ตกงานทั้งทีไปเอาดีที่โลกแฟนตาซีดีกว่า

ข้าและไป๊อวี่ เร่งรีบ สร้างเมือง ทั้งวันทั้งคืน ในพื้นที่ที่ได้รับมา จนในที่สุดก็แล้วเสร็จ และทำให้รุ้ว่าพื้นที่แถวนี้จะมี บอสเกิดทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละ 1ตัว และจะหายไปเมื่อสิ้นเดือน ดังนั้น เราไม่จำเป็๲ต้องฆ่ามันก็ได้ แต่สุดท้าย ข้าก็ต้องออกไปกำจัดมันทุกที

" บอสเกิดแล้ว เซียงหลง " ไป๊อวี่ตะโกน และทุกครั้ง ข้าจะออกไปเต้นแร๊ป ล่อมันไปที่บึงโคลนดูด ซึ่งเป็นวิธีกำจัดพวกมันแบบนี้ทุกครั้งไป
" สนุกละสิ เซียงหลง " ไป๊อวี่
" สนุกกะผี อะไรยะ หล่อน ไม่ลองมาล่อเองดู "
แล้วในขณะที่เรากำลังทะเลาะกันอยู่นั้น ก็มีเงาๆ หนึ่งบินอยู่เหนือท้องฟ้า
กริ๊ดดดดดดดดดดดด ร่างแยกของเทพธิดา ฟาเรนเซีย นั่นเอง
" ไม่เจอกันนานนะท่านพี่ " ร่างแยกของเทพธิดา ฟาเรนเซียส่งเสียงหัวเราะราวกับคนบ้า และปล่อยรังสีกดดันออกมา
...แบบนี้มีแต่ต้องสู้ สถานเดียว ข้าคิด พร้อมหันไปหา ไป๊อวี่
" เราคงต้องใช้ความเร๊.... " ข้ากำลังจะพูด แต่ไป๊อวี่วิ่งหนีไปด้วยความรวดเร็ว เสียยิ่งกว่า นก ไม่เหลือแม้แต่เงา
" วิ่งหนีสิยะ รอไร " ไป๊อวี่กล่าว แล้วใช้แรงเท่ากับม้า โดยใช้สี่ตีนโกย
...ถึงขนาดวิ่งหนีโดยไม่ต้องคิดเลยเหรอ ผมคิดขณะวิ่งตามไป๊อวี่ไป
" ฮะ ฮะ ฮ่า ท่านพี่ไม่เจอกันแปปเดียว ยังปอดแหกเหมือนเดิมเลยนะ " ร่างแยกเทพธิดา ฟาเรนเซียยังคงหัวเราะแล้วเหาะตามมา
" ใช้เวทย์ วาร์ป{เคลื่อนย้าย} ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่ ทีสิ ไป๊อวี่ " ข้าสบถ ออกมาด้วยความเหนื่อย
วะ...วาร์ป ไป๊อวี่ตะโกน ทำให้พวกเรา วาร์ปมาอยู่ในถ้ำใกล้ๆ เมืองโปปุรอนที่เราสร้าง
" แล้วเราจะทำยังไงต่อไป ไป๊อวี่ แบบนี้เรียกวิ่งหนีอย่างหมาเลยนะ " ข้ากล่าว
" นี่ไม่เรียกหนี เขาเรียกถอยหลังมาตั้งหลักก่อนยะ " ไป๊อวี่ยังคงเถียงคำไม่ตกฝาก และเราก็ได้ยินเสียงดัง บรึมมมมมมมมม!!!
เสียงดังมาจากตัวเมือง โปปุรอนที่เราสร้าง ตอนนี้ ร่างแยกของเทพธิดา ฟาเรนเซีย กำลังระเบิดมันอย่างสนุกสนาน
" จบกัน เมืองของข้า อุตส่าห์สร้างมาแทบตาย " ข้าบ่นกับตัวเอง แล้วร้องไห้
" แค่ร่างแยกของเทพ ฟาเรนเซียเอง เรายังสู้ไม่ได้ แล้วประสาอะไร จะไปจัดการกับเทพฟาเรนเซีย ตัวจริง " ไป๊อวี่ กล่าว ในขณะที่ข้าก้มหน้าปลงตก
" เจ้ากลัวรึ "
" ไม่ได้กลัว แต่ถ้าข้าตาย ความจริงของโลกใบนี้จะถูกฝังไปพร้อมกับข้า " ข้ากล่าว
บรึมมมมม ตูมมมม เสียงเทพธิดาฟาเรนเซีย ระเบิดบ้านไปทีละหลัง ทีละหลัง เพื่อให้เราเจ็บใจเล่น และแล้วก็มีเสียงหนึ่ง ดังมาจากตัวเมือง โปปุรอน มันเป็นเสียงของนักเดินทาง
" ไม่นะ อย่าฆ่าพ่อของชั้นนะ " นิคุ ร้องตะโกน ขณะ นิบัน ถูกเทพธิดาฟาเรนเซีย จับได้
" พวกนิคุ นี่นา ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ " ข้าถามไป๊อวี่
