บทที่1.
เื่ราวที่ฝันถึง
เซียวฉิงเฟิ่งถูกหลินซีอินหญิงสาวผู้แสนโง่งมในหมู่บ้านะโเข้ากอดล้มทับเพื่อสร้างสถานการณ์ให้รับผิดชอบกลางลานหมู่บ้านที่มีชาวบ้านอยู่มากมายทำให้เป็เื่อื้อฉาวเสียหายจนต้องแต่งเธอเป็ภรรยาตัวหลินซีอินเองก็ชื่นชอบในความหล่อเหลาคมคายของเซียวฉิงเฟิ่งอยู่แล้ว ประกอบกับี้เีทำงานหนักในแปลงนาและอาหารที่มีในบ้านก็กินไม่ค่อยอิ่มเพราะมีคนอยู่เยอะจึงคิดว่าถ้าได้แต่งงานกับนายทหารไปแล้วตนเองจะสบายขึ้นมีเงินทองจากสามีทหารให้ใช้อย่างสบายๆ
มันก็คงเป็เช่นเธอหวังหากสามีที่เธอไปะโทับเอามาได้จะไม่าเ็สาหัสจนต้องออกจากการเป็ทหารเสียก่อนเมื่อเป็เช่นนั้นหลินซีอินจึงเริ่มแสดงนิสัยและตัวตนร้ายๆ ออกมาขี้โวยวายเสียงดังทั้งี้เีตัวเป็ขน ทั้งเห็นแก่กินจนตัวอวบอ้วนกว่าทุกคนในบ้านเลยก็ว่าได้ทั้งโมโหร้ายชอบดุด่าเสียงดังใส่ลูกชายฝาแฝดทั้งสองเพื่อระบายความโกรธอยู่เป็ประจำแถมยังโง่งมอีกต่างหาก เธอมักขู่สามีอยู่เสมอว่าถ้าไม่ไปทำงานแลกแต้มมาให้ได้เยอะๆหรือไม่หาของกินดีๆ มาให้เธอ เธอจะทุบตีลูกๆ แรงๆ ทุกวันๆแต่ถึงแม้จะพูดอย่างนั้นเธอก็ได้แต่ขู่เท่านั้นยังไม่เคยลงมือจริงๆ สักครั้ง
ซีอินเป็ที่รังเกียจของคนในครอบครัวสามีอย่างยิ่งไม่ใช่เพราะรูปลักษณ์ภายนอกที่อวบอ้วนสกปรกแต่เป็เพระะนิสัยเสียๆของเธอต่างหากที่ทำให้ถูกรังเกลียดเป็อย่างยิ่ง อีกทั้งชาวบ้านยังมองเธอด้วยสายตาขยะแขยงแต่หลินซีอินเป็ประเภทหน้าหนาใครด่าว่านินทาก็ไม่รู้สึกสะทกสะท้านอะไรจึงเชิดหน้าเชิดพุงอวบๆ เดินไปเดินมาในหมู่บ้านได้ทุกวัน
ส่วนเซียวฉิงเฟิ่งที่กลัวว่าลูกๆจะถูกภรรยาทารุณทุบตีจริงๆจึงต้องกัดฟันทนไปทำงานทั้งที่าแยังไม่หายดีและเรื้อรังขึ้นจนทำให้สุขภาพย่ำแย่อีกทั้งไม่ได้เข้าไปรักษาที่โรงพยาบาลในเมืองดีๆเพราะเงินชดเชยที่ได้มาหลังจากลาออกนั้นถูกหลินซีอินค้นเจอแล้วยึดไว้คนเดียวจนหมดเพียงไม่นานเขาก็เสียชีวิตลงในหน้าหนาวที่มีหิมะตกจนหนาที่เนินเขาท้ายหมู่บ้านเพราะซีอินไล่ให้เขาออกมาหาฟืนเพิ่มนั้นเอง
หลังจากที่เซียวฉิงเฟิ่งตายไปหลินซีอินก็หอบเงินของสามีที่เก็บไว้ทั้งหมดหนีไปอยู่ในเมืองคนเดียวทิ้งลูกชายฝาแฝดวัย 4 ขวบไว้ให้พ่อแม่สามีเลี้ยงเธอคิดง่ายๆว่าถึงยังไงเด็กชายฝาแฝดก็เป็หลานชายแท้ๆยังไงพ่อแม่สามีก็ต้องเอาเด็กสองคนนั้นมาดูแลอยู่แล้ว
