ข้ามเวลามาจีบ ว่าที่สามี

    จีน่าหันไปตบหน้ากำพลจนเขาล้มลงกับพื้นและเธอก็ใช้จังหวะนั้นวิ่งปรี่เข้ามาจะทำร้ายพิมพ์..เพื่อระบายความโกรธในตัวของเธอออกไปให้หมดนั่นเอง พรั้ว!!เพี้ย!!ตุ่บ เฮือก!! เสียงร้างหนาๆโดนตบจนหน้าหัน พิมพ์เงยหน้าขึ้นมองเหตุการณ์ก็เห็นว่าวายุวิ่งเข้ามารับฝ่ามือเเทนเธอจนเซถลาล้มไป ข้างมุมปากของวายุนั้นมีเลือดออกเล็กน้อย

      "นี่นาย!!เป็นไรรึเปล่า เจ็บมากไหม?"

      "ชิ!!ฉันโดนตบจนหน้าหงายขนาดนี้ เธอคิดว่ามันไหมล่ะ รีบกลับไปซะก่อนที่ทุกอย่างมันจะบานปลายไปมากกว่านี้..กำพล!!" วายุส่งตัวพิมพ์ให้กับกำพลดูเเล เพราะตอนนี้จีน่ากำลังคลุ้มคลั่งเอามากๆ ซึ่งคนที่จะรับมือเธอได้ก็มีแต่เขาเท่านั้น

      "ฉันไม่ยอมปล่อยให้เธอเลยไม่ได้หรอก ว้าย!!อะไรกันคะวายุคุณมาขวางฉันทำไม นี่อย่าบอกนะว่าคุณเข้าข้างมัน..คุณกับมันมีอะไรกันจริงๆแล้วใช่ไหมคะวา ใช่ไหม!!"

      "พอ!!มันไม่ได้มีอะไรเลยจีน่า..แต่ถ้าคุณดึงดันที่จะไม่ฟังผมแบบนี้คุณก็กลับไปเถอะ ผมไม่อยากเสียอารมณ์เพราะเรื่องผู้หญิงตีกัน!!"

      "มีคุณไล่ฉันหรอคะวายุ"

      "ใช่..ผมมาที่นี่เพื่อทำงาน ผมไม่มีเวลาว่างมานั่งดูผู้หญิงสองคนทะเลาะกันทั้งวันหรอกนะ ขอตัว!!กำพลไปส่งคุณจีน่าที่บ้านด้วย!"

      "ไม่ต้อง!!จีน่ากลับเองได้!!" จีน่าหันมามองหน้าของพิมพ์ด้วยสายตาแค้นฝังหุ่นสุดๆ ก่อนที่เธอจะหันไปมองหน้าของวายุด้วยสายตาที่ผิดหวัง เธอหยิบกระเป๋าใบใหม่ขว้างใส่หน้าวายุจนเกิดเเผลแล้วจึงวิ่งออกจากห้องไป ทางด้านพิมพ์เห็นว่าเหตุการณ์สงบลงแล้ว เธอจึงคิดที่จะเดินมาดูแผลให้กับวายุ เเต่ทว่าเธอโดนวายุปฏิเสธโดยการปัดมือเธอออกอย่างเเรง

       "กลับไปซะ!! แล้วอย่ามายุ่งกับฉันอีก"

       "เเต่ว่า..เราสองคน…"

       "หยุดเพ้อเจ้อ สร้างปัญหาซักที!!แค่นี้แฟนฉันก็โกรธฉันมากพอแล้ว ออกไป!!หวังว่าฉันจะไม่ได้เจอหน้าเธออีก ฉันเกลียดผู้หญิงอย่างเธอที่สุด!!"

       "ฮ้ะ?..นายบอกว่านายเกลียดฉันหรอ?"

       "ใช่!!..ฉันเกลียดเธอและก็เกลียดเอามากๆด้วย อ่อ..ถ้าอีก 10 ปีข้างหน้า ฉันกับเธอได้เป็นแฟนกันจริงๆ..ฉันจะบอกเลิกเธอและไปคบกับผู้หญิงอื่น จำไว้!! กำพลส่งเเขก!! ไม่สิ!เธอไม่ใช่แขกของฉัน งั้นก็..กำพล!!"

