ผมมี APP จากดาวโลก

    อัดเสียง

    อัดเสียง

              วันเดียวกันกับที่เพื่อนทั้งสามมาเยี่ยมหาเพเนียสในตอนเย็นจวนค่ำมืดยังมียานบินขนาดเล็กมาเยี่ยมเยือนด้วยเช่นกันพวกเขาคือพนักงานจากบริษัทรัพเพลโล่นั่นเองมาที่นี่เพื่อรับสินค้าครั้งแรกจากบ้านเพเนียสตามที่ตกลงกันไว้และต่อๆไปจะมารับของวันเว้นวัน การทำงานนั้นรวดเร็วมากเพราะที่มานั้นเป็นของหุ่นยนต์ ส่วนคนที่มาด้วยก็มาเจรจากับเจ้าของสินค้าเพื่อเซ็นเอกสารอีกเล็กน้อยก็เป็นอันเสร็จใช้เวลารวมๆแล้วก็ 10 นาทีได้ซึ่งทุกอย่างก็ไม่ได้ยุ่งยากเลยเนื่องจากก่อนหน้านี้ก็ได้ติดต่อประสานงานกันไว้หมดแล้วเวลาเท่านี้ถือว่าเหมาะสมแล้ว

     

              สามวันต่อมาหลังจากที่เพื่อนของเพเนียสมาที่บ้านช่วงสายหลังจากเสร็จจากงานในสวนแล้วงานในห้องผลิตสินค้าก็มีแวะเข้าไปดูเจ้าแจกันและแครอทเล็กน้อยเห็นว่าทั้งสองตัวทำงานกันเองได้ดี เพเนียสและพี่ชายก็ผละกลับเข้าบ้านเนื่องจากวันนี้มีอีกงานที่ต้องทำ

    “ให้ผมทำอะไรบ้างเนี่ย”เพเนียสเอ่ยถามพี่ชายที่ตอนนี้กำลังเดินจัดนั่นตรงมุมนั้นมุมนี้อยู่ในห้องนอนของตนเองดูแล้ววุ่นวายไปหมด

    “อืมมม ไม่มีอ่ะ นั่งๆเอาเก้าอี้ไปนั่งติดผนังฝั่งนั้นก็แล้วกัน” เพวิสหันมามองน้องชายแต่ไม่มีอะไรให้ช่วยแล้ว เลยชี้ไม้ชี้มือไล่ให้น้องชายไปนั่งเสียซะติดผนัง

    “อา เอางั้นก็ได้” เพเนียสพยักหน้ายอมทำตามที่พี่ชายสั่งยกเก้าอี้ไปนั่งเงียบๆตรงมุมห้อง และใช้สายตามองพี่ชายอย่างให้กำลังแทนแล้วเพวิสกำลังทำอะไรน่ะหรือ

     

    “พร้อมนะครับคุณเพวิส”

    “ครับ พร้อมครับ”เพวิสเอ่ยตอบคนที่ถามเขามาจากอีกฝั่งของการสื่อสารที่เชื่อมต่อการวีดิโคอลเข้ากันทีวีไว้อีกฝั่งเป็นผู้ชายอายุมากกว่าเพวิสสักยี่สิบปีได้กำลังนั่งอยู่หน้าอุปกรณ์มากมายที่เกี่ยวกับการทำเพลง

    “งั้นก็ 32 1 เริ่ม” เพวิสยกหูฟังแบบครอบขึ้นมาสวมหลังจากสัญญาณที่อีกฝั่งให้มาสิ้นสุดลง เสียงดนตรีที่เพเนียสคุ้นเคยก็ดังขึ้นทันที

