ปัง!!!
“อ๊ะ!”
“ฉันบอกเธอแล้วใช่มั้ยว่า ห้องนี้เข้าง่ายแต่ออกยาก” ตะวันตาโตขึ้น เพราะเธอใ คีนเปลี่ยนไปเขาคงโกรธเธอมากจริงๆแล้ว
“เอ่อ! ฉันคิดว่าคุณอาจจะไม่มีอารมณ์้าฉันแล้ว” ตะวันพยายามอย่างมากที่จะให้เสียงมั่นคง แต่เท้าเล็กๆในรองเท้าใส่ในบ้าน ขยับถอยห่างจากประตู เมื่อฝ่ามือแข็งแรงของคีนทาบทับบนประตูนั้น ด้วยเสียงที่ดังก้องในห้องเพียงแค่ครั้งเดียวของการฝาดฝ่ามือลงไปของคีน เพื่อขัดขวางการเปิดประตูของเธอ
“ถ้าเธอแคร์อารมณ์ของฉันถึงขนาดนั้นก็ทำให้ฉันอารมณ์ดีขึ้นสิ”
“ยะ...ยังไงคะ”
“ชุดที่เธอใส่มันก็สวยดี ทำให้เธอดูเซ็กส์ซี่น่ารัก น่ากอดและน่าจะร่วมรักด้วย แต่...ถ้าไม่มีมันบนตัวเธอจะดีกว่า” ตะวันกลืนน้ำลายลงคออีกครั้งอย่างยากลำบาก
“คุณกำลัง.../เลิกพูดสักที!!!!” ตะวันหยุดคำพูดลงทันทีเพราะคีนเริ่มเสียงดังใส่เธอ วางอำนาจ ออกคำสั่ง แบบที่เขาถนัดและเป็ตัวเขา
ตะวันถอยหลังรักษาระยะห่างมากขึ้น สายตาของคีนไม่หลงเหลืออารมณ์ หยอกล้อขี้เล่นก่อนหน้านี้แล้ว
คีนมองตะวันด้วยแววตาในแบบกวางผาเพศผู้กำลังจะจับกวางเพศเมียใน่ฤดูผสมพันธ์ คีนไม่รีรอให้เสียเวลา เขาถอดเสื้อกล้ามออก ปล่อยมันล่วงลงพื้นอย่างไม่สนใจ ตะวันกลืนน้ำลายตัวเองอีกครั้ง วงแขนแข็งแรงกล้ามเนื้อที่ ขึ้นรูปอย่างสวยงามของคีน มันดึงพลังงานบางอย่างในตัวเธอออกมา ...อีกก้าวที่คีนเดินเข้ามาใกล้ตัวเธอ มือเขาจับขอบเอวกางเกงไว้
พระเ้า! เขาถอดมันออกไปแล้ว ตะวันหอบหายใจและหลับตาลงทันที ขาเธอแข็งขยับไม่ได้ ไออุ่นความร้อนจากตัวเขา จนเธอรู้สึกได้ว่าเขาอยู่ตรงนี้แล้วห่างตัวเธอเพียงนิดเดียว ตะวันปิดดวงตาที่ปิดอยู่แล้วมากขึ้น เมื่อเธอรู้สึกถึงลมหายใจของเขาััที่แก้มของเธอ
ฟอดดด คีนหอมแก้มเธอ เขาทำแบบนั้นแล้ว หัวใจเธอกำลังจะหลุดออกมาจากตัวเมื่อตอนนี้มันเต้น เต้น และเต้นแรงขึ้น ตะวันขนอ่อนตามร่างกายอีกครั้งเมื่อมือของคีนกำลังดึงเชือกเส้นเล็กที่มัดไว้อย่างหลวมๆ ปกปิดความงดงามภายในนั้น
พรึ่บ เสื้อคลุมของเธอล่วงลงพื้นแทบเท้าของเธอ มือของคีนลูบไล้อยู่บนต้นแขน ไหล่ ของเธอเขาจับสายเสื้อนอนด้านในอีกตัวและลดตำแหน่งของมันลงไปตามท่อนแขนของเธอข้างหนึ่ง และทำแบบเดียวกับอีกข้าง พรึ่บ ชุดนอนที่ตะวันจัดมาเพื่อคีน ล่วงลงพื้นแทบเท้าเธออีกครั้ง ชิ้นสุดท้ายบนตัวเธอบิกีนี่เนื้อบางเบาที่ไม่ปกปิดอะไรเลย คีนกำลังจับมัน
“อื้มมมม...” ตะวันร้องครางออกมา เมื่อฝ่ามือสองข้างของคีนอยู่ห่างกัน ข้างหนึ่งเขาความอวบอูมที่เปิดเผยต่อหน้าต่อตาเขาไปแล้วอย่างไร้ซึ่งสิ่งขวางกั้น ส่วนอีกข้างเขาลูบไล้ความงดงามด้านล่างระหว่างขาเธอที่เธอพยายามเบียดขาของตัวเองไว้อย่างสุดกำลังเท่าที่เธอจะทำได้
