เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

ความมืดมิดภายในห้องปรุงยาลับใต้ดินพลันสว่างไสวขึ้นมาในทันตาเห็น เมื่อเกลียวแสงศักดิ์สิทธิ์สีทองและริ้วแสงสีส้มแดงซึ่งเคยหมุนวนเป็นพายุพลังรอบตัวไป๋ซือหนิงเริ่มควบแน่นห่อหุ้มตัวนางหนาแน่นขึ้นจนเปลี่ยนสภาพเป็นดั่งดักแด้แสงขนาดใหญ่ ร่างกายระหงเปลือยเปล่าท่อนบนที่ประดับด้วยคราบเหงื่อไคลและน้ำทิพย์บำเพ็ญคู่ค่อยๆ ลอยขึ้นเหนือเบาะรักคู่เทพอย่างมหัศจรรย์ใจ

*เปรี้ยง... เปรี้ยง...!!!*

เสียงปะทุของลมปราณแท้จริงดังก้องสะท้อนในร่างของหญิงสาวประดุจสายฟ้าฟาด คอขวดขอบเขตใหญ่ที่เคยสะกดและขัดขวางระดับการบำเพ็ญเพียรของนางมานานปีบัดนี้แตกกระจายพินาศย่อยยับเป็นฝุ่นผง กระแสพลังปราณหยินศักดิ์สิทธิ์ที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับปราณหยางร้อนบริสุทธิ์ของหลีเฮงไหลบ่าไปตามเส้นชีพจรหลักทั่วร่างชำระล้างขยะสมุนไพรและมลทินพิษจนสะอาดบริสุทธิ์หมดจด ร่างของนางเรืองแสงนวลตาละเอียดดุจไข่มุกสลัก ก่อนจะค่อยๆ ร่อนลงนอนราบบนเบาะแดงทับทิมอย่างแผ่วเบาพร้อมผ่อนลมหายใจอุ่นยาวสีทองออกทางเรียวปากบาง

ไป๋ซือหนิงปรือเปิดเปลือกตาคู่สวยขึ้นช้าๆ แววตาของนางยามนี้สว่างกระจ่างใส ไร้สิ้นริ้วรอยความเจ็บปวดหรือความล้าหลงเหลือ มีเพียงออร่าพลังอันกล้าแกร่งและสงบเสงี่ยมที่แผ่พุ่งปกคลุม รัศมีพลังของนางทะลวงข้ามขอบเขตอย่างสมบูรณ์แบบข้ามพ้นปราณแท้จริงขั้นสูงสุดขึ้นมาสถาปนาอยู่บนขอบเขต **"ปราณนักสู้ ขั้นต้น"** อย่างยิ่งใหญ่สดใสเลิศเลอ

*วิ้ง...*

> [แจ้งเตือนระบบ: ไป๋ซือหนิงสำเร็จการทะลวงขอบเขตข้ามช่วงชั้น บรรลุสู่ขอบเขตปราณนักสู้ ขั้นต้น อย่างราบรื่น!]

> [ระบบตรวจสอบสถานะความภักดีและความเสน่หาผ่านมหาพิธีกรรมบำเพ็ญคู่: โฮสต์ทำการลงนามสัญญาพันธะฮาเร็มคนที่สี่สำเร็จลุล่วงเป็นทางการ!]

> [ปรับปรุงระบบสถานะคู่บำเพ็ญ: ไป๋ซือหนิง - สถานะอัปเดตเป็น "คู่บำเพ็ญรักแท้" (ค่าความเชื่อใจ 80, ค่าความเสน่หา 120, ค่าพลังรักเชื่อมต่อ 60 เปอร์เซ็นต์)]

> [ได้รับบัฟฮาเร็มเพิ่มความต้านทานพิษแก่ร่างกายของโฮสต์ถาวร: 50 เปอร์เซ็นต์]

> [ความหนาแน่นและขอบเขตบาเรียปราณคุ้มกันเมียรัก ของโฮสต์เพิ่มพูนขึ้น: 1.5 เท่า!]

หลีเฮงนอนอ้าปากหอบหายใจจ้องมองหน้าต่างโปร่งแสงสีทองที่ลอยขึ้นมาตรงหน้าด้วยความปีติระคนโล่งอก الشายหนุ่มลูบแผ่นอกเปลือยเปล่าของตนเองพลางแสยะยิ้มกะล่อนไร้ยางอายใส่ระบบในใจ

'หึๆ ในที่สุดสมาธิความทุ่มเทเอวเหล็กไหลของข้าก็สัมฤทธิ์ผลอย่างยิ่งใหญ่! นอกจากจะได้แต้มสะสมบวกเพิ่มฟินๆ แล้ว เมียคนที่สี่ของข้ายังได้ทะลวงขั้นพลังพุ่งทะยานอีกด้วย สวรรค์ช่างมีตาจริงๆ!'

ไป๋ซือหนิงค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งบนเบาะฟูกหนา สองมือนุ่มกอดอกปกป้องเนินอกอวบใหญ่ขาวยวบยาบชื้นเหงื่อที่สั่นไหวระเพื่อมสะกดสายตา ชายหนุ่มรีบเอื้อมมือไปหยิบชุดคลุมยาวจอมแพทย์สำรองสีขาวสะอาดที่พาดอยู่บนราวไม้ข้างเตียงมาคลุมไหล่ประคองร่างของนางอย่างอ่อนโยน ไป๋ซือหนิงกระชับเสื้อคลุมปิดหน้าอกปิดบั้นท้ายกลมกลึงของนางอย่างเร่งรีบ ก่อนจะหันมามองใบหน้าหล่อเหลากะล่อนของหลีเฮง แก้มเนียนร้อนผ่าวและแดงซ่านลามไปถึงลำคอระหงด้วยความเหนียมอายสะทกสะท้าน ยามเมื่อภาพการบดเบียดกระแทกกระทั้นอันรุนแรงและป่าเถื่อนบนเบาะสวาทแล่นเข้าสู่หัวสมองอีกครั้ง

"หลีเฮง... ข้า... ขอบคุณเจ้ามากนะจ้ะ..." นางเอ่ยเสียงเบาบางอ่อนนุ่มจนแทบจะกลืนหายไปกับความเงียบ แววตาคู่สวยสั่นระริกเปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์รักและชื่นชมเลื่อมใสอย่างที่สุดจากก้นบึ้งของหัวใจ

"ท่านหมอไป๋ผู้แสนงามขอรับ... หากจะขอบคุณข้าละก็ เปลี่ยนจากคำพูดเป็นท่าทางเหนียมอายหอมแก้มข้าสักฟอดใหญ่ๆ จะดีกว่าไหมขอรับ?" หลีเฮงเอ่ยหยอกเย้ากะล่อนน้ำเสียงไร้ยางอายพลางขยับกายเข้าไปประชิดโอบวงแขนกว้างรอบเอวคอดกิ่วของนางลากดึงเข้ามาแนบอก

ไป๋ซือหนิงสะดุ้งน้อยๆ ทว่าคราวนี้นางไม่ขยับหนี ยินยอมซบหน้าลงกับแผ่นอกกว้างอุ่นจัดของชายหนุ่ม กลิ่นอายเหงื่อหยางร้อนสลักพิษยังคงอบอวลชวนใจสั่นระริก นางเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจยาวเอ่ยความในใจออกมาอย่างอบอุ่นใจ

"ตลอดชีวิตที่ผ่านมา... ข้าเป็นเพียงบุตรีตระกูลไป๋ที่ต้องแบกรับชื่อเสียงของ 'เทพธิดาแพทย์ศักดิ์สิทธิ์' ทุกคนในสมาคมและคนไข้เรือนหมื่นต่างคาดหวังให้ข้าแข็งแกร่ง ให้ข้าเป็นแสงสว่างคอยเยียวยาชีวิตพวกเขา... ไม่มีใครถามเลยสักคนว่าข้าเหนื่อยไหม ไม่มีใครบอกให้ข้าหยุดพักเพื่อดูแลตนเองบ้างเลยสักครั้ง..." น้ำตาเม็ดใสเอ่อชุ่มดวงตาคู่สวยสะท้อนปมชีวิตที่แบกรับภาระหนักหน่วง "แต่มีเพียงเจ้า... หลีเฮง... เจ้าเป็นคนเดียวที่เดินเข้ามาบอกให้ข้าหยุดพัก บังคับให้ข้าหลับสนิท และยอมเสียสละเข้าเยียวยารักษาฟื้นฟูหัวใจและชีพจรของข้าจริงๆ... ข้ายอมมอบชีวิตและหัวใจนี้ให้เจ้าดูแลแล้วจ้ะ..."

คำสารภาพรักอันแสนลึกซึ้งและจริงใจของไป๋ซือหนิงทำเอาหลีเฮงหัวใจพองโต แววตาของชายหนุ่มฉายประกายเอ็นดูและรักใคร่สุดซึ้ง ชายหนุ่มโอบกอดรั้งร่างเนียนนุ่มของนางไว้แน่นขึ้น ก้มใบหน้าลงไปจูบหนักๆ ที่ผมนุ่มหอมกรุ่นของนางฟอดใหญ่

"แน่นอนสิขอรับพี่สาวไป๋แสนสวย... จากนี้ไปข้าจะเป็นคนคอยนวดประคองแผ่นหลังและไหล่บางคู่นี้ให้ท่านตลอดไปเอง... โอ๊ย...!!! อึ่ก...!"