    “~เดิน ฉันเคยเดินอยู่บนถนนที่ว่างเปล่า (เปล่าเปลี่ยว) แต่วันนี้ถนนที่ว่างเปล่ากลับเปลี่ยน เปลี่ยนไป ~”เพเนียสที่เงียบอยู่แล้วก็ยิ่งเงียบเข้าไปใหญ่อย่างกับกำลังกั้นหายใจเพื่อไม่ให้ไปรบกวนเพวิสที่กำลังอัดเสียงอยู่ ก็เพลงที่เพเนียสส่งให้นั่นแหละเพวิสได้เอาไปจดลิขสิทธิ์แล้ว จากนั้นก็จ้างบริษัทให้ทำเพลงให้แล้วตอนนี้ก็ถึงคราวที่เขาจะมาร้องอัดเสียงลงไปซึ่งก่อนหน้านี้ที่เพวิสเดินวุ่นรอบห้องนั่นก็เพราะกำลังจัดแจงวางอุปกรณ์อยู่นั่นเองซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่เช่ามาจากบริษัทเดียวกันกับที่ทำเพลงและโปรดิวซ์ให้ตอนนี้นั่นแหละทั้งอุปกรณ์การร้อง การอัดเสียงต่างๆที่ต้องมีและตัวอุปกรณ์เพิ่มเติมอย่างชุดกันเสียงที่จะต้องจัดวางเครื่อง(ลักษณะเป็นเสาสูงประมาณ 2 เมตร)ไว้ทั้งสี่มุมของพื้นกั้นอาณาเขตมันจะทำหน้าที่กันเสียงและคลื่นจากด้านนอกเข้าไปรบกวนทำให้งานเพลงที่ออกมานั้นดีขึ้นมันเหมาะใช้กับสถานที่ที่ไม่ใช่ห้องอัดแบบนี้นั่นเอง

              การอัดเพลงของเพวิสที่มีเพเนียสนั่งให้กำลังใจและคอยซัพพอร์ตพี่ชายด้วยการหาน้ำดื่มมาเสิร์ฟตลอดช่วงที่มีการหยุดพักเบรกและแล้วก็เสร็จลงอย่างเป็นที่น่าพอใจทั้งของฝ่ายเพวิส และฝ่ายโปรดักชั่นด้วยเวลา3 ชั่วโมงครึ่งได้

    “เยี่ยมมากครับคุณเพวิสทางเราจะเร่งดำเนินการต่อให้เร็วที่สุด แล้วจะติดต่อกลับไปเป็นระยะนะครับหรือถ้ามีปัญหาหรือต้องการปรับแก้หรือมีข้อเสนอแนะตรงไหนอีกก็ติดต่อผมมาโดยตรงได้ตลอดเวลาเลยนะครบ”ด้านอีสตันผู้เป็นโปรดิวเซอร์ที่ดูแลเรื่องเพลงให้กับเพวิสว่าขึ้นเขาพอใจและชื่นชมให้ผลงานนี้ของเพวิสตัวเขาที่ได้ร่วมทำเพลงนี้ด้วยก็อดจะภูมิใจในเพลงนี้ไม่ได้ถึงแม้เขาจะไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียไปกว่าส่วนที่ถูกจ้างงานแต่ว่าเมื่อเพลงถูกปล่อยออกไปอย่างไรเสียชื่อเขาก็จะเป็นหนึ่งในนั้นในด้านเบื้องหลังงานด้วยอยู่ดีและเขามั่นใจมากว่าเพลงนี้ของนักร้องอิสระคนนี้จะต้องดังมากแน่ๆ

    “ได้ครับคุณอีสตันขอบคุณมากๆนะครับที่ดูแลให้อย่างดี”เพวิสเอ่ยกับคนที่อยู่อีกด้านของเครื่องมือสื่อสารอย่างเคารพถึงบริษัทที่อีสตันอยู่จะไม่ได้โด่งดังถึงขนาดสร้างนักร้องมีชื่อเสียงโด่งดังออกมาแต่ก็เป็นบริษัทขนาดกลางค่อยเล็กที่มีไว้ให้นักร้องอิสระได้ใช้เป็นสะพานข้ามไปสู่ความประสบความสำเร็จแล้วหลายคน

    “มันเป็นเรื่องที่เราต้องทำอยู่แล้วครับไว้เดี๋ยวเสร็จแล้วจะส่งให้ฟังทันทีเลยนะ ส่วนเรื่องเอ็มวีเพลง ผมจะช่วยดูกับฝ่ายที่รับผิดชอบให้อีกที”อีสตันว่าอย่างเต็มใจ

