ฮูหยินใหญ่วัย 4 หนาว

     แต่ในระหว่างที่กำลังรอปลาน้อยว่ายมาหาอยู่นั้น ยวี่ยวี่เองก็พลันนึกขึ้นมาได้ว่า นางยังจะต้องเตรียมพร้อมเพื่อรอต้อนรับเจ้ากลุ่มปลาน้อยพวกนี้ด้วยนี่หน่า ลืมไปเสียได้มัวแต่ลุ้นมองพวกมันว่ายน้ำมาหาอยู่

     “โอ๊ะ….!!!ข้าลืมไปเลยพี่สาวสองลู่เจ้าคะช่วยให้พวกท่านพี่ไปดูหน่อยว่ามีพวกผู้ใหญ่กลุ่มท่านพ่ออยู่บ้างหรือไม่เจ้าคะ ข้าต้องการ 30-40 คนขึ้นไปมารอข้าตรงด้านโน้นเลยเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

     “...................!!!!”ท่านแม่ ท่านย่า ท่านยาย ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้

     “ฮูหยินใหญ่ต้องการคนเยอะขนาดนั้นเลยเหรอเจ้าคะ???!!”พี่สาวลู่ซือ ถามด้วยความตกใจถึงจำนวนคนที่ยวี่ยวี่น้อยต้องการ

      “ใช่เจ้าค่ะ รีบหน่อยนะเจ้าคะเจ้าปลาน้อยกำลังว่ายมาหาแล้วเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

     “เอ่อ…………”พี่สาวลู่ซือ พี่สาวลู่เสียน หันไปมองทางด้านท่านย่าซุน ท่านยายหม่า ท่านย่าไป่ และพวกท่านก็พยักหน้าอนุญาตให้พวกนางทำตามยวี่ยวี่น้อยบอก

     “ได้ๆเจ้าค่ะ”พี่สาวลู่ซือ พี่สาวลู่เสียน

     พี่สาวสองลู่ ได้ไปบอกพวกท่านพี่ชายกันให้พวกเขาจัดคนให้วิ่งไปตามพวกผู้ใหญ่ที่เหลือในหมู่บ้านที่พอจะมีเรี่ยวแรงเยอะกว่าพวกผู้หญิง ตามที่ยวี่ยวี่น้อยต้องการ

     และก็เป็นจังหวะดีเหลือเกินที่พวกกลุ่มของท่านพ่อเองก็กลับมากันแล้วด้วย ท่านตา ท่านปู่ ในตอนแรกที่จะหาคนเท่าที่มีไปก่อนเลย พอมีคนกลับมาแล้วก็พาคนไปครบตามที่ยวี่ยวี่น้อยได้สั่งเอาไว้ให้ไปรอที่ริมแม่น้ำด้านหลังหมู่บ้านเลี่ยงหลินกัน 

     ในตอนแรกท่านพ่อ ท่านลุง ท่านอา พากันกลับมาก็งุนงงมากเช่นกันว่าเกิดอะไรขึ้นกันอีก ดูพวกเด็กๆพากันตื่นเต้นมากเสียเหลือเกิน จนกระทั่งท่านปู่ ท่านตา กระซิบบอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้พวกท่านได้ฟังกัน

     ท่านปู่ซุน ท่านตาหม่า ท่านปู่ไป่ที่ไม่อยู่ตอนที่พวกเด็กๆ พากันมาเอาถังไม้ และตะกร้า เพราะพวกท่านพากันเดินดูรอบๆหมู่บ้าน นั่นเองพอกลับมาแล้วก็เจอพวกหลานชายที่กำลังจะมาขอคนไปที่แม่น้ำด้านหลังหมู่บ้านของพวกเราเลยได้ถามจนรู้ความจริงที่เกิดขึ้นทั้งหมด

     พวกท่านเองก็รู้สึกตกใจไม่ได้ว่า ทำไมมีแต่เรื่องราวแปลกๆ เกิดขึ้นติดๆกันบ่อยเสียเหลือเกิน ตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้ว 