       "ครับคุณวา…"

       "ลากผู้หญิงคนนี้ออกไปจากคาสิโนของฉันและอยากให้เธอกลับมาอยู่ที่นี่ ที่เหลือแกจะทำอะไรก็ตามสบาย!!ลาก่อนนะคุณเมียในอนาคต!!ชิ" พิมพ์รู้สึกน้ำตาตกในถ้าเจ็บปวดมากกว่าการโดนจีน่าตบปากเเตกด้วยซ้ำ..เธอมองหน้าของวายุอย่างสิ้นหวังและไม่คิดว่าทุกอย่างจะลงเอยแบบนี้…

      "ไปครับคุณพิมพ์ เดี๋ยวผมลงไปส่งข้างล่าง"

      "ไม่เป็นไร..เอาที่เจ้านายของนายบอกนั่นแหละ ฉันไม่ใช่แขก เดี๋ยวฉันจะลงไปเอง ลาก่อนนะ" พิมพ์รู้สึกได้ถึงเม็ดน้ำตาที่มันเอ่อล้นมาจากข้างในพร้อมจะระบายออกมาเต็มที่แล้ว เธอรีบตัดปัญหาโดยการเดินจากพวกเขาสองคนไปอย่างเงียบๆ ทุกย่างก้าวที่เธอเดินลงมาจากบันได เธอก็พยายามคิดทบทวนกับตัวเองตลอด

      "มันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง ฉันไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้สักหน่อยนึง นายวายุเกลียดฉันแล้วจริงๆหรอ แล้วงานเเต่งของเราล่ะ ทั้งหมดนี้ฉันเป็นคนทำมันพังเองเลยหรอ" พิมพ์เดินคอตกออกจากคาสิโนไปโดยมีวายุและกำพลยืนมองจากชั้นสอง เธอเดินช้าๆออกไปจนพ้นสายตาของพวกเขาและสิ่งที่เกิดขึ้นคือ โครม!!!เอี้ยก!!ปั้ง!! ร่างเล็กรวยรินอยู่บนกลางถนนเพราะเเรงของรถที่มากระเเทกนั้นทำให้เธอหมดสติไป เเต่ก่อนที่เธอจะหมดสติไปนั้น เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งก้าวลงมาจากรถคันที่ชนเธอเต็มเเรงและเดินมายืนอยู่ตรงหน้าเธอพร้อมกับหัวเราะอย่างสะใจจากนั้นพิมพ์ก็หมดสติไป โดยที่วายุไม่รู้เลยว่าหลังจากที่เธอก้าวออกจากคาสิโนไปแล้วนั้น เกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง

      "ทำแบบนี้มันจะดีหรอครับคุณวา...ผมดูท่าทางเธอจริงจังกับสิ่งที่เธอพูดมากเลยนะครับ หรือว่าเธอจะมาจากอนาคตจริงๆครับ"

     "ขืนแกยังพูดถึงผู้หญิงคนนั้นอีก ฉันจะไล่แกออก หุบปากแล้วไปทำงานของแกซะ!!" วายุนั่งเคลียดหน้าตึงเพราะหลังจากเหตุการณ์สงบลงแล้ว เขาก็พยายามโทรหาจีน่า แต่ทว่าโทรเท่าไหร่ก็ไม่ติดจนกระทั่งมีพนักงานคนหนึ่งขึ้นมาแจ้งว่า หน้าคาสิโนมีอุบัติเหตุรถชนผู้หญิง วายุได้ยินเช่นนั้น เขารีบวิ่งลงมาจากชั้น 2 โดยเร็วเพราะกลัวว่า ที่เขาโทรหาจีน่าไม่ติด มันจะมาจากสาเหตุเดียวกัน

      "หลบไป หลบไปสิ!!อยู่ไหนคนเจ็บอยู่ไหน ใช่จีน่ารึเปล่า ว่าไงกำพล ใช่จีน่าไหม?"