    “ขอบคุณมากๆครับอย่างไรก็ฝากต่อด้วยนะครับ” เพวิสเอ่ยอย่างขอบคุณเขาลงทุนกับการทำเพลงครั้งนี้ด้วยเงินส่วนตัวไปก้อนหนึ่งเลยทีเดียวด้วยบริษัทที่อีสตันอยู่นั้นถ้ามีเนื้อเพลงและโน้ตเพลงอยู่แล้ว สามารถติดต่อเข้าไปแล้วได้เพลงออกมาเลยในเวลาไม่ถึงเดือน ทั้งค่าทำดนตรีค่าคนร้อง(แต่ส่วนนี้เพวิสร้องเอง) ค่าโปรดิวเซอร์ ค่าห้องอัด ค่าอื่นๆอีกหลายส่วนถือว่าหมดไปเป็นแสนเลยทีเดียว ซึ่งถือว่าไม่ใช่น้อยๆ ถ้าโชคดีเพลงดังก็ดีไปแต่ถ้าไม่ สิ่งที่ทำมาก็จะไม่มีอะไรคืนมาเลย ทั้งเงิน ทั้งเวลา และกำลังใจ

    “ครับ ยังไงก็ขอตัวก่อนนะครับจะได้รีบจัดการต่อเลย”

    “ครับ สวัสดีครับ”เพวิสค่อมหัวให้อีกฝ่ายเล็กน้อยเป็นการกล่าวลา

    “สวัสดีครับ” อีสตันเอ่ยเพียงสั้นๆพร้อมส่งยิ้มให้อีกเล็กน้อย จากนั้นภาพของเขาจะหายไปจากจอทีวีอีสตันถือได้ว่าเคารพตัวของเพวิสอยู่ไม่น้อยเลย เพราะจากงานเพลงเพวิสเขาคิดคงต้องทำตัวให้ดีกีบอีกฝ่ายควรจะดีมากเพราะอนาคตคนๆนี้มีความเป็นไปได้มากกว่าครึ่งที่จะดังจากการเป็นนักร้องและถ้าหากเขามีเพลงดีๆแบบนี้สักสองสามเพลงล่ะก็ยิ่งจะทำให้เป็นที่พูดถึงเข้าไปใหญ่ เพราะนักร้องโชคดีดังตั้งแต่เพลงแรกนั้นมีอยู่มากและก็ทำให้มีแสงสว่างหันเหมาใส่ตัวอยู่ไม่น้อยหากแต่จะก้าวข้ามเพลงแรกที่ดังมากๆไปนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยดังนั้นแล้วเรื่องเพลง ทั้งเพลงแรกที่เปิดตัวสู่ความเป็นนักร้องหรือเพลงต่อๆไปก็ต้องทำให้ดีๆ เพราะมันอาจจะฉุดรั้งเราลงไปจากเวทีแสงนี้ก็ได้

    “พี่ชายผมเก่งมากเลยครับ”เพเนียสรีบเดินเข้ามาหาพี่ชายทันทีเมื่อการพูดคุยเรื่องงานจบไปแล้ว

    “อืม ขอบใจนะ” เพวิสหันมายิ้มให้น้องชายพร้อมมือที่รับแก้วน้ำผึ้งมะนาวอุ่นๆจากน้องชายมาจิบจริงๆถ้าว่าเหน็ดเหนื่อยหรือเปล่า ก็บอกได้ว่าไม่ หากแต่ร่างกายก็มีความล้าอยู่พอสมควรใช้แรงกายแรงใจและเสียงไปเยอะพอสมควรเลย แต่ผลที่ได้ก็ออกมาน่าพอใจมากๆเช่นกัน

    “แค่นั่งฟังพี่ร้องเพลงวันนี้ก็เพราะมากแล้วอยากฟังเพลงที่ทำเสร็จแล้วจริงๆจัง” เพเนียสอดจะว่าออกมาไม่ได้

    “ทำไม ฟังร้องสดๆไม่พอใจหรือไงต้องรอผ่านการตัดแต่งเสียงก่อนค่อยเพราะเหรอ” เพวิสแสร้งว่าออกมาด้วยเสียงงอนๆ

    “อา ไม่ใช่งั้นเสียหน่อยยย”เพเนียสรีบว่า

    “ไม่จริงอะ ดูไม่จริงใจ”

    “อ้าว แล้วต้องทำไงถึงจะว่าจริงใจ”

    “ไม่รู้ คิดเอง” เพวิสว่าอย่างยียวนคืนแก้วเปล่าให้น้องชายแล้วเดินหนีน้องชายออกจากห้องไปทันทีน้ำผึ้งมะนาวดูเหมือนจะไม่พอ แบบนี้ต้องไก่อบน้ำผึ้งแล้วแต่ยังไม่บอกน้องชายหรอกเดี๋ยวจะหาว่าแค่แกล้งงอนเพื่อแลกของกิน

