คุณภรรยาราคาแพงแรง 100%

บทที่ 36 เปลี่ยนแปลงระบบการจัดการ

เฉียวอันอันหน้าแดงขึ้นมาทันที หัวใจเต้นเร็วขึ้นแล้วรีบหันหน้าหนี

จิ้นเฉินไม่ได้สังเกตท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอ เขาเช็ดผมพลางพูดเสียงเย็นว่า “รีบไปอาบน้ำได้แล้ว”

“อื้อ...” เฉียวอันอันตอบเบา ๆ แล้วถือชุดนอนเข้าไปในห้องน้ำ

เธอมองน้ำที่ถูกเติมในอ่างอาบน้ำ แล้วชะงักไปชั่วขณะ

ตอนนี้ หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งเปรี้ยวแล้วก็หวาน

บางทีคงเป็นเพราะน้ำนี้เป็นน้ำที่จิ้นเฉินเตรียมไว้ให้ เฉียวอันอันเลยไม่อยากรีบลุกขึ้นจากอ่าง จนกระทั่งน้ำเริ่มเย็นขึ้น เธอก็หยิบผ้าขนหนูข้าง ๆ มาเช็ดตัวให้แห้ง

เมื่อเห็นเธอก้าวออกมา จิ้นเฉินก็ปิดหนังสือวางไว้ข้าง ๆ “ทำไมนานขนาดนั้น”

“อยากอาบนานหน่อย” เฉียวอันอันเดินไปหาเขา

เขาคว้าข้อมือเธอไว้ แล้วผลักลงบนเตียง จากนั้นก็โน้มตัวลงไปสูดกลิ่นหอมที่ต้นคอหญิงสาว “ไม่เลว หอมมาก”

ลมหายใจของเขาปะทะผิวของเฉียวอันอัน ทำให้รู้สึกจั๊กจี้เล็กน้อย

เธออดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาเกาเบา ๆ

จิ้นเฉินหรี่ตาลง คว้าข้อมือเธอไว้ทันที “แผลนี่เกิดขึ้นได้ยังไง?”

เฉียวอันอันมองบาดแผลที่นิ้วชี้ พูดอย่างไม่ใส่ใจ “ตอนหั่นผัก ฉันไม่ระวังเลยโดนบาด”

“ไร้ความสามารถจริง ๆ!” จิ้นเฉินปล่อยมือ และมองเธออย่างเยาะเย้ย

เฉียวอันอันเม้มปากเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร

ใช่แล้ว เธอสิ้นหวังและไร้ความสามารถ

เฉียวอันอันไม่เพียงแค่ต้องขายตัวเองเพื่อรักษาตำแหน่งในบริษัทเท่านั้น แม้แต่ทำอาหารยังทำให้ตัวเองบาดเจ็บได้

ไร้ความสามารถจริง ๆ

เฉียวอันอันยิ้มเยาะให้กับโชคชะตาของตัวเอง

เมื่อเห็นสีหน้าของเธอแสดงออกมาแบบนั้น จิ้นเฉินก็ไม่พอใจเล็กน้อย เขาเชิดคางของเธอขึ้น “คุณกำลังคิดอะไรอยู่”

“ไม่มีอะไร” เฉียวอันอันละสายตาไปทางอื่น โดยไม่ได้มองเขา

ใบหน้าของจิ้นเฉินเปลี่ยนเป็นเย็นชา นิ้วโป้งลูบไล้ริมฝีปากของหญิงสาว “ในเมื่อไม่มีอะไร งั้นเริ่มกันเลยดีกว่า”

พูดจบ เขาก็ครอบครองริมฝีปากของเธอ...

ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร เมื่อทุกอย่างจบลง

เฉียวอันอันนอนอยู่ในอ้อมแขนของจิ้นเฉิน และนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “คุณจิ้น พรุ่งนี้เช้าผู้บริหารระดับสูงของบริษัทจะประชุมกัน คุณจะไปไหม?”

