Floral Requiem – เพลงไว้อาลัยแห่งพฤกษา

หลังจากออกจากซากตึก เรธยังคงเดินต่อไปในโลกที่เงียบสงัด ทุกย่างก้าวของเขากระตุ้นให้ฝุ่นผงลอยคลุ้งในอากาศ จู่ๆ เขาก็สะดุดเข้ากับสิ่งก่อสร้างเก่าคร่ำคร่า—อาคารที่ดูเหมือนจะเคยเป็๲ศูนย์วิจัยหรือห้องทดลองอะไรสักอย่าง

“ที่นี่…มันดูคุ้นตา”

เขาเดินเข้าไปใกล้ ประตูโลหะขึ้นสนิมแง้มออกเล็กน้อย ภายในมีชั้นวางของที่ล้มระเนระนาด เครื่องมือวิทยาศาสตร์แตกกระจายอยู่ทั่วพื้น แต่มีบางสิ่งที่ดึงดูดสายตาเขา—เศษกระดาษที่ถูกแปะไว้บนผนัง

มันมีลายมือขยุกขยิกเขียนไว้ว่า:

“โครงการ ‘เรธ’ … ความหวังสุดท้ายของมนุษยชาติ”

ดวงตาของเขาเบิกกว้าง

ก่อนที่เขาจะทันได้คิดอะไรต่อ เสียงขู่อื้ออึงดังขึ้นด้านหลัง เรธรีบหันไป และต้องเผชิญหน้ากับพืชที่ดูผิดปกติ มันไม่ได้แค่ขยับ…แต่กำลังเปลี่ยนรูปร่าง

รากของมันเริ่มยืดยาวขึ้น ใบเปลี่ยนเป็๲สีเข้มและแหลมคมราวกับใบมีด เถาวัลย์บางเส้นกระตุกไปมาอย่างรวดเร็ว มันไม่ได้เป็๲เพียงพืช…มันเป็๲นักล่า

เรธกัดฟันแน่น ขาทั้งสองข้างสั่งให้เขาวิ่ง แต่สมองของเขากลับเต็มไปด้วยคำถาม

“โครงการเรธ… มันหมายความว่ายังไงกันแน่?”

แต่เขาไม่มีเวลาหาคำตอบตอนนี้ เพราะนักล่ากำลังจ้องมองมาที่เขา—พร้อมจะจู่โจมได้ทุกเมื่อ…