     

     

    “สวัสดีครับกลับมาพบกันอีกแล้วนะครับกับผม และช่องทริพเพิลพี ยัมยัมยัม”เพเนียสเอ่ยทักทายผู้ชมยิ้มๆเมื่อเริ่มรายการพอถึงตอนนี้เขามีผู้ติดตามปาเข้าไปกว่าแปดแสนคนแล้วนะเพียงแค่ตัวเลขเริ่มไลฟ์นับหนึ่งวินาทีก็ปรากฏตัวเลขยอดผู้ชมปาเข้าไปสี่แสนกว่าแล้วและตัวเลขนั้นก็ยังเปลี่ยนไปเรื่อยๆด้วยส่วนผู้ติดตามช่องเข้าตอนนี้ก็จะแปดแสนคนแล้วเช่นกัน ถ้านับจำนวนวันที่เขาสตรีมรวมวันนี้ก็9วันแล้ว ถือได้ว่าเป็นยอดผู้ติดตามที่กำลังไปได้สวยเลยทีเดียวแต่ตัวเลขนี้ไม่ใช่คนที่ทำยอดผู้ติดตามสูงได้เร็วที่สุดหรอกนะยังมีอีกหลายคนที่เพียงเริ่มสตรีมหรือเปิดช่องการสนทนาออนไลน์เพียงวันสองวันก็มีผู้ติดตามมากกว่านี้ก็มี

    [ยัม ยัม ยัม ชื่อนี้มีแต่ของอร่อย:ดีจ้าน้องเออร์มิน]

    [Lou_Lou: มาตรงเวลาทุกวันเลยน้าาาา]

    “วันนี้ผมลงวัตถุดิบที่จะใช้แล้วมีใครเตรียมไว้บ้างครับแต่อาหารวันนี้จะลักษณะคล้ายๆกับอาหารสังเคราะห์หน่อยนะครับส่วนเรื่องรสชาติและรสสัมผัสโดยรวมนั้นไม่เหมือนแน่นอน”

    [คุณนายติ่งไอดอล: ป้าเตรียมไว้พร้อมแล้วจ้า ไม่เตรียมไม่ได้ ลูกชายเร่งขนาดนี้]

    [อยากเป็นพี่สาวน้องเออร์มิน: พี่สาวเตรียมแล้วจ้า วันนี้มีแต่ถั่วจะทำอะไรกันนะ]

    “ดีใจจังครับมีคนตั้งใจทำอาหารไปพร้อมๆกับผมด้วยแต่วันนี้จะเรียกว่าอาหารก็ไม่ได้เต็มปากนัก แต่มันเป็นขนมแต่ก็เป็นขนมที่มีประโยชน์ครับ ผมเลือกทำเพราะว่านี่จะถึงวันสอบเข้ามหา’ลัยแล้ว เวลานั่งอ่านหนังสือก็หยิบขึ้นมากินไปด้วยได้ ทั้งอร่อยมีประโยชน์ แล้วก็กินเพลินด้วยนะครับ” เพเนียสเริ่มเล่าถึงที่มาอาหารวันนี้เพราะต้องทำส่งให้เพื่อนทั้งสามของเขาด้วย นี่ก็ใกล้วันสอบแล้วเขาเข้าไปอ่านมากินพวกถั่วจะช่วยกระตุ้นความจำและบำรุงสมองและอีกอย่างที่ดีต่อเขาก็คือทำครั้งหนึ่งก็คือทำได้มากๆเลยทีเดียวสามารถแบ่งให้ได้หลายคนในปริมาณที่เพียงพอต่อความต้องการ

    [ชีวิตสั้นเพราะมันไม่มีหัวใจ: อา ใช่ๆ น้องเออร์มินก็พึ่งจบม.ปลายนี่นา ต้องทำอาหารบำรุงหน่อย]

    [แสนสุข@VIAVilla: ลูกของฉันก็จะสอบเหมือนกัน วันนี้ไมได้เตรียมของไว้เลย แต่จะตั้งใจดูไว้แล้วค่อยไปทำทีหลัง]

    [ตกกระไดพลอยรัก: แต่อาหารปรุงประกอบจะช่วยได้จริงเหรอ กินอาหารเสริมในส่วนที่เราต้องการโดยตรงเลยดีกว่าไหมยาบำรุงสมองมีขายเยอะแยะ จะมาเสียเวลาทำทำไม]

