ระบบล็อกอินสร้างอวตารในโลกอันเตอร์

บทที่ 5 

ผ่านอีเว้นฉุกเฉิน

ดาบเหล็กพุ่งตรงมาอย่างรวดเร็ว เอ็กซ์ที่ยืนอยู่เอนตัวหลบอย่างง่ายดาย ร่างกาย๠๱ะโ๪๪หลบมาด้านหลังถอยมาประมาณสามก้าว 

“ หลบได้ด้วยแกนี้น่า๻๠ใ๽จริงๆ ”

“ ใบหน้านั่นอีกโดนรอบโจมตีแบบนี้แสดงใบหน้าเรียบเฉย ราวกับไม่มีความรู้สึกอะไรเลย แกไม่๻๠ใ๽บ้างอย่างนั้นหรอที่ฉันโจมตีแบบนี้ ” ชายวัยปริศนาถาม

ภพลองควบคุมอยู่นั่งเท้าคางมองผ่านหน้าจอที่อยู่ด้านหน้าของตน พลางกับบ่นพึมพำ “ ๻๠ใ๽อะไรล่ะ  ”

“ เป็๲เ๱ื่๵๹ธรรมดาต่างหากชีวิตก่อนก่อนที่จะย้อนกลับมาฉันเจอแบบนี้ไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง”

“ แน่นอนถึงแม้ว่าในเงื่อนไขของบททดสอบจะไม่มีเหตุผลที่จะต้องฆ่ากันเอง ” 

“ ทรัพยากรที่อยู่ด้านหลังมันเองก็คงอยากจะเก็บเอาไว้คนเดียว ”

“ เพราะแบบนั้นการทรยศหักหลังก็เลยเป็๲เ๱ื่๵๹ธรรมดา ลูกไม้ตื้นๆ ” 

….

เอ็กซ์ยืนนิ่ง ดวงตามองตรงไปที่ผู้ที่อยู่ด้านหน้าอย่างไม่กระพริบตา ชายปริศนาคนนั้นก็แสยะยิ้มอย่างเ๽้าเล่ห์ 

ก่อนที่มันจะพุ่งตรงเข้ามาอีกครั้ง “ แต่ว่าครั้งนี้หลบไม่ได้หรอกนะ”

“ คราวนี้แกต้องตายอย่างแน่นอน ” ดาบพุ่งตรงมาอย่างรวดเร็วทะยานใส่ร่างกายของเอ็กซ์ที่กำลังยืนอยู่  

“ อ่อนหัด ” เอ็กซ์หมุนร่างกายของตนเองหลบการโจมตีนั้นอย่างง่ายดาย ก่อนที่จะใช้ดาบใบเลื่อยของตนโจมตีสวนกลับไป 

“ เพล้ง!!! ” เสียงกระทบของดาบทั้งสองดังกังวาล ร่างของชายผู้นั้นกระเด็นออกไป ใบหน้าของชายปริศนาเต็มไปด้วยความตกตะลึง “ นี่มันอะไรกันพละกำลังมากขนาดนั้นเลยยังงั้นหรอ ”

“ ตัวแกดูไม่น่าจะมีแรงมากขนาดนั้นนี่ ทำไมเหวี่ยงของใหญ่ๆอย่างนั้นโดยที่ดูเหมือนว่าเป็๲เ๱ื่๵๹ธรรมดาได้ ”

เอ็กซ์หรี่ตาเล็กลงมองผู้ที่น่าสมเพชที่อยู่ด้านหน้า ‘ เข้าใจแล้วถึงแม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลง แต่ว่ายังไงเสียมันเองก็ยังใช้พลังจากระบบไม่เป็๲ ’

‘ ในตอนนี้เลยได้แต่ไล่โจมตีพวกซอมบี้ที่อยู่ด้านนอกไปเรื่อยๆ ’

‘ ช่วยไม่ได้ต้องทำให้รีบจบเร็วๆถ้าเกิดว่าต่อสู้เสียงดังเข้าพวกฝูงซอมบี้ได้แห่มาที่ตรงนี้หมดแน่ ’ 

เอ็กซ์ตรงเข้าไปอย่างรวดเร็ว ร่างกายที่เต็มไปด้วยพละกำลังมหาศาล มันเองก็เปี่ยมล้นไปด้วยความเร็วเช่นเดียวกัน 

ดาบใบเลื่อยในมือที่ถูกสร้างขึ้นมันตวัดพุ่งตรงใส่ชายปริศนาผู้นั้นอย่างไม่ลังเล ดวงตานั้นปลดปล่อยจิตสังหารจำนวนมาก 

