เกิดใหม่ครานี้ข้าจะเหยียบย่ำพวกเจ้าเอง

ตอนที่45 ผลสอบประจำเดือน

“ฟิ๊ว ปั๊ก”

“ฟิ๊ว ปั๊ก”

สุดท้ายชายสองคนไม่สามารถหลบเลี่ยงความตายจากเข็มอาบยาพิษที่ถูกยิงจากซาเซินน้อย

เมื่อซ่งเย่เห็นประสิทธิภาพการทำงานของซาเซินน้อยเธอยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ “ไม่เลว”

นั่นเป็นเพราะว่าเธอได้ปรับความแม่นยำในการยิงของซาเซินน้อยให้มีอัตราผิดพลาดเหลือแค่0.01%

เมื่อซาเซินน้อยตรวจจับไม่พบการเคลื่อนไหวจากคนแปลกหน้าที่ไม่ได้สวมมาร์ค

มันแยกกันบินออกไปกลับคืนประจำตำแหน่งของตนเองอย่างรวดเร็ว

..........

ทางด้านหลี่ซูเต๋อที่นิ่งอิ้งตะลึงตาค้างเมื่อพบว่าคนร้ายชายฉกรรจ์ทั้งสิบคนเข้าไปในโรงงานของซ่งเย่

และถูกยิงจากวัตถุทรงกลมที่บินไปมาและยิงวัตถุเล็กแหลมคล้ายเข็มอย่างรวดเร็วและแม่นยำ

ทำให้ชายทั้งสิบคนเสียชีวิตราวใบไม้ร่วงนอนตายเกลื่อนกลาดหน้าอาคารโรงงาน

“สาวน้อยของเจ้านายมีของเล่นทรงพลังแบบนี้อยู่ เจ้านายยังจะกังวลอะไรอีก?”

หลี่ซูเต๋อพึมพำอย่างตื่นเต้นระคนประหลาดใจ

เขาได้รับคำสั่งจากหลิวเย่ให้เฝ้าระวังสอดแนมความปลอดภัยของโรงงานผลิตปุ๋ยแห่งอนาคต

โรงงานแห่งนี้เป็นโรงงานสำคัญที่เจ้านายและกองทัพมีหุ้นส่วนอยู่ด้วย

และที่สำคัญคือเป็นผลงานการคิดค้นของซ่งเย่ สาวน้อยของเจ้านายตนเอง

เนื่องจากโรงงานแห่งนี้เป็นเป้าหมายโจมตีจากบริษัทต่างชาติที่ถูกขัดผลประโยชน์มหาศาลจากปุ๋ยแห่งอนาคต

แต่เขาไม่คิดว่าซ่งเย่จะเก่งกาจถึงขั้นที่สามารถผลิตอาวุธลับอันทรงพลังเช่นนี้ได้

“ถ้าซ่งเย่ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกกองกำลังแผนกพิเศษคงดีอาวุธของเธอน่าสนใจ อยากลองแกะออกมาศึกษาดู”

หลี่ซูเต๋อคิดอย่างคันไม้คันมือที่อยากจะทดสอบและศึกษาวัตถุทรงกลมของซ่งเย่เป็นอย่างมาก

“โทรแจ้งเหตุให้อาเล่ยไปจัดการเก็บศพออกมาดีกว่า”หลี่ซูเต๋อโยนงานเก็บศพให้กับปู้เล่ยโดยตรง

ทางด้านปู้เล่ยเมื่อได้รับโทรศัพท์และรู้เหตุผลที่หลี่ซูเต๋อโทรมา

เขาตะโกนใส่โทรศัพท์อย่างไม่พอใจทันทีว่า“ไอ้บ้า นายเพื่อนแบบไหนกัน นายควรมาช่วยฉันเก็บศพเสียดีๆ”

“อ๊ะนั่นไม่ใช่หน้าที่ของฉัน นายเป็นตำรวจก็ทำไปสิเพื่อน อย่าโวยวายนักเลยหรือจะให้ฉันรายงานเจ้านายก่อน”

“เออๆ ก็ได้ไม่ต้องรายงานเจ้านายแล้ว ฉันจะพาลูกน้องไปที่เกิดเหตุตอนนี้แหละ”

