นลินแอบขับรถตามปกป้องมาถึงที่น้ำตกเห็นเขาควงหญิงสาวหน้าตาสวยหวานมาด้วย เธอถึงกับแปลกใจว่าทั้งสองเป็อะไรกันแต่พอเห็นหล่อนว่ายน้ำหนีไปทางอื่นไม่สนใจเขา จึงค่อยโล่งอก
แสดงว่าทั้งสองไม่ได้เป็แฟนกันอย่างแน่นอนนลินยังคงมีหวังเต็มเปี่ยม เธอหน้าด้านพอที่จะเสนอตัวเข้าหาปกป้อง
ด้านได้อายอด
นลินถือคตินี้มาตลอดชายหนุ่มทุกคนที่เธอหมายตาย่อมต้องตกเป็ของเธอ ปกป้องเองก็เช่นกัน
วันนี้นลินตั้งใจใส่ชุดชั้นในสุดเซ็กซี่และมันก็ได้ใช้อย่างที่ตั้งใจ เธอลงน้ำมาอวดหุ่นต่อสายตาของปกป้องนี่คือหนึ่งในแผนการยั่วยวนชายหนุ่ม
“คุณรังเกียจที่จะเล่นน้ำกับฉันไหม”
“อ่า…ได้สิครับ”
ตอบไปอย่างนั้นทั้งที่สายตายังคงมองไปที่เจนเนตรปกป้องเกรงใจลูกค้าอย่างนลินจึงรับปากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ตอนนี้เขาแทบอยากว่ายน้ำไปหาเจนเนตร ไม่อยากสนใจหญิงสาวคนอื่นนอกจากเธอเท่านั้น
“น้ำเย็นชื่นใจจังค่ะ”
นลินเบียดกายขาวนวลเนียนเข้าใกล้ชายหนุ่มหน้าอกอวบอิ่มกำลังเบียดแขนใหญ่อย่างจงใจ อยากให้เขาหันมาสนใจเธอแทนที่จะสนใจไปทางอื่น
“ครับคุณมาคนเดียวเหรอ”
“ใช่ค่ะอากาศร้อน ฉันก็เลยอยากมาแช่น้ำเล่นตอนบ่าย”
ปกป้องกระถดถอยหลังเล็กน้อยเขาอยากดูดีในสายตาของเจนเนตร ไม่อยากให้เธอมองว่าเขาเต๊าะสาวไปทั่วแต่หญิงสาวข้างๆ ก็ไม่วายเบียดกายเข้ามาใกล้อีกครั้ง
ปกป้องมองออกว่านลินสนใจเขาทว่าเวลานี้เขาสนใจหญิงสาวอีกคนน่ะสิ เขาชอบเจนเนตรมากเสียจนไม่อยากสนใจคนอื่น เวลานี้สายตาโฟกัสไปที่เธอคนเดียว
น่าเสียดายหากนลินเข้ามาในเวลาอื่นเขาก็อาจจะเล่นด้วย ทว่าเวลานี้เขาไม่อยากทำแบบนั้น
จำเป็ต้องเทกแคร์ลูกค้าสาวเพราะนลินตกลงว่าจะซื้อบ้านสองหลังหลังจากที่โครงการเปิดตัวขึ้น เขาไม่อยากสร้างความขุ่นเคืองใจกับหญิงสาวแต่อีกใจก็อยากเล่นน้ำกับเจนเนตร เขาควรทำอย่างไรดี
สงสัยคงต้องอาศัยจังหวะเพื่อจะได้หลบเลี่ยงไปทางอื่นรอให้นลินเผลอก่อนค่อยทำอย่างนั้นก็แล้วกัน
เจนเนตรว่ายน้ำตามดารินไปอีกทางหนึ่งขณะกำลังเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน ดารินก็สังเกตเห็นปกป้องกำลังอยู่กับหญิงสาวคนเมื่อตอนกลางวันเธอถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากันทันทีด้วยความไม่ชอบใจที่หล่อนตามตอแยแฟนของเพื่อนรัก