ทันทีที่ดวงตาคู่นั้นนั้นปลดปล่อยจิตสังหารจำนวนมากออกมา คนปริศนาที่อยู่ด้านหน้าทั่วทั้งร่างกายมันเองก็ไม่สามารถขยับได้

“ นี่มัน!!! ” 

“ ฉึบ!!!! ”

“ อ๊าก!!! ” ออกแรงฟันเข้าไปอย่างเต็มแรงเพียงแค่ดาบเดียวก็สังหารคนผู้นั้นให้ตายอย่างง่ายดาย 

“ พละกำลังถูกเพิ่มขึ้นสินะ ยังไงซะเมื่อร่างกายถูกพัฒนาขึ้น เพียงแค่ขอแค่นี้ก็สามารถสังหารคนได้อย่างง่ายดาย ”

[ ยินดีด้วยคุณได้กำจัดผู้ประสงค์ร้าย ]

[ ได้รับเหรียญระบบทั้งหมด 10 เหรียญ ]

“ ได้เหรียญเยอะกว่ากำจัดพวกซอมบี้อีก ”

“ เอาเถอะมันเองก็ไม่ได้สำคัญอะไร ห้างสรรพสินค้านี้มันเองก็น่าจะมีพวกคนอื่นๆที่น่าจะมีชีวิตรอดอยู่อีกไม่น้อย”  

“ ฟังได้จากเสียงซอมบี้ที่เคลื่อนไหวด้านนอกคงจะมีกลุ่มผู้รอดชีวิตอยู่ในนี้ ”

“ แต่ว่าก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องออกไปเผชิญหน้ากับคนพวกนั้น แค่อยู่ให้ผ่านคืนนี้ไปก็พอ ถ้าจะล่าซอมบี้เพื่อเก็บค่าประสบการณ์ก็ล่าใกล้ๆภายในชั้นนี้”

ภพเป็๲คนที่รอบคอบกว่าที่คิดมาก ด้วยเหตุการณ์หลายๆอย่างที่เคยเจอมาภายในชีวิตก่อน มันเลยทำให้ตัวของเขาเป็๲คนที่ค่อนข้างจะรอบคอบเลยทีเดียว

ในตอนนี้ภายในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้มีผู้คนอีกเป็๲จำนวนมาก น่าจะเกิน 10 คนที่อยู่ภายในห้างสรรพสินค้า

อีเว้นท์กเฉินมันคงไม่ปรากฏขึ้นมาให้เพียงแค่ตัวคนเดียวหรอก คนพวกนั้นเองก็คงจะหาทรัพยากรแล้วก็เอาชีวิตรอดจากพวกฝูงซอมบี้

แต่ว่านั่นเองก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ตัวของเขาจะต้องไปสู้กับคนพวกนั้นให้เสียแรง ยิ่งอยู่คนที่เรียนรู้เกี่ยวกับพลังของระบบมีไม่มากนัก

พวกนั้นถ้าจะฆ่าเขาก็สามารถฆ่าได้ทั้งหมด แต่ว่าภพก็ไม่ใช่พวกที่ทำอะไรโดยไร้เหตุผล เพราะแบบนั้นเลยเลือกปักหลักอยู่ที่สถานที่แห่งนี้ 

แค่รอให้๰่๥๹เวลานั้นผ่านไปเท่านั้น 

00.00

ห้องพักนักศึกษาของภพ

ภพนั่งเฝ้าหน้าจอของตัวละครที่ตนเองกำลังมองอยู่ “ ให้ตาย!!! ง่วงแล้วตัวของฉันเองก็น่าจะพักบ้างนะ  ”

“ ถึงแม้ว่าตัวละครที่สร้างขึ้นมามันจะไม่มีค่าเหนื่อยล้าแต่ว่าคนที่บังคับมันเองก็เหนื่อยล้าเป็๲ ” 

“ ฉันคิดว่าฉันควรจะพักบ้างตื่นเต้นกับการกลับมาจนยังไม่ได้พักหรือว่าไม่ได้นอนงีบไปสักแปปเลย ”

[ ตัวละครของคุณนั่งพักอยู่ภายในร้านสะดวกซื้อ ]

[ ระบบจะทำการแจ้งเตือนทุกครั้งที่มีผู้บุกรุกเข้ามาในรัศมี 10 เมตร ]

“ แบบนี้ก็วางใจได้เพียงแค่ปล่อยตัวละครเอาไว้ถ้าฉันเองก็เอนตัวหลับได้สินะ ” ภพล้มตัวลงนอนที่เตียงของตนอย่างรวดเร็ว 

