เมื่อหนุ่มๆ สาวๆ ต่างพากันว่ายน้ำจนเบื่อกันแล้ว ซึ่งขณะนั้นก็เป็เวลาเย็นเข้าไปแล้ว โอดีนจึงจัดปาร์ตี้ย่อยขึ้นมาที่ลานสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์ เป็ปาร์ตี้บาร์บีคิวเลี้ยงสังสรรค์กันตามประสาเพื่อนฝูง ที่ได้มารวมตัวกันได้สักครั้ง เพราะหากจะให้ไปข้างนอกกันก็เกรงว่าภรรยาสุดที่รักของตนจะไม่ไหวเอา ยังท้องอ่อนๆ อยู่ด้วย ทั้งวันนี้เ้าหล่อนก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว จากการดำผุดดำว่ายในสระ
“ขอดื่มให้กับโอดีนและคุณกานต์ ขอให้มีลูกหัวปีท้ายปีนะครับ” แดนเจลโล่ยกชูแก้วเครื่องดื่มของตนขึ้น พร้อมกับกล่าวเสียงดังฟังชัดให้ทุกคนได้ยินกันถ้วนทั่ว
“ฉันตั้งใจจะทำอย่างนั้นอยู่แล้วล่ะ ฮ่าๆๆ” โอดีนร้องเสริมแดนเจลโล่ ขึ้นมาอย่างขบขัน จึงถูกวรกานต์ส่งค้อนมาให้วงหนึ่งอย่างเขินอาย
“แล้วนี่เธอจะไปฮันนีมูนกันที่ไหนอ่ะ?” อุษาหันไปถามวรกานต์ อย่างอยากรู้
“อืม! นั้นสิ?” อรภาก็หันไปเสริมทัพบ้างอีกคน พร้อมกับจ้องมองวรกานต์เป็ตาเดียวกัน
“ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ยังไม่ได้คุยกันเลยน่ะ” วรกานต์กล่าวบอกเพื่อน และทำท่าจะลุกขึ้นไปตักอาหาร
“ไม่ต้องลุกเลย เดี๋ยวฉันไปเอาให้?” อุษาจึงขันอาสาอย่างเต็มอกเต็มใจ เพราะเห็นเพื่อนดูเหนื่อยๆ
ว่าแล้วอุษาก็ลุกขึ้นเดินไปยังโต๊ะอาหาร หยิบจาน แล้วตักอาหารใส่ลงไปในจาน
ผลั๊กกก!!!!.... เพี๊ยงงง!!!!....
เสียงชนกันของสองร่าง และตามมาด้วยเสียงจานสองใบหล่นลงกระทบกัน ตกลงไปนอนแอ่งแม่งอยู่บนพื้นสนามหญ้า อาหารในจานตกกระจายเกลื่อนไปทั่วตรงนั้น และทุกคนก็พากันหันมามองกันเป็ตาเดียวกัน
“คุณ! ซุ่มซ่ามอีกแล้วนะ ดูสิเสื้อผมเปื้อนหมดแล้วเนี้ย คุณต้องรับผิดชอบด้วยคราวนี้” ราฟาเอลพูดบอกคนตัวเล็กอย่างมีอารมณ์ แต่กระนั้นก็ได้ยื่นมือใหญ่ ไปจับรวบเอวบางของเ้าหล่อนไว้ได้ทัน ก่อนที่หญิงสาวจะล้มลงไปคลุกกับจานอาหารที่ตกลงพื้นหญ้า
“อะไรกัน คุณต่างหากล่ะที่ซุ่มซ่าม ฉันก็อยู่ของฉันดีๆ ฉันไม่มีตาหลังหรอกนะ ถึงจะเห็นคุณเดินเข้ามาน่ะ แล้วเื่อะไรจะให้ฉันมารับผิดชอบ คุณก็รับผิดชอบตัวคุณเองสิ คุณเป็คนทำตัวเอง ฉันไม่ได้เป็คนทำนี่ แล้วก็ปล่อยฉันได้แล้ว”
อุษาผลักอกแกร่งของชายหนุ่มออกไปอย่างแรง ทำไมนะเวลาเข้าใกล้ผู้ชายคนนี้ทีไร ทำไมหัวใจเธอจะต้องเต้นแรงผิดจังหวะอยู่เรื่อยเลย ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ
“ฮึ! พูดอย่างนี้จะไม่รับผิดชอบกันใช่ไหม ได้!”