ปู้เล่ยบ่นแต่ยอมจำนนเมื่อเพื่อนบอกจะฟ้องเจ้านาย

“ฮิฮิ ก็แค่นั้นทำเป็นโวยวายไปได้” หลี่ซูเต๋อวางโทรศัพท์พลางหัวเราะชอบใจที่ได้กลั่นแกล้งเพื่อนตนเอง

จากนั้นหลี่ซูเต๋อโทรไปรายงานผลลัพธ์ผลงานของซ่งเย่กับเจ้านายโดยตรง

ทางด้านหลิวเย่ที่เวลานี้กำลังนั่งคุยอยู่กับเพื่อนเก่าจากสมาพันธ์เอสเปอร์นานาชาติที่ชายแดนของประเทศ

เมื่อได้รับโทรศัพท์จากหลี่ซูเต๋อและเป็นเรื่องของสาวน้อยตนเอง

ทำให้หลิวเย่อารมณ์ดีและตอบกลับสั้นๆอย่างสบายใจว่า

“ดีแล้วให้เฝ้าะวังต่อไป ถึงแม้ว่าบริษัทนั่นจะมีคดีที่ถูกมือดีนำออกมาแฉมากมายก็ตามแต่พวกนี้ไว้ใจไม่ได้”

คริสโตเฟอร์เลขานุการสมาพันธ์เอสเปอร์นานาชาติ ที่กำลังนั่งคุยกับหลิวเย่

เขาขมวดคิ้วอย่างแปลกใจที่พบว่าเพื่อนตนเองมีความอ่อนโยนและดูท่าทางมีความสุขพิกล

เพราะแตกต่างจากเวลาปกติที่หลิวเย่เป็นคนเย็นชาโหดเหี้ยมที่สามารถสังหารศัตรูได้โดยไม่กระพริบตา

“ใครทำให้นายมีความสุขได้แบบนี้?”เขาถามเมื่อเห็นว่าหลิวเย่วางสายโทรศัพท์ไปแล้ว

“เรื่องที่บ้านน่ะ”หลิวเย่ตอบกำกวมและถามกลับคืนเสียงเคร่งเครียดว่า “นายมาที่นี่ทำไมเวลานี้?”

นั่นเป็นเพราะว่าคริสโตเฟอร์ไม่ควรปรากฏกายที่ชายแดนของประเทศหลิวเย่ในเวลาที่สถานการณ์ของการปะทะระหว่าง

องค์กรKA และสมาพันธ์เอสเปอร์นานาชาติกำลังตึงเครียด

“เฮ้อฉันไม่ได้อยากจะมาหรอกแต่เป็นเพราะว่าองค์กร KA มีการเชิญชวนเอสเปอร์นอกรีตเข้าร่วมเป็นสมาชิกหลายคนน่ะสิ”

“ใครบ้าง?” หลิวเย่ถามเสียงเข้ม

“เบอร์นาร์ดกับคิมจงฮยอง”คริสโตเฟอร์บอกชื่อสายลับ KA ที่เป็นเอสเปอร์และแฝงตัวมาสืบข่าวในสมาพันธ์

“หือนั่นเอสเปอร์ฝีมือดีเลยนี่” หลิวเย่แสดงความแปลกที่พบว่าเป็นเบอร์นาร์ด

ชายวัยกลางคนจากประเทศ U ที่มีร่างกายเป็นแม่เหล็กที่สามารถดูดเหล็กได้จากทั่วสารทิศในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรและ

สามารถส่งเหล็กนั้นพุ่งโจมตีหรือสังหารผู้คนระยะไกลได้อย่างง่ายดาย

ส่วนคิมจงฮยองสาวสวยจากประเทศ K ที่เป็นเอสเปอร์ด้านการคำนวณอย่างรวดเร็วและเร็วกว่าคอมพิวเตอร์

“ใช่เวลานี้ทั้งสองคนถูกพวกเราควบคุมตัวไว้แล้วแต่ไม่รู้ว่ายังมีใครอีกที่เป็นสายลับจากองค์กร KA”

คริสโตเฟอร์อธิบายหลิวเย่เพิ่มเติม

หลิวเย่หรี่ตาเล็กน้อยและถามคริสโตเฟอร์เสียงเข้มต่ำว่า“คริส นายยังไม่ตอบฉันเลยนะว่ามาที่นี่ทำไม?”

