...ความคาดหวังของผู้นำตระกูล...
15 ปีผ่านไป……ณ แคว้นลู่ทิศบูรพาล่าง
จากหนุ่มน้อยได้เติบโตเป็ชายรูปร่างผิวขาวงามราวกับหิมะผมเท้านั้นสีขาวสีเดียวกับมารดาของเขารูปร่างช่างหล่อเหลาหญิงสาวใดได้เห็นเป็ต้องหลงใหลในภาพลักษณ์ของคุณชายอันสูงศักดิ์เปรียบได้ดั่งหยกอันล้ำค่าที่หาเพชรนิลจินดาในเปรียบ
นายน้อยหยาง ท่านจะเข้าอ่านตำราที่หอตระกูลไหมเ้าค่ะ
ชู เย่ว(เด็กกำพร้าที่ไป่ เป่ยเก็บมาจากเมือง นางอายุน้อยกว่าชูหยางเพียง 1 ปี) ไปสิเย่วเอ่อร์วันนี้ข้าจะอ่านตำรามหาาทมิฬ
ใน่ที่ผ่านมา ชู หยาง ฝึกฝนอย่างหนักในทุกทิวาราตรี เขาเลือกคัมภีรย์ระดับพระเ้า(ลี้ลับ)เมื่อครั้งตัวเขาอยู่ทวีปแดนเหนือบนจุดสูงสุด นั้นคือคัมภีรย์กลืนทุกสรรพสิ่ง ในตอนนี้ระดับของชู หยาง ผู้ฝึกตนระดับ10 ขั้นสูงสุด ความแข็งแกร่งเขาไม่ได้เปิดเผยออกไปสู่นอกตระกูล สืบเนื่องจากตัวเขามีคู่หมั่นั้แ่ยังไม่เกิด และตัวชูหยางไร้จิตใจที่จะเชื่อมั่นกับความรักและยึดกระบี่เป็หนึ่งและการต่อสู้
ใน 1เดือนข้างหน้าจะมีการจัดงานวัดพลังและรับจิติญญาประจำตัว ในแคว้นลู่
ท่านหัวหน้าตระกูล . . . . . . . ข้าน้อยคิดว่าที่คุณชายน้อยน่าเข้าร่วมการประลองวัดระดับพลังและรับจิติญญา เพราะข้าเฝ้าติดตามคุณชายทุกฝีก้าวไม่เคยขาด(ชู หยาง ตั้งใจให้เห็นเพราะเข้าใจความรู้สึกของบิดา มารดา)อาจจะช่วยตระกูลหยาง ได้อันดับ1 แน่นอนขอรับ
...ในการชุมนุมงานประลองยุทธประลองวัดระดับพลังและรับจิติญญา ผู้คนที่มาจากตระกูลใหญ่หรืออัจฉริยะหรือนักพเนจรมารวมตัวกันเป็จำนวนมากเพื่อรับโอกาสเข้าสู้สำนักกระบี่ทลายฟ้า ด้วยความสามารถ ชู หยาง ในตอนนี้เ้าเป็ศิษย์ภายในนั้นไม่ยากเลย ไม่ต้องพูดถึงอันดับหนึ่งเลย เขาอาจจะเป็อันดับที่หนึ่งอย่างแน่นอนเลยด้วย
เ้าคิดไม่ผิด เด็กผู้นี้มีความฉลาดเฉลียวเป็อย่างมาก เขาพูดได้ั้แ่หนึ่งขวบและสามารถเดินได้ั้แ่เดือนทีสาม เมื่อเขาอายุได้4ขวบ เขากระทั่งสามารถอ่านหนังสือของตระกูล เทียบกับอัจฉริยะในเมืองลู่ถือว่ายอดเยี่ยมในหลายพันปี แต่น่าเสียดายทีเด็กคนนี้เหมือนปกปิดอะไรบางอย่าง เ้าดูแลเขาให้อยู่ในการดูแลดุจเงาแต่ก็ไม่อาจตรวจสอบอะไร มารดาของเขาก็ห่วงบุตรชายเพียงคนเดียวของนางมากกว่าเขาน่าจะฝึกวิชาไม่ได้กลัวเขาจะเป็อันตรายนางคนข้างจะรักทุกคนนี้เหมือนดั่งใครได้ยินแต่ข้ามองต่าง เขาเป็บุคคลทีมีสติปัญญาั้แ่แรกกําเนิด อภินิหารก็มากมายจนข้าหวังว่าสักวันหนึ่งบุตรข้าจะออกทะยานไปใต้หล้า และชื่อเสียงจนทุกคนต้องหวาดหวั่น อีกเื่ข้าก็ได้ยินมาเช่นเดียวกัน พวกตระกูลอื่นๆก็มีอัจฉริยะ เ้าไปสืบเื่นี้มาด้วย ก่อนที่จะมีเปิดการเปิดรับสมัครเข้าสำนักกระบี่์ธาราจะรับสมัครศิษย์ ข้าจะเฝ้าดูเอง แล้วไปเตรียมสมุนไพร และ ลูกแก้วิญญารวมถึงสัตย์อสูรระดับ 1-2 ด้วย เห็นบุตรชายขา้าไปจัดการซะ ‘’ชู หวังยี่กล่าวกับคนรับใช้
ขนาดเดียวกันชู หยางเข้าใจความคิดของบิดาตนแต่เขาก็ต้องปกปิดความจริงที่ว่าเขานั้นโตเกินกว่าเด็กในวัยเดียวกันด้วยความที่เป็เทพจักรพรรดิ์ผู้ยิ่งใหญ่ในอดีตเขากลัวว่าการที่เขาเร่งกำลังภายในมากจนเกินไปอาจทำให้ร่างกายเกิดปัญหาเกี่ยวกับธาตุพลังงานแล้วทำให้ดวงจิตนั้นอ่อนแอ ทำให้สมดุลภายในร่างกายนั้นไม่อาจรับพลังมากจนเกินไปได้เขานั้นมีวิชาที่สามารถดูดทุกสรรพสิ่งเพื่อเพิ่มพลังภายในหรือแม้กระทั่งจิติญญาเพื่อยกระดับความแข็งแกร่งรวมถึงขีดจำกัดทางสายเืโดยไม่ต้องสนใจผลกระทบใดๆก็ตามแต่ด้วยความที่เขากลับมาเกิดใหม่ในร่างเด็กน้อยนี้เขาได้เห็นความรักความห่วงใยของมารดาที่ให้กับเขาและความคาดหวังของบิดาเขา ตัวเขานั้นหวังเพียงว่าให้บิดาและมารดาของเขาอายุยืนยาวไม่ได้เจ็บได้ป่วยแต่เขาไม่สามารถบอกความลับตอนนี้ได้จึงต้องเก็บเงื่อนงำไว้เพราะข้าศึกในตระกูลหรือบุคคลตระกูลอื่นจ้องล้มล้างอำนาจตระกูล ชู อยู่ตลอดเวลาเพื่อโค่นอำนาจและสั่นคลอนราชวงศ์ลู่