เมื่อผมหลงรักลูกสะใภ้

บานประตูเลื่อนกระจกใสของห้องทำงานชั้นล่างเปิดกว้างออกอย่างเชื่องช้าในแรงผลักของเอก กระแสลมอ่อนๆ โชยพัดผ่านช่องระบายลากเอากลิ่นอายความอับชื้นภายนอกเข้ามา ชาญและแก้มที่ยืนตัวแข็งเกร็งใจร่วงหล่นวิกฤตหน้าซีดเผือด รีบปรับสีหน้าท่าทางข่มใจสะกดกลั้นอารมณ์บีบคั้น แสร้งทำเป็นกำลังก้มลงพิจารณาและปรึกษาหารือเกี่ยวกับแบบร่างโครงสร้างเทปูนทางเดินรอบสวนบ้านเดี่ยวหลังใหม่อย่างเคร่งขรึม โดยมีแผ่นกระดาษพิมพ์เขียวพิมพ์ปูนผืนใหญ่หนาเต็มคอยทำหน้าที่ทับบดบังกางเกงชั้นในผ้าฝ้ายเปื้อนคราบน้ำรักสวาทเปียกชื้นของแก้มไว้ได้อย่างหวุดหวิดเฉียดเส้นยาแดงผ่าแปด ชาญแทบไม่ได้ยินเสียงหัวใจตนเองเต้นด้วยซ้ำเพราะมันเงียบหายไปด้วยความผวาจัด

เอกก้าวฝีเท้าฉับไวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าท่าทางรีบร้อนกระวนกระวายใจ "ขอโทษทีครับพ่อ พอดีนิติเขาถามถึงแบบแปลนโครงสร้างระบบท่อระบายน้ำทิ้งปูนเดิมของโครงการที่พวกเราขอปรับเปลี่ยน ผมจำได้ว่าวางไว้ในห้องทำงานชั้นล่างนี้ เลยรีบเดินมาหยิบครับ นิติเขาบอกว่าต้องใช้แบบนี้เพื่อไปประกอบการขออนุญาตขุดเชื่อมต่อท่อหลัก" เอกเอ่ยขึ้นพลางกวาดสายตามองมายังโต๊ะทำงานไม้สักทอง

ชาญหัวใจเต้นโครมครามพยายามฝืนปั้นยิ้มแข็งกระด้าง กวาดเหงื่อกาฬบนหน้าผาก ชาญรีบเอื้อมมืออันสั่นเทาไปหยิบม้วนแบบแปลนแผ่นบนสุดส่งประเคนให้ลูกชายโดยพลันเพื่อป้องกันไม่ให้เอกขยับมือมาหยิบเองจนอาจเลื่อนกระดาษพิมพ์เขียวแผ่นล่างออกเผยความลับตราบาปชู้สาว ชาญจงใจยกแบบแปลนอีกแผ่นขยายกางโชว์เพื่อเบี่ยงเบนสายตาและอธิบายเรื่องท่อปูนซีเมนต์พอร์ตแลนด์ที่ฝังใต้อาคารอย่างสมจริงสมจังตามทักษะช่างอาวุโส "นี่ไงลูกเอก... พ่อเพิ่งหยิบมาจัดเตรียมไว้พอดี เอกรีบเอาไปส่งให้นิติบุคคลเถอะลูก ประเดี๋ยวเขาจะรอรำคาญเปล่าๆ ทางท่อมุมนี้พ่อดูแล้วไม่มีปัญหากับโครงสร้างปูนฐานรากหรอกลูก" ชาญเอ่ยคำประเล้าประโลมน้ำเสียงจริงจังเพื่อกลบเกลื่อน

เอกรับม้วนแปลนไปอย่างรีบร้อนโดยไม่ได้สงสัยพิรุธอันใด แววตาของเอกมองพ่อด้วยความเลื่อมใสศรัทธาในทักษะความรู้ช่างปูนอย่างเปี่ยมล้น "ขอบคุณครับพ่อ! พ่อเก่งเรื่องงานโครงสร้างปูนจริงๆ ครับ งั้นผมรีบไปนิติก่อนนะครับ แก้มครับ... เดี๋ยวเอกกลับมาคุยเรื่องจัดปาร์ตี้ทำบุญวันพรุ่งนี้นะครับ วันนี้เราย้ายมาวันแรกมีเรื่องต้องเคลียร์กับคณะกรรมการอีกเยอะเลย" เอกหันมารอยยิ้มซื่อส่งให้ภรรยารัก ก่อนจะหมุนตัววิ่งก้าวยาวก้าวเท้าออกจากบ้านเดี่ยวไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อล้อรถกระบะของเอกบดล้อแล่นลับไปจากเขตบ้าน ชาญและแก้มลอบถอนลมหายใจยาวเหยียดตัวสะท้านราวกับพ้นโทษประหารชีวิตชั่วคราว แก้มรีบคว้ากางเกงในชุ่มกามราคะที่ซุกอยู่ใต้กระดาษพิมพ์เขียวมาซ่อนในมือกุมแน่น วิ่งก้าวเท้าสั่นเทิ้มหนีเข้าห้องน้ำส่วนตัว หล่อนรีบเปิดน้ำก๊อกล้างคราบน้ำสวาทน้ำรักหวานชุ่มเปียกบนชั้นในตัวบางออกพัลวันด้วยน้ำยาสบู่เหลว กลิ่นสบู่อ่อนชโลมความกลัวชั่วครู่ แก้มมองกระจกบานใหญ่เห็นใบหน้าและดวงตาคู่สวยที่แดงก่ำน้ำตาคลอรื้น หล่อนใช้เครื่องเป่าผมเป่าชั้นในให้แห้งอย่างรีบร้อนและตื่นตระหนกทุกครั้งที่ได้ยินเสียงลมหมุนพัดประทะหลังคาห้องน้ำ หล่อนตกใจจนใจแทบขาดรอนๆ กลัวว่าเอกจะกลับเข้ามาเคาะประตูถามหา

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ภายหลังการจัดเก็บบ้านและทำความสะอาดจนเข้าที่เข้าทาง แสงแดดอุ่นแรกสาดจับยอดไม้ใบหญ้าและอาณาเขตบ้านจัดสรรหรูใหม่ป้ายแดงที่แลดูเป็นระเบียบสวยงาม เป็นวันฤกษ์ดีขึ้นบ้านใหม่ตามประเพณีโบราณที่เอกตั้งใจจัดขึ้นอย่างอลังการเพื่อเป็นขวัญกำลังใจให้แก่ครอบครัว เอกตัดสินใจจ้างผู้รับเหมาจัดเลี้ยงโต๊ะจีนมาดูแลเรื่องอาหารคาวหวานรสเลิศ และมีงานเลี้ยงปาร์ตี้ขอบคุณผู้มีเกียรติ อาทิ ผู้บริหารและนิติบุคคลของโครงการ เพื่อนร่วมงานระดับวิศวกรและผู้ควบคุมงานระบบปูนสระบุรี ตลอดจนเพื่อนบ้านข้างเคียงที่เริ่มทยอยย้ายเข้ามาอยู่อาศัยในซอยเดียวกัน

บรรยากาศในบริเวณสวนหย่อมกว้างขวางปูพื้นด้วยแผ่นคอนกรีตบล็อกและเทปูนขัดเรียบล้อมรอบด้วยพุ่มไม้จัดสวนสไตล์โมเดิร์น เต็มไปด้วยความครื้นเครงรื่นเริงและเสียงแก้วไวน์กระทบกันเฉลิมฉลอง ควันไฟลอยอ้อยอิ่งจากเตาย่างบาร์บีคิวเนื้อโคขุนคัดพิเศษและอาหารทะเลสดๆ ที่เอกเป็นผู้จัดแจงลงมือย่างโชว์ฝีมือด้วยตนเอง ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลฟุ้งโชยชวนน้ำลายสอผสมผสานไปกับทำนองดนตรีแนวโฟล์คซองฟังสบายที่เปิดแผ่วเบาสลัวร่ารอบลานริมสระน้ำพุขนาดกะทัดรัดหน้าบ้านเดี่ยวหลังโต ซึ่งได้รับการปรับแต่งทัศนียภาพจัดตกแต่งมุมไม้ประดับอย่างร่มรื่นสวยงามสมฐานะความเป็นวิศวกรหนุ่มรุ่นใหม่ที่กำลังเจริญก้าวหน้ามีอนาคตไกลรุ่งเรือง