ทว่าทันทีที่หลีเฮงพยายามเกร็งไหล่ขยับตัว ชายหนุ่มพลันหน้าซีดเผือด เอามือกุมบั้นเอวคอดของตัวเองร้องโอยโอยครางเสียงสั่นด้วยความเจ็บปวดแปรบแล่นริ้ว ความเหนื่อยล้าสะสมจากการใช้พลังสะโพกเหล็กไหลเคลื่อนไหวตอกย้ำอย่างรวดเร็วรุนแรงในมหาศึกบำเพ็ญคู่ถอนพิษก่อนหน้านี้ทำเอาเอวของเขายับเยินยับย่อยจนเกือบเคล็ดล้าขยับไม่ไหว

ไป๋ซือหนิงอุทานเสียงเบาหลุดยิ้มบางเบาชวนทะนุถนอม แววตาหวานฉ่ำเปลี่ยนเป็นฉลาดเฉียบคมแกมหยอกล้อ ยามเมื่อเห็นคนกะล่อนที่เพิ่งทำตัวเป็นผู้ชนะสงครามรักนอนฟุบร้องโอดครวญอย่างหมดทางสู้

"หึๆ ดูท่าผู้เสียสละคอยบำบัดพิษคนนี้คงจะใช้งานเอวหนักหน่วงเกินไปจนกล้ามเนื้อฉีกขาดเคล็ดขัดยอกเสียแล้วนะจ้ะ... คราวนี้ถึงตาข้าทำหน้าที่รักษาและดูแลเอวของเจ้าบ้างแล้วล่ะขอรับท่านสามีปากดี"

นางเอ่ยคำเรียก 'สามี' ด้วยน้ำเสียงเหนียมอายจนแก้มแดงแจ๋แต่ทว่าเปี่ยมล้นไปด้วยสิทธิ์ในความเป็นเจ้าของ ไป๋ซือหนิงจัดแจงผลักดันประคองร่างของหลีเฮงให้พลิกนอนคว่ำราบไปกับเบาะรักคู่เทพสีแดง ชายหนุ่มนอนฟุบหน้าลงครางซี้ดซ้าดเบาๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ

ร่างระหงของไป๋ซือหนิงก้าวขยับขึ้นนั่งคุกเข่าคร่อมทับสะโพกของหลีเฮงอย่างเบามือ เสื้อคลุมยาวสีขาวของนางอ้าออกเล็กน้อยจนเห็นลาดไหล่ขาวเนียนและเรียวขาอวบหยุ่นนุ่มนิ่มบีบกดเข้ากับหน้าขาของชายหนุ่ม สัมผัสอุ่นชื้นชวนใจสั่น ไป๋ซือหนิงเทน้ำมันนวดสปาชโลมลงบนสองฝ่ามือเรียวสวย แตะทาบมือลงบนกล้ามเนื้อบั้นเอวและสะโพกที่เคล็ดตึงของหลีเฮงอย่างอ่อนโยนลึกซึ้ง

นางเริ่มขับเคลื่อนพลังงานส่งผ่านทักษะ **"แสงเยียวยาศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง"** ทันที คลื่นพลังแสงอุ่นประกายสีทองเรืองรองละมุนละไมแผ่ซ่านซึมลึกจากฝ่ามือนุ่มของนางเข้าสู่เส้นชีพจรเอวของหลีเฮง สัมผัสเนื้อแนบเนื้อที่บีบนวดเค้นคลึงเฟ้นเน้นน้ำหนักอย่างประณีตสะเทือนวิญญาณทำให้หลีเฮงรู้สึกร้อนผ่าวซาบซ่าน รสสัมผัสนวดบำบัดแผ่คลื่นความเสียวสะท้านลึกซึ้งสลัดความล้าเคล็ดเอวให้สลายมลายหายไปในพริบตาประดุจลอยขึ้นสวรรค์

"อึ่ก... อ๊า... สวรรค์โปรด... สัมผัสมือของพี่สาวไป๋ช่างนุ่มนวลและสยิวซาบซ่านเอวข้าเหลือเกินขอรับ..." หลีเฮงร้องครางเสียงต่ำหลงเคลิบเคลิ้มสุดฤทธิ์ สองมือจิกฟูกเบาะรักคู่เทพแน่น

"ซนจริงนะ... นิ่งๆ สิขอรับ... ข้าต้องใช้แสงศักดิ์สิทธิ์รีดเส้นตรงช่วงสะโพกสอบและก้นของเจ้าเพื่อให้กล้ามเนื้อฟื้นตัวได้รวดเร็วขึ้น"

