ความเงียบสงัดภายในโถงทางเดินชั้น 9 ของโรงแรมหรู ดูราวกับจะดูดกลืนทุกสรรพเสียงไปจนหมดสิ้น มีเพียงเสียงหัวใจของมะปรางที่เต้นกระหน่ำรัวราวดนตรีร็อกแผ่นดิบ มือเรียวบางสั่นระริกขณะที่ละนิ้วออกจากบานประตูไม้โอ๊กหนาสลักลายหรูของห้อง 902 ซึ่งเป็ห้องพักระดับ Presidential Suite ที่แพงที่สุดของโรงแรม
หัวใจของเธอเต้นระทึกรอคอยการตอบรับจากคนหลังบานประตู ทว่าสิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงความเงียบงัน...
พริบตานั้นเอง เสียงสัญญาณกลไกอิเล็กทรอนิกส์ของตัวล็อกประตูดังขึ้นเบา ๆ *“แกร๊ก... ติ๊ด!”* ไฟสีเขียวเหนือลูกบิดประตูสว่างวาบขึ้น บานประตูไม้หนาหนักค่อย ๆ แง้มเปิดออกเองช้า ๆ ราวกับมีคนสั่งการระบบเปิดปิดระยะไกลจากภายในห้องพักอันกว้างใหญ่
มะปรางสะดุ้งตัวโยน แผ่นหลังบางเหงื่อซึมชื้นจนเสื้อเดรสซาตินสีดำแนบติดผิวเนื้อเนียน เธอหันมองซ้ายขวาเพื่อตรวจสอบทางเดินสีนวลตาอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าไม่มีพนักงานหรือแขกคนใดเดินผ่านมา หมอสาวก็ตัดสินใจออกแรงผลักประตูบานใหญ่ก้าวเข้าไปด้านในห้องพักทันที และประตูกลไกด้านหลังก็สไลด์ปิดล็อกตัวเองเสียงดังสนิทดุจการตัดขาดจากโลกภายนอก
ภายในห้อง Presidential Suite 902 ตกแต่งไว้อย่างวิจิตรตระการตาในสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่เน้นโทนสีเข้มหรู เช่น ดำ ทอง และน้ำเงินเข้ม พื้นห้องทั้งหมดปูด้วยพรมขนสัตว์หนานุ่มสีถ่านช่วยซับเสียงฝีเท้าจนเงียบกริบ แสงไฟในส่วนห้องโถงรับแขกขนาดใหญ่ถูกหรี่ลงจนมืดสลัวเกือบสนิท มีเพียงแสงไฟสีส้มอบอุ่น (Warm Light) ส่องเฉียงจากมุมห้อง และแสงเทียนหอมอโรมาสีขาวนวลหลายเล่มที่จุดวางไว้บนชั้นวางของและโต๊ะกลางกระจกใส กลิ่นหอมของน้ำหอมผู้ชายระดับแบรนด์เนมผสมผสานกับกลิ่นเปลือกไม้และแอมเบอร์ลอยอวลเตะจมูก ชวนให้จิตใจของมะปรางปั่นป่วนด้วยความกดดันระคนเสียวซ่านวาบหวาม
หน้าต่างบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดานสะท้อนแสงไฟจากตึกสูงรอบข้างและสายฝนที่เทกระหน่ำสาดซัดกระจกใสภายนอกอย่างบ้าคลั่ง ท้องฟ้าของกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนช่างดูอ้างว้างและอันตรายเหลือเกิน