คริสโตเฟอร์อึกอักครู่หนึ่งก่อนสบตากับหลิวเย่แล้วตอบอย่างไม่เต็มใจนักว่า

“มีข่าวว่าแฮ็คเกอร์ฝีมือดีของประเทศนายขโมยไฟล์ข้อมูลลับขององค์กรKAแฟรงค์กับมาร์แซลกำลังควานหาตัวอยู่ข่าว

จากสายลับของเราบอกว่าข้อความบางส่วนระบุว่าเป้าหมายขององค์กร KAเกี่ยวข้องกับความลับของเผ่าไอยคุปต์ นั่นจึง

เป็นเหตุผลที่ผมมาที่นี่”

หลิวเย่หรี่ตาลงอย่างครุ่นคิดก่อนหยั่งเชิงคริสว่า“ถ้าฉันไม่ให้นายเข้าประเทศล่ะ?”

เนื่องจากเขากังวลใจว่าแฮ็คเกอร์ฝีมือดีนั้นอาจจะเป็นสาวน้อยซ่งเย่เพราะเขาเคยเห็นทักษะบางอย่างของเธอ

“ถ้านายเป็นคนออกหน้ามาเองแบบนี้ผมยังจะเข้าประเทศนายได้เหรอ?”คริสโตเฟอร์ตอบอย่างขมขื่น

นั่นเป็นเพราะว่าเขารู้ดีว่าตนเองด้อยกว่าหลิวเย่ขนาดไหน?

ในโลกนี้คนที่สามารถกดข่มและเอาชนะหลิวเย่ได้คงมีแค่คนในตำนานที่สายลับสืบข่าวมาได้จากองค์กรKA

นั่นคือ “ผู้ที่มีทักษะหลากหลายและสามารถพลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน”

“ถ้างั้นนายก็กลับไปเถอะ”หลิวเย่โบกมือไล่คริสโตเฟอร์โดยตรง

“โอเคแต่นายต้องระวังเอสเปอร์คนอื่นๆด้วยเพราะองค์กร KAกระจายข่าวออกไปไกลแล้ว”

ก่อนคริสโตเฟอร์จะหันหลังเดินจากไปเขาเตือนหลิวเย่อย่างหวังดี

หลิวเย่พยักหน้ารับอย่างเข้าใจก่อนทอดสายตามองไกลด้วยความเป็นห่วงสาวน้อยของตนเองและพึมพำเบาๆกับตนเองว่า

“หวังว่าจะสามารถยืดเวลาวิกฤติออกไปให้นานที่สุดจนกว่าเธอจะแข็งแกร่งมากกว่านี้”

..........

ทางด้านวิลล่าซิงฝู

ซ่งเย่กลับมาจากออกกำลังกายประจำวันซึ่งความแข็งแกร่งของเธอในวันนี้ขยับเข้าใกล้ระดับ6 มากขึ้น

เธอไปตรวจสอบสภาพร่างกายของคุณตาและพบว่าอีกไม่กี่วันจะหายดี

“เช้านี้ดีขึ้นมากอีกไม่นานคุณตาคงสามารถลุกเดินได้สะดวกมากกว่านี้ค่ะ”

“ขอบใจเย่เอ๋อร์ที่ช่วยรักษาตาอย่างดี”เส้าจ้านยิ้มรับอย่างยินดีและกล่าวขอบคุณหลานตนเอง

“ยกความดีให้คุณยายดีกว่าค่ะ”ซ่งเย่ฉีกรีมฝีปากเล็กน้อยซึ่งเธอทดลองฉีกริมฝีปากมาหลายวันแล้ว

แต่ปรากฏว่าทำให้คุณตาทำหน้าประหลาดอย่างบอกไม่ถูกและพูดบอกซ่งเย่ตามตรงว่า

“เอ่อ เย่เอ๋อร์หลานไม่ต้องพยายามยิ้มก็ได้ มันแปลกๆน่ะ”

เพราะว่ารอยยิ้มของหลานตนเองเหมือนแสยะยิ้มอย่างโหดเหี้ยมมากกว่าอ่อนหวานสมวัย

“.....”ซ่งเย่พยักหน้ายอมรับผลลัพธ์ที่ไม่ได้ออกมาดีอย่างที่คิดไว้

“ฮิฮิ ไม่ต้องกังวลหลานรักยายจะต้มยาให้ตากินทุกวันไม่มีขาดแน่นอน”

ม่อฮวาหัวเราะขำเล็กน้อยก่อนตอบกลับหลานสาวอย่างมีความสุข

จากนั้นซ่งเย่เดินออกจากห้องตายายและไปทานอาหารเช้าก่อนเดินทางไปโรงเรียน

..........