ราฟาเอลระงับอาการหัวร้อนของตนเอาไว้ และยอมปล่อยร่างบางแต่โดยดี ก่อนจะเดินลงส้นไปยังห้องน้ำที่อยู่ในห้องแต่งตัวใกล้ๆ กับสระว่ายน้ำ ซึ่งจากการที่ชายหนุ่มดึงร่างของอุษา เข้าไปอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง เพื่อรั้งไว้ไม่ให้ล้มลงไป เสื้อที่เปื้อนอาหารของชายหนุ่มก็มาเลอะ เข้ากับเสื้อของเ้าหล่อนด้วย จนทำให้มีรอยเปื้อนเปอะไปตามๆ กัน
“ภาฝากเธอไปตักอาหารให้ยัยกานต์ด้วย ฉันไปห้องน้ำก่อน ดูสิเปื้อนหมดแล้วเนี้ย!” อุษาบ่นอุบอิบก่อนจะเดินเข้าไปในคฤหาสน์ ด้วยอาการหงุดหงิดเป็อย่างยิ่ง โดยมีสายตาของอรภาและวรกานต์มองตาไป แล้วค่อยหันกลับมามองหน้ากัน
“ฉันว่าคู่นี้ดูแปลกๆ นะ ดูจะไม่ค่อยถูกชะตากันเอาเสียเลย เป็อย่างนี้จะเป็นิมิตหมายว่า พวกเขาอาจจะชอบกันหรือเปล่านะ หรือเธอว่ายังไง?” อรภาขอความเห็นจากวรกานต์
“ใช่ฉันก็สังเกตเห็นเหมือนกัน ว่าพวกเขาไม่ค่อยจะลงรอยกัน แต่เอาเป็ว่าเราอย่างพึ่งไปตัดสินอะไรไปก่อนดีกว่า เราก็ดูกันไปเรื่อยๆ ก็แล้วกันนะ”
วรกานต์เห็นด้วยกับอรภาก็จริง แต่ในใจก็หวั่นๆ อยู่มิใช่น้อย เพราะกิติศัพท์ความเ้าชู้ของราฟาเอล ก็มีมาให้ได้ยินอยู่บ้าง
แต่จะว่าเขาก็ไม่ได้เพราะเขาก็ยังโสด หน้าตาก็หล่อเหลา และแถมยังรวยและมีอำนาจพอๆ กันกับสามีของเธอด้วยอีกต่างหาก เพราะฉะนั้นเขาก็สามารถที่จะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ
แต่ก็อย่างว่าโชคชะตาของคนเราอะไรมันก็ไม่แน่ไม่นอน ก็เหมือนอย่างเธอกับสามีของเธอนี้ยังไงล่ะ ต่างกันราวฟ้ากับเหวก็ยังมารักและแต่งงานกันได้ ดังนั้น จึงไม่อยากที่จะตัดสินอะไรไปก่อน ให้คนทั้งสองเขาเป็ผู้ตัดสินใจกันจะดีกว่า เพราะเธอยืนอยู่ในจุดของคำว่าเพื่อนเท่านั้น จะช่วยได้ก็เพียงแค่รับฟัง ปลอบประโลม และช่วยเหลือเวลาที่เพื่อน้า
อุษาเข้าไปในห้องนอนของเธอ ทำการถอดเสื้อที่เปื้อนออกทำความสะอาดจุดที่เปื้อน เพื่อไม่ให้มันแห้งติดเข้าไปในใยเสื้อ เดี๋ยวจะฝังแน่นจนซักไม่ออก แล้วผลัดเปลี่ยนเสื้อตัวใหม่ แล้วจึงออกจากห้องนอน เดินลงมายังชั้นล่างของคฤหาสน์ และเดินออกไปยังหน้าคฤหาสน์ เพื่อเข้าไปสมทบกับเพื่อนๆ แต่เดินไปยังไม่พ้นประตู ก็มีมือใหญ่เข้ามาโอบกอดล็อคร่างบาง ทั้งยังปิดปากสาวเ้าเอาไว้ ไม่ให้ส่งเสียงร้องออกมาด้วย
อุษาใเป็อย่างยิ่ง เพราะไม่คาดคิดว่าจะมีใคร เข้ามาทำมิดีมิร้ายเธอได้ถึงในคฤหาสน์ ที่มีระบบรักษาความปลอดภัยแ่าอย่างนี้ สาวเ้าทั้งดึงดันทั้งขัดขืนแต่ก็ไม่เป็ผลใดๆ ต่อคนที่มาจับล็อคตัวเธอเลยสักนิด แถมเขายังพาร่างของเธอเข้าไปในที่มืดๆ ที่เป็พุ่มไม้ข้างตึกได้อย่างง่ายดายอีกต่างหาก
๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒
2K
![เกิดใหม่เป็นสตรีไร้ค่า ยังต้องมาหนีการตามล่าของท่านราชครู??? [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1747723510_10738431.webp)
