ตอนที่ 13
สำนึกกระบี่ทัศนา
ััสายลมพงไพร
เมื่อตัดสินใจได้แล้วไป๋กุนหลางก็ได้พุ่งเข้าหาองค์ชายใหญ่ด้วยสำนึกกระบี่ที่พริ้วไหวที่สุด
ด้านองค์ชายใหญ่ที่เห็นไป๋กุนหลางพุ่งเข้ามาก็ไม่ได้รู้สึกกลัวแต่อย่างใดกลับพุ่งเข้าใส่แล้วใช้ออก
ด้วย เคล็ดวิชา
หมัดแห่งราชัน
กระบวนท่าที่ 1 ไป๋กุนหลางพริ้วหลบ...
กระบวนท่าที่ 2 ไป๋กุนหลางพริ้วหลบ...
กระบวนท่าที่ 3 ไป๋กุนหลางก็พริ้วหลบ…
……………….
กระบวนท่าที่ 8 ไป๋กุนหลางก็ยังคงหลบได้
กระบวนท่าที่ 9 เขาก็ยังหลบได้อย่างสบาย
จบ 1 รอบ ไป๋กุนหลาง...ชักงงๆ
ด้านองค์ชายใหญ่ที่เห็นไป๋กุนหลางหลบได้ตลอดจนจบ 1 ชุด จึงกลับมาเริ่มต้นด้วยกระบวนท่าที่ 1 ใหม่………..
กระบวนท่าที่ 1 - 9 จบรอบ 2 ไป๋กุนหลาง ชักจะแปลกใจ
จบรอบ 3 ไป๋กุนหลางชักไม่แน่ใจ
'ไม่จริงน่า'
จบรอบ 4 ไป๋กุนหลางชักจะเริ่มสงสัย
'หรือว่ามันคือกลลวงต้องลองหยั่งเชิง'
จบรอบ 5 ไป๋กุนหลางหยั่งเชิงเล็กน้อย
'เริ่มมั่นใจ 40%'
จบรอบ 6 ไป๋กุนหลางหยั่งเชิงเพิ่มขึ้น
'มั่นใจ 80%'
จบรอบ 7 ไป๋กุนหลางหยั่งเชิงเต็มพิกัด
'ผลคือมั่นใจเต็ม 100%' เฮ้อ…
ในเวลาเดียวกันบนที่นั่งอัศจรรย์
มีคนอยู่สามคนที่ไม่ได้นั่งรวมกลุ่มกับผู้ใดเป็ผู้ชายสองคน คนหนึ่งมีผมสีแดงแปร๊ดอีกคนมีผมสีดำไว้หนวดเคราเหมือนบินลาเดนผู้หญิงหนึ่งคน ผู้หญิงคนนี้มีผมยาวสีทองตาสีฟ้าหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม แต่เธอมีสัดส่วนที่เป็เอกลักษณ์ที่ไป๋กุนหลางมาเห็นจะต้องรู้ทันทีว่าเธอเป็ใครใช่เธอคือหญิงสาว 600 ซีซีนั่นเอง
"ศิษย์พี่" หญิงสาว 600 ซีซีเอ่ยเรียก
ชายผมดำไว้หนวดเคราเหมือนบินลาเดนได้ยินจึงหันไปพูดว่า "มีอะไรหรือศิษย์น้อง"
"นี่พวกเรากำลังดูการประลองยุทธหรือการรำมวยกันแน่" หญิงสาว 600 ซีซีถาม
"เอ่อ…" เขาก็อยากตอบว่ามาดูการประลองยุทธ แต่เมื่อหันไปดูการต่อสู้บนเวทีเขาก็พูดไม่ออกเพราะองค์ชายใหญ่นั้นออกกระบวนท่าได้งดงาม แล้วก็เป๊ะมาก ทั้งการวางเท้าที่วางได้ในองศาเดียวกันั้แ่
กระบวนท่าที่1 ของรอบที่ 1 ถึง
กระบวนท่าที่ 9 ของรอบที่ 7
การบิดตัวก็เป๊ะระยะก้าวเท้าก็เท่ากันเป๊ะ แต่ว่า
เอ็งไม่เห็นหรอ!!!!!
เอ็งไม่เห็นหรือไงว่ามันไม่ได้ผล!!!!!
เอ็งไม่เห็นหรือไงว่าคู่ต่อสู้มันหลบได้ตลอด!!!!!
เอ็งจะสลับกระบวนท่าหน่อยไม่ได้เหรอ!!!!!
ถ้าเอ็งไม่อยากสลับใหญ่อย่างกระบวนท่าที่ 1 ไปกระบวนท่าที่ 9
เอ็งสลับเล็กๆก็ได้ เช่น 1ไป 3 ,3 มา 2 ,2 ไป 4 อะไรอย่างเนี้ย
เอ็งทำไม่เป็หรือยังไง!!!โอ้ยตูจะบ้าตาย!!!
หลังจากคิดจนปวดหัวชายผมดำก็ยังหาคำตอบไม่ได้จึงได้ตอบสิน้องไปอย่างลังเลว่า "อาจจะเป็...กาประลองยุทธ…โดยการรำละมั่ง"
"..............."
ด้านองค์ชายรององค์หญิงสี่และเพื่อนๆจากหอคอยแห่งความรู้ต่างก็เงียบกริบ
ฝั่งผู้ชมที่แทงข้างองค์ชายใหญ่มีเสียงถามด้วยความไม่สบายใจว่า "มันไม่ได้เป็อย่างที่ข้าเห็นจริงๆใช้ไหม"
"ไม่ใช้หรอกองค์ชายใหญ่คงกำลังโชเหนือให้องค์ชายห้าได้เห็นว่าท่านฝึกฝนมาเยอะขนาดไหนจนสามารถออกกระบวนท่าได้เหมือนกันเป๊ะทุกท่าเมื่อองค์ชายใหญ่โชเสร็จแล้วก็…..เออ…..ก็คงจะเผด็จศึกองค์ชายห้าภายในหมัดเดียว แน่นอน!!!" ชายอีกคนพูดขึ้นเพื่อปลอบใจเพื่อนและปลอบใจตัวเองผู้คนที่อยู่รอบข้างต่างผงกศีรษะเห็นด้วยพร้อมมองไปบนเวทีอย่างมีความหวัง
ส่วนคนที่เชียร์องค์ชายห้าต่างโหร้องอย่างยินดีโดยเฉพาะหม่าชงซีและพรรคพวกที่โหร้องจนลั่นสนาม
สำหรับความรู้สึกของไป๋กุนหลางคือ…แบบ...มันอธิบายไม่ถูก...มันคือแบบแม่ง!! อยากหาโอ่งัมาซักใบมุดหัวลงไปแล้วะโจนโอ่งะเิ!!
'ความกังวลกับการคิดคำนวณตลอดสามวันของตูละและแม่ง!!เมื่อตะกี้ตูเกือบจะแพ้เพราะการคิดคำนวณตลอดสามวันของตัวเองแม่ง!!แม่ง!!แม่ง!! นี่สินะ!!นี่สินะที่เขาเรียก คนคำนวณไม่สู้ฟ้าลิขิต แม่งเอ๋ยยยย!!!!!' ไป๋กุนหลางหาที่ระบายไม่ได้จึงได้แต่มององค์ชายใหญ่รำไปอีกสองรองแล้วก็ปลอบใจตนเองว่าเพราะอย่างนี้เขาเลยมีโอกาสชนะจึงพอจะช่วยคลายความหงุดหงิดงุ่นง่านของเขาลงไปได้
ที่เป็แบบนี้เพราะไป๋กุนหลางลืมนึกถึงเื่ที่องค์ชายใหญ่นั้น้าเป็จักรพรรดิไม่ได้้าเป็เทพยุทธ์เพราะฉะนั้นแม้องค์ชายใหญ่จะขยันฝึกฝนวิชาแต่ก็ไม่เคยสู้กับใคร แม้แต่ครั้งเดียวเลยทำให้องค์ชายใหญ่ นั้นไร้ซึ่งประสบการณ์ต่อสู้จนมิอาจ แสดงพลังที่แท้จริงของวิชาหมัดแห่งราชันย์ได้ทำได้แค่แสดงกระบวนท่าไปตามตำราเท่านั้น
ด้านองค์ชายใหญ่ที่เห็นว่าไป๋กุนหลางไม่สามารถตอบโต้เขาได้ก็รู้สึกกระหยิ่มใจจึงพูดขึ้นว่า "น้องห้ายอมแพ้ซะเถอะอย่าฝืนดึงดันไปเ้าจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว...ฮ่าฮ่าฮ่า"
'อ้าว!!ไอ้นี่เล่นซะตูเสียศูนย์ยังจะมาพูดแบบนี้อีก...ด้าย...ได้..ได้!ในเมื่อตูหาที่ระบายไม่ได้งั้นตูจะใช้เอ็งนี่แหละเป็ที่ระบายอารมณ์…... เตรียมตัวเตรียมใจไว้เถอะมึง!!!' ไป๋กุนหลางคิดได้อย่างนั้นก็พุ่งเข้าหาองค์ชายใหญ่ทันทีโดยที่ไม่ได้ใช้วิชาอะไรเลย
สำหรับคนที่ดีแต่รำมวยไม่จำเป็ต้องใช้วิชาอะไรแค่ตีขัดก็พอแล้ว... นี่คือความคิดของไป๋กุนหลาง
ในจังหวะที่องค์ชายใหญ่กำลังก้าวเท้าไปข้างหน้าเพื่อออกกระบวนท่าไป๋กุนหลางก็ได้ฟาดกระบี่ไม้ไปที่เท้าขององค์ชายใหญ่ ผลั้ว!!! แล้วหมุนตัวตามแรงฟาดอ้อมไปอยู่ข้างหลังองค์ชายใหญ่
ด้านองค์ชายใหญ่ที่เสียหลักเพราะถูกฟาดเข้าที่ข้อเท้าทำให้การวางเท้าเกิดผิดตำแหน่งก็พยายามจะตั้งหลักเพื่อไม่ให้ตัวเองล้มหน้าคะมำ แต่ไป๋กุนหลางที่รอจังหวะอยู่ก่อนแล้วก็ได้ฟาดกระบี่เข้าที่กลางหลังขององค์ชายใหญ่เต็มแรง
เพี๊ย!!!!!
โอ้ย!!!!!
ที่เล่ามาเหมือนจะนานแต่ความจริงเื่ที่เกิดขึ้นใช้เวลาเพียงแค่ 3 วินาทีเท่านั้น
การฟาดของไป๋กุนหลางครั้งนี้ถึงกับทำให้องค์ชายใหญ่หน้าทิ่มไถลไปกับพื้นรุนแรงถึงขนาดทำให้หลังขององค์ชายใหญ่แตกจนเืไหลเจ็บจนทำให้องค์ชายใหญ่ต้องร้องลั่น
สักพักองค์ชายใหญ่ก็ลุกขึ้นมาได้อย่างงงๆเขาไม่เข้าใจว่าตนเองโดนโจมตีได้ยังไงจึงพูดแก้เก้อว่า"น้องห้าเ้าก็มีฝีมืออยู่นิดหน่อยเหมือนกันนิ เมื่อกี้นี้ข้าประมาทไปหน่อยแต่ต่อไปข้าจะเอาจริงแล้วนะระวังตัวด้วยละ" ว่าแล้วก็พุ่งไปหาไป๋กุนหลางทันที!!!แต่….
ผลั้ว!!!!!
เพี๊ย!!!!!
โอ้ย!!!!!
และ
ผลั้ว!!!!!
เพี๊ย!!!!!
โอ้ย!!!!!
เหล่าผู้ชมโดยเฉพาะผู้ที่ลงพนันฝั่งองค์ชายใหญ่จนหมดตัวเมื่อเห็นาแสามรอยบนหลังขององค์ชายใหญ่ เขาถึงกับเข่าอ่อนทรุดนั่งลงกับพื้นทันที
ส่วนกลุ่มของหม่าชงซีก็ดีใจจน
ะโกอดกัน
ด้านองค์ชายใหญ่ที่ตอนนี้รู้สึกเสียหน้ามากๆก็ได้รีบลุกขึ้นแล้วบุกเข้าหาไป๋กุนหลางทันที!!
ไป๋กุนหลางเองก็รอโอกาสใช้วิธีเดิม
แต่ครั้งนี้องค์ชายใหญ่กลับพลิกแพลงท่วงท่ากะทันหัน!!!!!