เมื่อซ่งเย่เดินมาถึงหน้าห้องสามพบว่าเพื่อนนักเรียนแต่ละคนล้วนมีท่าทางตื่นเต้นและรอลุ้นผลสอบประจำเดือน

“ซ่งเย่มาแล้วพวกเรามาลุ้นผลสอบด้วยกัน” ซูฉีโบกมือเรียกซ่งเย่อย่างตื่นเต้น

“ทำไมอาจารย์ยังไม่ติดผลสอบที่บอร์ด?”

“หน้าเว็บของโรงเรียนก็ไม่มีโพสต์ผลสอบเลย”

“อาจารย์ทำอะไรกันอยู่?”

“ไหนบอกว่าผลสอบจะแจ้งตอนเช้ายังไงล่ะ?”

“อาจารย์ตรวจไม่เสร็จเหรอ?”

“ฉันต้องได้คะแนนมากขึ้นแน่นอน”

“ได้โปรดเถอะอาจารย์โพสต์ผลสอบเสียที”

นักเรียนต่างส่งเสียงร้องโวยวายที่พบว่าผลสอบประจำเดือนยังไม่ติดประกาศที่บอร์ดวิชาการของโรงเรียน

และหน้าเว็บไซต์ของโรงเรียนก็ไม่มีโพสต์ผลสอบเช่นกัน

เนื่องจากแต่ละคนมั่นใจว่าคะแนนวิชาคณิตศาสตร์จะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน

ทางด้านห้องประชุมของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองกรีน

อาจารย์ทุกคนที่เข้าประชุมร่วมกับผู้อำนวยการกงผานต่างกระวนกระวายใจที่ผู้อำนวยการโรงเรียนเรียกประชุมกะทันหันซึ่ง

สร้างความแปลกใจให้กับอาจารย์ทั้งหมด

“อะแฮ่มผมมีเรื่องที่น่าสนใจจะแจ้งให้กับทุกคนได้รับรู้กัน นั่นคือคะแนนคณิตศาสตร์ของห้องสามในภาพรวมมีคะแนนสูง

ขึ้นมากกว่าเดิมเป็นสองเท่าผมอยากให้อาจารย์ทุกคนช่วยกันแสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้”

ผู้อำนวยการกงผานเหล่ตามองอาจารย์ทุกคนอย่างคาดหวัง

เขาทึ่งกับประสิทธิภาพผลการติววิชาคณิตศาสตร์ของซ่งเย่

ที่สามารถทำให้นักเรียนห้องสามมีผลการเรียนดีขึ้นในระยะเวลาอันสั้น

นี่มันน่าเหลือเชื่อ!

พรสวรรค์ทักษะการติวขั้นสูงของซ่งเย่!

เธอจะสามารถติวให้ทุกชั้นเรียนได้ไหม?!

เขาต้องกระตุ้นให้อาจารย์ทุกคนเห็นความสำคัญของเธอ

ผอ.กงผานลุ้นกับการแสดงความคิดเห็นและการมีส่วนร่วมจากอาจารย์ทุกคน

“ผมเคยสังเกตการติวของนักเรียนซ่งเย่แล้วพบว่าเธอมีวิธีการติวที่ง่ายและไม่ซับซ้อนเป็นทักษะที่น่าเรียนรู้ครับ”

อาจารย์ถงพูดสนับสนุนซ่งเย่อย่างจริงจัง

“ใช่ครับเธอสามารถติววิชาคณิตศาสตร์ให้กลายเป็นเรื่องง่ายและเป็นขั้นเป็นตอนทำให้นักเรียนคิดตามเธอได้อย่าง