“อะไรกัน? เธอยังไม่ลืมใช่ไหมว่าฉันเป็นเป็นผู้ถือหุ้นของเฉียวกรุ๊ป” จิ้นเฉินก้มมองเธอด้วยใบหน้ายียวน

เฉียวอันอันยิ้มแหยเก้อเขิน “ขอโทษค่ะคุณจิ้น เป็นความผิดของฉันเอง ต่อไปจะไม่ลืมแล้ว”

“หึ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน ตอนนี้นอนได้แล้ว” เขาเอื้อมมือไปปิดไฟ

เฉียวอันอันก็ปิดตาลงอย่างเชื่อฟัง

คืนร่วมรักในครั้งนี้ ทำให้เธอรู้สึกเหนื่อยล้ามาก

“คุณจิ้น ราตรีสวัสดิ์ค่ะ!”

จิ้นเฉินไม่ได้ตอบกลับ ทำเหมือนกับว่าเขาหลับไปแล้ว

เฉียวอันอันไม่ได้หวังว่าเขาจะตอบกลับ เธอขยับตัวเล็กน้อย หาท่านอนที่สบายในอ้อมแขนของเขา จากนั้นก็ผล็อยหลับไป

ในความมืด มีเพียงเสียงลมหายใจที่แผ่วเบาเท่านั้นที่ดังขึ้น

จิ้นเฉินลืมตาขึ้น ดวงตาสีดำสนิทของเขาดูเงียบสงบยิ่งกว่าแสงจันทร์

เขามองดูใบหน้าที่หลับใหลของผู้หญิงในอ้อมแขนของเขาแล้วพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำและนุ่มลึก “ราตรีสวัสดิ์…”

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

เฉียวอันอันลงมาชั้นล่างพร้อมกับจิ้นเฉิน

เมื่อถึงเวลานี้ เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เวลานี้เขายังไม่ได้ไปบริษัท

ถึงจะสงสัย แต่เธอก็ไม่คิดจะถาม

หลังทานอาหารเช้า เธอก็เก็บของและเตรียมตัวออกจากบ้าน

จิ้นเฉิน ขับรถเบนซ์มาหยุดตรงหน้าเธอ เขาเลื่อนกระจกรถลงมา ใบหน้าไร้ที่ติของเขาปรากฏสู่สายตาของเฉียวอันอัน

“ขึ้นรถ!”

เฉียวอันอันชี้ไปที่ตัวเอง “ฉันเหรอ?”

จิ้นเฉินขมวดคิ้ว มองเธอเหมือนกำลังมองคนโง่

เฉียวอันอันรู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อย ตรงนี้ไม่มีใครอยู่ที่นี่นอกจากเธอ

การกระทำของเธอเมื่อครู่ ถ้าไม่ใช่ความโง่เขลาแล้วจะเป็นอะไร

เฉียวอันอันลูบปลายจมูกแล้วเปิดประตูรถขึ้นไป “คุณจิ้น คุณจะไปที่เฉียวกรุ๊ปด้วยเหรอ?”

จิ้นเฉินหมุนพวงมาลัย พลางตอบกลับด้วยเสียงเรียบ “อืม”

“ฉันยังคิดว่าคุณจะไม่ไปซะอีก”

เมื่อคืนตอนที่เธอถาม เขาตอบเธอแค่ประโยคเดียวว่า ‘ค่อยว่ากันพรุ่งนี้’

เธอคิดไปเองว่านั่นเป็นการปฏิเสธ เลยไม่ได้ถามอีกว่าเขาจะไปหรือไม่

“เนื้อหาการประชุมคืออะไร” จิ้นเฉินถามขึ้นมาขณะที่รอไฟสัญญาณ

“เปลี่ยนระบบการจัดการของบริษัท” เฉียวอันอันจัดทรงผมที่ถูกลมพัดปลิวให้เข้าที่ก่อนจะตอบ

