น้องชายที่แปลว่าผัว

                   “พี่เต็มสิบคะ...”เสียงร้องเรียกของสาวน้อยหน้าใสอายุราว ๆ 23 ปี ทำให้ชายหนุ่มเงยหน้ามองช้า ๆ

                  “อ้าว...จิ๊บ..มาทำอะไรที่นี่...” เต็มสิบในชุดที่เซฟตี้ร่างกาย กางเกงขายาวเสื้อแขนยาว สวมหมวกนิรภัย กำลังถือแบบแปลน มองโครงการที่มีคนงาน กำลังก่อสร้างด้านหน้าอยู่จำนวนมาก

                   “จิ๊บได้ข่าวว่าพี่เต็มสิบ...มาทำงานที่นี่..ค่ะ..จิ๊บก็เลยอยากมาพบพี่เต็มสิบ...”สาวน้อยกล่าว๲ั๾๲์ตาหวานฉ่ำ

                    นาริน วิรุฬห์ธนกิจ หรือ”จิ๊บ”ลูกสาวคนสวยของท่านประธานบริษัท VTK ซึ่งจริงๆแล้วเป็๞บริษัทที่เต็มสิบได้เข้ามาทำงาน  แต่เขาก็ไม่เคยรู้ว่า“จิ๊บ” เป็๞ลูกสาวของท่านประธาน 

                    เดิมทีเขากับจิ๊บรู้จักกันสมัยที่เรียนมหาวิทยาลัย  จิ๊บเป็๲รุ่นน้องรหัส ส่วนเขาเป็๲พี่รหัสซึ่งเขาก็ให้ความสนิทสนมกับจิ๊บ ในฐานะพี่ชายกับน้องสาว ส่วนความรู้สึกของอีกฝ่ายเต็มสิบก็ไม่ได้ให้ความใส่ใจเลย

 จิ๊บ: ดีใจจังที่ได้เจอพี่เต็มสิบอีกครั้งหลังจากเรียนจบ...จิ๊บก็พยายามถามหาข่าวคราวของพี่เต็มสิบ...จากพวกพี่ ๆที่เป็๞เพื่อนของพี่เต็มสิบ...มาได้ข่าวอีกทีก็รู้ว่าพี่เต็มสิบมาทำงานที่นี่แล้ว......

เต็มสิบ:ขอบคุณครับที่คอยถามข่าวคราวของพี่...แล้วจิ๊บทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะครับ??

จิ๊บ:จิ๊บ...ตามมาดูงานกับคุณพ่อค่ะ...

                  เต็มสิบแหงนมองไปตามปลายนิ้วชี้ของสาวน้อย ก่อนที่ร่างสูงดูภูมิฐานจะเดินเข้ามาทักทายเขา นั่นก็คือท่านประธานของบริษัท VTK นั่นเอง

ท่านประธาน:เป็๞ไงบ้างเต็มสิบ...ตรวจดูงานแล้ว...มีอะไรที่ต้องแก้ไขไหม??

เต็มสิบ:เท่าที่ดูตอนนี้ยังไม่มีนะครับ……

ท่านประธาน:เยี่ยม...คิดไม่ผิดที่มอบหมายงานนี้ให้คุณนะเต็มสิบ

จิ๊บ:คุณพ่อคงไม่รู้นะคะ..ว่าพี่เต็มสิบ สมัยเรียนได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เลยนะคะ...ต้องเรียกว่าเก่งระดับ ตัวพ่อเลย...

ท่านประธาน:อ้าว!!!....นี่เรารู้จักกับเต็มสิบเขาด้วยเหรอ...ยายจิ๊บ??

จิ๊บ:รู้จักดีเลยค่ะ....พี่เต็มสิบเป็๲รุ่นพี่รหัสของจิ๊บค่ะ

                  จิ๊บ ยิ้มตาหยีน่ารักเชียว....ในขณะที่เต็มสิบ..ยิ้มรับแบบคนมีมารยาท...แต่สายตาของท่านประธานที่มองมาที่เต็มสิบมีความพึงพอใจในความเก่งและคนหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงของชายหนุ่ม...ก่อนจะเอ่ยปากชวน

ท่านประธาน:ไว้กลับมาจากระยอง...แวะมาทานข้าวที่บ้านนะ เต็มสิบ..จะได้ช่วยสอนงานให้ยายจิ๊บด้วย...ผมคิดว่า...จะให้ยายจิ๊บมาช่วยงานที่บริษัทสักหน่อย...กำลังดูว่าจะให้ลงตำแหน่งอะไรดี.....

