอร์แมนไม่ได้เข้ามาห้ามแต่ก็ไม่ได้ให้การช่วยเหลือที่จริงจังอะไร
ในเมืองมีตึกว่างหลายแห่ง ครูพวกนั้นก็เลยเลือกหนึ่งในตึกพวกนั้นก่อตั้งขึ้นเป็โรงเรียน มีเด็กที่หาเช้ากินค่ำถูกส่งมาเรียนที่นี่หวังว่าจะได้รับความรู้ที่ดีๆ ไป แมวน้อยก็เลยแวะไปด้วยความบังเอิญและเด็กพวกนั้นก็ชอบเล่นกับเขามากกว่าจะอยากจับกิน
สุดท้ายภารกิจประจำวันก็ถูกทำสำเร็จได้ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ
“เด็ก ๆ นะหลอกง่าย” แมวน้อยนอนหงายท้องแขนขากลางแผ่เหมือนกับปลาเค็ม
“ไม่ได้ จะมานอนทำตัวเหมือนปลาเค็มไม่ได้ตอนนี้คาร่ายังไม่กลับมาเลย”
...
วันที่สองแมวน้อยก็ยังอยู่ตัวเดียวได้แต่มองออกไปนอกหน้าต่างก็ไม่เห็นคาร่าที่เดินบนถนนกลับมาสักที แถมท้องฟ้ามืดครึ้มกว่าปกติ แมวน้อยกลัวว่าฝนจะตก เขาจึงออกไปเก็บเอาเสื้อผ้าที่ตากไว้เมื่อวันก่อนกลับเข้ามาเก็บไว้ทีละตัว
...
วันนี้ฝนตกั้แ่กลางคืน จนถึงเช้าฝนก็ยังไม่หยุดตกสภาพอากาศที่แปรปรวนและฝนตกอย่างรุนแรงแมวน้อยก็พึ่งเคยเจอเป็ครั้งแรกั้แ่มาอยู่ในร่างแมวน้อย
“หรือว่าจะเข้าหน้าฝนแล้ว คาร่าออกไปทำภารกิจข้างนอกเหรอถึงได้ไม่กลับมาเลยหลายวัน”
“ไม่สิ ทำไมฉันถึงรู้สึกไม่ดีน่าหงุดหงิดชะมัดเลย สายสัมพันธ์เห็นว่าจะบอกตำแหน่งคร่าวๆ ไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมถึงไม่รู้สึกอะไรเลย”
แมวน้อยพาลไปหาระบบจนได้
“ไม่ อยู่แบบนี้มันน่าหงุดหงิดเกินไปออกไปดูที่ศูนย์บัญชาการดีกว่า” แมวน้อยเตรียมจะออกไปแต่ฝนข้างนอกก็เริ่มตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ และฟ้าก็แลบตลอดเวลา
ระบบเองก็แจ้งเตือนขึ้น
[ติ้ง! ภารกิจระบบ : ซ่อนตัวจากผู้ที่แอบเข้ามาในบ้านอย่าให้ถูกจับได้ รางวัลแต้มพลังงานแมว 1ค่าประบการณ์ 100 แต้ม]
“เกิดอะไรขึ้น” แมวน้อยมองอย่างงุนงง
บรื้น....
ตอนนั้นก็มีรถหุ้มเกาะคันหนึ่งวิ่งมาหยุดอยู่หน้าอาคารก่อนจะมีทหารเฟอร์แมนกรูลงมาจากรถ
“ไปบุกค้นให้ทั่วหาให้เจอ”
ตุบ ๆ ๆ
เสียงฝีเท้าวิ่งฝ่าสายฝนก่อนจะพุ่งเข้ามาในอาคารแมวน้อยมองด้วยความใและสับสนอย่างมาก แต่ในเมื่อระบบแจ้งเตือนแล้วก็แสดงว่าพวกนี้ต้องบุกมาที่ห้อง
แมวน้อยมองในห้องมีของไม่มาก แต่ว่าในห้องของคาร่าอาจจะมีอะไรซ่อนอยู่ทำให้คนพวกนี้ต้องมาค้นหา
“ไม่ได้การแล้ว หรือว่าเกี่ยวกับคาร่าเหมี้ยว”
แมวน้อยวิ่งเข้าไปในห้องของคาร่าและกวาดเอาทุกอย่างเข้าไปจนหมดเพราะไม่รู้ว่ามีหรือไม่มีอะไร ถ้าไม่มีก็ดีไป แต่ถ้ามีเขากลัวจะไปตกอยู่ในมือของพวกมัน
บวกกับไม่มีเวลามาคิดมาก เสื้อผ้า ของใช้เตียง ไม่ว่าอะไรก็ถูกเก็บไปจนหมด ไม่พอแค่นั้น แมวน้อยยังเอาของในห้องนั่งเล่นและห้องครัวไปด้วย
กระเป๋ามิติหน้าท้องแมวของเขามันดูดทุกอย่างที่ััเข้าไปจนหมดขอแค่มีพื้นที่เพียงพอ นอกจากของกินด้านในแล้วก็มีของอื่น ๆที่เคยเก็บมาก่อนหน้านั้น แต่ก็ยังเหลือพื้นที่ว่างอีกมาก
จากนั้นแมวน้อยก็ะโออกไปและยืนแอบอยู่ที่ระเบียงด้านนอกที่มีฝนตก
ระบบบอกให้ซ่อนไม่ใช่หนีแสดงว่ามัน้าให้แมวน้อยแอบดู