“ไหนแกบอกว่ายัยนั่นแค่ลูกค้าไง”
“อ้อยัยนั่นบังเอิญมาเจอกับคุณปกป้องเท่านั้นเอง”
ถึงจะแก้ตัวไม่ขึ้นเจนเนตรก็ยังคงเอ่ยอย่างนั้น เธอรู้ดีว่าดารินต้องเค้นถามหาความจริง หากยืนยันอย่างหนักแน่นจึงจะสามารถให้ผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้
“ฉันว่าไม่ใช่ละ”
“แกก็คิดมากเกินไปไม่มีอะไรในกอไผ่หรอก เชื่อฉัน”
“แต่ยัยนั่นกำลังเอาหน้าอกถูแขนแฟนแกอยู่นะ”
บ้าจริง! ถ้าอยากทำอย่างนั้น ก็ชวนกันไปทำไกลๆ สายตาของดารินหน่อยไม่ได้รึไง ทำไมต้องทำให้ยัยเพื่อนรักเห็นคาตาด้วยเนี่ย
เจนเนตรขบกรามแน่นไม่ใช่หึงหวง เธอกำลังโกรธที่อีกฝ่ายเปิดเผยพิรุธแฟนจอมปลอมออกมาให้ดารินเห็นหากอยากสร้างเื่ ปกป้องต้องมีปัญญารักษาหน้าเธอด้วยไม่ใช่ทำเื่บัดสีต่อหน้าทุกคนแบบนี้
คิดผิดถนัดที่เล่นบทแฟนกับอีตานั่นอยากเอามือกุมขมับเสียจริง เจนเนตรจะพยายามปรับสีหน้าให้ปกติที่สุดแล้วยิ้มให้เพื่อน
“แกตาฝาด”
“ไม่ได้การละแกมานี่เลย”
ว่าแล้วก็ลากเจนเนตรกลับไปหาปกป้องทันทีเธออยากดึงแขนของดารินกลับเสียจริง แต่ก็ขัดเพื่อนไม่ได้ในที่สุดก็วกกลับมาที่เดิม คราวนี้เห็นปกป้องฉีกยิ้มกว้างคล้ายกำลังดีใจ
“เอ้าคุณปกป้องทิ้งเพื่อนดาไว้ทางโน้นทำไมคะ”
“ผมไม่ได้ทิ้งนะขอบคุณที่พาเจนกลับมา ผมดีใจจัง”
ไม่พูดเปล่าปกป้องกำลังว่ายน้ำมาคว้าร่างเล็กเข้าไปในอ้อมกอดแกร่ง ดารินทำให้เขามีโอกาสลวนลามเจนเนตรอีกครั้ง
ยัยเพื่อนตัวดี!
“เอ่อไม่ทราบว่าคุณเป็อะไรกับเธอคะ”
นลินหน้าถอดสีเมื่อเห็นคนตัวสูงโอบกอดหญิงสาวหน้าหวานต่อหน้าต่อตาเธอจึงใช้ความกล้าเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ว่าเขาสองคนมีความสัมพันธ์แบบไหนกันแน่
“อ๋อคุณปกป้องเป็แฟนของเพื่อนฉันเองค่ะ”
ดารินอาศัยจังหวะนี้รีบชิงตอบแทนเสียเองด้วยความสะใจเธอเกลียดที่สุดคือหญิงสาวที่ชอบยั่วยวนแฟนชาวบ้าน เธอไม่มีทางปล่อยให้แฟนของเพื่อนรักถูกคนอื่นฉกไปได้แน่นอนต้องช่วยป้องกันเอาไว้อย่างสุดกำลัง และสุดแรงเกิด หึ!