ไป๋ซือหนิงขยับปลายนิ้วกดลึกเน้นน้ำหนักบีบเค้นลงบนสะโพกบั้นท้ายกล้ามเนื้อแกร่งของชายหนุ่ม แสงสีทองอบอุ่นอบอวลโชยกลิ่นอายละมุนละไมชุบชีวิตเอวเคล็ดเอวเดาะของหลีเฮงให้กลับมาฟิตเปรี๊ยะมีพละกำลังหนาแน่นมากกว่าเดิมถึงสามเท่าตัว การขยับกดรีดเส้นเนื้อนวดสัมผัสและหน้าอกของนางที่ปัดเปียกสัมผัสเสียดสีแผ่นหลังกว้างของเขาสร้างแรงวาบหวามวาบหวิวกระตุ้นชีพรักษาสุขภาพอย่างเต็มล้นจนหลีเฮงส่งเสียงหัวเราะคิกคักด้วยความผ่อนคลายและสุขสำราญถึงขีดสุดในห้องปรุงยาลับใต้ดินที่ปิดตายแห่งนี้

ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งเค่อ ไป๋ซือหนิงก็หยุดมือและพยุงกายลงนั่งข้างเตียง หลีเฮงพลิกตัวลุกขึ้นยืนเหยียดกายบิดเอวไปมาอย่างกระปรี้กระเปร่า อาการเอวเคล็ดล้าแห้งกรอบสลายตัวหายไป 100% สองสายตาประสานกันส่งยิ้มหวานซาบซึ้งและรักใคร่สุดใจ

ทว่าความสุขสงบผ่อนคลายพลันจบสิ้นลงในวินาทีนั้น!

*บึ้ม...!!!*

เสียงระเบิดไอพลังงานปะทะครั้งสุดท้ายดังแว่วลอยเข้ามาจากชั้นบนสมาคม บ่งบอกว่าศึกภายนอกที่สามเมียรักต่อสู้กวัดแกว่งดาบและเปลวเพลิงเริ่มสงบลงแล้ว หลีเฮงหรี่ดวงตาคมกริบแสยะยิ้มอำมหิตเปล่งประกายลึกล้ำ ชายหนุ่มสืบเท้าก้าวเข้าไปเปิดกล่องมิติเก็บขวดยาพิษหยกดำและสมุนไพรพยานหลักฐานเตรียมพร้อมขยับเสื้อผ้าหน้าผมอย่างมาดมั่น

"ได้เวลาออกไปทำความสะอาดกวาดล้างสุนัขเฒ่าผู้อาวุโสจงและหมาป่าฉู่เกาหยางให้ดิ้นไม่หลุดแล้วขอรับพี่สาวไป๋คนดี!"

ทว่าก้าวไปยังไม่ทันถึงประตูหินลับใต้ดิน หน้าต่างแจ้งเตือนระบบโฮโลแกรมโปร่งแสงสีแดงคล้ำสั่นระริกแจ้งเตือนสัญญาณเตือนภัยอันตรายระดับสีแดงพลันเด้งขึ้นมากลางอากาศทันที!

*วิ้ง... วิ้ง... วิ้ง...!!!*

> [คำเตือนระดับอันตรายสีแดง: ตรวจพบไอพลังงานปราณยุทธ์สะสมตัวหนาแน่นภายนอกตึกสมาคมอย่างผิดธรรมชาติ... คลื่นจิตสังหารและจิตมารอำมหิตระดับสูงเก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์กำลังปิดล้อมทางออก!]

> [ภารกิจฉุกเฉินสืบเนื่อง: ตรวจพบศัตรูร้ายที่อยู่เบื้องหลังไม่ใช่แค่กองกำลังนักฆ่าระดับล่าง ทว่ามี 'ยอดฝีมือลึกลับขอบเขตใหญ่' เข้าร่วมศึกและเตรียมบุกทำลายค่ายกลใต้ดิน!]

ไป๋ซือหนิงหน้าซีดลงทันใด หันขวับมามองหลีเฮงด้วยดวงตาสั่นระริก "หลีเฮง...! ไอพลังข้างบนเปลี่ยนไป... มันรุนแรงและป่าเถื่อนน่ากลัวปานจะพังทั้งภูเขาลงมาเลยจ้ะ!"

หลีเฮงเบิกตาโพลงกำหมัดแน่น จิตสังหารอำมหิตพวยพุ่งในใจระคนตระหนกตกใจอย่างรุนแรงเมื่อพบว่าการก้าวเท้าออกจากห้องลับใต้ดินในตอนต่อไปนี้อาจจะกลายเป็นการประจันหน้ากับวิกฤตความตายครั้งใหม่ที่ยากลำบากยิ่งกว่าเก่าหลายเท่าตัว!

- จบบทที่ 68 -