    “ใช่ครับอาหารเสริมหรือยาบำรุงมีอยู่เยอะแยะ แต่ถ้าเราได้ทำกินเองได้ใช้เวลาผ่อนคลายไปด้วย ได้กลิ่นของอาหารหอมๆก็ทำให้สมองเราปลอดโปร่งได้เช่นกันนะครับ แต่ผมไม่ได้บอกว่าสิ่งที่ผมทำจะทดแทนยาบำรุงได้นะครับแต่เป็นขนมเสริมเท่านั้นอีกอย่างมันเป็นขนมง่ายๆทำไว้กินระหว่างวันเมื่อหิวก็ได้ครับ”เพเนียสรีบแจงให้ฟังอย่างชัดเจน ถ้าหากเข้าใจผิดไป อาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่โตไปได้ยิ่งการสอบเข้ามหาวิทยาลัยนั้นเป็นเรื่องสำคัญมากอยู่ เขาไม่อาจจะเอาอาหารของเขามาการันตรีถึงประโยชน์ของมันได้ทั้งหมด

    [ฉันก็รักของฉัน: เป็นหนึ่งในทางเลือกน่ะได้ยินไหม กินๆไปสุดท้ายตัวช่วยของเด็กก็คือสมองและความรู้ ความขยันของเขาเอง]

    [มัมหมีน้องเออร์มิน: มาๆ ฉันจะทำตามไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่ กินระหว่างวัน ฉันทำงานแล้วไม่ใช่เด็กช่วงระหว่างวันที่ทำงานก็จะแอบเอาขึ้นมากิน]

    [ชื่อหมีไม่ใด้ชื่อมี: อย่าพึ่งทะเลาะกัน รีบทำเถอะอีกครึ่งชั่วโมงฉันมีประชุมนำเสนองานครั้งใหญ่ ยังไม่พร้อมเท่าไหร่แต่อยากดูไลฟ์ให้จบก่อน]

    “เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าครับจะได้ไม่เสียเวลาคนที่ต้องไปทำงาน หรือเวลาพักผ่อนของผู้ชมอีกจำนวนหนึ่งแรกเริ่มมาดูสิ่งที่ผมเตรียมไว้ก่อนดีกว่าครับ” เพเนียสอ่านคอมเมนต์แล้วเหนื่อยใจแต่เมื่อมีอีกหลายคนที่จะเดือดร้อนไปด้วยถ้าหากเขายืดเวลาไลฟ์ออกไปนานพวกเขาอยากดูแต่ก็ต้องรีบทำงานด้วย เห็นใจเขานะครับ 

    [Mazแมงมุมน้อยตระกูลหวัง: ไม่อยากสปอยเลย แต่อร่อยมากๆเลยค่ะ]

    “มีเม็ดมะม่วงหิมพานต์ อัลมอนด์ถั่วพีแคนสับหยาบ วอลนัทสับหยาบ เมล็ดฟักทอง ซึ่งทุกอย่างคืออบสุกมาแล้วนะครับต่อมาคือ น้ำตาล น้ำผึ้ง กลิ่นวานิลลานิดหน่อย เกลือ ซินนาม่อนซึ่งชื่อของเมนูวันนี้คือ Energy bar หรือธัญพืชอัดแท่งนั่นเองครับเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า เริ่มจากทำน้ำเชื่อมเลยครับ” ว่าจบมือของเพเนียสก็เริ่มเลยทันที กระทะก้นแบนถูกนำขึ้นตั้งเตาที่เปิดไฟเพียงอ่อนๆจากนั้นก็จัดการเทน้ำตาล น้ำผึ้ง เกลือ วานิลลา แล้วก็ซินนาม่อนผงลงไปปล่อยให้ความร้อนค่อยๆทำงานของมันไป ซึ่งก็ไม่ต้องให้รอนานน้ำตาลและส่วนผสมอื่นๆเริ่มร้อนและละลายใช้ไม้พายคนช่วยให้ส่วนที่ยังไม่ละลายได้ละลายและโดนความร้อนได้ทั่วถึงเมื่อทุกอย่างละลายเข้ากันดีแล้วด้วยลักษณะที่เริ่มมีฟองเดือดอยู่จะได้เป็นของเหลวข้นสีน้ำตาลเข้มมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว

    [ภูมิแพ้ดาวเอ:โอ้ว กลิ่นนี้หอมดีแฮะ]

    <คุณ รูปหล่อของทุกคน ได้มอบ กรงเลี้ยงลูกเจี๊ยบให้แก่คุณ : [แค่กลิ่นมา ผมก็อดไม่ได้ที่ต้องรีบโดเนทให้เลย หอมมากอยากได้น้ำหอมกลิ่นนี้จัง] : *แชร์ลิงก์>

    [อายุน้อยร้อยโล: ปิดโหมดรับสัมผัสที่ห้า แล้วเอามือจิ้มกระทะชิมเลยจ้า หวานดี หอมหวานมากๆ]  (ประสาทสัมผัสหรือการรับรู้ที่ใช้เรียกกันจากที่ระบบการรับส่งข้อมูลทำได้โดย 1-ภาพ, 2-เสียง, 3-กลิ่น, 4-รส, 5-สัมผัสและอุณหภูมิ)

    [ร่างทรงจิงโจ้:เมนต์บนคุณก็เร็วเกินไป แต่ให้อภัยเพราะไกด์มาขนาดนี้ผมก็จะทำตาม]

              ในกระทะของเพเนียสตอนนี้น้ำเชื่อมที่ทำได้ที่ดีแล้วเขาเริ่มคว้าจานถั่วและธัญพืชแต่ละจานเทลงไปในกระทะต่อทันที

    “เททุกอย่างที่เรามีลงไปเลยครับมือหนึ่งเท อีกมือก็คนไปด้วยนะครับน้ำเชื่อมจะได้ไม่ไหม้แล้วก็ถั่วต่างๆของเราจะได้กระจายตัวกันดี” ถั่วเพียงไม่กี่อย่างถูกเทลงไปจนหมดอีกมือจึงว่างจากจับจานเปลี่ยนมาจับด้ามจับกระทะให้มั่นพร้อมด้วยอีกมือที่จับไม้พายคนให้ทุกอย่างเข้ากันและจับตัวเป็นก้อนยืดๆหยุ่นๆ

    [ไข่ทองคำไม่ใช่สำนวน: ฉันจะทำแค่น้ำเชื่อม แล้วเอาไปจิ้มกินกับอาหารสังเคราะห์แห้ง]

    [อย่าเอาผมไปทำกระเป๋า: ดูไม่ยากแฮะ ถั่วรวมจริงๆ]

    “เมื่อเข้ากันดีและข้นแล้วก็ปิดเตาแล้วก็ยกลงไปได้ครับ” ไม่ว่าเปล่าแต่ทำตามนั้นทันทีเขาวางกระทะลงบนผ้ารองที่ปูไว้รออยู่ก่อนแล้วบนเคาน์เตอร์ครัว

    “จากนั้นก็มาเตรียมถาดเลยครับถาดที่ใช้มีแบบไหนก็ใช้แบบนั้นเลยก็ได้แต่ถ้าเป็นสี่เหลี่ยมก็จะตัดเป็นชิ้นได้ง่ายครับ แล้วก็วางกระดาษไขไวแบบนี้ขนมของเราจะได้ไม่ติดภาชนะแล้วก็จะได้แกะง่ายด้วยครับเมื่อถาดรองกระดาษไขพร้อมแล้ว ก็เทลงไปเลย” ธัญพืชที่ยังมีความเหนียวและเหลวนิดๆแต่ร้อนยังมากถูกเทจากกระทะลงไปในถาดที่รองไว้ด้วยกระดาษไขจดหมดเพเนียสใช้ไม้พายค่อยๆกด ค่อยๆเกลี่ยให้เต็มถาดและสม่ำเสมอกันดี

    “เสร็จแล้วครับ”

    [มัมหมีดกทง:ว้าว เสร็จแล้วล่ะ]

    “แต่ยังกินไม่ได้นะ”

    [เครดิตทั้งหมดที่มีพี่ยกให้น้องเออร์มินคนเดียว: อ้าววว หมายความว่างายยย]

    [คืนเงินผมเถอะ:เสร็จแล้วแต่กินไม่ได้คืออะไร มือสั่นไปหมด]