เอกสวมบทบาทหัวหน้าครอบครัววัยหนุ่มคอยย่างเนื้อบาร์บีคิวป้อนเพื่อนๆ และชงเครื่องดื่มเสิร์ฟแขกเหรื่อใบหน้าเปี่ยมล้นความสุขล้นพ้น ชาญนั่งอยู่มุมระเบียงพูดคุยคุยฟุ้งสัพเพเหระเรื่องคุณสมบัติปูนปอร์ตแลนด์และการทำฐานรากคอนกรีตกับกลุ่มวิศวกรช่างปูนสระบุรีอาวุโส ทว่าดวงตาอันกังวลใจของชาญคอยกวาดเพ่งมองไปยังแนวรั้วเหล็กระแนงด้านหน้าซอยหมู่บ้านใหม่ตลอดเวลาเพื่อเฝ้าระวังคนร้ายคุกคาม

พลัน! สายตาของชาญปะทะเข้ากับเงาร่างผอมดำของไอ้ **ยามโฉม** ในเครื่องแบบ รปภ. สีกรมท่าสะท้อนแสง มันแสร้งทำเป็นปั่นจักรยานสองล้อเหล็กของ รปภ. โครงการมาจอดแอบอยู่เยื้องประตูรั้วเตี้ยหน้าบ้าน ยามโฉมหยิบสมุดบันทึกเล่มยาวขยับตัวทำทีกำลังจดเช็คพิกัดทะเบียนรถยนต์ของผู้มาร่วมปาร์ตี้สลัวร่า แต่สายตากะดำกระด่างอันเจ้าเล่ห์ชั่วทรามของมันกลับเพ่งจับจ้องมองตรงมาที่แก้มสะใภ้แสนสวยชู้รักสิเหนหาของชาญ หล่อนกำลังสวมใส่ชุดกระโปรงผ้าซาตินบางสีชมพูอ่อนอวดผิวเนื้อนวลเนียนและสะโพกอวบอัดตึงแน่นน่ากอด เดินบริการเสิร์ฟเครื่องดื่มต้อนรับลูกบ้านอย่างไม่รู้เรื่องการคุกคามภายนอก ยามโฉมแลบลิ้นเลียริมฝีปากแห้งผากส่อกิริยาแทะโลมชู้รักชู้สาวข่มขวัญชาญปางตาย

ความโกรธแค้นปนความอัปยศอับอายปะทุเดือดขยับขึ้นกรามบดเคี้ยวเค้นเสียงดุดันในก้นบึ้งหัวอกของชาญ ชาญจำต้องฝืนทนปั้นรอยยิ้มขอตัวเบี่ยงร่างออกจากวงสังสรรค์จิบเบียร์ของกลุ่มวิศวกรและผู้รับเหมาปูน ก้าวฝีเท้าสะเปะสะปะสั่นระริกฝ่าฝูงชนหลบหนีละทิ้งเสียงดนตรีฉลองเฮฮา เดินก้มหน้าดิ่งตรงไปยังบริเวณทิศทางเสารั้วมุมเหล็กระแนงเตี้ยหน้าบ้านเดี่ยวป้ายแดง ตรงตำแหน่งทางเท้าจัดสรรที่ไอ้ยามโฉมประคองจักรยานยืนสแกนสายตาสอดแนมอยู่ ชาญเอื้อมสองมือหยาบกำเหล็กรั้วแน่นหนาจนกระดูกนิ้วมือชาวาบพยายามกดข่มเสียงทุ้มต่ำหลบพิรุธแววตาระแวงกล้องทีวีวงจรปิดข้างกำแพงบ้าน "โฉม... มึงปั่นจักรยานมาคอยดักจ้องคุมเชิงเฝ้าพิกัดบ้านกูหาพระแสงอันใดวะ! วันนี้แขกเกลื่อนผู้ใหญ่ เพื่อนผู้รับเหมางานก่อสร้าง และเพื่อนบ้านข้างเคียงมาร่วมงานปาร์ตี้ทำบุญบ้านใหม่เอกกันเต็มไปหมด มึงหัดรู้จักเกรงอกเกรงใจและไว้หน้ากูที่เป็นเจ้าของบ้านเดี่ยวตระกูลร่วมเทปูนบ้างสิโว้ย!" ชาญกัดฟันข่มขู่กระซิบน้ำเสียงสั่นเครือปานแค้นจัด