ง่ายดาย”อาจารย์อู๋พูดสนับสนุนเทคนิคการติวของซ่งเย่อีกคน

“ผมคิดว่าพวกเราควรไปเรียนรู้เทคนิคจากนักเรียนซ่งเย่และนำมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับวิชาที่เรารับผิดชอบ”

อาจารย์เล่อไน่ขยับแว่นตาให้เข้าที่พลางตอบอย่างมีเหตุผล

เขาต้องการให้อาจารย์ทุกคนรู้จักการปรับปรุงเทคนิคการสอนของตัวเองให้ดีขึ้น

โดยไม่ต้องห่วงภาพลักษณ์ที่จะต้องไปนั่งเรียนรู้เทคนิคการสอนจากนักเรียน

ซึ่งดีกว่าให้นักเรียนซ่งเย่มาทำหน้าที่ติวเพื่อนนักเรียนคนอื่นแทนหน้าที่ของอาจารย์ที่พึงกระทำ

“ฉันคิดว่าความคิดเห็นของอาจารย์เล่อมีเหตุผลและพวกเราควรปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นเช่นกัน”

อาจารย์จงหยูว่านหญิงวัยกลางคนที่รับผิดชอบสอนวิชาชีววิทยาพูดสนับสนุนความคิดของอาจารย์เล่อตามตรง

“นักเรียนซ่งเย่สอนได้ดีจริงเหรอ?”

อาจารย์หูพานหนี่อาจารย์สอนวิชาภาษาอังกฤษอีกคนถามอาจารย์เล่อและอาจารย์อู๋อย่างสงสัย

“ผมแนะนำว่าให้พวกคุณลองไปนั่งสังเกตการณ์ดูการติวของนักเรียนซ่งเย่สักครั้งแล้วค่อยตัดสินใจอีกครั้งก็ได้”

อาจารย์อู๋ตอบกลับอย่างสบายใจ

เขาเชื่อมั่นว่าหากอาจารย์ทั้งหลายในห้องประชุมที่มีมากเกือบสามสิบคนสามารถเรียนรู้เทคนิคจากซ่งเย่ได้

การสอนของอาจารย์จะได้รับการยกระดับให้สูงขึ้นและนั่นหมายถึงผลประโยชน์ของนักเรียนที่จะได้รับ

ซึ่งผู้อำนวยการกงผานมีความคิดเห็นไม่แตกต่างจากอาจารย์ถงอาจารย์อู๋หรืออาจารย์เล่อ

นั่นคือ หากนักเรียนมีความรู้ความเข้าใจในเนื้อหาวิชาต่างๆมากขึ้นย่อมทำให้นักเรียนมีโอกาสสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดัง

ของประเทศได้มากขึ้นเช่นกัน

ซึ่งเป็นการสร้างชื่อเสียงและเกียรติภูมิให้กับโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองกรีน

“ตกลงพวกเราจะลองดู”

อาจารย์เกือบทั้งหมดในห้องประชุมตกลงยอมรับเงื่อนไขให้ตนเองเข้าสังเกตการณ์การติวของซ่งเย่

มีอาจารย์แค่สองคนที่ไม่เชื่อว่าเทคนิคของซ่งเย่จะสร้างการเปลี่ยนแปลงใดๆได้เพราะเธอเป็นแค่นักเรียนเท่านั้น

นักเรียนต้องเรียนรู้จากอาจารย์ถึงจะเก่งกาจได้ไม่ใช่ให้อาจารย์ไปเรียนรู้จากนักเรียน

อาจารย์สองคนที่ไม่เห็นด้วยทำให้ผู้อำนวยการกงผานส่ายหน้าเล็กน้อย

นั่นเป็นเพราะว่าอาจารย์ทั้งสองคนไม่ได้เป็นคนฉลาดที่ต้องรู้ว่าตนเองโง่ 

ต่างจากนักเรียนซ่งเย่ที่ทำตัวเป็นผู้รอบรู้มักถ่อมตน ผู้โง่เขลามักยะโส 

“เริ่มบ่ายวันนี้ในวิชาอิสระเลยแล้วกันผมรบกวนอาจารย์ถงช่วยประสานกับนักเรียนซ่งเย่และจัดเตรียมให้เธอมาติวเพื่อน