    “ก็คือยังไม่เสร็จที่สุดไงครับเราต้องเอาแช่ตู้เย็นต่อให้มันแข็งเซ็ตตัวดีสักครึ่งชั่วโมงก่อนแต่เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา มาดูอันที่ผมทำเสร็จจริงๆแล้วดีกว่า” ว่าพร้อมไปหยิบอีกถาดที่ทำเสร็จไว้แล้วโดยผ่านการแช่เย็นมาแล้วเข้ามาวางไว้ข้างกัน

    “ทุกคนจะเห็นได้ชัดเลยใช่ไหมล่ะครับว่าอีกถาดที่ผมแช่เย็นแล้วทั้งมองตาเปล่าหรือจับดูเนื้อสัมผัสนั้นจะดูดีกว่าแล้วก็ไม่เหนียวติดมือด้วย และเพื่อให้กินง่ายๆ เรามาตัดเป็นชิ้นๆกันเลยครับ”ยกออกมาจากถาดแล้ววางไว้บนเขียงเขาใช้เลื่อยจิ๋วอันเดียวกับที่ตัดกุ้มมังกรมาตัดแยกจากชิ้นใหญ่เท่าขนาดถาดให้เล็กลงเป็นชิ้นขนาดกว้างยาวแค่หนึ่งนิ้วจะได้หยิบกินได้ง่ายๆ

    “เพื่อที่จะเก็บไว้ได้นานและยังคงความกรอบอยู่ใส่โหลแก้วที่มีฝาปิดก็ได้นะครับ ผมเองก็จะทำแบบนั้นเหมือนกัน” เพเนียสที่เสนอคนดูเขาเองก็ค่อยๆหยิบแต่ละชิ้นๆใส่ลงในโหลแก้วเช่นกันเหลือใส่จานให้วิวเวอร์ได้ชิมแค่สามชิ้นเท่านั้น

    [อร่อยกว่ากุ้งก็ตัวเราแล้วแหละ:สตรีมเมอร์งกจัง นี่แค่ชิมผ่านระบบยังให้เราแค่สามชิ้นเอง]

    [ยุ่งนักไปรักคนอื่นก็ได้: แต่คิดอีกแง่ เราก็ชิมชิ้นเดิมซ้ำๆไปมาก็ได้นะ]

    “เสร็จแล้วจริงๆครับ สำหรับ Energybar หรือว่าธัญพืชอัดแท่ง แต่วันนี้ผมตัดออกมาไม่เป็นแท่งเท่าไหร่ฮ่าๆๆ ทำง่ายใช่ไหมล่ะครับ แต่ถ้าหากเราซื้อถั่วหรือธัญพืชแบบดิบมาก็ทำให้เสร็จก่อนแล้วค่อยนำไปอบแทนการแช่ตู้เย็นในขั้นตอนสุดท้ายก็ได้นะครับลองดูๆ หาสูตรที่เราชอบหรือว่าจะมีถั่วธัญพืชอย่างอื่นที่เรามีเราชอบก็สามารถมาใส่ลงไปก็ได้นะครับไม่แน่นะ อาจจะอร่อยกว่าของผมก็ได้”

    [ถึงเตี้ยก็กระโดดถีบหน้าUได้: ขนมเพิ่มพลังงานสินะ ดูท่าจะแก้หิวได้เหมือนกันนะเนี่ย]

    [แฟนคลับตัวยงของฮงจู: พวกถั่วช่วยเรื่องสมองและความจำจริงๆนั่นแหละทำไว้กินระหว่างที่ทำงานก็ดีนะ]

    “ไม่ยากใช่ไหมล่ะครับแค่นี้ก็เป็นอาหารปรุงประกอบแล้ว ถึงจะหน้าตาเหมือนอาหารสังเคราะห์แห้งไปสักหน่อย”

    [อยากมีน้องเออร์มินเป็นของตัวเอง:ถึงหน้าตาจะเหมือน แต่รสชาติไม่เลยจ้าไม่มีอาหารสังเคราะห์ที่จะมีรสและกลิ่นหอมๆแบบนี้ได้]

    [ไม่เอาอาหารหมา: ใช่ แบบเทียบไม่ติดเลย ดูแล้วทำไม่ยาก อย่างนี้ต้องลอง]

    [คุณชายดาวA+:น้องเออร์มินไม่ขายของเหรอวันนี้ หรือว่าถั่วพวกนี้ก็มาจากบ้านน้อง]

