เสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง
ที่นี่ที่ไหน ใช่ที่รักหรือเปล่า
หลังจากที่เ้าซีซวนเผลอหลับไปเ้าซีซวน ก็ได้ตื่นขึ้นมาในสถานที่ ที่คุ้นเคยอีกครั้ง จะไม่ให้คุ้นเคยได้อย่างไร ก็ในเมื่อสถานที่แห่งนี้เหมือนกับห้องทดลองของนางเองไม่ผิดเพี้ยน แต่กลับไร้ร่างเดิมของนาง ทำไมนางถึงไม่คิดว่านางกลับเข้าสู่ร่างเดิมนั่นก็เพราะว่าห้องทดลองของนางประกอบด้วยกระจกซะส่วนใหญ่ จึงทำให้นางเห็นเงาสะท้อนว่าตอนนี้รูปร่างหน้าตาของนางเป็เช่นไร
นางไม่รู้ว่านี้คือความฝันหรือความจริงขนาด AI21084 ยังติดตามนางมาได้แล้วทำไมห้องทดลองที่ถือว่าเป็มิติขนาดย่อมที่ปฏิบัติการร่วมกับ AI21084 จะไม่สามารถติดตามนางมาได้
นางเดินสำรวจมองสำรวจห้องทดลองของนางที่มีเพียงพื้นที่ เท่ากับ 1คูณ1 ผิงเท่านั้น (1ผิง=3.3เมตร) เพราะส่วนอื่นๆนางไม่สามารถเข้าถึงได้ สิ่งที่นางสังเกตุเห็นมีเพียงคอมพิวเตอร์เครื่องเดียวเท่านั้น ในส่วนอื่นๆของห้องทดลองดูเหมือนว่าจะมีกำแพงใสๆกั้นอยู่ จึงทำให้นางไม่สามารถจะใช้งานหรือสำรวจตรวจสอบได้ แต่นางคิดว่าต้องมีเงื่อนไขหรืออะไรซักอย่างที่จะปลดล็อคได้ เพราะนางสังเกตุเห็นสัญลักษณ์แม่กุญแจส่องสว่างกระพริบอยู่บนกำแพงที่ขวางกั้นนางกับพื้นที่ส่วนต่างๆเอาไว้
นางเลิกสนใจกับสิ่งที่อยู่รอบข้างและยังหาคำตอบไม่ได้ มุ่งไปที่ คอมพิวเตอร์ นางอยากรู้ว่าคอมพิวเตอร์ที่อยู่ตรงหน้านางสามารถใช้ประโยชน์อะไรได้บ้าง จึงกดเปิดระบบในทันที
คอมพิวเตอร์ค่อยๆแสดงผลออกมาบนหน้าจอพร้อมข้อความกระพริบวนไปวนมา เ้าซีซวนไม่รอช้ารีบกด “ตกลง” ทันที
> “ละอองจันทร์”
“เ้าซีซวน”
> ระบบจะบ้าไปแล้วหรือไงนางจะรู้ได้ยังไงว่าพิกัดไหนเ้าซีซวนบ่นกับตัวเองในใจ
อย่างกับว่านางมีตัวเลือกอื่นอย่างนั้นล่ะ เ้าซีซวนไม่รอช้ากดตอบ “ตกลงอีกครั้ง”
“เ้าซีซวน”
> เ้าซีซวนอึ้งไปอีกครั้ง
เ้าซีซวนมิรอช้ารีบกดเข้าไปดูสินค้าที่มีอยู่ในตระกร้าทันที เ้าซีซวนเลื่อนดูสินค้าไปเรื่อยๆมีทั้งสินค้ามากมายหลากหลายชนิด แต่สินค้าพิเศษสุดคงเป็สินค้าในโหมดพิเศษที่จะต้องทำการอับเกรดระบบร้านค้าถึงจะสามารถสั่งซื้อหรือแลกเปลี่ยนได้ ตอนนี้ร้านค้าของนางอยู่เลเวลศูนย์ เ้าซีซวนเลื่อนดูสินค้ามาเรื่อยๆจนมาเจอ
เ้าซีซวนเห็นแล้วไม่รีรอที่จะทำการกดการสั่งซื้อในทันที >
อ้าว!เ้าซีซวนอุทานกับตัวเองในใจ ราคาแค่ 1 เหรียญแต่ตอนนี้แค่เหรียญเดียวตนก็ไม่มี ทำไมนางช่างยากจนอะไรเช่นนี้
แล้วจะกดสั่งซื้อได้ยังไง? คำๆนี้ลอยเข้ามาในหัวสมองของเ้าซีซวนในทันที นางจะหาคอยน์มาจากที่ไหน?
