ในไม่ช้า ถังฉีที่ดูเหมือนจะอ่อนแอก็ได้รับความเห็นใจจากชาวบ้านทุกคน
พวกเขาทั้งหมดมาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ซึ่งขนบประเพณียังคงเรียบง่ายและจริงใจมาก
นี่คือผลลัพธ์ที่นางคาดหวัง เพราะว่านี่ไม่ใช่โลกที่นางเคยอาศัยอยู่ ชาวบ้านที่นี่ต่างมีความสามัคคีและเป็อันหนึ่งอันเดียวกัน
หากนางมีจิตใจเข้มแข็งเกินไป ชาวบ้านเหล่านี้คงไม่เห็นใจ
นี่คือธรรมชาติของมนุษย์
ตอนนี้ ปีกของนางยังไม่แข็งแรง จำต้องอยู่ในตำแหน่งที่อ่อนแอเท่านั้น
“ใช่แล้ว แม่ของนางเพิ่งตายไป พวกท่านยังบังคับนางอีก เช่นนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการผลักเด็กเข้ากองไฟ”
“ฮือ ฮือ ลุงป้าน้าอาทุกท่านเ้าขา ข้าไม่อยากแต่งงานเร็วถึงเพียงนี้ ไม่แปลกใจเลยที่เมื่อคืนข้าฝันถึงท่านแม่ นางตำหนิข้าที่ไม่ดูแลน้อง ๆ ให้ดี”
ถังฉีรู้ว่าผู้คนในยุคนี้ยังคงเชื่อเื่ผีและิญญา
ร่างกายที่ผอมแห้งและอ่อนแอของถังฉี พร้อมกับการแสดงออกที่น่าเวทนาของนาง ทำให้ชาวบ้านทุกคนไม่พอใจถังต้าสี่
“ถังต้าสี่ จริงใจหน่อย ฉินอาก่วงเป็คนแบบไหน ทั่วรัศมีสิบลี้แปดหมู่บ้านต่างรู้ดี”
เวลานี้ ผู้นำหมู่บ้านเอ่ยขึ้น
หากมีอะไรเกิดขึ้นกับถังฉี คนจากหมู่บ้านอื่นจะคิดว่าคนในหมู่บ้านตระกูลถังนั้นใจร้าย!
“ไอ้หยา หยุดเดี๋ยวนี้นะ ข้าทนไม่ไหวแล้ว! นี่มันไม่ยุติธรรมเลย เพราะข้าเห็นว่าแม่ของนางเพิ่งตายไป และน้อง ๆ ของนางก็ต้องตกระกำลำบาก ข้าก็เลยหาทางออกที่ดีให้ แต่คนเนรคุณอย่างพวกเ้ากลับว่าร้ายข้าอย่างนั้นหรือ!”
นางฉินไม่พอใจ!
เมื่อเห็นว่าคนในหมู่บ้านต่างชี้นิ้วมาที่ตนและถังต้าสี่ นางฉินจึงทรุดตัวนั่งลงบนพื้นและเริ่มร้องไห้
ชาวบ้านในหมู่บ้านตระกูลถังต่างมองนางฉินที่กำลังร้องไห้อยู่บนพื้นด้วยสายตาเ็า
วิธีที่นางปฏิบัติต่อถังฉีตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกคนต่างประจักษ์แก่สายตา แต่ตอนนี้นางกลับแสร้งทำตัวเป็คนใจบุญ?
ช่างน่าขัน!
“ฉีเอ๋อร์ ไม่ต้องร้องไห้ ผู้นำตระกูลเคยลั่นวาจาไว้ว่าจากนี้ไป เ้าจะเป็คนดูแลรับผิดชอบครอบครัว และจะไม่มีใครมาบังคับเ้าแต่งงานได้ พรุ่งนี้ ข้าจะพาเ้าไปอำเภอเพื่อลงนามว่าเ้าเป็เ้าบ้าน!”
ผู้นำตระกูลหยิบไม้ข้างตัวและฟาดลงบนโต๊ะหินอย่างแรง
นางฉินหยุดร้องไห้ทันที
“ผู้นำตระกูล นี่เป็เื่ภายในบ้านข้านะ!”
ถังต้าสี่รู้สึกเป็กังวลว่า ถ้าถังฉีไปที่อำเภอเพื่อแจ้งชื่อเป็หัวหน้าครอบครัวจริง คงเป็เื่ยากที่จะขายนางออกไปในอนาคต
“ถังต้าสี่ เ้ายังเห็นหัวข้าที่เป็ผู้นำตระกูลอยู่หรือไม่? หากถังอู่กลับมาและเห็นว่าภรรยาของเขาผูกคอตาย ลูก ๆ ก็ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก เ้าคิดว่าเขาจะยังยอมรับเ้าเป็พ่ออยู่อีกหรือ? เขาไปรบก็เพื่อตระกูลของเ้า!”
ผู้นำตระกูลโยนท่อนไม้ในมือไปด้านข้าง
“หากเ้าคิดจะคัดค้านละก็ พวกเราประชุมตระกูลและให้เหล่าผู้าุโตัดสินเื่นี้!”
เมื่อได้ยินคำว่า ‘ประชุมตระกูล’ ถังต้าสี่มีท่าทีหดหู่ขึ้นมาทันที
“ผู้นำตระกูล หากถังฉีลงนามเป็เ้าบ้าน ชีวิตความเป็อยู่ของนางและน้อง ๆ ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเราอีกต่อไป อย่าคิดจะมาพึ่งพาพวกเราก็แล้วกัน!”
คำพูดของนางฉินเต็มไปด้วยการข่มขู่
ถังฉียิ้มกริ่ม ต่อให้ไม่มีเสบียงนับพันล้านของนาง ทว่าด้วยประสบการณ์และความรู้ที่มี นางจะต้องไม่อดตายแน่
“พวกเราพี่น้องยอมอดตายหรือยากจนยังดีกว่าเหยียบเข้าไปในบ้านตระกูลถัง”
ถังซานอุ้มถังเหอ และมีถังสุ่ยกับถังเฟิงตามมาติด ๆ พวกเขาเดินออกมาจากบ้านที่ทรุดโทรมด้วยความกรุ่นโกรธ
สามพี่น้องทนไม่ไหวอีกต่อไป!
ใบหน้าอ่อนเยาว์ของพวกเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว!
แม้ว่าพวกเขาจะอดอยากหรือหนาวจนแข็งตาย พวกเขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้พี่สาวแต่งงานกับคนเลวทรามเช่นนี้!
“หน็อย…พวกเ้าปีกกล้าขาแข็งกันหมดแล้วสินะ เ้าเด็กเนรคุณ! ผู้นำตระกูล พวกเรา้าตัดสัมพันธ์กับเด็กเลวทรามพวกนี้ จากนี้ก็ตัดขาดจากกัน ไม่ต้องมาเกี่ยวข้องกันอีก!”
นางฉินมองเด็กน้อยท่าทางอ่อนแอสามคนที่อาจถูกลมกระโชกพัดจนล้มด้วยสีหน้าไม่พอใจ
“นี่…”
ผู้นำตระกูลมองเด็กน้อยทั้งสี่คน พวกเขาแต่งตัวอย่างประณีตเรียบร้อย ทว่ายากจน อีกทั้งยังมีทารกถังเหออีกหนึ่งคน แววตาของเขาจึงเต็มไปด้วยความลังเล
หากตระกูลถังไม่ช่วยเหลือเด็กพวกนี้ พวกเขาอาจจะอดตายจริง ๆ ในฤดูหนาวนี้ก็เป็ได้
“ผู้นำตระกูล พวกเราเห็นด้วยเ้าค่ะ พวกเรา้าลงนาม นับจากวันนี้ไป พวกเราคือคนแปลกหน้า ต่อให้วันหน้าพวกเขาร่ำรวยและประสบความสำเร็จ พวกเราก็จะไม่ขอพึ่งพา!”