มะปรางเดินอย่างระมัดระวังไปที่โต๊ะรับแขกกลางห้อง บนโต๊ะมีขวดแชมเปญราคาแพงแช่อยู่ในถังน้ำแข็งคริสตัลที่มีหยดน้ำเกาะพราว ข้าง ๆ กันนั้นมีแก้วแชมเปญเปล่าวางไว้สองใบ และสิ่งที่ทำให้ใจของเธอเต้นไม่เป็ส่ำที่สุดคือ... ซองจดหมายสีชมพูพาสเทลอีกหนึ่งซองวางเคียงข้างกันอยู่
เธอยื่นมือสั่น ๆ ไปหยิบซองสีชมพูขึ้นมาเปิดผนึกออกอย่างรวดเร็ว ด้านในมีกระดาษโน้ตสีขาวพิมพ์ข้อความคอมพิวเตอร์สั้นกระชับ:
*‘เข้าห้องน้ำ อาบน้ำชำระล้างคราบไคลและกลิ่นออฟฟิศออกให้หมด*
*บนเตียงนอนในห้องด้านใน มีชุดที่จัดเตรียมไว้ให้เธอสวมใส่ สลัดคราบพนักงานแสนเรียบร้อยแล้วแปลงกายเป็ "มินตรา" หมอนวดลับสะท้านทรวงของฉันเสีย*
*ชโลมผิวอวบอัดของเธอด้วยน้ำมันหอมสูตรพิเศษกลิ่นกระดังงาที่เตรียมมา นอนรอฉันที่เตียงนวดสปาในห้องวารีบำบัดด้านข้าง...*
*ห้ามตุกติก ห้ามสวมสิ่งใดนอกจากชุดที่เตรียมไว้ให้ และหากฉันก้าวเท้าเข้ามาแล้วเห็นว่าเธอยังไม่พร้อมรับคำสั่ง... ไฟล์ภาพถ่ายทั้งหมดจะถูกกระจายสู่ระบบสาธารณะทันทีในพริบตาเดียว’*
มะปรางขำในลำคออย่างสมเพชตัวเองในโชคชะตา แต่นี่คือหนทางเดียวที่เธอจะรอดพ้นจากการทำลายชีวิตการทำงานและชื่อเสียง เธอต้องเล่นตามเกมกามารมณ์นี้เพื่อล่อให้เหยื่อตายใจ
เธอสูดลมหายใจเข้าก้าวเดินลึกเข้าไปในห้องนอนหลัก เตียงนอนขนาดใหญ่ทรงคิงไซส์ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีดำผ้าซาตินเนื้อนุ่มละเอียดเงาวับ วางเด่นอยู่กลางห้อง และบนปลายเตียงนั้นมีเสื้อคลุมผ้าซาตินบางสีดำสนิทตัวสั้นกุดวางอยู่เคียงข้างหน้ากากลูกไม้สีดำตัวเดิมของเธอที่คนแบล็กเมล์อุตส่าห์หามาเตรียมไว้ให้
มะปรางกวาดสายตามองรอบ ๆ ห้องนอน พยายามค้นหาว่ามีกล้องแอบถ่ายหรืออุปกรณ์ต้องสงสัยติดตั้งไว้หรือไม่ แต่ห้องเพรสซิเดนเชียลนี้กว้างใหญ่และมีซอกมุมมากเกินกว่าที่เธอจะตรวจสอบได้หมดในเวลาอันสั้น หมอสาวจึงตัดสินใจหันหลังเดินเข้าสู่ห้องน้ำหรูหราขนาดใหญ่ที่กรุด้วยหินอ่อนสีดำทั้งหมด
เธอเอื้อมมือไปเปิดก๊อกน้ำอุ่นฝักบัวปล่อยให้สายน้ำร้อนชโลมรดร่างของเธอสลัดความกังวลใจออกไปชั่วคราว มะปรางสลัดชุดเดรสทำงานซาตินสีดำออก สลัดบราและจีสตริงตัวจิ๋วจนเนื้อกายเปลือยเปล่าสะท้อนแสงไฟหินอ่อนสีดำ ร่างกายทรงนาฬิกาทรายอวบอัดเย้ายวนชวนสะกดสายตา ทรวงอกตูมเต่งคัพ E ขนาดใหญ่สองเต้าสู้สายน้ำอุ่นจนยอดอกสีหวานหดตัวตั้งชัน ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดลื่นดุจหยาดน้ำค้างกลิ้งบนใบบัว สะโพกผายกลมกลึง 37 นิ้วบิดส่ายผ่อนคลายกล้ามเนื้อใต้สายน้ำ
เธอสระผมชำระร่างกายจนสะอาดสะอ้านและไร้กลิ่นเหงื่อไคลจากที่ทำงานหลงเหลือ มีเพียงกลิ่นสบู่หอมและผิวเนื้อสาวที่ร้อนผ่าวจากการอบไอน้ำร้อน มะปรางใช้ผ้าขนหนูเช็ดตัวจนแห้งหมาด จากนั้นหยิบขวดแก้วน้ำมันนวดสปาสูตรเฉพาะตัวออกมาจากกระเป๋าคู่ใจ
น้ำมันมะพร้าวอุ่นกลิ่นกระดังงาผสมผสานฟีโรโมนอ่อน ๆ และสารสกัดสมุนไพรที่มีฤทธิ์ช่วยคลายเส้นประสาทและลดความระแวดระวังของผู้สูดดมและัั มะปรางเทน้ำมันปริมาณมากชโลมลงบนฝ่ามือ ถูจนเกิดความร้อนผ่าวก่อนจะค่อย ๆ ลูบไล้ชโลมไปทั่วสรีระอันอวบอัดของตนเอง
นิ้วมือเรียวนุ่มปาดน้ำมันลูบไล้ผ่านลำคอระหง แผงอกเนียนนุ่ม บีบเค้นเบา ๆ บนทรวงอกเต่งตึงคัพ E ทั้งสองเต้าเพื่อให้น้ำมันอุ่นซึมซาบเข้าสู่ผิวเนื้อจนเปล่งปลั่งเป็ประกายเงามันวับสะท้อนแสงไฟสลัว เธอทาบไล้น้ำมันอุ่นผ่านหน้าท้องแบนราบ เอวคอดกิ่ว 24 นิ้ว ไปจนถึงสะโพกผายกลมและต้นขาอิ่มแน่น ผิวพรรณของเธอยามนี้เงางาม ลื่นไหล และส่งกลิ่นหอมรัญจวนใจของกระดังงาโชยอวลไปทั่วทั้งห้องน้ำ
หลังจากชโลมผิวเรียบร้อย มะปรางหยิบเสื้อคลุมผ้าซาตินสีดำบางเบามาสวมใส่ สาบเสื้อเปิดกว้างเผยเนินอกขาวเนียนคัพ E เกือบครึ่งเต้าที่ดันทะลักขอบเสื้อ สายรัดเอวถูกผูกเป็ปมหลวม ๆ ที่พร้อมจะหลุดแยกออกได้ทุกเมื่อหากออกแรงดึงเบา ๆ ชายเสื้อคลุมสั้นกุดคลุมปิดเพียงต้นขาอวบเนียนลื่นเงาวับด้วยคราบน้ำมันสปา
เธอหยิบหน้ากากลูกไม้สีดำขึ้นมาสวมทับดวงตากลมอุ่น ลึกลับน่าค้นหาดุจหมอสาวมินตราในสมาคมลับ
มะปรางก้าวออกจากห้องน้ำตรงไปยังห้องนวดวารีบำบัดส่วนตัวที่แยกสัดส่วนอยู่ข้างห้องนอน ภายในห้องมีอ่างจากุซซี่หินอ่อนขนาดใหญ่และเตียงนวดสปาไม้ปูเบาะหนานุ่มขึงหนังสีดำสนิท มีโคมไฟระย้าหรี่แสงโทนสีม่วงส้มอมแดงสลัวให้บรรยากาศกามารมณ์ลึกลับสะกดอารมณ์
หมอสาวขยับตัวก้าวขึ้นไปนั่งรออยู่บนขอบเตียงนวดสปาพับขาชันเข่าขึ้นเล็กน้อย เผยเรียวขาขาวผ่องเปื้อนน้ำมันเนียนละเอียด กลิ่นหอมกระดังงาของน้ำมันบนเรือนร่างของเธอทำปฏิกิริยากับอุณหภูมิห้องจนอบอวลฟุ้งไปทั่วพื้นที่สลัว
เวลาล่วงเลยมาถึง 20:05 น.