      "คนที่โดนรถชนไม่ใช่คุณจีน่าครับ เเต่เป็นผู้หญิงที่มาหาคุณวายุวันนี้ล่ะครับ"

      "พิมพ์พิมล!! กำพลแกรีบพายัยนั่นไปส่งโรงพยาบาล เดี๋ยวฉันจะตามไปสมทบ ฉันขอขึ้นไปดูกล้องวงจรปิดก่อนว่า ใครเป็นคนขับรถชนจะได้ไปแจ้งความเอาผิดได้"

      "ครับคุณวายุ!!ช่วยหลบหน่อยครับ ผมจะพาคนเจ็บไปโรงพยาบาลครับ ถอยหน่อยครับ ถอยหน่อย" กำพลรีบช้อนร่างที่จมกองเลือดของเธอขึ้นไปใส่เบาะรถด้านหลังและบึ่งรถไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด ในขณะที่วายุรีวิวตรงขึ้นไปชั้น 2 เพื่อย้อนดูกล้องวงจรปิดหน้าร้าน วายุพยายามเร่ง speed ย้อนกลับไปในช่วงเวลาไม่กี่นาทีที่แล้วผลปรากฏว่ารถที่วิ่งเข้ามาชนพิมพ์นั้น คือรถที่วายุคุ้นเคยกับเจ้าของมากที่สุด

      "จีน่า!!เป็นคุณจริงๆด้วย ทำไมคุณถึงทำแบบนี้!!" วายุรีบถอดเทปออกมาแล้วหักมันทิ้งคนที่จะหยิบกุญแจรถแล้วขับไปที่โรงพยาบาลเพื่อสบทบกับกำพลทันที วายุมาถึงโรงพยาบาลประมาณ 14:00 ก็ได้ฝากมือถือของพิมพ์ไว้กับกำพลพอดีและจังหวะนั้นเอง ฝ้ายก็โทรเข้ามาพอดี

     "คุณวายุครับ มือถือของคุณพิมพ์มีคนโทรมาครับ ทำไงดีครับ"

     "เอามานี่ฉันรับเอง ฮัลโหลนั่นใครพูดสาร..เเต่ชั่งเถอะจะเป็นใครก็ช่าง เเต่ตอนนี้เจ้าของมือถือเครื่องนี้ประสบอุบัติเหตุรถชนรีบมาที่โรงพยาบาล BK ด่วน"

     "(ฮ้ะ!!?นี่นายไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม นายเป็นใคร? ทำไมมือถือของยัยพิมพ์ไปอยู่กับนาย?)"

     "ฉันชื่อวายุ ยัยนี่โดนรถชนหน้าคาสิโนฉัน เอาเป็นว่าเธอรีบมาก็แล้วกัน ฉันมีธุระจะต้องไปทำต่อ"

     "(เดี๋ยวเลยนะนาย..นายชื่อวายุใช่ไหม พอดีเลย..ยัยพิมพ์ไปที่นั่นก็เพราะอยากเจอนาย เพราะฉะนั้นนายต้องรับผิดชอบยัยพิมพ์ ถ้านายจะปฏิเสธหนีหายไปล่ะก็ นายไม่ขึ้นหน้า 1 หนังสือพิมพ์แน่ นายรอฉันอยู่ตรงนั้นเลยนะเดี๋ยวจะรีบไป เเค่นี้)" วายุถูกฝ้ายตัดสายทั้งๆที่เขากำลังอ้าปากจะตอบโต้เธอ เเต่ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาปวดหัวไปมากกว่านั้นก็คือ เขาต้องมารับผิดชอบผู้หญิงคนนี้ ทั้งๆที่เขาไม่ได้เป็นคนขับรถชนเธอด้วยซ้ำ วายุจะโดนฝ้ายเฉ่งอะไรบ้างแล้วน้องพิมพ์จะรอดหรือไม่..ติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