--- ลมพายุทรายนอกมหาวิหารศิลาทอง ---
เสียงสายลมกรีดร้องโหยหวนหอบเอาละอองทรายและฝุ่นสีทองพัดกระหน่ำปะทะกำแพงหินอ่อนสีขาวของมหาวิหารทองคำอันสูงตระหง่านท้าทายแสงแดดจ้าแห่งกรีกโบราณ ทว่าในยามค่ำคืนเหน็บหนาว พายุทรายแห้งแล้งกลับพัดถล่มจนบดบังแสงดาริกา ทั่วปริมณฑลวิหารอันศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่บนยอดเขาสูงจึงเงียบสงัดและเหน็บหนาวจับจิตประหนึ่งตัดขาดจากโลกมนุษย์
ภายในห้องสวดมนต์ลึกสุดของวิหารที่อบอุ่นด้วยเปลวไฟจากตะเกียงน้ำมันทองเหลือง กลิ่นกำยานหอมป่า กลิ่นดอกมะกอกระรื่น และกลิ่นขี้ผึ้งโชยอบอวล **'เอเธน่า'** นักบวชสตรีพรหมจรรย์ผู้รักษาศีลศักดิ์สิทธิ์วัยยี่สิบห้าปี นั่งคุกเข่าอธิษฐานต่อหน้ารูปปั้นเทพเ้าหินอ่อนขาว ใบหน้าสวยผุดผ่องไร้ที่ติปานเทพทีขมวดคิ้วแน่น ดวงตาคู่โตเปล่งแววตึงเครียด เธอสวมชุดคลุมลินินสีขาวบริสุทธิ์ยาวกรอมเท้า ทว่าภายใต้ร่มผ้าขาวกลับซ่อนรูปกายนารีอวบสะพรั่งตึงแน่นเต้าอกกลมกลึงคู่โตชูชันและสะโพกผายงอนงามที่ยังไม่เคยมีบุรุษใดได้ัักรายใกล้
เอเธน่าเผชิญกับภัยพิบัติคำสาปศิลาของทวยเทพที่กำลังกัดกร่อนร่างกายของเธอช้า ๆ เริ่มจากปลายนิ้วเท้าที่ค่อย ๆ กลายเป็หิน ลึก ๆ ในจิตใจอันบริสุทธิ์เธอโหยหาเพียง "ยามหายคำสาปศิลาหลุดพ้นบาป" เพื่อเอาชีวิตรอดพ้นการกลายเป็หินไร้ิญญา และในคืนพายุทรายพัดกระหน่ำเปลี่ยวเหงาเช่นนี้ ความกลัวและความอ้างว้างก็บีบคั้นจนเธอปรารถนาไออุ่นกระตุ้นความดิบร้อนจากผู้ใดสักคนมาละลายความเหน็บหนาวในกระดูก
"คำสาปศิลาแล่นสูงขึ้นถึงข้อเท้าแล้ว... หรือข้าจะต้องกลายเป็รูปปั้นหินไร้ิญญาในวิหารแห่งนี้" เอเธน่าครางเบา ๆ พลางจ้องมองิัข้อเท้าที่เริ่มแข็งตึงสีเทาด้วยความเ็ป
--- คนเดินทางตาบอดผู้เปียกปอนท่ามกลางทรายคลั่ง ---
*ปัง! ปัง! ปัง!*
เสียงทุบประตูด้านหน้าวิหารดังขึ้นอย่างรุนแรงสู้เสียงลมพายุทราย เอเธน่าสะดุ้งสุดตัว ร่างอวบสะพรั่งเกร็งตึง มือเรียวกระชับผ้าคลุมศีรษะเดินเลียบระเบียงวิหารไปเปิดกลอนประตูไม้โอ๊คบานั์ออกดูอย่างระแวดระวังเงียบเชียบ
เมื่อประตูเลื่อนเปิดออกช้า ๆ ภาพตรงหน้าทำเอานักบวชสาวใจสั่นสะท้านกิเลสราคะปะทุวาบอย่างรุนแรง
ร่างของชายหนุ่มรูปงามกำยำคนหนึ่งยืนสั่นสะท้านเทาปานลูกนกเปียกฝน ผิวกายสีคร้ามแดดอวบแน่นไปด้วยมัดกล้ามแกร่งตึงแน่นแผงอกกว้างซิกแพคแน่นหน้าท้องเป็ลอนคลื่นชวนฝันชวนสยิวกาย เสื้อผ้าขาดวิ่นแนบเนื้อชื้นเปียกเหงื่อและละอองทรายสีทองเกาะเต็มแผงอกกว้าง สะโพกแกร่งเพรียว ต้นขาเนียนขยับสั่น ดวงตาทั้งสองข้างถูกปิดทับด้วยผ้าผูกตาสีดำ แสร้งทำเป็คนเดินทางตาบอดหลงทางหนีภัยพิบัติเข้ามา
"ช่วย... ช่วยข้าด้วยแม่นาง... ข้าเดินทางตาบอดหนีพายุทรายร้อนจนหลงทิศไม่รู้ทาง..." น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าสั่นระทึกกระตุ้นจิตใจสตรี
เขาคือ 'มารตี' แปลงโฉมจำแลงร่างเป็ชายหนุ่มตาบอดนามว่า **'อพอลโล'**
กลิ่นฟีโรโมนเพศชายหอมหวานคล้ายน้ำผึ้งป่าผสมกลิ่นน้ำมันจันทน์โชยรินออกมาจากกายแกร่งเปียกของอพอลโล กลิ่นนั้นหอมสะกดอารมณ์เพียงสูดดมครั้งเดียว เืในกายของเอเธน่าเดือดพล่านลุ่มหลงอย่างรวดเร็ว ความคิดระแวงกิเลสบาปสลายหายไปสิ้น นักบวชสาวรีบดึงร่างหนากำยำนุ่มมือเข้ามาด้านในวิหารกอดประคองไว้กระชับแล้วปิดประตูลงสลักไม้หนาแน่นทันทีเพื่อความปลอดภัย
วิหารศิลาทองแคบ ๆ บัดนี้เมื่อมีร่างหนากำยำตึงแน่นของอพอลโลเข้ามาเบียดชิด ความร้อนรัญจวนใจก็อบอวลวาบหวามจนเอเธน่ารู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วสรรพางค์กายด้วยอารมณ์ดิบธรรมชาติ
--- ััอุ่นร้อนเยียวยาศิลาบาป ---
"ข้าหนาว... ข้าไร้แสงมองเห็นแต่ััได้ถึงความอบอุ่นจากเ้า..." อพอลโลเอ่ยเสียงทุ้มกระเส่าเบาหวิว พลางก้าวเท้าเบียดชิดแผ่นอกกว้างเปลือยของตนเข้าหาเต้าอกอวบใหญ่ใต้เสื้อคลุมลินินของเอเธน่าจนนักบวชสาวใจสั่นสะท้านเสียวซ่านรู้สึกได้ถึงลอนกล้ามเนื้อแกร่งปั๋งเบียดเสียดสีหน้าอก
"เดี๋ยวก่อน... เช็ดเนื้อเช็ดตัวเสียก่อนเถิดคนเดินทาง ประเดี๋ยวละอองทรายจะกัดผิวเอา" เอเธน่าเอ่ยเสียงแหบแห้งสะกดกิเลสราคะปะทุพลุ่งพล่าน เธอหยิบผ้าแห้งเช็ดซับหยาดเหงื่อและละอองทรายบนลาดไหล่กว้างและแผงอกของอพอลโล ััเนื้อแน่นอวบหยุ่นมือทำเอาแม่นักบวชสาวมือสั่นระรัวใจเต้นไม่เป็จังหวะจนหน้าแดงก่ำ
อพอลโลสบตากับเอเธน่าผ่านสัญชาตญาณ ดวงตาใต้ผ้าปิดเปล่งประกายสีม่วงมนตราสะกดใจ มือเรียวหนาเอื้อมจับมือเรียวบางของเอเธน่า ค่อย ๆ เลื่อนมือนั้นมาแนบบนหน้าอกกำยำบดบี้บีบขยำสลับถูไถจนเอเธน่าสะดุ้งวาบเสียวสะท้านท้องน้อยอย่างไม่เคยเป็มาก่อน ก่อนที่อพอลโลจะยื่นมือหนาไปลูบไล้ข้อเท้าสีเทาที่แข็งตึงของเอเธน่า ััร้อนผ่าวจากฝ่ามืออสูรทำให้คำสาปศิลาร้อนวาบละลายหายไป ผิวเนื้อขากลับมาเนียนขาวนุ่มผุดผ่องทันตาอย่างอภินิหาร
"แม่นางจ๋า... ข้าหนาวหนาวเหน็บในกระดูกเหลือเกิน... ช่วยข้าละลายความหนาวด้วยร่างกายอันนุ่มละมุนของเ้าเถิด..." อพอลโลอ้อนเสียงสั่นสะท้าน พลางกระซิบชิดใบหูเลียเม้มใบหูบางเบาจนเอเธน่าสั่นสะท้านกรามแน่นสะโพกร่อนรั้นแอ่นรับ
เอเธน่าลมหายใจสะดุด บาปและราคะปะทุพังทลายกฎเกณฑ์พรหมจรรย์จนสิ้นซาก อพอลโลเอื้อมมือดึงผ้าคลุมศีรษะและปลดชุดคลุมลินินสีขาวบริสุทธิ์ของเธอสลัดทิ้งลงสู่พื้นหินอ่อน เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าอวบสะพรั่งนุ่มนวลเต้าอกโตเต่งตึงชูยอดชมพูสั่นระริก สะโพกผายงอนงามงดงามขาวผุดผ่องสะกดสายตา อพอลโลดึงผ้าปิดตาสลัดทิ้งเผยแววตาหยาดเยิ้มปนประกายม่วงลึกลับจ้องมองเธออย่างหิวกระหาย
"เอเธน่า... เ้าช่างงดงามราวกับรูปปั้นสลักของเทพีอโฟรไดท์ที่ข้าอยากกอดรัก" อพอลโลพึมพำอย่างหลงใหลไซ้จูบซอกคอเนียนขาวระหง
"หากเ้าช่วยมอบความรักอุ่นร้อนบำเรอสวาทบนฟูกหนานุ่มเตียงทองคำนี้... คำสาปศิลาจะสลายหายไปจากกายเ้าชั่วนิรันดร์ ข้าจะมอบให้เ้าเองเ้าค่ะผัวขา..." อพอลโลกระซิบดิบทุ้ม ลากตัวเธอลงไปนอนราบบนฟูกเตียงทองคำหนานุ่มลึกข้างตะเกียงน้ำมันกะพริบไหวเต้นระริก
--- บาปพิศวาสสะท้านวิหารทองคำ ---
แสงไฟตะเกียงสีส้มแดงสะท้อนสองเรือนร่างเปลือยเปล่าััเบียดเสียดสีกล้ามแกร่งและเนื้อนุ่มอวบอัด อพอลโลโน้มตัวคร่อมทับร่างระหงส์ของเอเธน่า ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหงดูดเม้มผิวเนียนเนื้อนุ่มจนเกิดรอยรักสีเข้มปนควันกำยาน ปากหนาบดจูบกลีบปากอวบอิ่มอย่างรุนแรงกระหายอยาก ลิ้นหนาสอดลึกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างเชี่ยวชาญเกี่ยวกวาดความหวานชื่นใจ เอเธน่าครางอื้ออึงในลำคอ อกกว้างสะท้อนกล้ามใหญ่กระทบก้อนเนื้อเต้าอกอวบหยุ่นจนบดบี้ตึงแน่นขยับบิดส่ายสะโพกพริ้ว
มือหนาเค้นขยำหน้าอกใหญ่และก้นอวบแน่นบีบบดขยี้สะโพกหนามือจนปลิ้นตามซอกนิ้ว ปลายนิ้วขยี้ปัดผ่านยอดถันสีชมพูหวานชูชันจนเอเธน่าแอ่นกายรับครางกระเส่าเสียวซ่านทนไม่ไหว สองมือเรียวบางเอื้อมขึ้นจิกเล็บลงบนไหล่กว้างและแผ่งอกกว้างของเขาบดเบียด
"อ๊า... อพอลโลขา... เสียว... บีบนมนมเอเธน่าแรง ๆ เลยค่ะผัวขา อย่าเบามือนะเ้าคะ" เอเธน่าครางเสียงหวานสั่นสะท้านเนื้อตัวร้อนรุ่มกระเส่า
อพอลโลทนความเสียวสั่นรัญจวนใจไม่ไหว จับแก่นกายแกร่งอวบหนาใหญ่ยาวปานท่อนกระบองเหล็กแข็งเป๊กชี้เด่นแดงก่ำปูดโปนด้วยเส้นเืร้อนผ่าวเต็มพิกัด เอเธน่าปรือตามองแท่งรักั์นั้นด้วยจิตกระสันซ่านปรารถนาแทบสิ้นสติ เธอกางเรียวขาอวบตึงทั้งสองข้างออกกว้าง เผยร่องรักสีหวานอวบอูมที่มีน้ำกามหล่อลื่นหลั่งไหลชุ่มกลีบเนื้อเนียนละเอียดแฉะใสชวนเสียวเยิ้มหยดเปียกเสื่อฟูกไหมแดงก่ำ
อพอลโลคุกเข่าระหว่างเรียวขานุ่ม จับหัวแก่นกายจ่อปากทางรักเปียกชุ่ม บดหัวหยักถูไถบดขยี้ปุ่มกระสันเม็ดเสียวจนเอเธน่าสะโพกร่อนรั้นแอ่นรับสั่นสะท้านครางเสียงสั่นระรัวถี่ **เธอเบ้หน้าเสียวสะท้าน สองมือน้อย ๆ เอื้อมไปคว้ากวาดขยำจิกผ้าห่มหนาบนเตียงทองคำจนผ้ายับย่นติดมือเพื่อระบายความเสียวที่แล่นพล่านจนเนื้อสั่นสะท้านสะโพกแอ่นสู้ลีลาร้อน** "อูย... เสียวรูรักเหลือเกินผัวขา... แทงตัวตนใหญ่ยาวของผัวเข้ามาในรูรักของเอเธน่าเลยเ้าค่ะ... เอาให้มิดโคนควยใหญ่ของพี่อพอลโลเลยจ้ะผัวขา! อัดกระแทกเข้ามาแรง ๆ เลยเ้าค่ะ!"
สวบ... อึก!
"โอ๊ยย! อ๊า!"
แก่นกายแกร่งใหญ่ั์ทะลวงผ่านร่องกามแคบคับแน่นรูรักของเอเธน่ายาวเยียดรวดเดียวจนสุดโคน โคนขาบดเบียดเนื้อต่อเนื้อดังปั่กแน่นปึ้กขยับแทบไม่ได้ รูรักบีบรัดรัดรึงท่อนรักแ่าถี่ระยับประดุจจะดูดกลืนตัวตนของชายหนุ่ม เอเธน่าเบิกตาเหลือกครางลั่นทนความเสียวซ่านปานพายุสายฟ้าฟาดไม่ไหว **สองมือเรียวบางขยำเกร็งหยิกผ้าห่มหนาแน่นสะกดความเสียวสุดชีวิต อีกทั้งสองมือขยับสลับขึ้นไปจิกเล็บขูดข่วนผิวเนื้อแผ่นหลังแกร่งคร้ามแดดของอพอลโลลากครูดลึกจนเกิดรอยเืซึมแดงฉานรุนแรงยาวลงมาตามแผ่นหลังแกร่งด้วยความเจ็บสลับเสียวซ่านสุดขีด** อพอลโลครางเสียงทุ้มต่ำสั่นสะท้านหัวเอ็นกายก้มลงซุกไซ้หน้าอกอวบดูดกินยอดปทุมถันกวาดกลืนน้ำลายสลับซ้ายขวาอย่างกระหายหื่น สะโพกหนาเริ่มขยับสับสอบเข้าออกเน้น ๆ เป็จังหวะหนักหน่วงดุดันและร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ร่างของเอเธน่าโยกคลอนตามแรงส่งดังระงมทั่วห้องวิหารหินอ่อนที่สั่นะเืตามแรงอารมณ์ความสิเน่หาและแสงไฟตะเกียงน้ำมันกะพริบไหวตามสะโพกที่กดสับซอย
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
"ซี้ด... รูของเ้าตอดควยพี่แน่นเหลือเกินเอเธน่า... ซี้ด... เสียวหัวใจจะขาดแล้วแม่คุณ! รูหีเ้าช่างร้อนผ่าวตอดรับหัวเอ็นข้าดีแท้!" อพอลโลสบถดิบหยาบกามารมณ์สั่นสะท้านเร่งสะโพกขยับซอยกระเด้าเข้าออกรวดเร็วดุดันบดเบี้โคนขาแน่นปั๋ง
"อ๊า อ๊ะ พี่อพอลโลขา... อัดกระแทกกามเข้ามาลึก ๆ เลยเ้าค่ะ... เอาให้รูหีเอเธน่าพังยับเยินไปเลยผัวขา! อูย... ควยผัวใหญ่ยาวร้อนผ่าวครูดชนจุดเสียวข้างในจนเสร็จระรัวแล้วเ้าค่ะ... ซี้ด... กระแทกเข้ามาแรง ๆ เลยจ้ะผัวจ๋า! กระเด้าเข้ามาถี่ ๆ อีก! **อ๊า! เสียวสุดยอดจนทนไม่ไหวแล้วจ้ะผัวจ๋า! เอเธน่าจิกผ้าจิกหลังผัวแน่นจนหลังถลอกหมดแล้วแต่สะใจเหลือเกิน!**" มารตีร้องครางส่งเสียงครางกระเส่ายั่วยวนสะกดใจ ยิ่งปลุกความคลั่งไคล้ในเพศรสในกายอพอลโลให้เตลิดเปิดเปิงรัวเร็วพุ่งชนขอบกำแพงราคะดุดันป่าเถื่อนสะท้านวิหารศิลา
อพอลโลจับขาทั้งสองข้างของเอเธน่าพาดเอวหนา ยกสะโพกงอนงามผายขึ้นลอยเด่นสู้แรงขยับกระแทกกระทั้นซอยรัวไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดังพั่บ ๆ ลั่นวิหารศิลา ทรวงอกคู่งามของเอเธน่าโยนคลอนกระเพื่อมส่ายไปมาตามแรงส่งปานคลื่นพายุคลั่ง อพอลโลโหมกระหน่ำแรงสะโพกสอบซอยกระเด้าเข้าออกรวดเร็วป่าเถื่อนไร้ความปราณี บดขยี้ปุ่มกระสันเม็ดแดงเด่นจนน้ำกามขาวใสพุ่งกระฉอกไหลย้อนออกมาตามง่ามขาเปียกโชกนองเต็มที่นอนทองคำและเปรอะเปื้อนคราบเหงื่อควันกำยาน
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ ปั่ก!
"กรี๊ด! เสียว... เสียวรูจะทนไม่ไหวแล้วพี่อพอลโล... เอเธน่าเสร็จสมแล้วเ้าค่ะ... อ๊า ๆ ๆ! แตกแล้ว รูรักน้ำแตกสวาทแล่นแล้วเ้าค่ะ!"
"พี่ก็จะแตกแล้วเอเธน่า! แตกใส่รูรักเ้าเลยนะโว้ย! ซี้ด... อูย... ซี้ดดด!"
อพอลโลขยับกระแทกสะโพกสอบซอยสะโพกถี่กระชั้นชุดสุดท้ายอย่างพายุบ้าโหมซัด กระทุ้งโคนท่อนเนื้ออุ่นใหญ่จมลึกแนบชิดคาไว้แน่นเกร็งสะโพกคาโคน ก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนขาวข้นปริมาณมหาศาลทะลักทะลวงเข้าสู่ร่องกามช่องทางนุ่มลึกของเอเธนาระลอกแล้วระลอกเล่าจนร้อนระอุซ่านเสียวสั่นคลอนหัวเอ็น เอเธน่าตัวเกร็งกระตุกกอดรัดไหล่แกร่งเขาแน่นเสร็จสมอารมณ์รักพร้อม ๆ กันชวนฝัน น้ำรักเอ่อล้นไหลชุ่มง่ามขาหยดหยาดเปียกเปรอะที่นอนทองคำแดงก่ำน้ำไหลชุ่มโชกนองพื้นหินอ่อน
--- ผิวพรรณเนื้อนุ่มพ้นคำสาปศิลา ---
พายุทรายและลมหนาวภายนอกเริ่มซาลง ท้องฟ้าเปิดกว้างเผยแสงสว่างเงินยามเช้าพัดผ่านช่องระบายลมวิหาร สองร่างนอนกอดก่ายตระกองกอดกันอุ่นร้อนสะท้อนแสงไฟตะเกียงมอดดับ อพอลโลนอนซบใบหน้าดุดันลงบนยอดอกอวบนุ่มนิ่มของเอเธน่า หายใจแ่เบาโรยริน ใบหน้ามีรอยยิ้มปิติอิ่มเอมใจอย่างหมดจด ปลดแอกความอ้างว้างและความกังวลทหารพิทักษ์วิหารที่แบกรับมาตลอดชีวิตนักบวชสตรีผู้รักษาศีลพรหมจรรย์
เอเธน่า (มารตี) ลูบไล้หลังแกร่งที่เปี่ยมแผลข่วนของเล็บยาวกระชากขยำและเส้นผมหยิกของอพอลโลเบา ๆ ดวงตาของมารตีสีม่วงฉายประกายแววมนตราเข้มเจิดจ้าลึกลับ ยามค่ำคืนสลัดคราบมนุษย์ เธอซับสูดกลืนไอพลังราคะสีชมพูเข้มที่แผ่ออกจากร่างกายเอเธน่าเข้าสู่จิติญญาตนอย่างหิวกระหายกอบโกยราคะบริสุทธิ์ แต้มสะสมพลังราคะสะสมของเธอเพิ่มขึ้นอีก 100 แต้มกลายเป็ 1200 แต้มเต็มบริบูรณ์ สิ้นสุดตอนที่สิบสองและเริ่มต้น่ด่านถัดไปของปฐีแห่งทวยเทพ
ในยามหลับลึก เอเธน่ารู้สึกถึงความอุ่นระอุและกระแสพลังชีวิตไหลพล่านสมานทุกอณูเซลล์ิั คำสาปศิลาที่ขานางละลายสลายจนผิวขากลับมาเนียนขาวนุ่มผุดผ่องดั่งเดิม ปรากฏขึ้นในจิตใต้สำนึกของเธออย่างแจ่มแจ้งถาวร พร้อมความรู้สึกอบอุ่นจิตใจหมดสิ้นความกังวลการกลายเป็หินไปชั่วชีวิต
มารตีขยับตัวลุกขึ้นยืนช้า ๆ จัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย ร่างกายผุดผ่องน้ำนวลยิ่งขึ้นจากการสะสมพลังแต้มที่สิบสอง เธอยิ้มให้สตรีนิยมรักเบา ๆ ก่อนก้าวเดินออกจากวิหารศิลาทอง หายลับไปกับสายหมอกยามเช้าของยอดเขาโอลิมปัส ทิ้งไว้เพียงผิวเนียนพ้นศิลาชั่วนิรันดร์...
2K