“เธอยังไม่เคยเลยใช่มั้ย” เสียงกระซิบริมใบหู ทำให้ตะวันลืมตาขึ้นมา เธออ่อนหัดมากจนเขาจับได้ในที่สุด แต่ตะวันกลับได้เห็นรอยยิ้มของคีนอีกครั้ง เธอทำไงต่อดี หน้าทนไม่ยอมรับ หรือพยักหน้ารับข้อกล่าวหานั้นไปซะ จะได้จบๆ
“แล้วคุณ ้าแบบไหน” เสียงเบามากจากตะวัน
“ความจริง ที่ฉันคงไม่ต้องค้นหาแล้ว”
“ตะวันสารภาพก็ได้ ตะวันยังไม่เคย ตะวันกลัวว่าคุณคีนจะไม่ชอบแบบนั้น” คีนยิ้มออกมา และหัวใจดวงโตของเขาอดไม่ได้ที่จะต้องดึงร่างเกือบเปลือยของตะวันเข้ามาโอบกอดแนบเนื้อกันอย่างแแ่
“ฉันกำลังกลืนน้ำลายตัวเอง” คีนพูดในสิ่งที่ตะวันไม่เข้าใจ
“อะ อะไรคะ?” ตะวันโอบตอบการกอดของคีน เพราะแบบนี้ดีต่อใจมาก
“ที่ฉันจะไม่นอนกับคนใช้ในบ้าน”
“คุณจำได้!” ตะวันผละออกจากอ้อมกอดที่เธอรอคอยมานานแสนนาน
“จำได้! ต้องจำได้อยู่แล้วเพราะฉันไม่เคยแสดงกริยาแบบนั้นกับใครมาก่อน”
“คุณเกลียดตะวัน”
“ก็คงเกลียดจริงๆ และที่ฉันกำลังจะร่วมรักกับเธอก็เพราะว่าฉันเกลียดเธอ” เสียงราบเรียบบอกรายละเอียดของคีน ทำให้ตะวันงง เกลียดแบบไหนของเขานะ ตะวันถูกดึงเข้าอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นอีกครั้ง “พร้อมจะรับความเกลียดของฉันเข้าไปเป็ส่วนหนึ่งของเธอเหรอยัง”
“คุณคีนเกลียดตะวันมากมั้ยคะ?”
“เธอประเมินเอาเองดีกว่า” คีนพูดจบ เขาก้มหน้าสูดดมความหอมบนเส้นผมสีดำยาวของตะวัน มือขยับเกลี่ยเส้นผมให้ไปอยู่ด้านหลัง เปิดให้เห็นใบหน้าหวานที่ลักษณะบ่งบอกถึงความดื้อเงียบไว้ จมูกโด่งเป็สันไต่ไล้ไปตามแนวลำคออย่างช้าๆ
คีนดันตัวตะวันให้ถอยหลังอย่างช้าๆ และล้มลงบนเตียงใหญ่ที่แข็งแรง ซึ่งคีนตามตะวันไปอย่างไม่อยากห่างกายแสนบอบบางน่าทนุถนอมนี้เลย ดวงตาคมเข้มมองเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลแบบเอเชีย ตะวันเกิดความประหม่าอย่างเห็นได้ชัด มือที่ใหญ่กว่าข้างหนึ่งเลื่อนไปกอบกุมมือเล็กที่งอพับอยู่ที่ข้างศีรษะบนหมอนใหญ่ของเขา คีนอ่อนโยนและใจเย็นกว่าที่ตัวเองคิดไว้
ตะวันตื่นเต้น และตื่นเต้น ดวงตาเธอสั่นไหว แต่เธออยากมองคีน ผู้ชายที่เธอรักแบบต้องแอบรัก เมื่อเขาปฎิเสธเธอมาแล้วครั้งหนึ่ง เธอคงไม่กล้าที่จะบอกรักเขาต่อหรือบอกให้เขารู้ว่าเธอรักเขาอยู่ ซาตานเถื่อน คนนี้ เขาทำให้เธอคลั่ง คลั่งรักเขา ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เธอก็รักเขา
“ตะวันรอความเกลียดชังจากคุณคีนอยู่นะคะ” ตะวันพูดออกไปในที่สุด เมื่อคีนรีรอ เขายังอยู่แบบนั้น