ความเงียบสงัดเข้าครอบงำจนได้ยินเพียงเสียงหยาดฝนปะทะกระจกบานใหญ่ด้านนอกเป็จังหวะหนักเบา มะปรางนั่งหลังตรง มือเรียวกระชับสาบเสื้อคลุมซาตินแน่นด้วยความกังวลที่ทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ ทุก ๆ วินาทีที่เข็มนาฬิกาเดินผ่านไปดุจเข็มพิษที่ทิ่มแทงหัวใจของเธอ
*ตึก... ตึก... ตึก...*
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงเหยียบลงบนพรมหนานุ่มดังกวาดมาจากทางโถงรับแขกด้านนอก!
มะปรางตัวแข็งทื่อ ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตากลมอุ่นเบิกกว้างภายใต้หน้ากากลูกไม้สีดำ เสียงฝีเท้านั้นหยุดลงชั่วครู่ตรงซุ้มประตูก่อนที่จะมีเสียงสัญญาณการเปิดประตูห้องนอนหลักเบา ๆ
ความตื่นเต้นปนหวาดระแวงพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด ร่างกายอวบอัดสั่นสะท้านจนเต้าคัพ E กระเพื่อมไหว กลิ่นน้ำหอมผู้ชายอันหรูหราขรึมลึกที่เธอจำได้ดีในห้องทำงานบอสหนุ่มพลันลอยโชยมาเตะจมูกชัดเจนยิ่งขึ้นกว่าเดิม!
*ชานนท์... หรือจะเป็เขาจริง ๆ?* มะปรางคิดในใจอย่างตื่นตระหนกสุดขีด
เงาร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มก้าวเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงซุ้มประตูทางเข้าห้องสปาวารีบำบัด แสงไฟสีม่วงแดงสลัวของห้องขับเน้นเงาร่างสูงโปร่ง ไหล่กว้าง และความสง่าผ่าเผยของเขาในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำที่ปลดกระดุมคอออกสามเม็ดโชว์แผงอกแกร่ง ชายหนุ่มไม่ได้สวมหน้ากากปิดบังใบหน้าแต่อย่างใด
เขาก้าวเท้าผ่านเงามืดเข้ามาสู่แสงไฟสลัวช้า ๆ เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาคมคายราวรูปสลัก ั์ตาคมกริบสีดำสนิทคู่นั้นจ้องมองร่างอวบอัดชุ่มน้ำมันสปาของมะปรางในชุดคลุมซาตินบางสีดำด้วยสายตาร้อนแรงดุดันและคาดเดาอารมณ์ยาก
เมื่อสบตากับดวงตาคมปลาบคู่นั้นตรง ๆ ในระยะไม่กี่ก้าว มะปรางถึงกับลืมหายใจ ริมฝีปากอิ่มอ้าค้างด้วยความตกตะลึงสูงสุดจนหัวใจเกือบหยุดเต้น!
"คุณ..." มะปรางอุทานเสียงแ่ลั่นลำคอ
ชายหนุ่มตรงหน้าเอื้อมมือหนาไปล็อกกลอนประตูห้องสปาจากด้านในเสียงดัง *“แกร๊ก!”* ก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มมุมปากอันเป็เอกลักษณ์ที่แฝงความเหนือกว่าอย่างสมบูรณ์แบบ แววตาของเขาร้อนแรงดั่งเปลวเพลิงที่พร้อมจะแผดเผาร่างกายและหัวใจของหมอสาวธุรการคนนี้ให้หลอมละลายลงไปกับเตียงสปาในค่ำคืนนี้!
*(ติดตามตอนต่อไป: บทที่ 26 หน้ากากที่หลุดออกของบอสมาดขรึม)*
3K