ถังฉีมองน้องชายทั้งสามที่เพิ่งเดินออกมาด้วยแววตาทอประกาย
แม้ว่าเด็ก ๆ จะหวาดกลัวจนตัวสั่น แต่พวกเขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ข้างหลังนางเพื่อคอยให้กำลังใจอย่างแข็งแกร่งที่สุด
บางที นี่อาจเป็ลิขิต์ที่นำพานางมาสู่โลกนี้
เมื่อเห็นสีหน้าเด็ดเดี่ยวของถังฉี ผู้นำตระกูลจึงถอนหายใจและพยักหน้า
ในอนาคต เขาจะสนับสนุนให้ชาวบ้านช่วยเหลือพี่น้องที่น่าสงสารเหล่านี้ อย่างน้อยก็จนกว่าถังอู่จะกลับมา
พวกเขาไม่สามารถปล่อยให้วีรบุรุษที่ต่อสู้และยอมสละชีวิตเพื่อแผ่นดินต้องใจสลาย!
ครู่หนึ่ง ผู้นำตระกูลก็ร่างเอกสารสองสามฉบับขึ้นมา
ถังฉีเดินเข้าไปและตรวจสอบดู เมื่อไม่มีข้อกังขา นางจึงพยักหน้าและหยิบพู่กันขึ้นมาลงนาม
ชาติที่แล้ว นางเป็สมาชิกของสมาคมอักษรศาสตร์จีน
ทว่านางเลือกที่จะเก็บงำความสามารถนี้และไม่แสดงทักษะที่แท้จริงออกมา
เมื่อมองดูตัวหนังสือที่คดเคี้ยวบนกระดาษ ผู้นำตระกูลก็ยิ้มและพยักหน้า ประหลาดใจที่เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ จากตระกูลถังสามารถอ่านออกเขียนได้!
น่าเสียดายจริง ๆ ที่นางพบเจอกับโชคร้าย มิเช่นนั้น ความเฉลียวฉลาดนี้จะทำให้นางแต่งงานกับครอบครัวดี ๆ ได้
ถังต้าสี่ที่มีนางฉินคอยรบเร้าลงนามในเอกสารอีกแผ่นหนึ่ง
เมื่อเทียบกับถังฉีแล้ว การประดิษฐ์ตัวอักษรของเขาดูเลวร้ายยิ่งกว่า
“เอาละ ทุกคน แยกย้ายกันไปได้แล้ว ในภายภาคหน้า อย่าทำให้เด็ก ๆ พวกนี้ต้องลำบาก ช่วยเหลือได้ก็จงช่วย เมื่อถังอู่กลับมา เขาจะต้องซาบซึ้งในน้ำใจของพวกเ้า!”
ผู้นำตระกูลกวาดตามองไปยังชาวบ้านที่อยู่รอบ ๆ แม้ว่าตัวเขาเองจะไม่แน่ใจว่าถังอู่จะกลับมาหรือไม่
ในฝูงชน ชายคนหนึ่งตัวสั่นเทิ้มเมื่อได้ยินสิ่งที่ผู้นำตระกูลพูด แต่ก็กลับมาเป็ปกติอย่างรวดเร็ว
“หึ นี่ก็ผ่านไปสองปีแล้ว หากเขามีชีวิตรอดกลับมาได้ก็ปาฏิหาริย์แล้ว!”
นางฉินถ่มน้ำลาย สบถสาปแช่ง
สีหน้าของผู้นำตระกูลเ็าขึ้นทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของนางฉิน
“พอแล้ว อย่าทำให้ข้าอับอายไปมากกว่านี้ กลับบ้านไปทำอาหารไป”
ถังต้าสี่ลากนางฉินออกไปด้วยความหดหู่
“ท่านป้า อย่าเพิ่งไป ไหนท่านสัญญากับข้าว่าจะหาภรรยาให้ข้า นี่ข้าก็จ่ายเงินค่าสินสอดให้ท่านไปแล้วนะ!”
ฉินอาก่วงรีบตามนางฉินไป รู้ดีว่าหากอยู่ต่อ ชาวบ้านจะต้องไม่ปล่อยเขาไปแน่
ทว่าเขาไม่เต็มใจที่จะปล่อยเด็กหญิงผู้งดงามไป…
เมื่อเห็นว่าไม่มีเื่ตื่นเต้นแล้ว ชาวบ้านต่างก็แยกย้าย
“ผู้นำตระกูล วันนี้…หากท่านไม่ยืนหยัดเพื่อพวกเรา ข้าคงถูกขายไปแล้วเ้าค่ะ”
********************************
57