หลังจากนั้นประตูห้องก็ถูกพังเข้ามาแต่พวกนั้นก็ต้องใที่พบว่าภายในห้องกลับไม่มีอะไรเหลือเลยมันเป็แค่ห้องว่างเปล่าเท่านั้น
“เออ หัวหน้าครับพวกเรามาถูกแน่เหรอทำไมมันไม่มีอะไร”
“ค้นหาเร็วห้องอื่น ๆ ด้วย”
แม้จะค้นหายังไงก็ไม่เจออะไรห้องของคาร่าก็มีแค่ไม่กี่ห้องเท่านั้น หนึ่งห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ หนึ่งห้องครัวและหนึ่งห้องนั่งเล่น นั่นคือทั้งหมด
แต่ข้าวของทั้งหมดกลับหายไปก่อนที่พวกเขาจะมาถึงจะไม่ทำให้ทุกคนมึนงงได้ยังไงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แม้แต่พรมเช็ดเท้าก็หายไปขนาดถุงเท้าที่คาร่ามักจะถอดทิ้งไว้ก็ถูกเก็บไปด้วย
เรียกว่าเหมือนไม่ใช่ห้องที่มีคนอยู่เลย
หัวหน้าหน่วยถึงกับสงสัยว่าตัวเองมาผิดหรือไม่เดินออกไปดูเลขห้องด้านหน้าก็พบว่ามาถูกแล้ว
“กลับกันก่อนคาร่าน่าจะรู้อะไรบางอย่าง”
อีกฝ่ายพูดทิ้งท้ายและพาลูกน้องออกจากห้อง
แมวน้อยที่แอบดูและเปียกปอนท่ามกลางสายฝนอยู่ด้านนอกถึงกลับเผยแววตาที่จริงจังออกมา
“คาร่า เื่นี้เกี่ยวกับคาร่าจริง ๆด้วย พวกมันมาหาอะไรในห้องของคาร่า ไม่!นั้นไม่สำคัญ ตอนนี้คาร่ายังไม่ตายใช่ไหม”
“น่าจะนะ ฉันเหมือนรับรู้ได้ว่าคาร่ายังไม่ตายแต่ว่าอยู่ที่ไหนล่ะ”
[ติ้ง! โฮสต์ทำภารกิจระบบ :ซ่อนตัวจากผู้ที่แอบเข้ามาในบ้าน อย่าให้ถูกจับได้โฮสต์ได้รับรางวัลแต้มพลังงานแมว 1 แต้ม ค่าประบการณ์ 100 แต้ม]
แต่แมวน้อยยังไม่มีเวลาไปตรวจสอบมันเพราะมีภารกิจจากระบบแจ้งเตือนเข้ามาอีกครั้ง
[ติ้ง! ภารกิจระบบ : แอบติดตามทหารเฟอร์แมนค้นหาสาเหตุของการบุกรุกในครั้งนี้รางวัลค่าพลังงานแมว 5 แต้ม ค่าประสบการณ์ 150 แต้ม]
“มีภารกิจใหม่มาอีกครั้ง ไม่สิ นี่มันภารกิจต่อเนื่องสาเหตุการบุกครั้งนี้เกี่ยวกับคาร่าแน่นอน ระบบถึงแกไม่ออกภารกิจฉันก็ตามพวกนั้นไปอยู่แล้ว”
แมวน้อยรีบวิ่งลงมาด้านล่างเห็นว่าพวกนั้นยังไม่ไปแต่ตรวจสอบรอบ ๆ อยู่ จึงรีบแอบมาที่ตึกข้าง ๆ ที่พวกสมุนทั้งสามตัวหลบฝนกันอยู่ตรงนี้มีถังขยะเก่าที่ถูกทิ้งร้างไว้ แมวน้อยและพวกมันสามตัวช่วยกันผลักจนล้มกลายเป็ที่บังฝน
พอสุนัขทั้งสามเห็นแมวน้อยก็พากันกระดิกหางไม่หยุดที่จริงแล้วตอนนี้พวกมันออกหาอาหารในเมืองเองได้แล้วบางครั้งก็ล่าหนูตัวใหญ่ที่หลบซ่อนอยู่ในมุมมืดของเมืองได้
แต่เพราะเนื้อสัตว์อสูรที่แมวน้อยให้นั้นอร่อยกว่าพวกมันจึงรออาหารจากแมวน้อยอย่างใจจดใจจ่อ
“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาถ้าพวกแกกินมากกว่านี้คงจะกลายเป็หมูแน่”
“เห็นรถพวกนั้นไหม มีทหารเฝ้าอยู่พวกแกไปก่อกวนพวกนั้นให้ออกมาจากตัวรถ แต่อย่าให้โดนจับได้ล่ะระวังด้วยทหารพวกนั้นอันตรายมาก”
แมวน้อยสั่งการพวกมัน
ที่จริงทหารในกลุ่มนั้นเป็ทหารธรรมดามีแค่ผู้ควบคุมหน่วย 2 คนเท่านั้นที่เป็นักสู้ระดับกลางและระดับต่ำ
แต่อย่างไรทหารก็มีอาวุธปืนย่อมอันตรายเป็ธรรมดาแมวน้อยไม่้าให้พวกมันเข้าไปตาย จึงต้องเตือนไว้บ้าง
“โฮ่ง ๆ” ชิวาว่าน้อยขานรับ
“ดี งั้นฟังแผน”
361K