เด็กฝาแฝดทั้งสองถูกเลี้ยงดูแบบตามมีตามเกิดไม่ได้รับความใส่ใจอะไรมากมายนักเพราะฐานะที่บ้านก็ไม่ใช่ว่าจะดีอีกทั้งปู่กับย่าก็โกรธเกลียดแม่ของเด็กๆมากเพราะเป็สาเหตุที่ทำให้ลูกชายคนเล็กอย่างเซียวฉิงเฟิ่งต้องตาย จึงพลอยทำให้ไม่ใส่ใจเด็กแฝดทั้งสองเท่าที่ควร
เมื่อเติบโตขึ้นอย่างยากลำบากเพราะต้องทำงานในบ้านและในทุ่งนาอดมือกินมื้อเรียนก็น้อยเมื่อเติบโตขึ้นแฝดคนพี่ไปอยู่แก๊งอันธพาลในเมืองได้เป็หัวหน้าคอยเก็บเงินค่าคุ้มครองและเป็นักเลงคุมบ่อนพนันตายอย่างอนาถเพราะถูกทหารยิงตายตอนเข้าจับกุม
แฝดคนน้องเป็นักฆ่าทำงานลอบฆ่าคนมากมายแต่เพราะเก่งเกินไปรู้ความลับมากเกินไปองค์กรจึงเริ่มหวาดระแวงสุดท้ายก็ถูกสั่งเก็บอย่างโเี้
ส่วนหลินซีอินหลังสามีตายก็ทิ้งลูกๆแล้วหนีมาใช้ชีวิตเสวยสุขในเมืองด้วยเงินชดเชยของสามีจนได้มารู้จักกับคู่รักชายหญิงที่เป็ยุวปัญญาชนคู่หนึ่งเข้า ทั้งคู่รักคู่นี้ยังหลอกเธอว่ากำลังหาลู่ทางให้ได้กลับไปอยู่เมืองหลวงและอยากจะพาเธอไปด้วยเพราะว่ารู้สึกถูกชะตานับถือเธอเหมือนเป็พี่สาว
หลินซีอินที่แสนโง่งมหลงเชื่อสนิทใจด้วยภาพลักษณ์ของคนทั้งคู่ดูอ่อนน้อมและเป็คนดีจึงวาดฝันถึงชีวิตหรูหราสุขสบายในเมืองใหญ่จึงทุ่มเทช่วยเหลือทุกอย่างอีกทั้งเธอยังออกค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้คนทั้งคู่อีกด้วยแต่เมื่อสอบติดคู่รักคู่นี้ที่เรียกเธอว่าพี่สาวๆอยู่เสมอก็ทิ้งเธอไว้แล้วหนีหายไปกันทั้งคู่ไม่กลับมาอีกเลย
สุดท้ายเมื่อถูกหรอกเอาเงินไปจนหมดเธอแทบเสียสติก่อนจะมาสำนึกเสียใจได้ทีหลังว่าเป็ผลจากการที่เธอทำไม่ดีกับสามีและทิ้งลูกๆไว้ลำพังจึงได้รับผลเช่นนี้ จึงคิดจะกลับไปหาลูกๆ ทั้งสองคนของตนเองอีกครั้งแต่ก็สายไปแล้วที่มาสำนึกได้ภายหลัง
วันที่คิดจะเดินทางกลับบ้านที่ชนบทนั้นกลับต้องมานอนตายอยู่ในตรอกซอกซอยที่เหม็นอับเพราะถูกโจรปล้นเธอยื้อแย่งไม่ยอมให้เงินก้อนสุดท้ายในชีวิตของตนเองไปจึงถูกพวกมันที่เป็ชายฉกรรจ์ลงมือทุบตีและทำร้ายอย่างรุนแรงจนซี่โครงหักและโดนเหวี่ยงจนหัวไปกระแทกกับผนังอย่างแรงเืไหลเยอะมากและไม่มีใครเห็นจึงเสียชีวิตลงในที่สุด……
และนี่คือเื่ราวทั้งหมดที่ซีอินฝันเห็นร่างบางผวาลุกขึ้นนั่งบนเตียงหนานุ่มในคอนโดหรูของตนเองหางตายังมีหยดน้ำตาไหลรินออกมาเป็สาย มีความรู้สึกมากมายท่วมท้นเกิดขึ้นทั้งเศร้า ทั้งอึดอัดทั้งโกรธในการกระทำของหลินซีอินในฝันจนแทบอยากจะฆ่าผู้หญิงสารเลวคนนี้ให้ตายให้สาสมกับความโง่งมนัก...
นี่มันอะไรกันทำไมถึงฝันเหมือนจริงขนาดนี้กันแล้วทำไมเธอต้องมีความรู้สึกร่วมในเหตุการณ์ต่างๆมากมายขนาดนี้ด้วยตอนเช้าเธอจึงตัดสินใจไปทำบุญไหว้พระที่ศาลเ้าเพื่อให้จิตใจสงบขึ้นบ้าง เมื่อไปไหว้พระแล้วเธอก็นำด้ายมงคลมาผูกที่ข้อมือของตนเองเพื่อเป็สิริมงคลและให้พบเจอแต่ความโชคดีอีกด้วย
ซีอินอายุได้ 35 ปีแล้วแต่เพราะดูแลตัวเองดีออกกำลังกายเสมอจึงทำให้เธอดูเด็กกว่าอายุจริงของเธอแม่ของซีอินเป็คนไทยแท้ส่วนพ่อของเธอเป็คนจีน ซีอินจึงเป็ลูกครึ่งไทยจีน แต่ตอนนี้เธอตัวคนเดียวพ่อกับแม่เธอเสียไปั้แ่เธอพึ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยด้วยอุบัติเหตุและไม่มีญาติพี่น้องที่สนิทที่ไหนอีก
เธอเก่งเื่ภาษาต่างประเทศเลยรับแปลเอกสารและหนังสือต่างๆนับว่าเงินดีทีเดียว อีกทั้งยังมีงานอดิเรกคือการทำอาหารและขนมชนิดต่างๆทั้งไทยและจีนอีกด้วย นับว่าฝีมือปลายจวักของเธออร่อยล้ำเลยทีเดียว
ซีอินเริ่มฝันเห็นเื่ราวของหลินซีอินเมื่อปีที่แล้วจนเธอรู้สึกว่านั้นอาจเป็เื่ราวของเธอในชาติก่อนหรือเปล่าเพราะชื่อเหมือนกันหน้าตาก็เหมือนกันเพียงแต่หลินซีอินในฝันตัวอวบอ้วนแม้ไม่อ้วนมากแต่ก็ถือว่ามีเนื้อมีหนังมากกว่าทุกคนในบ้านแล้วแต่หลินซีอินในฝันนั้นไม่ชอบดูแลตัวเองเสื้อผ้าผมเผ้ากระเซอะกระเซิงดูน่าเกลียดและสกปรกเธอคิดถึงหลินซีอินในฝันก็ได้แต่ขนลุก…บึ้ยย คนอะไรไม่ชอบอาบน้ำ
เฮ้อหากเป็เื่ในชาติก่อนของเธอจริงๆ เธอก็ยิ่งรู้สึกแย่มากๆไม่คิดว่าตัวเองในชาติก่อนจะทั้งโง่งมคิดน้อยทั้งที่เรียบจบม.ต้นแล้ว และนิสัยยังน่ารังเกียจน่าขยะแขยงเห็นแก่ตัวได้ถึงขนาดนั้น
เวลา 22.00น. ร่างบางของซีอินยังคงนั่งปั่นงานแปลภาษาอยู่บนโต๊ะทำงานไม่หยุดบางครั้งก็ใช้ช้อนตักโยเกิร์ตรสชาติโปรดปรานใส่ปากไปด้วยเมื่อเสร็จเรียบร้อยจึงเข้านอนตามปกติ ในคืนนั้นเธอฝันเห็นคุณตาที่สวมชุดถงจวงคอเสื้อตั้งเป็คอจีนสีขาวและกางเกงสีเดียวกันทั้งชุดในมือถือพัดสีแดงโบกสะบัดพัดไปมาเบาๆ
“ซีอินได้เจอกันเสียทีนะ” เสียงใจดีเอ่ยทักทายเธอขึ้นมา
“รู้จักหนูหรือคะ”
“รู้จักสิข้ารู้จักมนุษย์ทุกคนนั้นล่ะ ที่ข้ามาเพื่อบอกให้รู้ว่าเวลาในมิตินี้ของเ้าใกล้จะสิ้นสุดแล้วและข้ามาเสนอทางเลือกให้เ้าตัดสินใจ”เสียงชราเอ่ยเนิบช้ากล่าวพร้อมรอยยิ้มอย่างใจดี
“ทางเลือกแบบไหนบ้างคะ”เธอเอ่ยถามอย่างสงบเื่เกิดแก่เจ็บตายยังไงก็ต้องเกิดกับตัวเองในสักวันอยู่แล้วเธอจึงพยายามตั้งสติสงบใจแล้วถามออกไป
“อืมเพราะทำผิดในชาติก่อนชาตินี้จึงต้องเดียวดายไร้ญาติขาดมิตรไร้คนเคียงคู่แม้แต่ญาติก็ยังไม่มีเหลือสักคนอยากกลับไปแก้ไขหรือไม่เล่าหรือไม่เช่นนั้นเ้าจะได้ไปเกิดใหม่อีกชาติภพหนึ่งไปเป็เด็กทารกที่ไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับเื่ราวในอดีตชาติอีก”
“คุณตาพูดแบบนี้งั้นแสดงว่าที่หนูฝันเห็นเื่ของหลินซีอินนั้นคือตัวหนูในชาติก่อนจริงๆสินะคะ” ถามออกมาอย่างใ เธอก็พอจะเดาได้แต่ก็ยังแอบหวังว่าจะไม่ใช่ เธอรับหลินซีอินที่แสนเลวร้ายและรักความสกปรกประหนึ่งเป็เพื่อนสนิทคนนั้นไม่ได้จริงๆ
“เ้าเข้าใจถูกแล้วล่ะนะว่าอย่างไรอยากกลับไปหรือไม่”
“ถ้าสามารถกลับไปได้จริงๆหนูยินดีที่จะกลับไปแก้ไขทุกๆ อย่างค่ะ” เธอคิดไปถึงลูกแฝดเ้าหัวผักกาดตัวน้อยๆนั้น ไหนจะยังมีสามีที่น่าสงสารของเธอคนนั้นอีกเล่า
“ดีเมื่อเ้าเลือกแล้วจะไม่สามารถเปลี่ยนใจได้อีก เช่นนั้นก็เตรียมตัวเถิดอีกเจ็ดวันข้าจะมารับดวงจิตของเ้าด้ายมงคลสีแดงเส้นนั้นที่เ้าสวมเป็ของวิเศษมีพื้นที่เก็บของได้ซึ่งมันจะติดตัวเ้าไปด้วยด้ายเส้นนี้มันจะไม่มีวันขาดเก็บของที่เ้า้านำติดตัวไปด้วยตามที่เ้า้าเถิดนะ”
“ขอบคุณคุณตาที่บอกค่ะ”ซีอินโค้งคำนับขอบคุณเธอแปลหนังสือวรรณกรรมนิยายหลากหลายเชื้อชาติมาก่อนโดยเฉพาะนิยายจีนย่อมรับรู้ถึงสิ่งที่คุณตา้าจะบอกเธอ
เมื่อถึงตอนเช้าเธอตื่นขึ้นมารีบอาบน้ำล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้วมานั่งลิสต์รายการของที่ต้องเตรียมเธอมีเวลาเพียงแค่เจ็ดวันเท่านั้นเองดังนั้นต้องจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย….