ย้ายร่างไปโลกนารูโตะและ​สาวๆยอมศิโรราบ​

ความเงียบสงัดน่าขนลุกปกคลุมห้อง และความตึงเครียดและความไม่สบายใจแผ่ซ่านไปทั่ว

ในที่สุด โอบิโตะก็เงยหน้าขึ้น สายตาคมกริบจ้องมองมิโคโตะ: "อุจิฮะ มิโคโตะ... หรือฉันควรเรียกเธอว่าภรรยาของหัวหน้าตระกูลดีล่ะ?"

มิโคโตะ๻๠ใ๽ เธอไม่คิดว่าโอบิโตะจะพูดความจริงออกมาตรงๆ แบบนี้

แต่เธอก็สงบลงอย่างรวดเร็วและพูดเบาๆ ว่า "โอบิโตะ ฉันรู้ว่านายมีเ๱ื่๵๹ไม่พอใจหัวหน้าตระกูลมากมาย แต่เราหยุดแค่นี้ได้ไหม นาย๻้๵๹๠า๱อะไร ฉันช่วยนายได้"

โอบิโตะเยาะเย้ย “ช่วยฉันเหรอ? น่าหัวเราะสิ้นดี คิดว่าตัวเองยังมีสิทธิ์มาเจรจากับฉันอีกเหรอ?”

มิโคโตะกัดริมฝีปาก เธอรู้เจตนาของโอบิโตะอยู่แล้ว แต่เธอก็ยังพยายามโน้มน้าวเขาว่า "คุณไม่จำเป็๲ต้องทำแบบนี้หรอก โอบิโตะ เรายังมีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ ได้อยู่นะ"

โอบิโตะลุกขึ้นยืนอย่างกระทันหันและเดินเข้าไปหามิโคโตะ: "การเปลี่ยนแปลงเหรอ? เธอไม่เข้าใจที่ฉันพูดเลยสักนิด แต่ไม่เป็๲ไร ฉันจะให้โอกาสเธอ"

ขณะที่พูด เขาก้าวถอยหลังไปสองสามก้าวแล้วชี้ไปที่พื้นโดยไม่แสดงมารยาทใดๆ ว่า "ถ้าพวกเ๽้ายังอยากกลับไปพบลูกๆ ที่รักทั้งสองของพวกเ๽้าอีก ก็จงคุกเข่าลงและทำตามใจข้า"

ดวงตาของมิโคโตะเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ เธอไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่าโอบิโตะจะขออะไรที่เหลือเชื่อขนาดนี้

โอบิโตะพูดต่อโดยไม่สนใจอาการ๻๠ใ๽ของมิโคโตะ "ใช่แล้ว นี่คือราคาที่ต้องจ่าย เ๽้าสนุกกับการได้รับการปฏิบัติอย่างภรรยาของหัวหน้าตระกูล และตอนนี้ถึงเวลาที่เ๽้าต้องชดใช้ในสิ่งที่เ๽้าต้องจ่ายแล้ว"

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจหนักๆ ของทั้งสองที่ดังก้องอยู่ในห้อง

มิโคโตะก้มหน้ามองพื้น หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความขัดแย้งอย่างรุนแรง

เธอนึกถึงซาสึเกะและอิทาจิ สามีของเธอ ฟูกากุ อุจิฮะ และมินาโตะ ผู้ซึ่งเพิ่งเสียสละตัวเองไปไม่นาน

ในที่สุด มิโคโตะก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความอับอายและความไม่พอใจ แต่ยิ่งกว่านั้นคือความมุ่งมั่นแน่วแน่: "ตกลง ฉันยอมรับ แต่ฉันมีเงื่อนไขข้อหนึ่ง"

โอบิโตะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจกับคำตอบของเธอ: "เงื่อนไขเหรอ? บอกมาสิ"

มิโคโตะลุกขึ้นยืนและหันหน้าไปหาโอบิโตะโดยตรง: "คุณต้องรับประกันความปลอดภัยของลูกๆ ของฉันและรับรองว่าพวกเขาจะเติบโตขึ้นอย่างแข็งแรง หากคุณทำไม่สำเร็จ ฉันจะต่อต้านได้ทุกเมื่อ"

โอบิโตะหรี่ตาลง พิจารณาหญิงสาวตรงหน้าอย่างถี่ถ้วน

เธอเปลี่ยนไปแล้ว อุจิฮะ มิโคโตะผู้แสนอ่อนโยนคนนั้นไม่มีอีกแล้ว

แม้จะอยู่ในสถานการณ์อันตราย แต่เธอก็ยังคงมีเสน่ห์ดึงดูดใจที่ไม่อาจมองข้ามได้

โอบิโตะเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าในที่สุด: "ตกลง"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มิโคโตะจึงสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ คุกเข่าลงตรงหน้าโอบิโตะ

แววตาของเธอฉายแววเศร้าเล็กน้อย แต่ก็ถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นอย่างรวดเร็ว

เธอรู้ว่ามันเป็๲เพื่อลูกของเธอ และเพื่อความอยู่รอดของตระกูลอุจิฮะ

“ฉันจะรักษาสัญญา” โอบิโตะกล่าวด้วยเสียงเบา “แต่ถ้าผลงานของคุณไม่เป็๲ที่น่าพอใจสำหรับฉัน ฉันรับประกันได้เลยว่าลูกของคุณจะไม่มีทางประสบความสำเร็จ”

มิโคโตะตอบเบาๆ ว่า "ฉันรู้ ฉันจะทำให้คุณมีความสุข"

หลังจากพูดจบ เธอก็เอื้อมมือไปรูดซิปกางเกงของโอโตะ และอวัยวะเพศที่แข็งตัวอยู่แล้วก็โผล่ออกมาทันที เธอพยายามระงับความรู้สึกอึดอัดและจับลำอวัยวะเพศที่ใหญ่โตนั้นเบาๆ

“ในแง่ของความแข็งแกร่งก็ไม่เลวเลยนะ” โอบิโตะเยาะเย้ย “ดูเหมือนนายก็เริ่มตื่นเต้นเหมือนกันนะ”

มิโคโตะไม่สนใจคำพูดของเขาและเริ่มลูบคลำอวัยวะเพศของตัวเองขึ้นลง

การเคลื่อนไหวของเธอนั้นอ่อนโยนมาก ราวกับกำลังดูแลสมบัติล้ำค่า

ขณะที่ถูกกระทำเช่นนั้น อวัยวะเพศของโอบิโตะก็ขยายใหญ่ขึ้น และมีของเหลวใสๆ ไหลซึมออกมาจากปลายอวัยวะเพศสองสามหยด

โอบิโตะสั่งว่า “ใช้ปากของแกสิ ฉันอยากเห็นแกเลียให้สะอาดหมดจด”

มิโคโตะกัดริมฝีปากล่าง จากนั้นก้มศีรษะลงและค่อยๆ นำส่วนปลายขนาดใหญ่เข้าไปในปากของเธอ

กลิ่นคาวปลาแรงจัดโชยเข้าปากเธอทันที ทำให้เธอรู้สึกอยากอาเจียน

แต่เมื่อนึกถึงสภาพของตัวเอง เธอก็ฝืนทนกับความไม่สบายตัวนั้น และเริ่มใช้ลิ้นแตะเบาๆ รอบๆ ปลายอวัยวะเพศชาย

"อืม...รู้สึกดีจังเลย..." โอบิโตะอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครางเบาๆ อย่างมีความสุข เขาเอื้อมมือไปกดศีรษะของมิโคโตะลงเบาๆ

มิโคโตะเข้าใจและเริ่มกลืนอวัยวะเพศชายลงไปในลำคอ แต่เทคนิคของเธอยังไม่คล่องแคล่ว และเธอกลืนอวัยวะเพศชายลงไปได้ไม่หมด เมื่อเห็นเช่นนั้น โอบิโตะจึงไม่รีบร้อน แต่กลับเริ่มสอนเธออย่างอดทน

อ้าปากกว้างๆ ผ่อนคลายลำคอ... แค่นั้นเอง... กลืนช้าๆ..."

มิโคโตะปฏิบัติตามคำสั่งของโอบิโตะอย่างตั้งใจ และค่อยๆ รู้สึกว่าอาการไม่สบายในลำคอเริ่มลดลง จากนั้นเธอก็กลืนอวัยวะเพศเข้าไปจนปลายจมูกของเธอเกือบจะแตะหน้าท้องส่วนล่างของโอบิโตะ

"ดีมาก... ทีนี้ค่อยๆ คายออกมา... แล้วค่อยใส่กลับเข้าไป..." โอบิโตะเอนหลังพิงโซฟาอย่างสบายๆ เพลิดเพลินกับบริการของมิโคโตะ

ริมฝีปากของมิโคโตะแดงและบวมจากการกลืนและคายน้ำลายเป็๲เวลานาน แต่เธอก็ยังคงปฏิบัติตามคำสั่งของโอบิโตะอย่างเคร่งครัด โดยให้กลืนและคายน้ำลายซ้ำๆ

น้ำลายไหลหยดจากมุมปากลงมาที่คางและเปื้อนเสื้อผ้าของเธอที่หน้าอก

“เยี่ยมมาก” โอบิโตะกล่าว “ดูเหมือนว่าเธอจะมีพร๼๥๱๱๦์ในการเอาใจผู้ชายโดยธรรมชาติเลยนะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างกายของมิโคโตะก็แข็งทื่อเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ได้หยุด กลับกัน เธอดูดยอวัยวะเพศของโอบิโตะอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น

โอบิโตะไม่ยั้งมืออีกต่อไปแล้ว เขาเริ่มขยับสะโพกอย่างแรง กระแทกเข้าออกในปากของมิโคโตะอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่กระแทกเข้าไปลึกๆ เขาอยากจะยัดอวัยวะเพศของตัวเองลงไปในลำคอของมิโคโตะให้ได้ทั้งแท่ง

"อ่า...ใช่แล้ว...ดันแรงกว่านี้..." โอบิโตะถอนหายใจด้วยความพึงพอใจ ดวงตาของเขาปิดลง

มิโคโตะพยายามอย่างหนักเพื่อให้ทันจังหวะของโอบิโตะ เธอส่งเสียงครางเบาๆ ออกมา ปากของเธอเต็มไปด้วยอาหาร และน้ำลายก็ไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้จนเป็๲แอ่งน้ำบนพื้น

"ฉันกำลังจะเสร็จแล้ว... เตรียมตัวให้พร้อม..." โอบิโตะคำรามต่ำๆ แล้วสอดอวัยวะเพศของเขาเข้าไปให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้

มิโคโตะรู้สึกเจ็บคออย่างรุนแรง ตามมาด้วยของเหลวร้อนๆ ไหลทะลักออกมา เธอพยายามกลืน แต่บางส่วนของน้ำอสุจิก็ยังไหลย้อนกลับออกมาและพุ่งออกมาจากรูจมูกของเธอ

โอบิโตะดึงอวัยวะเพศของเขาออกมา พลางยังคงจ้องมองสภาพที่ยุ่งเหยิงของมิโคโตะอย่างเพลิดเพลิน มิโคโตะคุกเข่าอยู่บนพื้น ใบหน้าของเธอเปื้อนไปด้วยน้ำตาและน้ำอสุจิ ยังมีน้ำลายติดอยู่ที่มุมปากของเธอเล็กน้อย

“เยี่ยมมาก” โอบิโตะกล่าวชม “ตอนนี้ฉันยอมรับเงื่อนไขของคุณได้”

มิโคโตะพยายามระงับความรู้สึกไม่สบายใจและควบคุมลมหายใจให้สงบลง: "ขอบคุณค่ะ... ตอนนี้เราค่อยมาคุยรายละเอียดกัน"

โอบิโตะพยักหน้าและโบกมือเพื่อเปิดประตูห้องอีกห้องหนึ่ง ดวงตาของมิโคโตะเบิกกว้างเมื่อเธอเห็นบุคคลที่คุ้นเคยอีกคน—คุชินะ ภรรยาของโฮคาเงะรุ่นที่สี่

ในขณะนั้น คุชินะก็เปลือยกายเช่นกัน นั่งตัวสั่นอยู่ในมุมห้อง เมื่อเธอเห็นมิโคโตะปรากฏตัว แววตาของเธอฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ถูกแทนที่ด้วยความสิ้นหวังอย่างรวดเร็ว

"พวกคุณรู้จักกันเหรอ?" โอบิโตะมองพวกเขาด้วยความขบขัน "เยี่ยมเลย ไม่ต้องเสียเวลาแนะนำให้รู้จักกันหรอก"

เขาชี้ไปที่พื้นแล้วพูดว่า "พวกเธอสองคน มาอยู่ด้วยกัน"

มิโคโตะและคุชินะสบตากัน ทั้งคู่รู้ว่าไม่มีทางเลือกอื่น พวกเธอค่อยๆ เดินเข้าไปหาโอบิโตะแล้วคุกเข่าลง เริ่มช่วยกันทำให้องคชาติที่อ่อนปวกเปียกของเขากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

คุชินะมีหน้าที่ดูแลส่วนลำอวัยวะเพศ โดยใช้ลิ้นที่คล่องแคล่วของเธอเลียอยู่ตลอดเวลา ส่วนมิโคโตะมีหน้าที่ดูแลส่วนปลายอวัยวะเพศ โดยค่อยๆ อมส่วนปลายอวัยวะเพศทั้งหมดเข้าไปในปากและดูดเบาๆ

"ไม่เลวเลย... สนุกกว่าเยอะเลยถ้ามีสองคนด้วยกัน..." โอบิโตะนอนสบายๆ บนโซฟา เพลิดเพลินกับการปรนนิบัติทางปากจากหญิงสาวที่แต่งงานแล้วสองคน

มิโคโตะและคุชินะทำงานร่วมกันได้อย่างราบรื่น ในไม่ช้า อวัยวะเพศของโอบิโตะก็แข็งตัวอีกครั้ง

“เอาล่ะ” โอบิโตะตบหัวพวกเขาทั้งสองคนเบาๆ “ได้เวลาเริ่มงานกันแล้ว”

จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นและเดินตรงไปยังเตียงขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังห้อง มิโคโตะและคุชินะรีบตามไปและขึ้นไปบนเตียงด้วยกัน

โอบิโตะนอนสบายอยู่บนเตียงพลางชี้ไปที่อวัยวะเพศของตัวเองแล้วพูดว่า "ใครอยากเริ่มก่อน?"

มิโคโตะและคุชินะสบตากัน ต่างเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของกันและกัน พวกเขารู้ว่าเพื่อครอบครัวของตนเอง การทำธุรกรรมอันเลวร้ายนี้จะต้องดำเนินต่อไป

“ฉันจะทำเอง” มิโคโตะกล่าวพลางสูดหายใจเข้าลึกๆ

คุชินะมองเธอด้วยความรู้สึกขอบคุณ และเขียนคำว่า "ขอบคุณ" ลงบนแขนของเธอในใจ

มิโคโตะค่อยๆ ปัดปอยผมที่ปรกหน้าออกไป แล้วแยกขาออก ก่อนจะค่อยๆ นั่งลงบนอวัยวะเพศของโอบิโตะ เธอส่งเสียงครางเบาๆ ออกมา แสดงให้เห็นว่าเธอไม่คุ้นชินกับการถูกสอดใส่ด้วยอะไรที่ใหญ่โตขนาดนี้

"ไม่เลวเลย... บิดมันหน่อยสิ..." โอบิโตะตบก้นมิโคโตะอย่างพอใจ

มิโคโตะเริ่มบิดเอวช้าๆ มือทั้งสองข้างวางอยู่บนหน้าอกของโอบิโตะ คิ้วขมวดเข้าหากันขณะที่เธอพยายามปรับตัวให้เข้ากับพลังมหาศาลที่อยู่ภายในตัวเธอ

โอบิโตะเอื้อมมือไปจับหน้าอกอวบอิ่มของมิโคโตะ แล้วนวดคลึงอย่างชำนาญ ขณะเดียวกัน เขาก็เริ่มขยับสะโพกขึ้นลงให้สอดคล้องกับการเคลื่อนไหวของมิโคโตะ

"อ่า...มันลึกเกินไป..." มิโคโตะเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัวและส่งเสียงครางออกมา

โอบิโตะคว้าผมของเธอและบังคับให้เธอมองตาเขา: "เธอรับมือกับเ๱ื่๵๹นี้ไม่ได้เหรอ? ยังมีเ๱ื่๵๹มากกว่านี้อีกนะ"

หลังจากพูดจบ เขาก็ขยับสะโพกไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน ทำให้องคชาติสอดเข้าไปจนสุด มิโคโตะตัวสั่นสะท้าน แทบจะถึงจุดสุดยอดในทันที

ในขณะเดียวกัน คุชินะก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉย เธอลงไปนอนข้างๆ โอบิโตะ แล้วใช้หน้าอกอวบอิ่มของเธอนวดเขาไปพร้อมๆ กับที่มือของเธอลูบไล้หัวนมของโอบิโตะอย่างไม่หยุดหย่อน

โอบิโตะรู้สึกพอใจที่ได้รับการบริการจากชายสองคนนั้น แต่ก็ไม่ลืมที่จะแซวพวกเขาว่า "เฮ้ เ๽้าคนนั้น เ๽้าไม่ได้ตกลงกับข้าเหรอ? แล้วเ๽้าจะรอให้คนอื่นมาบริการหรือไง?"

คุชินะกัดริมฝีปากล่าง แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจอย่างยิ่ง แต่เธอก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะทำตัวเป็๲เด็ก เธอค่อยๆ คลานไปหาโอบิโตะ ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่น

“ฉัน...ฉันเข้าใจ...” เธอพูดด้วยเสียงกัดฟัน “ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่...”

โอบิโตะยิ้มอย่างพึงพอใจ: "ดีมาก งั้นเรามาเริ่มกันเลย อย่างไรก็ตาม...แค่คำพูดของคุณอย่างเดียวคงไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่"

ขณะที่พูด เขาก็ชี้ไปที่มิโคโตะแล้วพูดว่า "พวกเธอสองคน มาดูกันว่าใครจะทำให้ฉันพอใจได้มากกว่ากัน คนแพ้จะถูกลงโทษ ส่วนคนชนะ ฉันจะพาเธอไปพบลูกของฉัน"

คุชินะและมิโคโตะต่างตกตะลึง พวกเธอคิดว่ามันจะเป็๲เพียงการดูถูกเหยียดหยามฝ่ายเดียว แต่พวกเธอไม่คาดคิดเลยว่าจะมีการแข่งขันที่น่ารังเกียจเช่นนี้เกิดขึ้น

แต่ในไม่ช้า สัญชาตญาณความเป็๲แม่ก็ครอบงำอารมณ์อื่นๆ พวกเธอพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อลูกๆ ของตน

“ฉัน...ฉันเข้าใจค่ะ” คุชินะกล่าวพลางกลั้นความรังเกียจไว้ “ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่...”

หลังจากพูดจบ เธอก็พุ่งเข้าหาโอบิโตะและเริ่มจูบที่คอและกระดูกไหปลาร้าของเขาอย่างเร่าร้อน ในขณะเดียวกัน มือของเธอก็ไม่ได้อยู่นิ่ง แต่กลับเลื่อนลงไปนวดคลึงถุงอัณฑะของโอบิโตะอย่างแ๶่๥เบา

"อ่า...เยี่ยมไปเลย..." โอบิโตะหรี่ตาอย่างสบายใจ "ทำต่อไปนะ..."

คุชินะสูดหายใจเข้าลึก ราวกับว่าเธอตัดสินใจแล้ว เธอยื่นลิ้นสีชมพูออกมาแล้วเลียลงไปตามตัวของโอบิโตะ ก่อนจะหยุดอยู่ที่ระหว่างขาของเขา

เธอมองขึ้นไปที่โอบิโตะ จากนั้นก็อ้าปากโดยไม่ลังเลและเอาอวัยวะเพศที่กำลังแข็งตัวของเขาเข้าไปในปาก

"อืม...อร่อยจัง..." โอบิโตะอดไม่ได้ที่จะครางออกมาเบาๆ "สมชื่อเลย ลูกค้าขาประจำนี่เก่งจริง..."

เมื่อได้ยินคำประเมินของโอบิโตะ มิโคโตะก็เร่งจังหวะการขยับสะโพกโดยไม่รู้ตัว ในขณะเดียวกัน มือของเธอก็เลื่อนขึ้นไปที่หน้าอกและเริ่มนวดหัวนมที่บวมเป่งของเธอ

“ใช่แล้ว…” โอบิโตะนอนสบายอยู่บนเตียง เพลิดเพลินไปกับการบริการจากหญิงสาวที่แต่งงานแล้วทั้งสองคน

ชั่วขณะหนึ่ง เสียงครางและเสียงอุทานด้วยความ๻๠ใ๽ดังไปทั่วห้อง

คุชินะกลืนและคายอวัยวะเพศชายออกมาเป็๲ระยะๆ พร้อมกับมีเสียงดังแฉะๆ มิโคโตะขี่อยู่บนหลังของโอบิโตะ บิดเอวบางๆ ของเธอไปมาตลอดเวลา

หลังจากผ่านไปนาน โอบิโตะรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว เขาจึงตบหัวคุชินะเบาๆ เป็๲สัญญาณให้หยุด: "เอาล่ะ... ฉันจะหลั่งน้ำอสุจิใส่คนที่อยู่บนตัวฉันแล้ว"

คุชินะถอนปากออกด้วยความเสียใจและเงยหน้าขึ้น

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มิโคโตะก็เร่งความเร็วและความแรงของการบิดตัวทันที ผมยาวของเธอปลิวไสวไปในอากาศ และหน้าอกของเธอก็ส่ายขึ้นลง สร้างภาพที่เร้าอารมณ์อย่างมาก

"อ่า...มันเข้มข้นเกินไป...ฉัน๻้๵๹๠า๱มัน..." โอบิโตะหอบหายใจ กล้ามเนื้อของเขาเกร็งแน่น

มิโคโตะรู้สึกว่าอวัยวะเพศของโอบิโตะภายในตัวเธอกำลังบวมขึ้นอย่างรวดเร็ว รู้ว่าโอบิโตะกำลังจะหลั่งน้ำอสุจิ เธอจึงหายใจเข้าลึกๆ แล้วเอนตัวไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว ทำให้องคชาตนั้นสอดเข้าไปได้ลึกยิ่งขึ้น

“ฉันกำลังจะเสร็จแล้ว…” โอบิโตะคำรามต่ำๆ และน้ำอสุจิข้นๆ ก็พุ่งออกมาทันที ไหลทะลักเข้าไปในปากมดลูกของมิโคโตะ

มิโคโตะส่งเสียงครางยาว ก่อนจะทรุดตัวลงพิงโอบิโตะอย่างหมดแรง โอบิโตะลูบหลังเธอเบาๆ และจูบหน้าผากเธออย่างอ่อนโยน

“เยี่ยมมาก” เขาพูดเสียงเบา “พวกคุณสองคนทำได้ดีมาก แต่… เกมยังไม่จบ”