VAGroup : สวัสดีค่ะคุณแครอท วาริณี เราคือบริษัทวีเอกรุ๊ปซึ่งเป็บริษัทตัวแทนของนักแสดงและนักร้อง ทางบริษัทของเรามีความสนใจที่จะร่วมงานกับคุณ โปรดติดต่อเรากลับผ่านช่องทางนี้หากคุณสนใจ
เธอกับเพื่อนๆใในสิ่งที่เห็น
“กรี๊ด อุ๊บ” เธอรีบตะครุบปากเพื่อนสาวเอาไว้
“ดีใจด้วยนะแครอท” ณายยิ้มและหันมาแสดงความยินดีกับเธอ
“อืม ขอบคุณนะ” เธอหันไปยิ้มสดใสขอบคุณเขา คิดในใจว่าอินแจต้องได้รู้เหมือนกัน!
เธอส่งรูปภาพหน้าจอไปให้ในแชทอินแจ แต่เขาไม่ได้ตอบเธอทันที เธอรู้ว่าวันนี้เขาไปทำเื่เอกสารสำหรับเข้ามหาลัย พรุ่งนี้เธอต้องพาเขาไปสมัครเรียนที่มหาลัยจากการไหว้วานของแม่อินแจ เธอก็ไม่งานอะไรจึงตอบตกลงไป
หลังจากนั้นทริปเที่ยวครั้งนี้เธอก็มีความสุขมากกว่าเดิมจนบรรยากาศรอบตัวดูสดใสไปด้วย
หลังจากกลับบ้านมาเธอชวนสองคนนั้นเข้ามาพักในบ้านก่อน เพราะแบ๋มเป็คนขับรถทั้งวัน
“สวัสดีครับพี่ๆ” อินแจเดินลงมาจากบันได้กับชุดเรียบง่ายสบายอยู่บ้าน เสื้อยืดสีขาวใหญ่กับกางเกงวอร์มขายาวสีเทา
“สวัสดีๆ” สองคนนั้นรับไหว้และทักทาย
“เฮ้ยๆ.. ไหงน้องมาอยู่บ้านมึงวะ” แบ๋มรู้ว่าปกติเพื่อนของเธออยู่บ้านนี้เพียงคนเดียว
“น้องเรียนม.เดียวกับเราอ่ะ” เธอบอกไปแล้วยิ้ม
อินแจเดินผ่านไปรับของจากขนส่งหน้าบ้าน เขาเดินเข้ามาพร้อมกับกล่องที่ไม่ใหญ่และมีชื่อบริษัทบนนั้นแล้วเดินขึ้นไปชั้นบน เธอนั่งหันหลังให้จึงไม่รู้ว่ากล่องนั้นเป็ยังไง แต่ณายหันหน้าไปทางนั้นเลยเห็นว่ามันคืออะไร
ณายขมวดคิ้ว ใครๆก็ต้องรู้ว่าชื่อบริษัทนั้นเขามีสินค้าอะไรขาย …ถุงยาง
“อินแจโตเป็หนุ่มแล้ว” ณายหันมาคุยกับเธอ
“อืมๆ ล่าสุดพึ่งจะ 19 เอง” เธอยิ้มภาคภูมิใจกับน้องชายพ่วงด้วยคำว่าแฟนโดยที่ไม่รู้ว่าณายพูดมีความหมายแฝงอะไร
พวกเธอนั่งเล่นไปเรื่อยจนได้ยินเสียงที่ไม่ควรเกิดขึ้น
ฝนตก
แบ๋มโอดครวญ เธอเช็คสภาพภูมิกาศแล้วไหงท้องฟ้ากลับเล่นตลก
“อยู่ต่ออีกหน่อยมั้ย?” เธอถาม
“เออๆ ขอให้ฝนตกก่อนมืดเถอะ” เธอขำตลกท่าทางของเพื่อนสาว
ณายนั่งมองคนทั้งคู่ก็ยิ้ม รู้สึกชอบบรรยากาศแบบนี้
“หรือมึงกับณายจะนะ—”
“อ่าว.. ยังไม่กลับกันหรอครับ” อินแจเดินลงมาจากบันได
“พี่ครับ ผมหาแชมพูขวดฟ้าไม่เจอ”
เธอพยักหน้าแล้วหันไปบอกเพื่อนมาเดี๋ยวกลับมาเดินขึ้นไปบนห้องเปิดค้นตู้ที่ใส่ของใหม่ที่เธอซื้อมาตุนเอาไว้่ลดราคา
“เมื่อกี้พี่จะชวนเขานอนที่นี่หรอครับ?” เขาพูดยืนข้างหลังเธอ เงาของเขาคลอบคลุมตัวเธอมิด
“อือ มีอะไรหรอ?” เธอเงยไปมองเขาขณะนั่งยองอยู่ที่พื้น
“แล้วผมกับพี่คืนนี้ก็เสียงดังไม่ได้อ่ะสิครับ” เธอได้ยินก็หน้าแดง ไอเด็กนี่งดสักวันก็ไม่ได้เลยรึไง
“ตอนเช้าก็ทำไปแล้วนี่” เธองงกับความตะกละตะกลามของเขา หมาน้อยตัวนี้กินดุกินถี่เกินไปแล้ว
“ผมทำทั้งสาม่เวลาอาหารยังได้เลยครับ ถ้าเป็พี่” เธอทั้งขำทั้งเอ็นดูเขา การมีแฟนเป็อย่างนี้นี่เองอยากจะััเขาตลอดเวลาเท่าที่ทำได้ แสดงความรักออกไปตราบเท่าที่ใจอยาก
“เธอหยิบแชมพูให้เขาก็ยืนขึ้นเขย่งประทับปากแ่เบากับริมฝีปากได้รูปของเขาแล้วรีบผละออก
“ถ้าไม่ติดว่าเพื่อนพี่อยู่นะ” เขายิ้มเ้าเล่ห์ ภาวนาให้เพื่อนของแครอทกลับไปไวๆ
297