นักเรียนที่ห้องประชุมนี้แทน”ผู้อำนวยการกงผานสั่งการเสียงเข้มจริงจังกับอาจารย์ทุกคนในห้อง

จากนั้นผู้อำนวยการกงผานส่งสัญญาณให้อาจารย์แผนกวิชาการที่รับผิดชอบด้านเทคนิคและการปิดประกาศผลสอบและ

อัพโหลดข้อมูลผลสอบขึ้นเว็บไซต์โรงเรียน

หลังจากเลิกประชุม

อาจารย์ถงเดินตรงไปยังห้องเรียนที่สามเพื่อแจ้งข่าวและนัดหมายการปรับเปลี่ยนสถานที่ติวชั่วคราว

“อาจารย์ถงมาแล้ว” เพื่อนนักเรียนที่นั่งใกล้กับประตูเหลือบมองเห็นอาจารย์ถงกำลังเดินมา

เขารีบส่งเสียงบอกเพื่อนๆในห้องที่กำลังส่งเสียงโวยวายอย่างไม่พอใจที่ไม่สามารถเข้าดูผลการสอบประจำเดือนได้

“นั่งประจำที่ให้เรียบร้อย” ตันจิ่วส่งเสียงเตือนเพื่อนๆอย่างหวังดี

“สวัสดีนักเรียนทุกคนวันนี้อาจารย์มีข่าวมาแจ้งให้ทุกคนรับรู้ไว้ว่าการติวของซ่งเย่ในบ่ายนี้จะเปลี่ยนห้องไปใช้ห้องประชุม

ของโรงเรียนแทนหนึ่งวัน”อาจารย์ถงประกาศเสียงดังเมื่อเดินมายืนอยู่หน้าห้องเรียน

ซ่งเย่สบตากับอาจารย์ถงด้วยใบหน้าเรียบเฉยเย็นชา

เธอคาดเดาได้ว่าเป็นเพราะผลการสอบวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนห้องสามที่ดีขึ้นอย่างแน่นอน

ทำให้กระตุ้นความสนใจของอาจารย์คนอื่นๆ แต่ในเมื่อมันเป็นผลดีกับนักเรียนคนอื่นๆเธอจึงไม่ขัดข้องแต่อย่างใด

“ตกลงค่ะ” ซ่งเย่ตอบรับอาจารย์ถงอย่างเข้าใจ

ทำให้เพื่อนนักเรียนพยักหน้ายอมรับอย่างไม่เข้าใจ

ทำไมอาจารย์ต้องให้พวกเขาย้ายสถานที่ติว?

“ดีแล้ว อีกครู่หนึ่งพวกเธอสามารถตรวจสอบผลการสอบประจำเดือนได้แล้ว”

อาจารย์ถงพยักหน้ายิ้มอย่างพอใจและแจ้งข่าวการประกาศผลสอบให้กับนักเรียนห้องสามโดยตรง

เขารู้สึกภาคภูมิใจที่ซ่งเย่เป็นนักเรียนในห้องสามและทำให้เขาได้รับการยอมรับจากเพื่อนอาจารย์คนอื่นๆ

หลังจากที่อาจารย์ประกาศเช่นนั้นและเดินออกจากห้องเรียนไปแล้ว

นักเรียนบางคนวิ่งออกไปดูบอร์ดที่ติดคะแนนผลสอบประจำเดือนเพราะต้องการเห็นผลสอบของห้องอื่นๆด้วย

นักเรียนบางคนหยิบโทรศัพท์ของตนเองออกมาดูกันอย่างคึกคักมีชีวิตชีวา

“เย้ ฮ่ะฮ่าฮ่า คะแนนของฉันสูงขึ้นจริงๆด้วย”

หวางอ้ายตะโกนขึ้นอย่างยินดีเมื่อพบว่าคะแนนคณิตศาสตร์ของตนเองสูงขึ้นเมื่อเทียบกับที่คาดเดาไว้

“ของฉันก็สูงขึ้นเหมือนกัน” ฟางซีซีพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นยินดี