“จริงเหรอคะ”
“ครับ”
น้ำเสียงแสนปรีดาของฝ่ายชายทำให้นลินหน้าชาเธอรู้สึกเจ็บใจที่ความจริงชายหนุ่มมีคนรักอยู่ก่อนแล้ว ถึงอย่างนั้นก็แค่คนรักไม่ใช่เหรออย่างไรเธอก็มีสิทธิ์ในตัวปกป้องเช่นกัน หากว่าอีกฝ่ายยังไม่ได้แต่งงาน
“อ้อฉันนลินค่ะ ลูกค้าของคุณปกป้อง”
พลางแนะนำตัวให้อีกฝ่ายที่สวยกว่าหลายเท่านักรู้จักในใจรู้สึกอิจฉาหญิงสาวในอ้อมกอดของปกป้องนลินอยากเปลี่ยนให้ตัวเองเป็หล่อนแทนเสียจริง
“ฉันเจนเนตรค่ะยินดีที่ได้รู้จัก”
เจนเนตรจำใจเอ่ยแนะนำตัวตามมารยาททั้งที่ไม่จำเป็สักนิด ทว่าในเมื่ออยู่ในสายตาของเพื่อน เธอต้องทำตามหน้าที่ของแฟนจอมปลอมต่อไป
จะว่าเหนื่อยไหมก็เหนื่อยอยู่ทว่าเื่ราวก็มาถึงขั้นนี้จะมาบอกว่าไม่ได้คบกันคงโดนเพื่อนด่าใส่เสียยกใหญ่แน่อีกทั้งหากดารินรู้ว่าที่ผ่านมาเจนเนตรมีชีวิตคู่อย่างไร ยัยเพื่อนรักอาจเอาไปพูดให้พ่อแม่ของเธอได้ยินทำให้พวกท่านจะเป็ห่วงเธอเสียเปล่า
ข้อนี้เองที่เจนเนตรยอมตามน้ำไปกับปกป้องเพื่อให้ดารินเห็นว่าหลังจากที่เธอเลิกสามีเก่าชีวิตยังอยู่ดีมีสุขมีแฟนที่รักอยู่เคียงข้าง ดารินจะได้ไม่ซักถามเื่ราวในอดีต
สาเหตุที่เจนเนตรเลิกกับกันต์ธี
เพราะมันเลวร้ายมากเจนเนตรไม่อยากให้ใครรู้ รวมถึงเพื่อนรักคนนี้ด้วย เธออยากให้เพื่อนรับรู้แต่เื่ดีๆเท่านั้น ดารินจะได้ไม่ต้องจิตตกและเป็ห่วงเธอ
“เรามาว่ายน้ำแข่งกันไหม”
“ได้สิน่าสนุกดี”
ปกป้องเห็นด้วยกับดารินเพราะจังหวะนี้แหละที่เขาจะพาเจนเนตรหลบสายตาของทุกคนไปทางอื่น เพื่อให้ได้อยู่เธอสองต่อสองเสียที
“พี่สายฟ้ามาทางนี้เร็ว”
ดารินส่งเสียงเรียกสามีของตัวเองด้วยความสนุกสนานไม่นานสายฟ้าก็ว่ายน้ำมาทางกลุ่มของเธอ ก่อนที่จะเริ่มแข่งขันว่ายน้ำกัน
หลักของเส้นชัยคืออีกฝั่งที่มีโขดหินขนาดใหญ่ตั้งอยู่พอนับหนึ่งถึงสาม ทุกคนต่างก็ว่ายน้ำแข่งกันสุดฤทธิ์ รวมถึงนลินด้วย
ขณะที่ทุกคนกำลังตั้งหน้าตั้งตาว่ายน้ำอยู่นั้นปกป้องก็คว้าร่างเล็กดำดิ่งลงไปใต้น้ำ ก่อนจะดำน้ำไปอีกทางให้ห่างไกลจากพวกเขา
เจนเนตรตะเกียกตะกายอยู่ใต้น้ำเรี่ยวแรงอันน้อยน้อยนิดของเธอแทบช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ถูกปกป้องลากไปที่อื่นพอโผล่พ้นน้ำอีกทีก็พบว่าอยู่ตรงโขดหินใหญ่ไกลจากกลุ่มคนที่กำลังแข่งว่ายน้ำแทบไม่ได้ยินเสียงของพวกเขา
“คุณทำอะไร”