เป้าหมายหลักก็คือฉินเหลียน

ฉินเหลียนเข้ามารับช่วงต่อเฉียวกรุ๊ปก่อนเธอ ดังนั้นเครือข่ายความสัมพันธ์ของเธอน่าจะกว้างขวางมาก

เพื่อทำลายเครือข่ายความสัมพันธ์ของฉินเหลียน เธอจึงปรึกษากับเลขาเหยียนอยู่นาน กว่าจะตัดสินใจเปลี่ยนระบบการจัดการ

ในไม่ช้า พวกเขาก็มาถึงเฉียวกรุ๊ป

เฉียวอันอันเป็นประธานบริษัท ไม่มีใครในบริษัทที่ไม่รู้จักเธอ

ส่วนจิ้นเฉินเป็นประธานจิ้นกรุ๊ป และคนที่รู้จักเขาก็มีไม่น้อย

ทั้งสองปรากฏตัวพร้อมกัน และยังสร้างความปั่นป่วนเป็นอย่างมาก แต่พวกเขาก็แยกกันในลิฟต์

เฉียวอันอันมาที่ห้องทำงานของเธอ เลขาเหยียนกำลังพิมพ์เอกสารอยู่ข้างใน

“ท่านประธาน คุณมาแล้ว”

เฉียวอันอันพยักหน้าและวางกระเป๋าลง “พิมพ์เอกสารการประชุมอยู่เหรอคะ”

“ใช่ครับ มีการเปลี่ยนแปลงข้อมูลที่ต้องแก้ไขเล็กน้อย ผมเลยต้องพิมพ์ใหม่” เลขาเหยียนรวมเอกสารที่พิมพ์เสร็จแล้วเข้าด้วยกัน และมอบให้เธอ

เฉียวอันอันมองผ่านคร่าว ๆ “แน่ใจแล้วใช่ไหมว่าไม่มีปัญหา”

“แน่ใจแล้วครับ”

“งั้นก็ไปกันเถอะ ได้เวลาแล้ว”

ในห้องประชุม พอเฉียวอันอันเข้ามา ทุกคนก็ทยอยทักทายเธอทีละคน

เฉียวอันอัน พยักหน้าตอบรับทีละคน "มาครบแล้วหรือยังคะ?"

“มาครบแล้วครับ แต่ยังมีเพิ่มมาอีกหนึ่งคน” เลขาเหยียนพูดพลางชำเลืองมองไปทางจิ้นเฉิน

เฉียวอันอันมองตาม เห็นร่างที่ไม่ควรปรากฏตัวที่นี่ จึงขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

ทำไมเธอถึงมาที่นี่?

เฉียวอวี่โม่นั่งอยู่ข้างจิ้นเฉิน กำลังพูดคุยบางอย่างกับเขา

ระยะทางค่อนข้างไกล ดังนั้นเฉียวอันอันจึงไม่ได้ยินว่าเธอกำลังพูดอะไร แต่เมื่อเห็นสีหน้าไม่พอใจของจิ้นเฉิน เฉียวอันอันก็เกรงว่าสิ่งที่เธอพูดก็คงเป็นเรื่องไร้สาระ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว เฉียวอันอันกำลังจะเบือนหน้าหนี แต่ก็ปะทะเข้ากับสายตาของจิ้นเฉินที่กำลังมองมาเช่นกัน 

เธอเผลอไปสบตากับนัยน์ตาลึกล้ำของเขา ทำให้หญิงสาวตกอยู่ในภวังค์ 

เฉียวอวี่โม่ก้มหน้าลงด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ แววตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ผู้หญิงคนนั้นกล้าส่งสายตาหวานเชื่อมให้คู่หมั้นของเธอต่อหน้าเฉียวอวี่โม่ เฉียวอันอัน ผู้หญิงต่ำช้าคนนี้ไม่เห็นแก่หน้าหล่อนเลย

“ท่านประธาน?” เลขาเหยียนเขย่าตัวเฉียวอันอันเบา ๆ

“ขอโทษค่ะ” เฉียวอันอันได้สติรีบละสายตากลับ หยิบไมโครโฟนตรงหน้าขึ้นมา “ฉันเชื่อว่าทุกคนคงทราบเนื้อหาของการประชุมในวันนี้กันแล้วนะคะ ต่อไปขอให้เลขาเหยียนพูดสักสองสามคำค่ะ”

เลขาเหยียนอยู่ในตำแหน่งเลขาของเธอ และเธอก็โล่งใจที่ได้เขามาเป็นประธานในการประชุม

เลขาเหยียนทำทุกอย่างฉับไว แจกเอกสารการประชุมให้ทุกคนที่เข้าร่วมประชุมคนละชุด

หลังจากทุกคนอ่านเสร็จ คนที่คัดค้านมีถึงสองในสาม

ในกลุ่มคนเหล่านี้ มากกว่าครึ่งเป็นพันธมิตรของฉินเหลียน

ฉินเหลียนไม่สนใจว่านี่คือที่ไหน เธอถือเอกสารในมือฟาดลงบนโต๊ะ จ้องมองเฉียวอันอันอย่างขุ่นเคือง “ปฏิรูประบบการจัดการ? เฉียวอันอัน เรื่องใหญ่ขนาดนี้เธอไม่เคยปรึกษาพวกเราสักคำ แต่ตัดสินเองตามอำเภอใจ เธอเห็นบริษัทเป็นของเล่นเหรอไง?”

ฉินเหลียนจะไม่มีทางเห็นด้วยอย่างเด็ดขาด หากระบบการจัดการได้รับการปฏิรูปอย่างเป็นทางการ อำนาจของเธอในบริษัทจะลดลงอย่างมาก หรืออาจถูกขับออกจากศูนย์กลางอำนาจ เครือข่ายคนรู้จักก็จะพังทลาย ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่จะได้เฉียวกรุ๊ปเลย แม้แต่จะพูดอะไรในบริษัท เธอก็คงทำไม่ได้

เข้าใจแล้ว การปฏิรูปครั้งนี้น่าจะจงใจเล่นงานเธออย่างโจ่งแจ้ง

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่ดุดันและโหดร้ายของฉินเหลียน เฉียวอันอันกลับมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับยังหยิบน้ำขึ้นมาจิบอย่างใจเย็น “กรรมการฉิน ฉันคิดว่าคุณอาจจะเข้าใจผิดนะคะ ในฐานะประธานบริษัท คือผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด เฉียวกรุ๊ป ก็คือที่ที่ฉันพูดอะไรก็ได้ สิ่งที่ฉันอยากทำ ไม่จำเป็นต้องปรึกษาพวกคุณ แค่แจ้งให้ทราบก็พอ เข้าใจไหมคะ?”

ฉินเหลียนใบหน้าซีดเผือด กำลังจะโต้แย้ง แต่จิ้นเฉินกลับพูดขัดจังหวะขึ้นมาอย่างเย็นชา

“ประธานเฉียวพูดถูกแล้ว ในฐานะผู้มีอำนาจตัดสินใจของบริษัท หากออกคำสั่งที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาของบริษัท แต่กลับถูกผู้บริหารระดับสูงสองในสามนี้คัดค้าน ผมคิดว่าผู้บริหารระดับสูงที่ไร้วิสัยทัศน์เหล่านี้ สมควรถูกปลดออกและแต่งตั้งคนใหม่ขึ้นมาแทน”

คำพูดของเขาทำให้ทุกคนตกใจ

มีเพียงฉินเหลียนและลูกสาวเท่านั้นที่มองไปที่จิ้นเฉินอย่างไม่เชื่อสายตา

“อาเฉิน ทำไมคุณถึงเข้าข้างเธอ?” เฉียวอวี่โม่ชี้ไปที่เฉียวอันอัน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

เฉียวอันอันไม่ได้สนใจสายตาอาฆาตของของเฉียวอวี่โม่ แต่กลับมองไปที่จิ้นเฉิน เธอก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าทำไมเขาถึงช่วยเธอ