พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่แปดสิบสองหลีกเลี่ยงความผิดพลาดของสุยหยางตี้

ตั๋งฮวงรู้สึกว่าสุยหยางตี้หากมองแค่พฤติกรรมเขารู้สึกว่าสุยหยางตี้น่าจะเป็นพระเอกอิเซไคย้อนเวลาหาอดีตที่พยายามจะสร้างคลองพัฒนาการขนส่งแต่เนื่องจากคำนึงถึงแต่ผลประโยชน์ระยะยาวมากเกินไปทำให้ระยะสั้นนั้นเปลืองทรัพยากรประชาชนไม่เข้าใจทำให้เกิดการก่อกบฏทั่วแผ่นดิน

ทำให้ราชวงศ์หลังจากนั้นไดรับผลดีจากการขุดคลองที่สุยหยางตี้เป็นผู้สร้างเอาไว้

มันเป็นคำถามระหว่าง

Present benefit v.s Future benefit

การแข่งขันระหว่างผลประโยชน์ปัจจุบันและผลประโชน์ในอนาคต

ซึ่งผลประโยชน์ปัจจุบันชนะเสมอ

นี่คือสาเหตุอย่างหนึ่งที่เด็กรุ่นใหม่เกลียดคนรุ่นเก่าเข้าไส้เพราะเด็กรุ่นใหม่มองว่าเสียสละอนาคตของพวกเขาแลกกับปัจจุบันที่ร่ำรวยของคนแก่

แลกผลดีในปัจจุบันกับความเสียหายระยะยาวในอนาคต

หากตีความวว่าเวลามีค่ามากที่สุด

เราควรจะขุดคลองอวิ่นเหอที่นครลั่วหยางตั้งแต่เมื่อวาน

แน่นอน ด้วยการใช้ทรัพยากรและแรงงานมหาศาลเช่นนั้น

หากผมทำยอ่างนั้นคงได้ศีรษะหลุดจากบ่าคนประณามมากกว่าตั๋งโต๊ะอีกแน่นอน

ทำให้ผมจำต้องเลือกหนทางสายตาที่แคบสั้นมองอะไรที่เท้าของตนเองก่อนที่จะทอดตาไปไกลแสนไหล

เรื่องตลกในชีวิตของมนุษย์คือ

เราสนใจถังขยะหน้าบ้านล้มมากกว่าสงครามที่ต่างประเทศ

เราอาจจะไม่เข้าใจข้อดีของคลองขุดอวิ่นเหอ

ครืน ครืน ครืน

ฝายกั้นน้ำที่กั้นน้ำบางส่วนเอาไว้ได้มีทางน้ำอีกครั้งจากการที่ขุดลอดคูคลองที่มีขยะสะสมและเริ่มเน่าเหม็นในบางส่วนอาจจะเพราะว่าในบ้านสกุลใหญ่หลายบ้านติดนิสัยชอบเอาหญิงรับใช้ที่ตนเองเผลอฆ่าไปถ่วงบ่อก็เป็นได้

ช่วงที่เขายึดทรัพย์ก็เจอบ่อร้างที่ปิดตายเอาไว้หลายบ่อและมีซากศพอยู่ในนั้นทั้งชายและหญิงเช่นกัน

เท่ากับว่าพวกเราในนครลั่วหยางนอกจากจะกินน้ำเสียในบ้างครั้งแล้วยังกินน้ำจากซากศพด้วยนั่นเอง

ตั๋งอวงรู้สึกดีใจที่ตนเองได้สร้างกุศลในการทำความสะอาดทางเดินระบายน้ำและบ่อน้ำต่างๆให้สะอาดขึ้นบางก็ยังดี

ถนนหนทางที่ผุพังเขาก็เอาอิฐที่ก่อขึ้นใหม่มาทำขึ้นใหม่ทาสีเส้นถนนต่างๆกำหนดขอบเขตทางเท้าแน่ชัด รวมไปถึงตั้งถังขยะไว้ตามตลาดและชุมชนวางระเบียบการทำความสะอาดและผังเมืองเสียใหม่

เขาไม่ได้มองการการเก็บซากขยะต่างๆนั้นเป็นภาระ

เพราะหากมองอย่างนักวิทยาศาสตร์ซากพืชซากสัตว์ก็คือวัตถุดิบทางชีวะเคมีอย่างหนึ่ง

และได้รับรู้อีกอย่างหนึ่งว่าขยะเครื่องใช้ไฟฟ้ายังไม่มีในยุคนี้และไม่มีใครคิดที่จะทิ้งโลหะเพราะมันคือของที่มีราคา

ทำให้ขยะที่ได้ส่วนใหญ่อาจจะเป็นซากสุนัขตายผักเน่าต่างๆ ซึ่งตั๋งฮวงก็น้อมรับเอาไว้

ไปกำจัดและแปรรูปขยะตามสถานที่ที่เตรียมไว้ต่อไป

ค่อยๆทำ

Small and beautiful

เรื่องเล็กแต่สวยงาม

จะทำให้ประชาชนยอมรับได้ง่ายดายมากกว่าการขุดคลองใหญ่ในทีเดียว

เรียกว่าช่วงการซ่อมแซมและการสร้างถนนนี้คือการฝึกฝน

 ทหารช่าง

อย่างหนึ่งด้วยวว่าให้มีความเชี่ยวชาญมากขึ้นและผู้มีทักษะทหารช่างเพิ่มมากขึ้น

แดนจงหยวนของเราในปัจจุบันแต่ละปีมีวิศวกรมากกว่าสองแสนคนต่างกับเม่ยกั๋วที่มีแค่ปีละสี่หมื่นคน

การศึกคือจำนวน

ตั๋งฮวงแค่ต้องการสร้างกลุ่มทหารช่างให้มีจำนวนมากที่สุดเท่าที่จะมีได้