เมื่อยายพาหลานสาวกำมะลอเข้าไปในบ้าน ก็เห็นเ้าของบ้านกำลังประชุมกับคนในบ้านถึงเื่อะไรสักอย่าง ยายแจ้งกับบอดี้การ์ดถึงเื่จะส่งนวลเข้าไปเป็สาวใช้เพื่อชดใช้หนี้ ซึ่งชายคนนั้นเดินกลับมาแจ้งว่าให้รอสักครู่ ประชุมเสร็จจะได้แนะนำนวลให้ทุกคนในบ้านรู้จักทีเดียว
นวลจันทร์กับยายเลยนั่งรอ ทั้งสองมองสำรวจไปรอบๆ บ้าน พบว่าเป็บ้านหลังใหญ่พอสมควร เหมาะกับให้ครอบครัวใหญ่อยู่จริงๆ แต่ที่นี่มีระบบรักษาความปลอดภัยดีมาก เพราะไม่ว่ามองไปทางไหนก็เห็นแต่บอดี้การ์ดเดินคุมไปทั่ว
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม ทั้งสองยายหลานพากันนั่งหาวแล้วหาวอีก จนกระทั่งบอดี้การ์ดมาเชิญให้ทั้งสองเข้าไป
“มาแล้วรึ นี่นะหรือหลานยาย โตเป็สาวแล้วนี่ เอาล่ะ ฉันขอแนะนำตัวก่อน ฉันคือฟานจิ้ง ส่วนผู้ใหญ่ท่านนี้เป็ป้าของฉันเอง ผู้หญิงอีกสองคนเป็ลูกสาวคุณป้า คนโตชื่อ ฤดี และคนน้องชื่อ ฤทัย” ฟานจิ้งกล่าว
นวลก็คอยไหว้ตามที่ฟานจิ้งแนะนำทุกคน
“ส่วนผู้ใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงนั้น ท่านคือหัวหน้าแม่บ้าน เป็ผู้ดูแลงานทุกอย่างในบ้าน มีอะไรก็ถามท่านได้ ส่วนสาวใช้อีกสองคน คนหนึ่งชื่อแป้ง ส่วนอีกคนชื่อมะลิ” ฟานจิ้งกล่าว
“สวัสดีค่ะ” นวลไหว้แม่บ้านแล้วก็หันไปทักทายสาวใช้ทั้งสอง แต่นวลสังเกตเห็นแป้งดูจะไม่ชอบขี้หน้าเธออย่างชัดเจน แต่สำหรับมะลิเองนั้น ดูเธอจะดีใจมากที่มีเพื่อนสักที
“ยายขอฝากหลานด้วยนะคะ คุณฟานจิ้ง” ยายกล่าวด้วยความเป็ห่วงนวล
“ไม่ต้องเป็ห่วงครับ เธอจะได้รับการดูแลอย่างดี จนกว่าเธอจะชดใช้หนี้ได้ทั้งหมด” ฟานจิ้งกล่าว
“ยายไปนะ นวล รักษาตัวดีๆ นะหลาน” ยายเข้ามากอดแล้วใช้มือลูบหัว
“ค่ะ ยาย ไม่ต้องห่วงนะคะ นวลดูแลตัวเองได้ค่ะ” นวลรู้สึกอาลัยเมื่อเห็นยายเดินจากเธอไป
**********************************************************
แต่พอยายกลับไปแล้ว เ้านายทุกคนก็ไม่ได้ให้ความสนใจเธอเลย พากันแยกย้าย สลายหายไปอย่างรวดเร็ว ส่วนแป้งก็ตามไปรับใช้คุณป้าของฟานจิ้งอย่างรู้หน้าที่
แม่บ้านเดินเข้ามาสั่งงานกับนวลทันที โดยวันนี้แม่บ้านให้เธอทำงานบ้านทุกอย่าง ั้แ่ทำความสะอาดบ้าน ล้างห้องน้ำ ซักผ้า รีดผ้า เพื่อเป็การทดสอบฝีมือด้วย แม่บ้านมอบหมายให้มะลิคอยแนะนำและให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ เพราะวันต่อไปทั้งสองจะต้องแบ่งงานกัน แต่สำหรับวันนี้ให้นวลลองทำทุกอย่างไปก่อน