เ้าซีซวนไม่รอช้ากดคำสั่ง “สุ่มเลย”
“รับ”
เ้าซีซวนไม่รีรอที่จะกดซื้อยาต้านและสลายสารพัดพิษทันที
ยังมีของอีกมากมายที่นางอยากซื้อทั้งสบู่ ยาสีฟัน ครีมบำรุง ฯลฯ แต่ก็ต้องอดใจรอไว้ก่อนเพราะตอนนี้ยอดคอยน์คงเหลือเพียง 1 เหรียญเพียงเท่านั้น แม้แต่เกลือก็ยังซื้อไม่ได้ แล้วจะหาคอนน์มาจากไหน คิดแล้วก็ช่างทดท้อใจยิ่งนัก สงสัยตนคงไม่มีวันได้ซื้ออะไรอีกแล้ว เ้าซีซวนนึกคิดในใจ
“หาว่าอะไรนะอย่างกับอ่านใจคนได้ระบบบ้านี่”
> “ฉันต้องทำยังไง?”
> “ จะบ้าเหรอ!!”
> เ้าซีซวนไม่รอช้ารีบกดเข้าไปดูในประกาศทันที
>
ดูของแต่ละอย่างแล้วเธอจะไปหาจากไหน? อย่างกับยุคที่เธออยู่มีราชินีฮิปโปเตชา ที่ 31อย่างงั้นล่ะ เธอคงต้องล้มเลิกความคิดนี้ไปก่อนและหาสิ่งของมาประเมินราคาแทน
“ระบบถามหน่อย ข้าเข้ามาในนี้คนข้างนอกจะเห็นข้าเป็ยังไง”
“สรุปแล้วระบบคือคนหรืออะไรกันแน่พูดได้ไม่อายเลยนะว่าคือคน” >
>
เพียงเท่านี้เ้าซีซวนก็เข้าใจ
“คุณหนูใหญ่ คุณหนูใหญ่เ้าค่ะ คุณหนูใหญ่ คุณหนูใหญ่เป็อะไรเ้าค่ะ พี่หลี่ถิงรีบไปตามท่านหมอโจวเร็ว คุณหนูใหญ่ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่นอีกแล้ว” เสียงของหลี่ซือดังแว่วเข้ามา ฮือๆ
“ไม่ได้การแล้วต้องรีบออกไปว่าแต่แล้วจะออกไปยังไงล่ะ?”
“แล้วตอนที่จะเข้ามาล่ะ?”
> เ้าซีซวนหายไปจากห้องทดลองทันที
เ้าซีซวนแสร้งทำเป็งัวเงียตื่นเข้ามา “ว่าไงหลี่ซื่อโวยวายไรแต่เช้า รบกวนเวลานอนเสียจริง”
“หลี่ซื่อเห็นว่าปลุกเท่าไหร่ คุณหนูใหญ่ก็ไม่ยอมตื่นซักที จึงรู้สึกเป็ห่วงเ้าค่ะ ตอนนี้จะเข้ายามโหย่วแล้วนะเ้าค่ะ(17.00-19.00 น. )”
“ต่อไปหากข้าไม่เรียกก็ห้ามใครเข้ามาในห้อง”
“เ้าค่ะคุณหนูใหญ่ แล้วหลี่ถิงไปไหน ?”
“พี่หลี่ถิงพาเหล่าสาวใช้ไปรับสำรับเย็นที่ครัวกลางให้คุณหนูเ้าค่ะ เห็นว่าวันนี้มี หม้อไฟเสฉวนของโปรดคุณหนูด้วนนะเ้าค่ะ”
เ้าซีซวนได้ยินแล้วก็รู้สึกหิวขึ้นมาทันทีน่าแปลกที่อาหารที่เ้าของร่างเดิมชอบตนก็ชอบเหมือนกัน ว่าแต่จะเอายังไงกับยาต้านและสลายสารพัดพิษดีนะ ตนจำได้ว่าตอนนั้นที่เ้าซีซวน… ไม่เป็ไรเก็บไว้ก่อนดีกว่า ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือคอยน์ เพราะถ้าหากนางมีคอยน์นางก็จะสามารถซื้อและสรรหาสิ่งจำเป็และเป็ประโยชน์ที่จะคอยปูทางให้นางไปสู่แผนการในอนาคตได้ รอก่อนเถอะเดรัจฉานทุกตัว นางจะเอาคืนให้ถึงที่สุด แล้วก็อย่าหาว่านางโหดร้ายก็แล้วกันเพราะใครกันที่ไร้เมตตาก่อน หากเป็นางที่เป็ผู้ร้องขออ้อนวอนก็คงไม่มีใครเห็นใจนางเช่นกัน ไม่ทำร้ายเขาก่อนเขาก็ทำร้ายเราก่อน คิดเอาเองล่ะกันว่าจะเป็ผู้ที่ถูกทำลายหรือเป็ผู้ถูกทำลาย นางเคยบอกแล้วไง ว่านางไม่ใช่คนดีขนาดนั้น
รุ่งอรุณวันต่อมา
ห่านห่าน จะปบปี้ยิงหญ่าย ปี้หยิงหญ่าย ห่านห่านมาหาแล้ว ให้ห่านห่านเข้าไปเดี๋ยวนี้นะ มะงั้นห่านห่านจะสั่งลงโตดให้หมดทุกคนเงย
(ฮันฮัน จะพบพี่หญิงใหญ่ พี่หญิงใหญ่ ฮันฮันมาแล้ว ให้ฮันฮันเข้าไปเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฮันฮันจะสั่งลงโทษให้หมดทุกคนเลย)