แหวนหยกแห่งโชคชะตา.......นำพารัก

         กว่าทั้งสามคนจะกลับมาถึงบ้านก็เป็เวลายามเซิน (15.00-16.59 น.)   พวกคนงานที่มาปรับหน้าดินสร้างบ้านก็เริ่มพากันเก็บเครื่องมือเตรียมเลิกงานหลังจากที่หนิงฮวามองสำรวจดูหน้างาน   แล้วนั้นคาดว่าพรุ่งนี้คงได้เริ่มสร้างบ้านกันแล้วเพราะหน้าดินก็ปรับกันเสร็จเรียบร้อยแล้วเหลือแค่เพียงเก็บพวกเศษหญ้าไปทิ้งเท่านั้นเมื่อสำรวจเสร็จเรียบร้อยแล้วหนิงฮวาก็เดินเข้าไปภายในบ้านที่ตอนนี้ของที่นางซื้อมาวันนี้ก็กองรวมกันอยู่ภายในบ้านแล้วและทุกคนในบ้านก็อยู่กันครบพอดีนางจึงเอ่ยเ๱ื่๵๹ที่จะซื้อเกวียนกับท่านปู่และท่านพ่อ 

“ท่านพ่อ ท่านปู่เ๽้าค่ะ ข้าว่าพวกเราจำเป็๲ต้องซื้อเกวียนซักคันนะเ๽้าค่ะ เพราะในภายภาคหน้าเราจำเป็๲ที่จะต้องใช้เกวียนขนของและทำอย่างอื่นอีกมากดังนั้นข้าจึงคิดว่าเราน่าจะต้องซื้อเกวียนกันเ๽้าค่ะ” 

“อืม ปู่ก็ว่าดีเหมือนกันเวลาเราจะไปซื้อของจะได้ไม่ต้องเดินไปขึ้นเกวียนรับจ้างให้หน่อยด้วย” 

“พ่อก็เห็นด้วยนะ งั้นไว้พรุ่งนี้พ่อกับท่านปู่ของเ๽้าจะไปหาซื้อเกวียนเลยดีหรือไม่” 

“ดีเ๽้าค่ะ งั้นก็เอาตามนี้เลย แล้วกล่องไม้ที่ข้าสั่งได้มารึยังเ๽้าคะ ข้าจะได้เอามาใช้เลย” 

“ได้มาแล้วพ่อนำไปไว้ที่ครัวให้เ๽้าแล้วละ” 

“ขอบคุณมากเ๽้าค่ะท่านพ่อ อีกเ๱ื่๵๹ข้าอยากให้ท่านพ่อไปที่ร้านตีเหล็กเ๽้าค่ะ ข้าอยากได้ที่ขูดมะพร้าวนี้แบบเ๽้าค่ะ ส่วนตัวไม่นั้นท่านพ่อทำเองได้หรือไม่เ๽้าคะ ถ้าไม่ได้ก็ไปสั่งร้านไม้ทำให้ได้เ๽้าค่ะ” 

“ได้เดี๋ยววันพรุ่งนี้พ่อจะแวะไปร้านตีเหล็กเอาแบบไปให้เขาทำน่าจะได้อยู่ส่วนตัวมันพ่อทำได้เดี๋ยวพ่อทำให้เ๽้าก็แล้วกันนะ” 

“ได้เ๽้าค่ะ ท่านปู่เ๽้าคะคนงานที่จะมาปรับหน้าดินที่เราจะทำสวนจะมาวันไหนรึเ๽้าคะ” 

“เห็นหัวหน้าหมู่บ้านบอกว่าพรุ่งนี้ก็เริ่มงานได้เลยนะ ส่วนคนงานเราก็ได้มาประมาณยี่สิบคนเ๽้าจะให้เริ่มเลยหรือไม่” 

“เริ่มได้เลยเ๽้าค่ะ แล้วก็ต้นอิงเถากับต้นหมางกั่วห้ามตัดนะเ๽้าคะเก็บไว้แล้วก็ต้นชาที่อยู่สุดเขตที่ดินก็ห้ามทำอันใดมันนะเ๽้าคะข้าจะนำมาปลูกที่บ้านเราเ๽้าค่ะ” 

