สวี่เจ๋อรีบพูดขึ้นด้วยความร้อนรน ‘ หลงอี้ฟางเ้าอย่าได้คิดพูดคำเ่าั้ออกมาเด็ดขาด ช่างเป็ผู้หญิงที่น่ากลัวเสียจริง ’
‘ คำเ่าั้คือคำไหนงั้นรึ ข้ามิเห็นเข้าใจเลยสักนิด ฮ่า ๆ ’ หลงอี้ฟางที่กวนประสาทสวี่เจ๋อได้นางก็หัวเราะชอบใจ
‘ เหอะ!! เ้าคงมิ้าพลังแล้วสินะ ข้าอุตส่าห์ใจดี ’ สวี่เจ๋อพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ
‘ ข้าขอโทษท่านสวี่เจ๋อผู้มีจิตใจกว้างขวาง แน่นอนว่าข้า้าพลัง แต่ท่านสวี่เจ๋อ้าให้ข้าตอบแทนสิ่งใดช่วยบอกกับข้าก่อนได้ไหม ’ หลงอี้ฟางพูดขึ้นด้วยเสียงอ้อน
‘ ย่อมได้ เ้าลองมองไปทางเ้าหลูเฟยฉีอีกรอบสิแล้วจะพบบางอย่าง ’ สวี่เจ๋อพูดขึ้นด้วยความยินดี
หลงอี้ฟางที่ได้ยินเช่นนั้นนางก็พยายามเพ่งมองไปยังหลูเฟยฉี นางก็พบว่ามีตัวอักษรบางอย่างอยู่บนหัวของเขา แต่เพราะมันอยู่ไกลอีกทั้งตัวอักษรยังเล็กทำให้หลงอี้ฟางไม่สามารถรู้ได้ว่ามันคืออะไร
‘ นั้นมันอะไรกัน ’ แต่เมื่อหลงอี้ฟางหันมองไปยังคนที่อยู่ใกล้นางแทนก็พบว่าพวกเขาก็มีตัวอักษรขึ้นเหมือนกัน
‘ โชคของลูกรัก์ 1 แต้มงั้นรึ เ้าหลูเฟยฉีก็ขึ้นแบบเดียวกันไหม ’ หลงอี้ฟางถามสวี่เจ๋อด้วยความสงสัย
เพราะนางก็พอจะเดาเื่ลูกรัก์ได้ ยิ่งผู้ใดมีโชคของลูกรัก์มากจากนิยายที่หลงอี้ฟางอ่าน ก็ยิ่งถูกทำร้ายหรือฆ่าได้ยากเท่านั้น อีกทั้งยังได้เจอของดี ๆ สมบัติมากมาย เรียกได้ว่าลูกรัก์คือตัวเอกของนิยาย
หากหลูเฟยฉีมีโชคเยอะแน่นอนว่าย่อมเป็ปัญหาสำหรับหลงอี้ฟางในการแก้แค้น
‘ เ้ามิเห็นหรือว่าหลูเฟยฉีมีโชคถึง 100 แต้ม ’
หลงอี้ฟางถามขึ้นด้วยความสงสัย ‘ จริงงั้นรึ!! คนชั่วช้าแบบเขาเนี้ยนะ เหตุใด์จึงได้มอบโชคให้หลูเฟยฉีมากมายเช่นนั้น ’
สวี่เจ๋อที่ได้ยินคำถามของหลงอี้ฟางก็ได้แต่อ้ำอึ้ง แล้วเปลี่ยนไปพูดเื่อื่นแทน ‘ เอ่อ... เื่นั้นเ้ามิต้องไปสนใจ ที่สำคัญคือตอนนี้เ้าต่างหากที่มีกี่แต้ม ’
หลงอี้ฟางที่ได้ยินแบบนั้นนางก็เงยหน้ามองขึ้นไป แล้วนางก็ต้องพบกับเื่ที่ใ
‘ ์ชอบข้ามากขนาดนี้เชียว สวี่เจ๋อเ้าดูสิข้ามีโชคมากถึง 1,000 แต้ม แบบนี้ข้าก็สามารถจัดการเ้าหลูเฟยฉีได้อย่างง่ายดาย ฮ่า ๆ ๆ ’
สวี่เจ๋อที่ได้ยินหลงอี้ฟางดีใจ เขาก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาด้วยความเศร้าใจ ‘ เ้าลองดูอีกครั้ง ดูให้ดีว่าเ้ามี 1,000 แต้มจริงหรือ ’
‘ อะไรกันนี่เ้าคิดว่าข้านับเลขง่าย ๆ ไม่เป็รึไง ก็หน่วยสิบร้อยพัน เห็นไหมข้ามี...
บัดซบ!! ทำไมมีเครื่องหมายลบอยู่ข้างหน้าตัวเลข 1,000 ของข้า นี่มันหมายความว่าอย่างไรสวี่เจ๋อ ์เกลียดข้ามากขนาดนี่เลยงั้นรึ ต่อให้ข้าไม่คิดทำร้ายหลูเฟยฉีที่มี 100 แต้ม มิใช่ว่าข้าแค่หายใจก็อาจจะตายได้แล้วหรือไงกัน ’
หลงอี้ฟางรู้สึกโมโหเป็อย่างมาก เพราะแม้นางจะมิสามารถพูดได้ตัวเองนั้นเป็สัตว์อสูรที่ดี แต่นางก็มั่นใจว่าตนนั้นไม่ได้ทำชั่วถึงขนาดที่จะมีแต้มติดลบเป็จำนวนมากเช่นนี้
‘ อย่าคิดมากไปเลย ตอนนี้ยังแก้แค้นไม่ได้ก็ใช่ว่าต่อไปจะมิมีโอกาส เอาละเ้า้าจะทำสัญญากับข้าไหม หากเ้าทำข้าก็จะช่วยเ้า ’ สวี่เจ๋อพูดปลอบใจหลงอี้ฟาง
‘ สัญญาเื่พลังจิ้งจอกเก้าหางวันละ 10 ลมหายใจสินะ เ้า้าอะไร ’ หลงอี้ฟางถามขึ้น เพราะหากอีกฝ่ายให้นางทำสัญญาที่เอาเปรียบมาก ๆ เช่น การเป็ทาสไปตลอดชีวิตคงไม่สนุกแน่
‘ เื่ง่าย ๆ เ้าก็แค่ต้องจัดการทำลายหรือขโมยโชคของพวกลูกรัก์นั้นซะ และต้องเป็คนที่ข้ากำหนดอีกด้วยทั้งหมด 5 คน ’
หลงอี้ฟางที่ได้ยินเช่นนั้นนางก็อดที่จะอารมณ์เสียไม่ได้
‘ จะให้คนที่มีโชคติดลบ 1,000 ไปจัดการพวกนั้นได้อย่างไร มิใช่ว่าเ้ากำลังขอให้ข้าวิ่งเข้าหาความตายอีกรอบงั้นรึ ’
สวี่เจ๋อไม่้าให้นางกลัวจึงได้พูดหลอกล่อ ‘ เ้าก็แค่ค่อย ๆ กำจัดหรือขโมยโชคของพวกลูกรัก์ทีละนิด ใครใช้ให้เ้าทำในทีเดียว อีกอย่างเมื่อเ้าลดโชคของฝ่ายตรงข้ามได้แล้ว โชคของเ้าก็จะเพิ่มขึ้นด้วยมิดีหรือไง ต่อไปเมื่อเ้ามีโชคมากขึ้นการทำอะไรก็ง่ายดาย ฮิ ๆ ’
‘ โอ้!! คงไม่ใช่ว่าเ้าไปทำอะไรผิดพลาดมา จนทำให้เกิดการกำหนดแต้มโชคของลูกรัก์ผิดหรอกนะ แล้วอาจจะมีเหตุผลบางอย่างทำให้เ้าไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยตัวเอง จึงได้คิดใช้มือของผู้อื่นทำแทน ’
หลงอี้ฟางที่เดาสุ่ม ๆ ขึ้นมา ส่วนใหญ่ที่นางพูดขึ้นก็เพื่อจะกวนอีกฝ่ายตามนิสัยของนางเท่านั้น แต่ดูเหมือนหลงอี้ฟางจะคาดเดาได้ถูกต้อง เพราะสวี่เจ๋อได้นิ่งเงียบอยู่นานสองนานกว่าจะพูดขึ้นมา
สวี่เจ๋อที่ถูกรู้ทันก็ไม่คิดพูดแก้ตัว แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ทำเป็ไม่สนใจหลงอี้ฟางแทน ‘ จะทำไหมสัญญา มิเช่นนั้นข้าจะส่งเ้ากลับไปแล้วหาผู้อื่นแทน ’