คีนก้มปิดเสียงพูดนั้นในทันที ตะวันเปิดทางให้กับเรียวลิ้นที่คีนแสดงออกมาทำหน้าที่อย่างคนที่มากด้วยประสบการณ์ด้วยวัยสามสิบที่เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเขาผ่านผู้หญิงมากี่คน แต่หลักสิบคงน้อยไปเพราะผู้ชายที่เพียบพร้อมแบบเขา ต่างก็มีหญิงสาวผ่านเข้ามาในชีวิตมากมายหลายระดับหลายอาชีพ รวมถึงบุตรสาวของคนที่เคารพกฎหมายและรับใช้กฎหมายต่างก็ไม่พ้นเป็คู่นอนของคีนมามากมาย
ตะวันตอบรับ สนองกลับััจากเรียวลิ้นที่ลื่นไหลดูดดื่มเธอในโพรงปากนั้นอย่างน่าหลงใหล เขาทำให้เธอหลงใหลจนไม่ยากให้เขาผละจากไปเลย ตะวันยื้อริมฝีปากหยักนั้นอย่างลืมตัวเมื่อคีนเปลี่ยนหาที่ดูดรั้งใหม่บนพื้นผิวของร่างกายนี้ จมูกและริมฝีปากที่ปกคลุมไปด้วยเคราที่ดูช่างน่าเย้ายวนใจสาวๆรวมถึงตะวันด้วยที่ซ่านเสียวยามที่ใบหน้าของ คีนเสียดสีที่ลำคอขาวนั้นอย่างน่าดูชม มือเล็กเลื่อนมาเกาะกุมศีรษะเส้นผมสีน้ำตาลเข้มจะส่งประกายเป็สีทองยามต้องแสง ตะวันขย้ำและกดให้ใบหน้าของคีนแแ่เบียดเสียดสีร่างกายส่วนบนมากขึ้น เมื่อตอนนี้ร่างกายเธอแทบจะลุกเป็ไฟ ยิ่งคีนลากปลายลิ้นต่ำลงไปเรื่อยๆ ร่างกายสาวยกขึ้นรับการัั
“อ้า อ้า อ้า….” ตะวันครางออกมาในที่สุด เมื่อลิ้นทรงพลังแสนร้ายกาจกำลังละเลงหยอกล้อยอดเกสรดอกอูมที่อิ่มเอิบเกินตัวไม่เข้ากับรูปร่างบอบบางของเธอเลยสักนิด คีนผละมือออกจากการกอบกุมมือเล็ก ขย้ำ บีบเคล้นความอวบอูมอีกข้างนั้น
คีนพึงพอใจมาก เมื่อตะวันเต็มไม้เต็มมือเขาจนเขาไม่อยากผละออกจากความอวบอูมนี้ เต่งตึง จนคีนเผลอไผลไปตามแรงอารมณ์และความ้า ที่ความดิบเถื่อน ตามวิสัยของชายที่ไม่เคยต้องทะนุถนอมคู่นอนเลยสักครั้ง คีนมักจะเอาแต่อารมณ์และความ้าระบายความอยากของผู้ชายเป็ส่วนใหญ่ แต่นอนของเขาพวกเธอๆทั้งหลายก็ต่างติดใจ และอยากได้รับเลือกอีกครั้ง อีกครั้ง ยามที่เขา้า
ตะวันกัดเม้มริมฝีปากตัวเอง เมื่อคีนใช้เรี่ยวแรงกับเธอมากขึ้น ซึ่งตะวันไม่แสดงออกให้คีนรู้ว่าเธอเจ็บมากกับที่เขาเปลี่ยนจากการละเลงหยอกล้อ มากัดและดูดแรงขึ้น ตามเนินเนื้อความเต่งตึงของเธอ ยิ่งยอดเกสรแดงจัดและชูชันเชื้อเชิญ คีนมากขึ้นเท่าไหร่ก็ทำให้คีนตะกละตะกลามอย่างหนัก เสียงััของคีนที่กระทำกับดอกตูมทั้งสองของตะวันเสียงดังมากขึ้น จนตะวันแทบไม่ได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเองแล้ว เมื่อลมหายใจและเสียงที่เกิดจากริมฝีปากของคีนดังกลบเสียงของเธอจนหมดสิ้น