หันไปเหวี่ยงใส่คนตัวสูงครั้นจะว่ายน้ำกลับก็ถูกปกป้องสวมกอดแแ่ไม่ยอมปล่อย
“ผมอุตส่าห์ได้อยู่กับคุณตามลำพังขออยู่แบบนี้สักพักไม่ได้เหรอ”
“แต่พวกเรากำลังแข่งว่ายน้ำกันอยู่นะ”
“ผมไม่อยากแข่งนี่นา”
“ฉันกำลังสนุกคุณทำให้ฉันหมดสนุกรู้ไหม”
“อยู่กับผมสนุกกว่าเยอะ”
ปกป้องยิ้มยั่วเวลาถูกเจนเนตรผลักไสยิ่งทำให้เขาอยากแกล้งเธอมากกว่าเดิม หลุบตามองริมฝีปากสีแดงน่ารักอยากจูบเธอขึ้นมา ไม่รอช้าโน้มริมฝีปากหยักหนาได้รูปลงไปขย้ำกลีบปากอิ่มทันที
“อื้อ”
เจนเนตรคาดไม่ถึงว่าปกป้องจะกล้าจูบเธอตรงนี้เขาไม่กลัวใครมาเห็นเลยสักนิด อีกอย่างเขาช่างกล้าทำแบบนี้กับเธออีกครั้งได้อย่างไร
เจนเนตรไม่เคยอนุญาตแต่ปกป้องก็ใช้สิทธิ์ของตัวเองอย่างเต็มที่ คนบ้า!เขาไม่ใช่คนปกติ
ริมฝีปากบางถูกบดขยี้หนักหน่วงครั้งนี้เขาจูบเธออย่างอ่อนโยน ไม่เพียงเท่านั้น คล้ายกำลังปลอบขวัญเธอด้วย
เหมือนว่ารอยจูบกำลังปลอบประโลมาแลึกในใจของเจนเนตรอย่างนุ่มนวลหัวใจดวงน้อยที่กำลังอ่อนแอสั่นไหว ก่อนที่เธอจะค่อยๆ โอนอ่อนผ่อนตามอย่างลืมตัวปล่อยให้ปกป้องรุกล้ำเข้ามาในปากเล็กในที่สุด
รสจูบหวานละมูนราวกับว่าอีกฝ่ายอยากช่วยสมานแผลในใจเธอไม่เคยรับรู้ความรู้สึกเช่นนี้จากใครมาก่อน จนกระทั่งเขา
คล้ายว่าปกป้องเข้าใจความเ็ปของเจนเนตรเป็อย่างดีเขาไม่ได้เอ่ยถามสาเหตุที่ทำให้เธอตัวสั่นกลัวในยามที่สายฟ้าฟาดลงมาพร้อมกับหยดเม็ดฝนหากแต่กลับทำราวกับรู้ว่าเธอกำลังเ็ป รอยแผลหยั่งรากลึกในใจไม่อาจสมานแผลด้วยตัวเองได้
ความเข้าใจที่ไม่ได้เอ่ยออกมาด้วยคำพูดทำให้เจนเนตรรู้สึกตื้นตันใจขึ้นมาเผลอจูบตอบคนตัวสูง ลืมไปแล้วว่าเธอเคยตั้งสัจจะไม่ยอมถูกเขาย่ำยีริมฝีปากอิ่มเอิบอีกเป็หนที่สอง
ปล่อยให้เขาปลอบโยนด้วยรสจูบอันหวานล้ำปานหยดน้ำผึ้งเนิ่นนานก่อนจะผละออกคนตัวเล็กเพียงกอดปกป้องเอาไว้โดยไม่ต่อต้านเหมือนแต่ก่อน
คนตัวสูงจุมพิตลงบนหน้าผากมนอย่างอ่อนโยนเจนเนตรไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่ผลักไสปกป้อง
คล้ายว่าเธอ้าความอบอุ่นจากชายหนุ่มเพื่อมาช่วยปลอบโยนความทรงจำอันเลวร้ายนี่เธอกำลังแสดงความอ่อนแอต่อหน้าเขาอีกแล้วเหรอ
บ้าที่สุด!
1K
![วอร์ดร้อน ซ่อนตัณหา (Extended) [NC 25+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1768821873_6523090.webp)
