“นี่มันหมายความว่ายังไง!” ปาลีโยนเอกสารลงตรงหน้าพี่ชาย
“แกพูดเื่อะไร...” ปราบเลื่อนแฟ้มเอกสารมาเปิดอ่านคราวๆ และเข้าใจในทันทีว่าทำไมน้องสาวถึงได้ทำหน้าโมโหจัดบุกเข้ามาในจังหวะที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มพอดี ก่อนจะปิดมันลงเช่นเดิม
“อ่อ... ทำไม แกขัดตรงไหน”
“พี่พูดแบบนี้ได้ยังไง”
“...แล้วแกมีปัญหาอะไร”
ถ้าจะมีคนต้องรับผิดชอบเื่นี้คงต้อง ‘บิดา’ ของพวกเขาที่ไปสร้างหนี้ไว้มากมายแล้วมาด่วนตายจาก แล้วทิ้งภาระหนี้สินมหาศาลให้ต้องชดใช้ต่อ แทนที่จะเป็ทรัพย์สมบัติที่พวกเขาควรจะได้รับ และเพื่อความอยู่รอดเขาจึงต้องหาวิธีมาตัดหนี้เสียพวกนี้ทิ้งไปโดยที่ไม่ต้องเสียเหนื่อยสักหยด!
“นี่มันไม่ใช่เื่เล็กๆเลยนะพี่ปราบ”
“แล้วที่ฉันต้องทำแบบนี้มันเป็เพราะใคร” ปราบโต้เสียงเรียบห้วน
“ปาไม่เห็นด้วย” คนเป็น้องค้านเสียงแข็ง
“ฉันไม่สน ฉันหาทางออกที่ดีที่สุดให้กับทุกคนแล้ว”
“แต่มันไม่ถูกต้องนะพี่ปราบ”
“ใครตัดสินว่ามันถูกหรือไม่ถูก ทีแกล่ะ ทำอะไรบ้าง มัวแต่รอไอ้แก่หน้าโง่พวกนั้นอีกตามเคยล่ะสิ” ปราบบอกหน้าตายไม่พอใจขึ้นมาบ้าง
“ปาแค่ทำตามกฎ”
“กฎที่มันกำลังจะทำให้แกอดตายนะเหรอ หึ” ปราบสวนขึ้นทันควัน ไม่สนใจระบบไร้สาระนั้น
“แต่วิธีของพี่มันจะทำลายเราทุกคนนะ” ปาลียังไม่ยอมแพ้ที่จะให้พี่ชายเปลี่ยนใจ
“ไม่ ฉันคำนวณทุกอย่างถูกต้องแล้ว และเชื่อเถอะว่ามันดีที่สุด”
“แต่พี่ทำแบบนี้ไม่ได้นะ”
“ฟังนะ ที่นี่ ตรงนี้ ฉันมีอำนาจสูงสุด และไม่จำเป็ต้องรอฟังใครทั้งนั้น” เป็คำพูดที่ฟังแล้วบาดหัวใจดวงน้อยของปาลีนัก ยืนยันว่าทุกอย่างคือความจริง ไม่ใช่ความฝัน และเธอไม่อาจทักท้วงสิ่งใดได้เลย
“พี่มันบ้าไปแล้ว” ปาลีครางชื่อพี่ชายราวละเมอ สะอึกอึ้งอยู่กับที่ราวรูปปั้นถูกสาป ทำไมเขาถึงเืเย็นถึงเพียงนี้
“ใครจะคิดยังไงฉันไม่สน ...ถ้าแกมีเื่จะพูดแค่นี้ก็ออกไป อ่อเดี๋ยว... อีกหนึ่งชั่วโมงออกไปพบลูกค้าคนสำคัญกับฉันด้วย รีบออกไปเตรียมตัวซะด้วย”
กล่าวจบหันไปคว้าแฟ้มเอกสารมาเปิดอ่านต่อ พลางเงยหน้าอีกครั้งยังเห็นน้องสาวยังยืนอยู่ที่เดิมจึงออกปากไล่อีกรอบ
“...มัวยืนบื้ออะไรอยู่ ทำไมยังไม่ไปอีก”
ปาลีหมุนกายเดินออกจากห้องพี่ชายมาอย่างไม่มั่นคงนัก มือบางกำเข้าหากันแน่นด้วยความโกรธจัด คิดไม่ตกว่าจะต้องหาวิธีมาขัดขวางพี่ชาย แต่มันควรจะมีทางออกที่ดีกว่า
...รอยยิ้มเ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก ก้าวยาวจากหน้าห้องไปเป็การเร่งด่วน
สองพี่น้องกิจสาโรจน์เดินทางมาถึงสถานที่นัดหมายตามเวลา ลูกน้องตัวโตที่ยืนรออยู่หน้าประตูเดินเข้ามาหาแล้วพาตรงไปยังลิฟต์เพื่อขึ้นไปยัง้า ไม่นานทั้งหมดก็มาหยุดลงตรงหน้าประตู
“เชิญ เ้านายรออยู่” ลูกน้องตัวใหญ่เปิดประตูออกกว้างพายมือเชิญทั้งคู่เข้าไปด้านใน
ร่างสูงของ ‘เคนอิจิ มิคารุ’ ประธานบริหารมิคารุ ยืนเด่นอยู่กลางห้อง ั์ตาสีนิลจับจ้องมองที่ร่างบางหนึ่งเดียว กวาดสายตาสำรวจตั้งศีรษะจอดปลายเท้าอย่างประเมินค่า ทำเอาคนถูกมองรู้สึกหน้าร้อนผ่าวและไม่พอใจมาก ไร้มารยาท!
“เชิญนั่งก่อนสิครับ”
“ขอบคุณครับ”
สองพี่น้องเคอาร์ คอร์ป ก้าวเข้าไปนั่งเก้าอี้ที่ว่างทางขวา ส่วนเ้าของห้องเลือกไปนั่งลงฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทางสงบนิ่งไม่บอกสิ่งใด
โปรดติดตามตอนต่อไป...
ลิ้งก์ ดาวน์โหลด EBook ที่เว็บ Mebmarket.com
--> https://www.mebmarket.com/ebook-50953-ขอรักรัฐภูมิ-Men-Of-Lions <---
ราคา 59 บาท !!!
(ลด 10% ! ่นี้จัดโปรโมชั่นอยู่น้า ^^)
** รีบๆ ไปจัดการก่อนหมดโปร! **
ฝากกด ติดตาม / คอมเมนท์ เป็กำลังใจให้ด้วยน้า ^^
ติดตามข้อมูลข่าวสารได้ที่... ---> เฟชบุ๊คแฟนเพจ : Raniya.writer
*** ขอบคุณทุกกำลังใจและการสนับสนุนทุกช่องทาง
รวมถึงการติดตาม คอมเม้นท์ ที่มาเพิ่มแรงฮึดให้ไรท์ตัวอ้วน ***
ขอบคุณมากๆ จากใจค่ะ ^___^
4K
