รสขิงแห่งการ
บทที่ 6 : ความลับที่เริ่มหนักอึ้ง
เพนต์เฮาส์ยามค่ำคืน
ประตูห้องนอนปิดลงด้วยเสียงดัง “ปัง” ก่อนที่วายุจะผลักมิ้นท์พิงกำแพงทันที
ริมฝีปากของเขาประทับลงบนริมฝีปากเธออย่างหิวกระหาย มือข้างหนึ่งจับข้อมือเธอเหนือศีรษะ อีกข้างเลื่อนลงรูดซิปกางเกงกระโปรงของเธอลงอย่างรวดเร็ว
“ทั้งวัน… ฉันอดกลั้นมานาน” เขากระซิบติดริมฝีปาก “เธอรู้ไหมว่าเธอดูเซ็กซี่ขนาดไหนตอนนั่งทำงานตรงหน้าโต๊ะฉัน”
มิ้นท์ครางแ่เมื่อเขาดึงกางเกงในของเธอลงไปถึงข้อเท้า
เขายกขาเธอข้างหนึ่งพาดเอวเขา แล้วดันความเป็ชายของเขาเข้าไปในร่องลับที่ชุ่มชื้นของเธอในครั้งเดียว
“อ๊ะ!!” มิ้นท์ร้องเสียงหลง ร่างกายเกร็งกระตุกเพราะขนาดและความแรง
วายุครางต่ำในลำคอ “รัดแน่น… ร้อนมากเหมือนเดิม”
เขาเริ่มกระแทกแรงและเร็วทันที ไม่มีคำพูดอ่อนโยน ไม่มีจูบหวาน ครั้งนี้เป็การที่ดิบและดุเดือด
ทุกครั้งที่เขากระแทกถึงจุดลึกสุด มิ้นท์ก็ร้องเสียงหลงตามจังหวะ มือเกาะไหล่เขาแน่นจนเล็บจิกผิว
“เสียวไหม” เขาถามเสียงหอบ ขณะที่ยังคงกระแทกไม่หยุด
“เสียว… มากค่ะ… วายุ…” เธอตอบด้วยเสียงสั่น
เขาหมุนตัวเธอให้หันหน้าเข้าหากำแพง แล้วเข้าไปจากด้านหลัง กระแทกแรงยิ่งกว่าเดิม มือข้างหนึ่งเลื่อนมาบีบเนินอกเธอ อีกข้างลูบวนที่จุดเสียวด้านหน้า
มิ้นท์ตัวสั่นเกือบจะยืนไม่ไหว ความเสียวซ่านถาโถมเข้ามาเป็ระลอก
“เสร็จสิ” เขาสั่งเสียงทุ้ม
มิ้นท์ร้องลั่น ร่างกายเกร็งกระตุกแรง น้ำหล่อลื่นพุ่งกระฉูดรดพื้น ขณะที่ภายในหดเกร็งรัดความเป็ชายของเขาแน่น
วายุครางเสียงต่ำ กระแทกอีกไม่กี่ครั้ง แล้วปล่อยน้ำกามร้อนพุ่งทะลักเข้าไปในเธอเต็ม ๆ
ทั้งคู่นอนกอดกันบนพื้นพรมนุ่ม ๆ หลังจากนั้น
วายุลูบผมเธอเบา ๆ แล้วกระซิบ
“พรุ่งนี้… ฉันมีงานเลี้ยงที่ต้องไป เธอต้องไปด้วยในฐานะผู้ช่วยฉัน… และในฐานะของฉัน”
มิ้นท์เงยหน้าขึ้นมองเขา
“แล้ว… ถ้ามีคนเห็นเรา?”
วายุยิ้มมุมปาก
“ให้พวกเขาคิดอะไรก็ได้… แต่เธอต้องอยู่ข้างฉันทั้งคืน”
เช้าวันถัดมา
ชีวิตประจำวันเริ่มเข้าสู่ routine ใหม่
ในเวลาทำงาน ทั้งคู่ยังคงเป็เ้านายกับผู้ช่วยที่ดูเป็ปกติ
แต่ในลิฟต์ส่วนตัว ในห้องประชุมว่างเปล่า หรือแม้แต่ในรถตอนกลับบ้าน… วายุจะไม่เคยพลาดที่จะเตือนเธอว่า เธอเป็ของเขา
และมิ้นท์… ก็เริ่มชินกับความรู้สึกนั้นมากขึ้นทุกวัน
แต่ในใจลึก ๆ เธอเริ่มรู้สึกถึงความกลัวเล็ก ๆ
ความรู้สึกที่มากกว่าแค่กายภาพ… กำลังก่อตัวขึ้นในใจเธอ