เต็มสิบ:….อ่อ...ได้ครับ.

                   จิ๊บรีบไปเกาะแขนเต็มสิบด้วยความดีใจ มีรอยยิ้มที่พวงแก้มใสนั้นอย่างอารมณ์ดี

จิ๊บ:ดีเลยค่ะ...พี่เต็มสิบช่วยสอนงานจิ๊บด้วยนะคะ

เต็มสิบ:….เอ่อ....ได้ครับ...

                   เต็มสิบกำลังมึนงงอยู่ที่ได้เจอกับน้องรหัสที่นี่...หล่อนดูสดใสตาเป็๞ประกาย....เต็มสิบมีรอยยิ้มบางๆให้กับหญิงสาว ซึ่งกิริยาอาการทั้งคู่ก็อยู่ในสายตาของท่านประธานด้วยเช่นกัน

........................................

                   พะพายนั่งจิ๊บกาแฟเบาๆบนโต๊ะทำงาน หญิงสาวกำลังนั่งตรวจเอกสารงานที่ลูกน้องนำมาให้เซ็นต์ แว่บหนึ่งก็อดคิดถึงเต็มสิบไม่ได้..

พะพายก็ไม่รู้ว่าจะเรียกความสัมพันธ์แบบนี้ว่าอะไร....เต็มสิบที่เคยเป็๲น้องชาย...ที่เคยตามหล่อนต้อยๆในวัยเด็กของเขา...

                   ในวันนี้จะมาเป็๞เต็มสิบ...ที่รูปร่างสูงใหญ่กำยำ..แผ่นอกที่แข็งแรง...กล้ามเนื้อทุกส่วนสัดดูแน่นปั๊ก....โดยเฉพาะตรงส่วนนั้นที่ดูใหญ่โต

                  เมื่อคิดถึงตรงนี้ พะพายก็หน้าแดงซ่าน...บ้าจริง!!! พะพายหล่อนกำลังคิดเ๱ื่๵๹ลามกบ้าบอ...อะไร...พะพายอุทานความคิดในใจก่อนจะปัดความสนใจให้กับมาโฟกัสที่เ๱ื่๵๹งานเหมือนเดิม

                  เสียงโทรศัพท์ออฟฟิศบนโต๊ะทำงานของพะพายดังขึ้นหญิงสาวจึงหยิบหูโทรศัพท์มาแนบฟัง

พะพาย:ฮัลโหล

โอเปอเรเตอร์:คุณพายคะ...มีแขกมารอพบ...แจ้งว่าชื่อคุณปุริม...คุณพายจะให้เข้าพบไหมคะ??

พะพาย:…………แจ้งไปว่าฉันไม่ว่าง ....ติดประชุมอยู่....และวันนี้ประชุมทั้งวัน...ช่วยบอกเขาไปตามนั้นนะคะ

                  หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะวางสายโทรศัพท์ลงเบา ๆ  ปุริมมาอีกแล้ว.....เขาพยายามง้องอนขอคืนดีเธอ...แต่อะไรที่มันเสียความรู้สึกไปแล้ว...มันก็อยากที่จะกลับมาเหมือนเดิม....เปรียบดังแก้วที่มันร้าวต่อให้เอากาวมาติดมันก็ไม่อาจมีสภาพเหมือนเดิม...

                  อีกอย่างความรู้สึกที่อยู่ในใจของหญิงสาวตอนนี้...มันก็ดันมีภาพซ้อน..ของผู้ชายที่ชื่อเต็มสิบ....เข้ามาอย่างไม่รู้ตัว...

.................................

                  เลิกงานแล้วพะพายก็กลับมานอนที่คอนโด...ก่อนที่เสียงมือถือจะดังขึ้น พะเพลิงนั่นเองที่โทรมา

พะพาย:ว่าไงเพลิง...

พะเพลิง:พี่พาย..ทำอะไรอยู่??

พะพาย:นอนเล่นอยู่มีอะไร??

พะเพลิง:วันศุกร์ตอนเย็นมางานวันเกิดมิเชลนะ...จัดที่บ้านมิเชล...มาให้ได้นะ...วันเกิดว่าที่น้องสะใภ้ทั้งที

พะพาย:แหม!!!...ว่าที่น้องสะใภ้...แกมันกี่คนแล้วเพลิง...จะให้นับไหม...ทำไมว่าที่น้องสะใภ้ฉันมีหลายคนจัง.....

พะเพลิง:แต่คนนี้ผมรักจริงนะ....หวังแต่งนะพี่พาย

พะพาย:อ๋อเหรอ....อะเคร...ฉันจะลองเชื่อแกดูสักครั้ง...งั้นตกลงตามนี้นะ...ส่งแผนที่บ้านยายมิเชลแฟนแกมาด้วยละ

พะเพลิง:ได้ๆ...อย่าลืมของขวัญวันเกิดให้ว่าที่น้องสะใภ้ด้วยนะ...อิอิ

พะพาย:แหม...ไอ้งก...ได้ ๆ เดี๋ยวจัดให้....

                 หลังวางสายโทรศัพท์ของพะเพลิงไป...พะพายก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม ๆ วันนี้....เต็มสิบ...หายเงียบไปทั้งวันไม่โทรหาเลย...น่าจะยุ่งกับงานมั้ง....ใจนึงก็คิด....เขาจะโทรมาหรือไม่โทรมา...ก็ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับเธอเลย...เพราะ....ความสัมพันธ์มันก็ไม่ได้ชัดเจนสะหน่อย...

                 แต่ว่าตอนนี้....ทำไม...ใจของหล่อนถึงคิดถึงแต่เต็มสิบนะ...คิดถึงใบหน้าหล่อๆขาวใส ผิวพรรณสะอาดของชายหนุ่ม แก้มที่มีลักยิ้ม จมูกโด่งเป็๞สันได้รูป ร่างที่สูงโปร่งกำยำ มีกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งสิ่งเหล่านี้มันกำลังทำให้ใจของพะพายแทบจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยทีเดียว..........

...........................................

                  เสียงเปิดประตูเข้ามาที่ห้องพักของพะพายเบา ๆ เต็มสิบนั่นเองเขาถือถุงขนมของฝากมาเยอะอยู่.... เขาค่อย ๆวางมันไว้บนโต๊ะว่างในห้อง....ชายหนุ่มเดินมาเบาๆ เอื้อมมือไปเปิดประตูห้องนอนพะพาย

                 มองร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงนอนนุ่ม บรรยากาศภายในห้องเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศหญิงสาวอยู่ในชุดนอนบางเบา มีผ้าห่มนวมคลุมร่างอยู่...

                 เต็มสิบมานั่งข้างที่เตียงเบาๆ นั่งมองใบหน้าหวานสวยนั้น ก่อนจะก้มลงจูบที่แก้มใสเบาๆ

                 พะพายปรือตาขึ้นมองอย่างช้า ๆ

                 “เต็มสิบ....กลับมาแล้วเหรอ?”

                  “ใช่...เพิ่งเคลียร์งานเสร็จ....ดึกแล้ว...พายนอนต่อเหอะ...เดี๋ยวผมขออาบน้ำก่อน....”ชายหนุ่มพูดเบาๆ ก่อนจะเดินไปถอดชุดออกเหมือนกับเป็๲ห้องนอนของตัวเอง....

                  พะพายเคลิ้มหลับต่อ...อาการเหมือนคนครึ่งหลับครึ่งตื่น...ก่อนที่จะมี๱ั๣๵ั๱อุ่นๆ จากแขนที่กำยำ มาสวมกอดด้านหลัง

                 “อือ...”หญิงสาวครางออกมาเบา ๆ เมื่อซอกคอถูกซุกไซ้จากปลายจมูกของเ๽้าของร่างกำยำนั้น