“มะลิ! เธอเองก็ทำงานใช้หนี้เหมือนกันหรอ” นวลสงสัย
“รู้ได้ไงน่ะนวล ทางบ้านฉันติดหนี้สองแสน ฉันก็เลยต้องมาทำงานใช้หนี้นี่แหละ” มะลิกล่าว
“เหมือนฉันเลย ฉันก็ต้องทำงานใช้หนี้เหมือนกัน” นวลรู้สึกเหมือนมีเพื่อนร่วมชะตากรรม
“แต่ฉันมีเื่จะเตือนเธอ คนในบ้านนี้เขาไม่ได้ดีอย่างที่เธอคิด ให้ระวังตัวด้วยล่ะ เพราะตัวเธอเองก็เป็คนสวย หากเธอใกล้ชิดคุณฟานจิ้ง พวกเขาต้องหาทางกลั่นแกล้งเธออย่างแน่นอน” มะลิกล่าวเพราะเคยเห็นสาวใช้คนก่อนๆ ก็ถูกกลั่นแกล้ง
“ฉันเป็แค่คนใช้ คุณฟานจิ้งจะมาสนใจฉันได้ยังไง” นวลกล่าว
“ก็อย่างว่านั่นแหละ อาจเพราะเธอเป็คนสวยก็ได้ จึงทำให้พวกเขาระแวงน่ะ” มะลิกล่าว
“ขอบใจมาก ต่อไปฉันจะระวังตัวก็แล้วกัน” นวลกล่าว
วันนี้เ้านายพากันออกไปนอกบ้าน จึงทำให้ไม่มีคนมายุ่งวุ่นวายกับนวลมากนัก แต่เธอต้องทำงานบ้านทุกอย่าง ยกเว้นงานครัว เพราะที่นี่จะมีแม่ครัวประจำอยู่แล้ว และเวลาหลังห้าโมงเย็นพวกเธอก็สามารถไปพักได้ เพราะตอนนี้เ้านายคนอื่นไม่อยู่ ยกเว้น คุณฤทัย ซึ่งทุกวันเธอจะออกไปวิ่งที่สวนสาธารณะ โดยให้มะลิไปเป็เพื่อน แต่ทว่าเผื่อวันหลังมะลิไม่อยู่ จะได้ให้นวลไปเป็เพื่อนคุณฤทัยได้ มะลิจึงชวนสาวใช้คนใหม่ไปด้วย
“น่าแปลก ทำไมคุณฤทัยถึงไม่ให้บอดี้การ์ดติดตามไปด้วยล่ะ ทำไมถึงให้สาวน้อยบอบบางอย่างมะลิติดตาม หากมีอะไรเกิดขึ้น มะลิจะสู้ได้หรอ” นวลสงสัย
“ก็คุณฤทัยไม่อยากทำให้ชาวบ้านคนอื่นแตกตื่น ถ้าพวกเขาเห็นบอดี้การ์ดติดตาม ชาวบ้านเขาก็จะนำไปนินทาเสียเปล่าๆ ถึงฉันจะสู้คนร้ายไม่ได้ แต่ฉันยังสามารถติดต่อบอดี้การ์ดให้ตามไปช่วยคุณฤทัยได้ทันไง” มะลิกล่าว
“โอเคร ฉันเข้าใจแล้ว งั้นไปกัน” นวลกล่าว
“อ้าว วันนี้นวลไปด้วยงั้นหรอ” ฤทัยแปลกใจ
“ใช่ค่ะ วันนี้มะลิชวนนวลมาเอง เผื่อวันหลังมะลิติดธุระ คุณฤทัยจะได้ชวนนวลไงคะ” มะลิกล่าว
“อื้อ ก็ดีเหมือนกัน งั้นฉันไปวิ่งก่อนนะ พวกเธอรออยู่ตรงนี้ก็แล้วกัน” ฤทัยกล่าวเสร็จก็ไปวิ่งทันที
พอคุณฤทัยวิ่งออกกำลังกายไปแล้ว นวลกำลังจะนั่ง แต่แล้วมะลิกลับฉุดเธอไปนั่งที่อื่นทันที
“อ้าวก็คุณฤทัยบอกให้รอตรงนี้นี่นา” นวลสงสัย
“เอาน่า พวกเราไปตรงนั้นก่อน พอถึงเวลาค่อยกลับมาที่นี่ ฉันมีกิจกรรมต้องทำทุกวันน่ะ” มะลิกล่าว
มะลิจูงมือนวลไปนั่งที่ม้านั่งอีกจุดหนึ่ง ซึ่งมองไปก็จะเห็นผู้ชายกล้ามใหญ่กำลังเล่นเครื่องออกกำลังกายเฉพาะส่วนอยู่
“นี่มะลิ! เธอพาฉันมาดูผู้ชายเนี่ยนะ” นวลกล่าว
“หล่อใช่มั้ยล่ะ อาหารตาเชียวแหละ นี่ฉันมีรูปเขาเก็บไว้ด้วย” มะลิอวด
“นี่เธอคลั่งเขาเอามากๆ เลยนะ แล้วเ้าตัวเขารู้มั้ยเนี่ย” นวลกล่าว
“ไม่รู้น่ะสิ เขาถึงยอมมาโชว์ให้ดูแบบนี้ ถ้ารู้ มีหวังหายหน้าหายตาไป หรือไม่ก็เดินมาด่าแล้วล่ะ” มะลิกล่าว
มะลิกับนวลจึงได้มานั่งมองผู้ชายหุ่นกำยำล่ำสันมาออกกำลังกายโชว์ ทั้งสองมัวแต่นั่งมองอยู่อย่างนั้น ทำให้มีคนร้ายแอบย่องเบามาขโมยกระเป๋าตังค์ของมะลิที่วางอยู่ข้างๆ นวลหันมาเห็นเข้าพอดี
“มะลิ! โจรขโมยกระเป๋าตังค์เธอน่ะ” นวลรีบะโบอก
แล้วโจรก็วิ่งไปอย่างรวดเร็ว
“เฮ้ย จะทำยังไงดีล่ะ ข้างในมีรูปผู้ชายคนนั้นเสียด้วย” มะลิห่วงรูป
“มีของมีค่าอย่างอื่นอีกมั้ยล่ะ” นวลกล่าว
“อันนั้นมีค่าสุดแล้ว” มะลิกล่าว
“เฮ้ย หมายถึงเงิน บัตรสำคัญๆ น่ะ” นวลกล่าว
“อื้อ ทุกอย่างเอาไปเก็บไว้ในห้องพักแล้ว ในนั้นมีแต่รูปน่ะ” มะลิกล่าว
“งั้นเรียกคนให้ช่วยกันจับคนร้ายเร็วเข้า” นวลกล่าว
“ไม่ได้นวล เดี๋ยวชาวบ้านรู้ว่าฉันแอบมองผู้ชายคนนี้อยู่ หากมีคนเปิดกระเป๋าตังค์เพื่อหาเ้าของ เดี๋ยวเขาเอาฉันไปนินทาจนทั่ว” มะลิกล่าว
“แล้วจะทำยังไง” นวลกล่าว
“วิ่งตามกันเถอะ” มะลิกล่าว
นวลวิ่งตามหลังมะลิ ซึ่งตอนนี้มะลิวิ่งเร็วยิ่งกว่านักวิ่งเสียอีก เธอวิ่งเร็วมาก ไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหน จนกระทั่งมะลิวิ่งตามคนร้ายทัน ด้วยความที่เธอโมโหบวกกับใมาก อาจเพราะฮอร์โมนอะดรีนาลินหลั่งหรืออะไรไม่ทราบ มะลิจับคนร้ายทุ่มทันที ทำให้คนร้ายล้มและนอนหงายไปกองกับพื้น มะลิรีบเก็บกระเป๋าตังค์ของเธอทันที
ชาวบ้าน นวลและคุณฤทัยก็รีบตามมาดูมะลิ พวกเขาช่วยกันจับกุมคนร้ายส่งตำรวจ
“มะลิ! ที่เธอทุ่มเทตามคนร้ายขนาดนี้ ข้างในกระเป๋าเงินคงจะมีของมีค่ามากสินะ” ฤทัยทึ่งในตัวของมะลิ
“ใช่ค่ะคุณฤทัย นอกจากจะมีเงินที่จำเป็สำหรับเดือนนี้แล้ว ยังมีรูปพ่อของมะลิด้วยค่ะ” มะลิโกหก
นวลส่ายหน้า และคิดในใจว่า “พ่อทูนหัวล่ะสิ โกหกได้เนียนจริงๆ”
กลายเป็ว่าวันนี้มะลิได้รับการยกย่องว่าเป็ผู้จับคนร้ายขโมยฉกชิงวิ่งราวได้ ชาวบ้านชมมะลิไม่ขาดปาก โดยเฉพาะชายในฝันของมะลิเขาก็ตบมือให้เธอ วันนี้มะลิเลยนอนหลับฝันดีทั้งคืน
156
