วันนั้น หลังเลิกงาน พี่โอ๋ รุ่นพี่ที่ดูมีอายุเด็กที่สุด ในบรรดาเพื่อนเธอ พี่โอ๋อายุต่างจากเธอไม่มากนักได้วิ่งตามเธอกลับบ้าน “ออยๆ รอพี่ด้วย เด่วพี่ไปส่งที่บ้าน“ พี่โอ๋วิ่งตามขณะเธอกำลังเก็บของกลับบ้าน พี่โอ๋ขับรถพาออยไปส่งที่บ้าน ซึ่งเป็ทางกลับบ้านของพี่โอ่ ขึ้นรถมาไม่นาน ออยนั่งเงียบ ไม่ร่าเริงเหมือนทุกครั้ง ”ออยโดนพี่สมทำอะไรใช่มั้ย“ พี่โอ๋พูดออกมา ทำให้ออยใแล้วถามกลับ ”พี่รู้ได้ยังไง“ ออยใแล้วถามพี่โอ๋ แล้วเธอก็เล่าว่าเธอถูกพี่สนกระทำอย่างไรบ้างในวันนี้ พี่โอ๋จึงเล่าให้ฟังว่า ที่นี่รับน้องฝึกงานมาหลายคน เกือบทุกคนทนไม่ได้กับสิ่งที่เจอ ถึงกับยอมลาออกไปเสียก่อน ั้แ่รับเด็กฝึกงานมา 3-4 คน มีคนได้บรรจะเข้าทำงานคนเดียวเองนะแต่ตอนนี้เค้าย้ายไปแล้ว ดีว่าพี่ย้ายมาจากสาขาอื่น ไม่งั้นคงจะแย่เหมือนกัน ออยใกับสิ่งที่ได้ยิน แล้วพี่โอ๋ยังบอกอีกว่าที่ออยเจอวันนี้ ยังอ่อนหัดมาก ของจริงหนักกว่านี้หลายเท่า แล้วก็ให้กำลังใจออยว่าให้อดทนนะ ออยยังคงนั่งซึมจนถึงบ้าน
พี่สน
วันนี้ พี่สนกลับบ้านเร็ว ถึงบ้านฟ้ายังโพ้เพล้ พี่สนมีอารมณ์หงุดหงิดกลับมา “ปรี๊นนนนน ๆๆๆๆ” เสียงอตรจากรถพี่สนดังแสดงถึงความหงุดหงิดในใจคนขับ แม่บ้านชาวพม่ารีบวิ่งมาเปิดประตู ที่ออกมาเปิดช้าเพราะวันนีพี่สนมาเร็วผิดเวลาจากทุกวัน พี่สนจอดรถอย่างฉุนเฉียว แม่บ้านรีบวิ่งหนีเข้าไผในบ้านกลัวเ้านายอาละวาดทำร้ายตนเองอีกเหมือนเช่นทุกครั้ง ทันทีที่ก้าวเข้าบ้าน พี่สนะโเสียงดังสนั่น “นังสุ อีนิลา อยู่ไหน” นังสุที่ว่า คือ สุนิสา ภรรยาตนเอง แล้วนิลา คือแม่บ้านคนที่เปิดประตูให้เมื่อสักครู่ “ค่ะ คร่า” สาวทั้งสองคนะโตอบพร้อมพยายามวิ่งมาหา ทั้งสองนั่งคุกเข่าอยู่หน้าพี่สนที่นั่งเอนหลังอยู่บนโซฟารับแขก สุ ภรรยา รีบคลานเข่าเข้าไปด้านหน้าพี่สน สุเอามือเอื้อมไปถอดถุงเท้าให้พี่สน พี่สนสะบัดเท้าออกแล้วพูด ”วันนี้กูหงุดหงิด มึงสองคนบริการกูดีๆนะ สุรู้ว่าสามีตนเอง้าอะไร สุจึงใช้ปากตนเอง ถอดถุงเท้าให้พี่สน แล้วใช้ปากกับลิ้นตนเอง ทำความสะอาดเท้าให้พี่สนทั้งเสีย ดูด อม จนเท้าพี่สนที่มีกลิ่นอับทั้งวัน เปียกไปด้วยน้ำลายของสุทั้งสองข้าง การกระทำทุกอย่างอยู่ในสายตาของนิสา สาวใช้ เธอต้องนั่งดูและรับใช้ถ้าเ้านายเธอสั่ง ห้ามลุกไปไหนเป็ที่เธอรู้ดี แต่วันนี้แม่บ้านยังสงสัยว่าทำไมคุณสนถึงดูหงุดหงิดมากกว่าทุกวัน
"นิสา ไปคาบมา" พี่สนโยนถุงเท้าข้างนึงออกไปด้านนึงของห้อง. นิสารีบคลานเหมือนหมาไปคาบแล้วคาบคลานมาคืนพี่สนด้วยปากของเธอ. พี่สนเริ่มยิ้มออก.