“ ถ้าเกิดว่าเป็๲ตัวของฉันก่อนหน้านี้คงไม่สามารถข่มตาลงแล้วก็หลับได้หรอก”

“ แต่ว่าในตอนนี้มันไม่ใช่ตัวของฉันในตอนนี้รู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้น” 

“ เพราะแบบนั้นในตอนนี้สิ่งที่ทำได้ก็คงจะเป็๲การพักผ่อน ”

“ พักผ่อนได้มากที่สุดบททดสอบในวันพรุ่งนี้ยังมีอีก พรุ่งนี้คงจำเป็๲จะต้องออกหน้าพวกซอมบี้บริเวณรอบๆให้เยอะๆ”

ภพได้นอนพักบนเตียงนอนของตนเอง หาที่โลกด้านนอกกำลังวุ่นวาย ตีผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วแสงแดดส่องผ่านมากระทบใบหน้าของภพที่นอนหลับอยู่บนเตียง 

ภพค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆฝ่ามือทั้งสองข้างยกขึ้นมาขยี้ดวงตาของตนที่กำลังงัวเงีย “ เช้าแล้วหรอ”

“ ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดีสินะ ” มองออกไปตรงนอกหน้าต่างดวงอาทิตย์เริ่มค่อยๆปรากฏขึ้นสู่ท้องนภา 

ตึ้ง!!!

[ ยินดีด้วยคุณผ่านอีเว้นท์ฉุกเฉิน ]

[ ของรางวัลคุณได้รับเสื้อเกราะหนัง ]

[ ได้รับเหรียญระบบทั้งหมด 50เหรียญ ]

“ ไม่เลว ” 

“ ได้เสบียงอาหารแถมยังได้เกราะหนัง แม้ว่าความทนทานของมันจะไม่มากนักแต่มันเองก็สามารถใช้ได้ใน๰่๥๹แรกๆ ”

“ เอาล่ะสงสัยให้ตัวละคร”

“ ยอดไปเลยสามารถสวมใส่ได้เหมือนกับพวกไอเทมภายในเกมออนไลน์”

[ คุณได้ทำการสวมใส่เกราะหนัง ]

[ พลังป้องกันเพิ่มขึ้น 10 หน่วย ]

“ เอาล่ะที่นี่ก็เอาตัวละครกลับมาสินะ ”

[ ขอชี้แจงท่านสามารถใช้งานระบบเรียกคืนตัวละครของท่านพร้อมกับสัมภาระที่ถืออยู่ได้วันละ 1 ครั้ง ]

“ โอ้ว!!! ทำแบบนั้นได้ด้วยอย่างนั้นหรอแสดงว่าก็ไม่จำเป็๲จะต้องเดินกลับมาสินะ”

“ ถ้าแบบนั้นก็กลับมา ” 

[ ได้ทำการเรียกตัวละครกลับ ]

เอ็กซ์ที่กำลังยืนอยู่ภายในห้างสรรพสินค้าค่อยๆหายไปพร้อมกับสัมภาระที่ถืออยู่ ในพริบตาต่อมามันถูกเทเลพอตกลับมาที่ห้องพักของภพ

“ กลับมาแล้วมันสะดวกสบายขนาดนี้เลยงั้นหรอถ้าเกิดว่าฉันมีความสามารถนี้เราก็ก่อนหน้านี้คงจะไม่ต้องตายเหมือนสุนัข”

“ ใช้งานตัวละครหนักเกินไปหรือเปล่า ถ้าแบบนั้นก็กลับไปพัก ” 

ตัวละครที่อยู่ด้านหน้าหายไป เหลือเอาไว้แต่สัมภาระพวกอาหารและก็ของใช้จำเป็๲ที่ถูกค้นมาพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่สองใบ 

ภพได้ตรวจสอบของพวกนั้นดู “ ของพวกนี้น่าจะใช้ดำรงชีวิตไปได้อีกหลายวัน ”

“ นั่นแสดงว่าอีกสองวันที่เหลือก็ต้องมุ่งมั่นกับการเก็บเลเวลของตัวละครสินะ ” 

“ มีดาบใบเลื่อยที่สร้างขึ้นเองแล้วก็ดาบเหล็กที่ได้จากตาลุงนั่น อาวุธสองอย่างนี้ก็น่าจะสามารถสังหารพวกซอมบี้ระดับต่ำได้สบายๆ ”

“ แต่ว่าสิ่งที่ตัวของเราสนใจในตอนนี้มันคือ”

[ ร้านค้ากาชาสกิล ]

จบบท