" พวกเขาคงเดินทางมาหาเจ้า ตอนที่รุ้ข่าวว่าเจ้าย้ายมาอยู่ที่นี่ " ไป๊อวี่
" เราต้องออกไปช่วยพวกเขา " ข้ากล่าว แต่ถูกไป๊อวี่เบิร์ดกระโหลก
" ถ้าหากเจ้าวาร์ปออกไปตอนนี้ ฟาเรนเซีย ได้ฆ่า นิบัน แน่ๆ "
" ถ้างั้นเอาไง " ข้าถามไป๊อวี่ อีกครั้ง
ออกไปหน้าเมืองแล้วตะโกนเรียกมันออกมา ไป๊อวี่ ออกความเห็น และแล้วพวกเราก็วาร์ปไปหน้าเมืองโปปุรอน แล้วตะโกน
" ออกมาดิเห้ย ฟาเรนเซีย กลัวรึไง ไม่กล้าออกมาพบข้า "
" ฟาเรนเซีย ถ้าพี่กลับไปได้จะตีก้นเจ้าให้บวมฉึ่งเลย "
เพียงแค่พวกเราตะโกน ก็สร้างโทสะ ให้ ร่างแยกเทพธิดา ฟาเรนเซีย ไม่น้อย เธอจึงทิ้ง นิบัน กับ นิคุ ไว้ในเมือง แล้วรีบบินออกมา
" วันนี้ในอีก 1ปีข้างหน้าคือวันตายของเจ้า " ฟาเรนเซีย ตะโกน แล้วโฉบลงมา
" พร้อมนะ เบลรีฟา " 
[ ค่ะ นายท่าน ]
แล้วการต่อสู้ที่มันส์หยด ก็เกิดขึ้น กลางอากาศ ข้ากวัดแกว่ง เบลรีฟาในมือ เข้าปะทะ กับฟาเรนเซีย ซึ่งเธอเอง ก็ประเมินฝีมือข้าต่ำไป จนได้แผล 2-3 แผล ในขณะที่ข้า ได้ไป 10 กว่าแผลแต่มีไป๊อวี่ คอยฮีล
healing {เวทย์รักษา} ไป๊อวี่กล่าวคาถา
" โกง พวกแกสองตัวขี้โกง " ร่างแยกของเทพ ฟาเรนเซีย ตะโกนด้วยความโกรธ แล้วกระโดดเข้ามาในระยะ โจมตีของเบลรีฟา และตอนนั้นเอง
ฉัวะ เสียงดาบเหล็ก เบลรีฟา บาดเข้าไปที่ใบหน้า ของฟาเรนเซียเข้าอย่างจัง
" อย่าเข้ามาใกล้นะ ยัยเชื้อโรค " ข้าสบถ แล้วใช้พลังทั้งหมดกดเข้าไปที่ใบดาบของเบลรีฟา
{ ผ่าเทพยุทธจอมราชันต์ }
ข้าใช้กระบวนท่าทั้งหมดที่เคยเรียนรู้มาในทีเดียว ฟันใส่ ร่างแยกของฟาเรนเซีย จนมันร่างระเบิด ฟาเรนเซีย คลี่รอยยิ้มน้อยๆ ก่อนสลายกลายเป็นไอ
" สำเร็จแล้ว สำเร็จแล้วในที่สุดเราก็จัดการนางได้ " ไป๊อวี่กล่าว
ข้าตกลงมาจากฟ้าแบบหมดพลัง นี่ขนาดแค่ร่างแยก ยังร้ายกาจขนาดนี้ ถ้าเจอตัวจริงจะขนาดไหน
" ขอบคุณมากครับ คุณผุ้กล้าที่ช่วยชีวิตข้าเป็นครั้งที่สอง " นิบัน พา นิคุ ออกมาขอบคุณข้ากับไป๊อวี่
" พวกท่านมาได้ยังไงกัน " ข้าถาม
" พวกเราได้ยินข่าวที่ท่านผุ้กล้า มาสร้างเมืองใหม่ จึง อพยพ พากันมาเป็นประชากร ของท่านครับ " นิบัน กล่าว ก่อนจะมอบตำรายาลับฉบับ บัณฑิตให้ข้าอ่าน มันถูกเขียนขึ้นด้วยภาษาจีนโบราณ
" เอาล่ะ พวกเรายังมีงานต้องซ่อมแซมเมืองอยู่ ต้องขอแรงพวกเจ้าแล้วนะ นิบัน นิคุ " ข้ากล่าว
.
.
อีกทางด้านหนึ่ง ณ หุบเขาแห่งเทพ โปโลเนีย
เทพธิดาแห่งสงครามฟาเรนเซีย กำลังจิบไวน์ราคาแพงอยู่ แล้วอมยิ้ม
" ชักสนุกแล้วสิ บังอาจมาว่าข้า ว่า ยัยเชื้อโรค แบบนี้มันต้องสั่งสอนเสียหน่อย " ฟาเรนเซีย
"ข้ามาแล้วครับ ท่านฟาเรนเซีย มีอะไรจะสั่งครับ " ฮีโร่ อีก 1ตนเดินเข้ามาในฐานลับ
" ช่วยไปจัดการ คนที่ชื่อว่า เซียงหลง หน่อย ถ้าไงช่วยจับตายมาทีนะ เพราะมันบังอาจสั่งสอนข้า โบรุแมน " ฟาเรนเซีย
" รับคำสั่ง "
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป