ตอนที่ 1 เมา
#ตะวัน
สวัสดีค่ะฉันชื่อตะวัน ปีนี้ฉันอายุยี่สิบสามแล้ว ยังไม่เคยมีแฟน แต่ฉันมีคนในใจอยู่แล้วแอบชอบเขามานานมาก ั้แ่เขายังไม่มีแฟน จนเลิกกับแฟนไปแล้วในใจของฉันก็ยังรู้สึกชอบเขามากอยู่ดี
ฉันมีพี่น้องสี่คนคนโตเฮียผา คนที่สองเฮียสิงห์ คนที่สามเฮียกล้า ส่วนฉันเป็น้องเล็กคนสุดท้องและยังเป็ผู้หญิงคนเดียวอีกด้วย
วันนี้เป็วันงานแต่งงานของเฮียผากับนารา ฉันในฐานะน้องสาวของเ้าบ่าวจึงมาช่วยงานและต้อนรับแขกอยู่ในงานั้แ่เช้าจนถึงเย็น เฮียกล้าและเฮียสิงห์ก็เช่นกันส่วนแม่ตอนนี้กลับบ้านไปพักแล้ว
หลังงานเลี้ยงเลิกทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน แต่ก็มีคนที่ยังไม่ยอมกลับมีทั้งคนงานในสวนและเพื่อนๆของพี่ชายฉันยังคงนั่งกันอยู่หรือจะเรียกง่ายๆว่าสนุกกันต่อนั่นเอง
บรรยากาศใน่เย็นเสียงเพลงก็ยังคงเปิดดังกระหึ่มอยู่อย่างนั้น ส่วนคนที่นั่งดื่มสังสรรค์กันต่อก็เริ่มเมาเ้าบ่าวกับเ้าสาวเหนื่อยล้ามาหลายวันคงหนีขึ้นไปนอนพักผ่อนอยู่ที่ชั้นบนของบ้านแล้ว
"ตะวันนั่งๆ"เฮียสิงห์พี่ชายคนที่สองของฉันเขากวักมือเรียกฉันให้นั่งลงไปที่วงดื่มเหล้าของพวกเขาในวงนี้มีเฮียกล้าพี่ชายอีกคนของฉัน และคนที่ฉันแอบชอบเขามานาน นั่งอยู่ในวงนี้ด้วย
เขาชื่อขุนพลส่วนฉันจะเรียกเขาว่าเฮียพล เฮียพลเป็เพื่อนของเฮียกล้า ั้แ่สมัยเรียนโน่นอายุของเขาก็น่าจะเท่าๆกับเฮียกล้านั่นแหละฉันเป็ลูกหลงของแม่อายุของฉันกับพวกพี่ๆ จึงห่างกันหลายปีมาก
"ชงให้น้องกูแก้วดิ"และแล้วฉันก็นั่งดื่มอยู่ด้วย ถ้าวงนี้ไม่มีเฮียพลฉันก็คงลุกขึ้นไปนานแล้วแถมยังนั่งเข่าชนกันอีกด้วย
ฟังไม่ผิดหรอกค่ะตอนแรกก็นั่งกันอยู่บนเก้าอี้ดีๆ งานเลิกโต๊ะกับเก้าอี้ก็ถูกเก็บทั้งหมดจึงหันมานั่งปูเสื่อกันอยู่ที่พื้นแทน บริเวณบ้านมีแต่ต้นไม้ใหญ่เพราะที่นี่คือสวนผลไม้ของเฮียผา แต่ละวงจึงหันไปนั่งปูเสื่ออยู่ที่โคนต้นไม้แทนมองๆแล้ว สี่ถึงห้าวงได้ ส่วนอาหารยังอยู่อีกเพียบ เหล้าสียังอยู่อีกหลายลังได้ยินเฮียๆพูดว่าไม่หมดไม่กลับ
"ตะวันมีแฟนหรือยัง"อยู่ๆเฮียพลก็หันมาทักทายฉัน ฉันควรจะตอบเขาว่าอะไรดีล่ะ
"รอเฮียพลอยู่มั้งคะ"ฉันตะวันซะอย่าง อยากพูดอะไรก็พูด ตอนนี้ก็เริ่มเมาแล้วด้วย ฉันดื่มไม่ค่อยเก่งนี่ขนาดค่อยๆจิบนะยังมึนหัวได้ขนาดนี้ แต่ก็อยากนั่งข้างๆเขานานๆแหละ
"เฮียเป็เสือผู้หญิงนะไอ้กล้าพี่ชายเรามันบอกแบบนั้น"เขากำลังจะปฏิเสธฉันทางอ้อมหรืออ่อยฉันทางตรงกันแน่ หรือไม่เขาก็พูดไปเพราะความเมา
ตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลาของเฮียพลแดงก่ำดวงตาหวานเยิ้ม เขาเมามากแล้ว และดูเหมือนว่าจะขับรถมาคนเดียวด้วยสงสัยคืนนี้คงได้นอนที่นี่แน่ๆ สภาพแบบนี้ไม่น่าจะขับรถกลับไหว
"สนใจเหยื่ออย่างหนูมั้ยคะ"อันที่จริงฉันก็สวยอยู่นะ มีคนมาจีบฉันเยอะแยะ แต่ฉันไม่ชอบ ดันมาชอบคนแก่ซะได้แล้วไม่ได้เพิ่งชอบด้วย แต่ชอบมานานแล้วส่วนประโยคเมื่อสักครู่ฉันจำได้ว่าฉันเคยพูดกับเขาไปแล้วครั้งนึง
"ไม่กล้าๆพี่ชายเรานั่งอยู่ด้วยตั้งสองคน เฮียไม่อยากมีปัญหา" แต่ฉันอยากมี!
"เฮียคิดจะอยู่เป็โสดจริงๆเหรอคะ"
"อือ..."เขาพยักหน้าให้ฉันเป็คำตอบ ว้า...เสียดายจัง!
"ทำไมล่ะ"ฉันกับเฮียพลนั่งติดกัน เสียงเพลงยังคงดังอยู่ ส่วนคนอื่นๆก็เมามากด้วยกันทั้งนั้นคงไม่มีใครสนใจว่าฉันกับเฮียพลคุยอะไรกัน
"ตะวันไม่เคยอกหักเฮียอธิบายไปก็คงไม่เข้าใจหรอก" เขาคงไม่รู้ว่าฉันแอบชอบเขามานานทุกครั้งที่เราเจอกัน ฉันพยายามบอกเขาอ้อมๆแบบนี้อยู่เสมอแต่เขาคงคิดว่าฉันแค่พูดเล่น บ้านเขากับบ้านฉันอยู่ห่างกันหลายสิบกิโลหนึ่งปีเจอกันนับครั้งได้ เราไม่ได้เจอกันบ่อยนัก แต่ทุกครั้งที่ฉันเจอหน้าเขาหัวใจของฉันมักจะเต้นแรงอยู่เสมอ
"ว้า...ไม่สนใจเหยื่ออย่างหนูจริงๆเหรอคะ"เขาหันมายิ้มให้ฉัน พร้อมกับวางฝ่ามือลงมาที่ศีรษะของฉันแล้วขยี้เล่นท่าทางและสายตาของเขามองฉันเหมือนพี่ชายเอ็นดูน้องสาวฉันทำหน้างอนๆแล้วแกล้งเอนศีรษะซบลงไปที่หัวไหล่ของเขาท่าทางขี้เล่นในแบบของฉัน
จากนั้นก็นั่งคุยกันไปกินและดื่มกันไป จนเวลาล่วงเลยผ่านไปค่อนข้างดึก
"กูไม่ไหวแล้วว่ะขอตัวก่อน" เฮียพลพูดขึ้นพร้อมกับดวงตาแดงก่ำ เขาทำท่าจะลุกขึ้นแต่ทุกคนที่นั่งอยู่ด้วยกันก็รีบร้องห้ามขึ้นมา
"เฮ้ยๆมึงขับรถกลับไม่ไหวหรอก นอนที่นี่แหละ"เป็เสียงของเฮียกล้าเอ่ยบอกให้เฮียพลนอนที่นี่ ซึ่งฉันและทุกๆคนที่นั่งอยู่ด้วยกันก็เห็นด้วย
"ใครบอกว่ากูจะขับรถกลับกูจะไปหาที่นอนต่างหากล่ะ" ยังไม่ทันได้ขยับเสียงไอ้มุกก็เอ่ยเรียกเฮียกล้ากลับบ้าน
"เฮียกลับบ้านเถอะลูกไม่ยอมนอน"
"เมียมาตามกลับบ้านว่ะไอ้กล้า"ไอ้มุกมาตามเฮียกล้ากลับบ้าน ่นี้น้องปลายฝนติดพ่อต้องให้พ่อนอนด้วยแกถึงจะยอมนอน
"ลูกสาวกูต้องนอนกอดพ่อกลับบ้านก่อนนะ ตะวัน...เฮียฝากหาที่นอนให้ไอ้พลด้วย" เฮียกล้าหันมาสั่งฉัน
"หนูเหรอ"
"เอ็งนั่นแหละเดี๋ยวพรุ่งนี้เฮียมาช่วยเก็บของแต่เช้า วันนี้ปล่อยมันไปก่อนพรุ่งนี้ค่อยเก็บทีเดียว" ดูจากสภาพของทุกคนก็คงต้องเป็เช่นนั้น
"ตะวันกลับด้วยกันมั้ยรอได้" เป็เสียงของไอ้มุกหันมาถามฉัน
"จะกลับได้ยังไงล่ะแขกยังนั่งกันอยู่เลย แกเอาเฮียกล้ากลับบ้านไปก่อนเถอะเดี๋ยวฉันหาที่นอนแถวๆนี้เอา เฮียสิงห์ก็อยู่"ไอ้มุกพยักหน้าให้ฉันแล้วเดินออกไป ส่วนเฮียกล้าก็ลุกขึ้นแล้วเดินตามเมียออกไป
ฉันเป็ลูกสาวคนเล็กอยู่บ้านกับแม่ในบ้านมีแม่ มีเฮียกล้า มีไอ้มุกและหลานสาวตัวเล็กอีกหนึ่งคนไอ้มุกมันเป็เพื่อนรักของฉัน แล้วมันก็เป็พี่สะใภ้ของฉันด้วยมันมีลูกสาวกับเฮียกล้าหนึ่งคนชื่อน้องปลายฝน ผิวขาวได้แม่ หน้าตาน่ารักมาก
"ตะวันเฮียไม่ไหวแล้วขอตัวไปหาที่นอนก่อนนะ" เฮียสิงห์ลุกขึ้นเดินโซเซเข้าไปในบ้านทิ้งฉันให้นั่งอยู่กับเฮียพลแค่สองคนเนื่องจากคนอื่นๆก็ทยอยลุกขึ้นแยกย้ายกันไปหมดแล้ว
"เฮียพลคะจะนอนเลยมั้ย เดี๋ยวหนูไปหาที่นอนให้"ตอนนี้วงข้างๆก็เริ่มลุกและแยกย้ายกันไปคนละทางสองทาง ต่างคนต่างเมาฉันเองก็ด้วย
"เฮียไปนอนในรถดีกว่าในบ้านคนน่าจะนอนกันเต็มแล้ว" เขาพูดจบก็ลุกขึ้นยืน
"มาค่ะหนูช่วยประคองไป"เขาเมามากจนเดินไม่ตรงทาง ส่วนฉันก็เมาไม่แพ้เขา เดินไม่ตรงทางพอๆกันก็ขามันไม่รักดี คอยจะพันกันอยู่เรื่อย
"ปัก!โอ๊ย!" ประคองกันเดินอยู่ดีๆก็พากันล้มลง เป็ฉันที่ล้มทับเขาใบหน้าอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ ปลายจมูกของฉันกับเขาเกือบชนกันทันใดนั้นหัวใจของฉันก็สั่นไหวขึ้นมาเอาดื้อๆ ฉันรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วทันทีเฮียพลมองหน้าฉันนิ่งๆจากนั้นเขาก็ส่งมือให้ฉันดึงเขาขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
สักพักใหญ่ๆระยะทางเดินไปหารถไม่ได้ไกลมากแต่ใช้เวลาเดินนาน ท่าทางทุลักทุเลในที่สุดฉันก็พาเขาไปส่งถึงที่รถได้จนสำเร็จเฮียพลขับฟอร์จูนเนอร์สีขาวตัวใหม่ล่าสุดเขาเปิดประตูทางด้านหลังแล้วหันมาพูดกับฉันว่า...
"เดินกลับไหวเหรอนั่งคุยกันก่อนมั้ย" อยู่ๆเขาก็เอ่ยชวนเขาอาจจะมองเห็นแล้วว่าฉันอาจจะต้องคลานกลับไป
"จะดีเหรอคะ"ถึงฉันจะเมาแต่ฉันก็มีสติ
"อยากหาเพื่อนคุยอยู่พอดีเราคุยเก่งนี่ คุยกันก่อนสิ"
"ค่ะ"ฉันไม่ปฏิเสธ เื่อะไรฉันจะต้องปฏิเสธ โอกาสดีๆแบบนี้ไม่ได้มีมาบ่อยๆเดี๋ยวพรุ่งนี้เขาก็กลับแล้ว
เขาเลือกเข้าไปนั่งทางเบาะด้านหลังแล้วเขยิบก้นให้ฉันตามเข้าไปนั่งด้วยกัน
????????????????????
891