     “ยวี่ยวี่น้อยอีกแล้วเหรอเนี่ย???”ท่านปู่ซุน

     “ณ เวลานี้คงจะมีผู้ใดที่ทำแบบนี้ไม่ได้อีกแล้วล่ะนะนอกจากหลานสาวของพวกเราน่ะ!!!”ท่านตาหม่า

     “เฮ้อ……….”ท่านปู่ซุน ท่านตาหม่า ท่านปู่ไป่

     กลุ่มพวกผู้ใหญ่แรงดีๆในวัยกลางคน และหนุ่มช่วงวัยรุ่นกำลังยืนรออยู่ตำแหน่งที่ยวี่ยวี่น้อยบอกให้คุมเชิงเอาไว้ โดยมีท่านปู่ซุน ท่านตาหม่า ท่านปู่ไป่เป็นคนสั่งการอยู่นั่นเอง 

     และพวกท่านก็พากันเดินมาหาเจ้าตัวน้อยยวี่ยวี่กัน เพื่อสอบถามเรื่องต่างๆเพิ่มเติมอีกด้วย เผื่อว่าจะต้องทำอะไรเพิ่มกันอีกหรือไม่อย่างไร

     “พวกผู้ชายมากันแล้วนี่..”ท่านยายหม่า

     “มากันเร็วดีนะ”ท่านย่าซุน

     “คงอยากจะมาดูกันให้เห็นกับตานั่นแหละ ว่าตอนนี้มีเรื่องวุ่นวายอะไรกันที่แม่น้ำหลังหมู่บ้านเลี่ยงหลินน่ะนะ”ท่านย่าไป่

     “จริง….!!!”ท่านย่าซุน ท่านยายหม่า

     “ฮูหยิน….!!!เกิดอะไรขึ้น????”ท่านปู่ซุน ท่านตาหม่า ท่านปู่ไป่

     “ชู่ว์ววววววววว์…ชู่วววววววววววววว์ว์….”ท่านย่าซุน ท่านยายหม่า ท่านย่าไป่ ส่งสัญญาณให้พวกท่านเงียบก่อน เพราะรอฟังยวี่ยวี่น้อยที่กำลังจะพูดตอนนี้

     “ใกล้เข้ามากันแล้ว เหลือระยะทางเพียงแค่ 5 ลี้แล้ว”ยวี่ยวี่น้อย

      “ใกล้เข้ามาแล้วเจ้าปลาน้อย..!!!”พี่สาวเจินจู

     “5 ลี้…???? ปลาน้อย…?????”ท่านปู่ซุน ท่านตาหม่า ท่านปู่ไป่ พากันงงกับคำพูดของหลานสาวคนเล็กของพวกท่านกัน ว่ามันเกี่ยวข้องกันอย่างไร แต่ที่แน่ๆทั้งลูกๆหลานๆ ทั้งบรรดาฮูหยิน สายตาต่างพากันมองไปที่แม่น้ำกันหมดเลย 

     แม้ว่าจะงุนงงและพากันสงสัยมากมายเพียงใด พวกท่านปู่ ท่านตา ก็ยังไม่เอ่ยถามอะไรออกมาในตอนนี้กัน

     “น้องเล็ก พวกผู้ใหญ่มารอกันตามที่น้องเล็กขอเอาไว้ให้แล้วนะ!!!”พี่ใหญ่จ้วนสือ

     “ดีเลยพี่ใหญ่ ทีนี้ก็แค่รอเวลาเท่านั้นเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

     “ได้ๆ น้องเล็ก”พี่ใหญ่จ้วนสือ

     ส่วนพวกผู้ใหญ่ที่ยวี่ยวี่น้อยให้พวกท่านพี่ไปตามมาช่วยนั้น ก็ได้บอกรายละเอียดเพิ่มเติมไปด้วยว่า ให้พวกท่านมาช่วยดักจับปลานั่นเอง

     ท่านปู่ซุน ท่านตาหม่า ท่านปู่ไป่ ก็ได้กลับไปรวมตัวกับกลุ่มที่จะต้องมาช่วยกันดักจับปลาน้อยทั้ง 3 ตัวกัน แต่ท่านตากับท่านปู่ ไม่ได้บอกรายละเอียดมากขนาดนั้นกับคนอื่นๆ เพราะเกรงว่ามันคงจะยิ่งทำให้เหตุการณ์วุ่นวายนักไปกว่าเดิมอีกน่ะสิ ขอคนมาหลายสิบคน เพียงเพื่อจับปลาแค่ 3 ตัวเนี่ยนะ???? มันจะออกเกินไปหน่อยไหมล่ะ????!!!

     “ห๊าาาาาาา……????”ท่านพ่อ ท่านลุง ท่านอา

     “ท่านพ่อขอรับ พวกท่านพูดจริงหรือว่าพูดเล่นกันเหรอขอรับ????”ท่านพ่อ

     “จริงด้วยขอรับ..??”ท่านลุง ท่านอา

     “แล้วถ้าข้าบอกพวกเจ้าว่าผู้ที่ต้องการให้มาจับปลาตัวน้อยที่ว่าเนี่ยเป็นยวี่ยวี่น้อยเล่า…???”ท่านปู่ซุน

     “ยวี่ยวี่น้อย….???!!!”ท่านพ่อ ท่านลุง ท่านอา พากันทำสีหน้าตกใจกันยกใหญ่เลย และไม่มีใครกล้าถามอะไรมากมายอีกต่อไป เพราะตั้งแต่รับรู้ความจริงที่เจ้าตัวน้อยยวี่ยวี่เล่าให้พวกท่านฟังเกี่ยวกับความวิเศษของ ตา หู จมูก ของเจ้าตัวเล็กมาแล้ว อะไรๆมันก็สามารถเป็นไปได้หมดนั่นแหละ!!!!

     “เอ่อ…ท่านพ่อคิดว่าจะเป็นปลาสายพันธุ์อะไรหรือขอรับถึงต้องใช้คนมากมายถึงขนาดนี้กัน…????”ท่านอา

     “ข้าชักจะไม่แน่ใจเหมือนกันน่ะสิ เพราะเท่าที่มีอยู่ในหัวตอนนี้น่ะมันมีอยู่แค่สายพันธุ์เดียวเท่านั้นล่ะนะ!!”ท่านปู่ไป่

     “เจ้าเฒ่าไป่ เจ้าคิดเช่นเดียวกันกับข้าใช่หรือไม่กันว่าอาจจะเป็นปลาสายพันธุ์นั้นน่ะ???”ท่านตาหม่า

     “ข้าก็คิดเป็นอื่นไม่ได้แล้วเหมือนกันน่ะสิ”ท่านปู่ไป่

     “มันไม่ใช่ว่าจะเจอกันง่ายๆนะปลาสายพันธุ์ที่ว่านั่นน่ะ มันยากมากจริงๆ แล้วนี่หลานสาวยังบอกอีกว่าตั้ง 3 ตัวเชียวนะ 3 ตัวนะ ยิ่งเป็นไปได้ยากเลยทีเดียวเลยล่ะ!!! ข้าล่ะไม่อยากเชื่อเลย แต่ว่าสำหรับยวี่ยวี่น้อยแล้วอาจจะเป็นไปได้ก็ได้”ท่านปู่ซุน

     ในตอนนี้น้ำในแม่น้ำเริ่มมีปฎิกิริยาแปลกๆขึ้นมาแล้ว จากที่น้ำเริ่มนิ่งๆ แต่ตอนนี้เหมือนมีแรงดันน้ำทำให้น้ำสั่นไหวเป็นลูกคลื่นเล็กๆ ขึ้นมา ทำให้น้ำเทล้นมาทางริมแม่น้ำบ้างแล้ว 

     “เอ๊ะ…..????”ท่านปู่ซุน ท่านตาหม่า ท่านปู่ไป่ ที่สายตาว่องไว และมักจะสังเกตการ์เหตุการณ์รอบๆตัวได้เป็นอย่างดี กลุ่มท่านพ่อด้วยเช่นกัน เริ่มรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างบ้างแล้ว

     พวกท่านต่างพากันมองหน้ากันไปมาด้วยคิ้วขมวดกันแล้ว และมองไปทางต้นทางแม่น้ำอีกด้านหนึ่ง ซึ่งเป็นด้านที่ยวี่ยวี่น้อยรอเจ้าปลาน้อยของนางนี่แหละ !!!!

     “เจ้าปลาน้อยมามะ มาให้ลูบหัวลูบหางเล่นมามะ ระยะทาง 2 ลี้เพียงเท่านั้นแล้ว!!”ยวี่ยวี่น้อย

     “2 ลี้???? ก็ใกล้สุดๆแล้วล่ะสิน้องเล็ก”พี่สาวเจินจู ถามอย่างตื่นเต้นทันทีเลย

     แรงดันของน้ำในแม่น้ำยิ่งเริ่มกระเพื่อมแรงขึ้นเรื่อยๆ ตีเข้าริมแม่น้ำเยอะขึ้นเรื่อยๆแล้ว 

     “เอ่อ…..ข้ารู้สึกว่าน้ำในแม่น้ำเหมือนจะเพิ่มระดับมากขึ้นนะเจ้าคะ…????”ท่านแม่

     “จริงด้วย…….!!!”ท่านย่า ท่านยาย ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้

     “จู่ๆน้ำขึ้นแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องดีเลยนะเจ้าคะ???? มันผิดปรกติมากจนเกินไปนัก!!!”ท่านอาสะใภ้ไป่ใหญ่

     “ใช่ๆ ข้าเองก็คิดเช่นนั้น!!”ท่านป้าสะใภ้หม่า

     “มันจะต้องเกี่ยวกับเจ้าปลาน้อยของยวี่ยวี่แน่นอนเลยเจ้าค่ะทุกๆคน…!!!”ท่านแม่

     “หรือว่าาาาาา……!!!???”ท่านแม่ ท่านย่า ท่านยาย ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้

     “เจ้าปลาน้อยกำลังว่ายมาถึงแล้ว…??!!!”ท่านย่า ท่านยาย ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้

     “ปลาน้อยของยวี่ยวี่น้อยเนี่ย ข้าเองไม่แน่ใจนักนะเจ้าคะว่าขนาดตัวเท่าใดของนางถึงเรียกว่าตัวน้อยน่ะเจ้าคะ???? เพราะน้ำในแม่น้ำดันขึ้นมาขนาดนี้มันไม่ธรรมดาเลยเจ้าค่ะ!!! เอื๊อก…”ท่านแม่

     “ก็นั่นน่ะสิ…!!!”ท่านย่า ท่านยาย ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้

     “1 ลี้….!!!”ยวี่ยวี่น้อย

     “..............”ทุกๆคนต่างพากันนิ่งเงียบสนิท เพราะเหมือนกับได้ยินเสียงอะไรบางอย่างมาแต่ไกลๆใต้แม่น้ำ เหมือนตัวอะไรบางอย่างกระทบกับหินข้างๆริมชายแม่น้ำนั่นเอง

     “ครึ่งลี้….!!!!”ยวี่ยวี่น้อย

     “เอาล่ะต้อนเจ้าตัวน้อย ทั้งสามหน่อยจะได้ว่ายมาหาที่น้ำตื้นเร็วกว่านี้น่ะ อือ…….”ยวี่ยวี่น้อย ก้มมองหาหินที่ชายแม่น้ำอีกครั้ง

     “ยืนบังเจ้าตัวเล็กเร็วเข้าเจ้าค่ะ….!!!”ท่านแม่

     “พรึ่บบ………..”ทุกๆคนต่างพากันยืนบดบังยวี่ยวี่น้อยกันหมดแล้ว เพราะจดจำล่าสุดได้เลยว่าเจ้าตัวน้อยยวี่ยวี่นั้นจับตาด้วยวิธีอะไรกัน ด้วยการขว้างหินอย่างไรล่ะ!!! แล้วหินที่ใช้ขว้างลงไปไม่ใช่ก้อนเล็กๆ ก้อนใหญ่มากกกกก!!!!

     “ขอต้อนรับนะเจ้าปลาน้อย………..”ยวี่ยวี่น้อย

     “ตู้มมมมมม….ตู้มมมมม………..ตู้มมมมมมม…..!!!!”

     “แกร๊กกกกก……แกร๊กกกกกกกก…..”

     “...............!!!!”ทุกๆคนที่อยู่ที่ริมแม่น้ำกัน 

     “นะนะะะ…นั่นนนนน!!!…..มันหางปลาใช่ไหม???พวกเจ้าเห็นหรือไม่????!!!”พี่ใหญ่จ้วนสือ

     “เห็น….!!!”พวกท่านพี่ชาย

     “เห็นแบบชัดๆเต็มสองตาเลยขอรับพี่ใหญ่……..!!!”พี่รองหวงจิน

     “เตรียมพร้อมเจ้าค่ะะะพวกมันมาแล้ว….!!”ยวี่ยวี่น้อย หันมาตะโกนบอก

     “ท่านปู่ ท่านตา ท่านพ่อ ท่านลุง ท่านอา ท่านพี่ ทางด้านโน้นเตรียมพร้อมขอรับบบบบบ…..!!!!!!”พวกท่านพี่ชาย พากันตะโกนป้องปากบอกต่อทันทีเลย ไม่มัวแต่พากันตกใจเพียงอย่างเดียว

     “พวกเจ้าทั้งหลายเตรียมพร้อมเจ้าปลาน้อยกำลังมาแล้ว…!!!!!”ท่านตา ท่านปู่ 

     “ปลาน้อย…!!!????”ทุกๆคนที่เตรียมรอกันอยู่ที่ตำแหน่งที่วางไว้แล้ว ต่างพากันตกใจไอ้เจ้าปลาน้อยที่ว่าเนี่ยทำไมถึงทำให้น้ำในแม่น้ำ เป็นลูกคลื่นได้มากมายขนาดนี้ มันน่ากลัวจริงๆเลย!!!!

     และในที่สุดปลาน้อยทั้ง 3 ตัวที่เจ้าตัวน้อยยวี่ยวี่ได้บอก ก็เปิดเผยตัวตนของมันขึ้นมาแล้ว โดยที่เห็นครีบด้านหลังของมันอย่างชัดเจนเลยทีเดียว ยิ่งพวกมันดิ้นรนกระเสือกกระสนในบริเวณแม่น้ำตื้นเท่าไหร่ก็จะยิ่งเห็นรูปร่างของมันชัดขึ้นเท่านั้น…!!!!

      “ถ้าปลาพวกนี้เป็นปลาน้อยจริงๆ ปลาที่ข้าเคยเห็นมาก่อนในชีวิตนี้คงจะไม่มีตัวไหนตัวใหญ่แล้วล่ะ!!!!”ท่านปู่ซุน

     “ปลาน้อยของยวี่ยวี่น้อยเนี่ยนะตัวหนึ่งจะต้องใช้แรงคนเป็นสิบคนได้เลยนะ!!!!”ท่านตาหม่า   

*****************

     ณ ตอนนี้ทุกๆคนจดจ้องมองไปที่ปลาน้อยที่กำลังจะว่ายคืนคลานเข้ามาใกล้ๆกันอย่างตื่นเต้น จากที่เห็นหางของมันตีขึ้นบนผิวแม่น้ำแล้ว ก็เริ่มจะค่อยๆเห็นครีบหลังและด้านหลังของปลาน้อยทั้ง 3 ตัวนี้ด้วย…!!!!!!