“คะแนนคณิตศาสตร์ของผมทำไมเป็นแบบนี้?” เสว่หลงร้องตะโกนขึ้นอย่างตื่นตกใจ

“มันเป็นยังไง?” เทาเอ้อที่นั่งอยู่ใกล้ๆกับเสว่หลงถามอย่างสงสัย

“มันได้ตั้ง 12 คะแนนอ่ะ ผมไม่เคยได้ถึงสิบคะแนนสักที” เสว่หลงตอบพลางทำสีหน้าประหลาดใจกับคะแนนตน

“โธ่เพื่อน นึกว่านายได้ครึ่งหนึ่ง” เทาเอ้อส่ายหัวเล็กน้อยที่พบว่าคำตอบของเสว่หลงไม่เป็นไปตามคาด

ด้านหรูเพ่ยเพ่ยกำมือแน่นอย่างผิดหวังระคนไม่พอใจตนเอง “ไม่จริงฉันได้คะแนนแค่นี้จริงเหรอ?”

เธอพบว่าคะแนนรวมทุกวิชาได้แค่ 110 คะแนนจากคะแนนเต็ม 300 คะแนนและคะแนนวิชาคณิตศาสตร์ของเธอได้แค่

11คะแนนซึ่งต่ำกว่าเสว่หลงและต่ำกว่าเมื่อครั้งเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่สอง

นักเรียนส่วนใหญ่ของห้องสามส่งเสียงตื่นเต้นยินดีเมื่อมองเห็นคะแนนของตนเองสูงขึ้น

เวลานี้มีนักเรียนชายคนหนึ่งที่วิ่งไปดูบอร์ดประกาศผลสอบซึ่งติดไว้หน้าอาคารวิชาการของโรงเรียน

เหิงกังลุ่ยพูดส่งเสียงตะโกนอย่างตื่นเต้นดีใจและบอกกับเพื่อนๆด้วยเสียงอันสั่นจากอาการตื่นเต้นว่า

“ห้องสามของพวกเราสุดยอดไปเลย เพื่อนนักเรียนซ่งเย่ได้คะแนนเกือบเต็มทุกวิชา”

“เฮ้อาลุ่ยเกือบเต็มหรือ แล้ววิชาที่ไม่ได้เต็มคืออะไร?” ฟางซีซีแฟนคลับตัวยงของซ่งเย่ถามขึ้นอย่างสงสัย

“เอ่อ วิชาภาษาประจำชาติหมวดเรียงความน่ะ ซ่งเย่ได้ 40 คะแนนจาก50 คะแนน” เหิงกังลุ่ยอธิบายตามจริง

ซ่งเย่ที่เข้าดูผลสอบของตนเองในโทรศัพท์และทราบผลแล้ว เธอไม่ได้แสดงอาการพอใจหรือไม่พอใจแต่อย่างใด

มีแค่สีหน้าเย็นชาเรียบเฉยอย่างเดียว

คะแนนสอบวิชาต่างๆมีคะแนนเต็ม 50 คะแนน 6 วิชา รวมเป็น 300คะแนน

คะแนนของซ่งเย่แต่ละวิชาดังนี้

วิชาคณิตศาสตร์ ซ่งเย่ทำได้ 50 คะแนน วิชาฟิสิกส์ 50 คะแนนวิชาเคมี 50 คะแนน วิชาชีววิทยา 50 คะแนน

วิชาภาษาอังกฤษ 50 คะแนน และวิชาภาษาประจำชาติ 40 คะแนน รวมทั้ง6 วิชา 290 คะแนน

อีกสิบคะแนนที่หายไปคือการเขียนเรียงความในวิชาภาษาประจำชาติ

“ซ่งเย่เธอไม่ต้องเสียใจหรอกนะ” ซูฉีหันมาปลอบใจซ่งเย่เมื่อเห็นเธอนิ่งเฉย

ซ่งเย่เอียงคอเล็กน้อยและจ้องมองซูฉีอย่างไม่เข้าใจ

นั่นเป็นเพราะว่าเธอไม่ได้รู้สึกเศร้าเสียใจกับคะแนนผลสอบนั่น

เธอเข้าใจได้ว่าทัศนคติและบรรทัดฐานของอาจารย์อาจไม่ตรงกับเธอแค่นั้นเอง

แต่เมื่อเห็นท่าทีใส่ใจของเพื่อนสนิทอย่างซูฉีซ่งเย่จึงตอบกลับให้เพื่อนสบายใจว่า “ไม่ต้องกังวล”