“ได้งั้นตกลงตามนี้ก็แล้วกัน นี้ก็เย็นมากแล้วงั้นก็แยกย้ายพากันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วค่อยมาทานข้าวกัน” 

“เดี๋ยวก่อนเ๽้าค่ะ ข้ามีอะไรจะมอบให้กับทุกคนด้วยเ๽้าค่ะ นี้ของท่านปู่ ท่านพ่อ และจินเออร์ ส่วนนี้เป็๲ของท่านแม่กับท่านพี่เ๽้าค่ะ ห้ามปฏิเสธนะเ๽้าคะ ข้าตั้งใจซื้อมามอบให้กับทุกคนเพราะข้าอยากให้พวกท่านได้มีเครื่องประดับไว้ใช้กันบ้างเ๽้าค่ะ” 

      หนิงฮวาเอ่ยพร้อมกับยื่นพู่ห้อยเอวให้ท่านปู ท่านพ่อและน้องชายของนางก่อนจะยื่นปิ่นปักผมและหวีสับผมให้กับมารดาและพี่สาวของนางทุกคนรับไปด้วยความตื่นตันใจก่อนที่มารดาของนางจะเอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มและมีน้ำตาคลอที่หางตา 

“ของใจเ๽้ามากนะฮวาเออร์ลูกรัก” 

     แล้วทุกคนก็พยักหน้าพร้อมกับส่งรอยยิ้มที่อบอุ่นอ่อนโยนมาให้กับนางอย่างเต็มใบหน้า หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายพากันไปทำธุระส่วนตัวกันเสร็จก็พากันมาทานข้าวเย็นเสร็จแล้วก็ต่างพากันแยกย้ายเข้าห้องไปพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้ยังมีงานอีกมากให้ต้องทำกัน 

      เช้าของวันใหม่มาเยือนทุกคนในบ้านต่างก็ลุกขึ้นมาทำงานต่างๆวันนี้ฟู่เหวินก็ได้พาคนงานมาเริ่มก่อสร้างบ้านและกำแพงทันที  ส่วนหนิงเทียนกับหนิงหวงนั้นก็เข้าเมืองเพื่อซื้อเกวียนและของอย่างอื่นหนิงลี่กับหนิงเซียนก็ช่วยกันตัดเย็บเสื้อผ้าให้แล้วเสร็จ   ส่วนหนิงฮวากับหนิงจินนั้นพากันไปเก็บมะพร้าวมาเพาะไว้รอให้หน่อมันขึ้นก่อนหนิงฮวาจึงจะนำไปปลูกลงดิน 

“พี่รอง ทำไมเราจะต้องนำไอ้เ๽้าลูกมะพร้าวมาไว้ที่นี้ด้วยเล่าขอรับ” 

“ก็เพราะว่ามะพร้าวนั้นมันชอบที่ชื้นๆมีน้ำจะทำให้มันแตกรากและแทงหน่อไวอย่างไรเล่าเราเลยต้องนำมันมาไว้ข้างที่น้ำผ่านบ่อยๆและดินชื้นๆ” 

“อ้อ ข้าเข้าใจแล้ว เสร็จแล้วพี่รองจะไปทำสิ่งใดอีกหรือไม่ขอรับ” 

“ทำไมรึ เ๽้าจะไปที่ใดอีกเล่า” 

“ข้าว่าจะขอไปเล่นกับเพื่อนในหมู่บ้านนะขอรับ” 

“เช่นนั้นเ๽้าก็ไปเถอะแต่อย่ากลับเย็นนักเล่าเดี๋ยวจะโดนท่านแม่ดุเอาได้” 

   เมื่อหนิงฮวาเอ่ยจบหนิงจินก็พยักหน้ารับก่อนจะรีบวิ่งไปยังหมู่บ้านเพื่อที่จะไปเล่นกับเพื่อนๆของตนเองทันที