คีนที่การกระทำเปลี่ยนไปโดยที่ตัวเองไม่รู้สึกตัวสักนิดว่าแตกต่าง เมื่อสมองและร่างกายเขามีเพียงกลิ่นสาว ความขาว ความอวบที่เต่งตึงภายใต้ฝ่ามือและในโพรงปากหยักของเขาเท่านั้น คีนหลงมัวเมากับความ้าของตัวเอง เขาแทบไม่รู้สึกถึงสีผิวบริเวณนั้นจากสีชมพูเป็สีแดง ที่แดงเข้มขึ้นเรื่อยๆ มือฟันขาวของเขาคบกัดอย่างเร้าร้อนไม่ต่างกับหมาป่า คีนแข็งขืนมากขึ้นจนทนให้ตัวเองอยู่ภายนอกไร้การโอบรัดต่อไปไม่ไหวแล้ว ฝ่ามือแข็งแรงเลื่อนลงต่ำลูบไล้เนินสาวที่ปกคลุมด้วยใยไหมอ่อนนุ่ม ปลายนิ้วเลื่อนไปตามกลีบสาวหายเข้าสู่กายสาวที่ชื้นฉ่ำ คีนขยับนิ้วเปิดช่องทางให้กับตัวเองมากขึ้นเพราะตะวันคับแคบมาก แต่แบบนี้ล่ะ ที่เขา้า
ตะวันผวากับสิ่งที่เกิดขึ้น นิ้วของคีนที่เคยทำแบบนั้นกับเธอมาแล้วเมื่อตอนบ่าย ตอนนี้เขาทำแบบนั้นอีกครั้ง และมากขึ้นกว่าเดิม และแบบนั้นทำให้เธอรู้สึกถึงความ้า เธอตอดรัดนิ้วของเขา
“อ้า อ้า...” ตะวันครางออกมากับนิ้วของคีน เพียงนิ้วเดียว นิ้วเดียวเท่านั้น
คีนขยับขาให้ตะวันเปิดทางให้กับเขามากขึ้น ตะวันหอบหายใจแต่เธอไม่อยากพลาดความทรงจำนี้ คีนขยับมือใหญ่ข้างนั้นออกมาจากโพรงสาวของเธอแล้ว ตะวันแสดงสีหน้าชัดเจนว่าไม่พอใจ
“เธอคงไม่อยากจบความรู้สึกกับสิ่งนี้...” คีน ยิ้ม และเอ่ยปรามตะวัน เขาเปลี่ยนมือข้างนั้นมาจับตัวตนของตัวเอง เขาไม่ต้องป้องกันเพราะเธอสะอาด และนี้เป็ครั้งแรกของคีนที่ไม่ป้องกัน เขาอยากเชยชมตะวันแบบไร้สิ่งกีดขวาง
ตะวันวางศีรษะของตัวเองลงกับหมอนใบใหญ่อีกครั้ง เธอหายใจแรงขึ้น ขยับขาเปิดทางให้กับคีนกว้างขึ้น กว้างขึ้นอีกเมื่อคีน้าพื้นที่มากกว่านั้น คีนยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจมองกลีบสาวที่ค่อยๆเปิดออก เมื่อแก่นกายเขาััจุดนั้น ตะวันหอบหายใจ รอคอย ตื่นเต้น ตื่นกลัว แต่เธอต้องไม่หนี กล้าๆสิ ตะวันย้ำกับ ตัวเองในใจ
“อ๊ะ!” ตะวันร้องออกมากับสิ่งใหม่ที่ขยับเข้าไปในร่องรักของเธอ
กรี๊ดดดดดดดด
ฮา ฮา ฮู่ คีนผ่อนลม คลายลมหายใจ มันวิเศษกว่าที่เขาคาดไว้ ตะวันแน่นมาก รัดเขาไว้
คีนทำในสิ่งที่ตะวันกรีดร้องเสียงดังจนสุดเสียง เมื่อคีนไม่ค่อยเป็ค่อยไป เขาดิบ เขาเถื่อน เขาทำลายกำแพงพรหมจรรย์ของเธอในคราวเดียวของการเข้าสู่ร่องรักของเธอ ดวงตาโตคลอเคล้าไปด้วยหยาดน้ำและค่อยๆไหลออกมา ตะวันสะอื้น ร่ำไห้ เพราะเธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกดึงแยกจากกัน เธอเจ็บร้าวไปทั้งตัว และมันยังคงอยู่กับเธอ จนเธออยากให้คีนออกไป
เพี๊ยะ! ตะวันขยับมือ ผลักมือคีนอย่างแรง มือที่กำลังเอื้อมมาััใบหน้าเธอ
! คีนเปลี่ยนสีหน้าไปทันทีกับกระแสตอบกลับในด้านลบของตะวัน
980