ยามโฉมไม่ได้แสดงท่าทางสะทกสะท้านใจหรือปะทะสบสายตาโกรธเกรี้ยวตอบตรงๆ มันเพียงแค่ยืนคร่อมขาจักรยานทำทีแสร้งเป็นหยิบแท่งดินสอกดเขียนลงบนแผ่นสมุดปกแข็งประจำตัว รปภ. นิติโครงการหมู่บ้านต่อไป แต่ออกแรงเอื้อมสองมือยกแผ่นหน้ากระดาษจดบันทึกแผ่นกว้างสีขาวหม่นขึ้นมาระดับอกของมันช้าๆ ตั้งใจหมุนด้านหน้ากระดาษเบนเป้าหมายตรงมาส่งสัญญาณให้ชาญเพ่งอ่านลายมือระยะไกลสองเมตรได้อย่างชัดเจนเต็มตาโดยไม่มีใครล่วงรู้สังเกตเห็นพิรุธภัยเงียบชิ้นนี้

บนผืนเนื้อกระดาษแผ่นกว้างปรากฏรอยลายลักษณ์อักษรที่จงใจเขียนปัดกวาดด้วยสีหัวปากกาเมจิกสีแดงสดปานสีคราบเลือดข่มขวัญสั่นประสาทดุดันอย่างน่ารังเกียจระบุข้อความชัดเจนว่า:

**"คืนนี้เวลาสี่ทุ่มตรงเป๊ะ! เอาเงินสดสองแสนบาทก้อนแรกจัดเรียงใส่ในซองจดหมายดำหนาปึกมาวางหย่อนทิ้งไว้ข้างใต้หรือด้านหลังของถังขยะสีเขียวข้างป้อมรักษาความปลอดภัยหน้าซอยโครงการตามที่เจรจากันไว้ ห้ามส่งมอบช้าไปแม้แต่นาทีเดียว หรือแอบโทรแจ้งความนำตำรวจมาดักซุ่มตลบหลังกูเด็ดขาด! ไม่อย่างนั้นไฟล์ภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหวบันทึกกล้องที่พวกแกสองพ่อผัวสะใภ้แอบกอดจูบชู้รักเสน่หากันคาตาในห้องทำงานชั้นล่างคืนก่อน กูจะแชทไฟล์ส่งตรงเข้าสู่ระบบแอปพลิเคชันไลน์ส่วนตัวของไอ้เอกลูกรักแกทันที! มึงลองนึกภาพเอาเถอะตาเฒ่า!"**

ชาญยืนตัวเกร็งสั่นสะท้านใจหายวับไปทั้งร่าง ราวกับโดนสุมเทปูนซีเมนต์พอร์ตแลนด์เหลวร้อนน้ำหนักหลายตันกรอกทับทึบหน้าอกจนกระดูกและลมหายใจแทบหักพังทลายเป็นผุยผง เหงื่อกาฬเม็ดโปนหนาทะลักไหลพรั่งพรูอาบแก้มกร้านกรำแดดสระบุรีท่วมตัว ท่ามกลางเสียงดนตรีทำบุญขึ้นบ้านใหม่และเสียงยินดีปรีดาชื่นชมความรักกตัญญูที่เอกมีต่อพ่อของตนเองที่ดังก้องกังวานลอยสะท้อนลมอ้าวปนไอควันย่างเตาถ่าน ชาญได้แต่อึกอักหลบสายตาแขกเหรื่อ รู้สึกเสมือนยืนเหยียบอยู่บนปลายผาผุพังที่กำลังแตกร้าวและพร้อมจะร่วงหล่นลื่นไถลนำพาชีวิตครอบครัวดิ่งลงสู่เหวพินาศยับเยินปานโลกทลายถล่มลงตรงหน้าตาเฒ่าตัณหากลับชู้รักสะใภ้วินาทีนี้จริงๆ!