หลงอี้ฟางที่ได้ยินแบบนั้นก็ร้อนใจแล้วรีบพูดขึ้น อีกทั้งยังมีเื่ที่นางกังวลด้วย ‘ ทำสิข้าจะทำสัญญา ส่วนเื่ส่งตัวกลับไป มิใช่ว่าตอนนี้ที่โลกนภานั้นข้าได้ตายไปแล้วหรอกรึ ’
สวี่เจ๋อรีบพูดแก้ตัวโดยเร็วเหมือนกลัวว่าผู้อื่นจะเข้าใจว่าเขาไปทำเื่เลวร้ายมา ‘ ตายอะไรข้าจะไปฆ่าคนมัว ๆ ในเขตแดนของผู้อื่นได้อย่างไร ขืนทำแบบนั้นข้าคงเจอเหตุการณ์เลวร้ายเป็แน่ เ้าก็แค่อยู่ในสภาพ นอนนิ่ง ๆ สวย ๆ ’
‘ ท่านพ่อท่านแม่คงเป็ห่วงข้าแย่ เ้านี่มันนิสัยเสียจริง ๆ เล่นดึงิญญาข้ามาเข้าร่างจิ้งจอกเก้าหางแบบนี้ แต่เดี๋ยวก่อนนะนางยังมิตายมิใช่รึ ’ หลงอี้ฟางเริ่มนึกถึงครอบครัวของนางในโลกนภา แม้นางจะใช้ชีวิตไปวัน ๆ แต่นางก็รักพ่อแม่ของนางมาก
สวี่เจ๋อพูดด้วยน้ำเสียงน่ากลัว ‘ เื่ของจิ้งจอกเก้าหางเ้ามิต้องไปสนใจหรอก สนใจเื่ของตัวเองดีกว่า เพราหากเ้าทำภารกิจที่ข้ากำหนดนานเกิดไป บางทีร่างกายในโลกนภาของเ้าอาจจะ... ’
‘ อาจจะตายงั้นรึ เ้าหมายถึงข้าจะต้องตายสินะ สวี่เจ๋อพูดมา ’
‘ ยังไงอีกไม่กี่วันเ้าก็ต้องตายเพราะขนมติดคออยู่แล้ว ดีซะอีกที่ข้าช่วยเ้า นี่นอกจากจะไม่ขอบคุณยังมาบ่นข้าอีก เฮ้อ... นี่มันช่างน่าเศร้าใจเสียจริงทำดีมิได้ดี ’
‘ ไม่ใช่ว่าเ้าโกหกข้าหรอกนะ ’
‘ ข้าสาบานต่อ์ว่าข้าพูดความจริง ชีวิตของเ้าในโลกนภาจะต้องตายในอีกไม่กี่วัน แต่การที่ข้าพาเ้ามาโลกมหาเทพแห่งนี้ นอกจากเ้าจะสามารถแก้แค้นได้แล้ว เ้ายังมิต้องตายอีกด้วย เห็นไหมว่าเ้ามีแต่ได้ เพียงแค่ทำภารกิจให้สำเร็จก็กลับโลกนภาได้แล้ว ’
‘ ฟังดูไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิด เหตุใดข้ารู้สึกเหมือนกำลังถูกหลอก ’
แม้จะมีหลายเื่ที่หลงอี้ฟางรู้สึกสงสัย แต่สวี่เจ๋อที่มีพลังมากถึงขนาดดึงิญญานางมาที่ห่างไกลจากโลกนภาแบบนี้ได้เขาย่อมไม่ธรรมดา
และหากเป็ไปตามข้อตกลงนอกจากนางจะได้จัดการเื่ที่ติดค้างในใจอย่างการแก้แค้นหลูเฟยฉีแล้ว นางยังสามารถกลับไปใช้ชีวิตที่สุขสบายในโลกนภาได้อีกด้วย หลงอี้ฟางจึงตกลงทำสัญญากับสวี่เจ๋อไป
4K