    [ฟ้าร้องแข่งกับท้องของฉัน: พอไม่ขายของ เราก็รู้สึกว่าน้องจะรวยแล้วแน่ๆ]

    “อาวันนี้ยังไม่ได้ขายของเลยสินะครับเนี่ย วันนี้ทำเกี่ยวกับถั่วงั้นก็ฝากเนยถั่วยี่ห้อแฮงกรี้อิงค์กี้ด้วยนะครับกินแทนธัญพืชอัดแท่งไปก่อนถ้าขี้เกียจทำจริงๆแล้วเนยถั่วกินได้กับหลายอย่างเลยนะครับ นอกจากอาหารสังเคราะห์แห้งที่ทุกคนชอบใช้กินกับเนยถั่วแล้วอย่างอื่นก็เช่น ทาบนขนมปัง แต่ขนมปังหาซื้อยากไป ทาบนกล้วยหอมก็ได้นะครับหรือจะเป็นอะโวคาโดก็อร่อย หรือว่าจะใส่ในนมเป็นนมรสเนยถั่วก็ได้หรือไม่ก็ผสมกับกาแฟก็ได้นะครับ แต่ที่ดีสุดคือกินเปล่าๆเลยครับจะได้หมดไวๆฮ่าๆๆๆ” เพเนียสจัดให้ตามคำเรียกร้อง รีบขายของต่อทันทีเพราะในสินค้าทั้งหมดของร้านดูเหมือนเนยถั่วจะมียอดขายน้อยกว่าอย่างอื่นอยู่นิดหน่อยต้องขายของให้มากเสียหน่อยแล้ว

    [ยานเร็วนะแต่เอวพี่เร็วกว่า: ฮ่าๆๆ นั่นไงๆใครๆอยากให้น้องขายของ]

    [อายุน้อยร้อยโล: แต่ที่ว่ามาก็น่าไปลองทำตามอยู่นะ]

    [อาหารอร่อยคือนิพพาน: วันนี้ถึงจะง่าย แต่จะมีแจกไหมนะ]

    [มัมหมีใจบาง:นั่นสิ เราไม่ใช่ทำตามทุกคนนะ แล้วก็อยากกินฝีมือน้องเออร์มินด้วย]

    “วันนี้มีแจกครับ และวันนี้พิเศษสุดๆเพิ่มจากสิบคน เป็นยี่สิบไปเลย” คำพูดของเพเนียสดูเหมือนจะเป็นที่พออกพอใจของทุกคนเป็นอย่างมากเลยทีเดียวพร้อมๆกับยอดการโดเนทที่แจ้งเตือนเข้ามารัวๆอย่างกับคำพูดของเพเนียสนั้นเป็นการปลดล็อคนิ้วมือพวกเขาให้กดโดเนทรัวๆอย่างไรอย่างนั้น

     

    “ผู้ที่โชคดีถ้าได้รับของแล้วอย่าลืมถ่ายภาพโพสต์อวดพร้อมแท็กให้ผมและเพื่อนๆเห็นด้วยนะครับส่วนใครที่ทำตามก็อย่าลืมโพสต์และแท็กมาอวดผมบ้างก็ได้นะครับ สำหรับวันนี้ผมต้องลาไปก่อนครับ เจอกันใหม่พรุ่งนี้นะครับ บ๊ายบาย”

    “เป็นไงบ้างลูก เหนื่อยไหม”หลังจากปิดไลฟ์ไปแล้ว เพเรน่าเดินเข้ามาถามอย่างเป็นห่วงพร้อมแก้วน้ำหวานเย็นๆให้ลูกชายคนเล็กอีกหนึ่งแก้ว

    “ไม่เลยครับ ขอบคุณครับ”เพเนียสส่ายหน้า ก่อนจะรับน้ำมาดื่มเข้าไปอีกอึกใหญ่วันนี้ถือว่าง่ายด้วยซ้ำถ้าเทียบกับวันก่อนๆ

    “ถ้าไม่เหนื่อยงั้นก็ดีทำข้าวเย็นต่อเลยนะ วันนี้อยากกินไก่อบน้ำผึ้งส่วนของหวานเอาเป็นพุดดิ้งมะพร้ามอ่อนก็แล้วกัน วันนั้นทำนิดเดียวเอง”

    "อา สั่งเอาๆนี่ไม่ใช่ร้านอาหารนะครับ” เพเนียสโวยวายออกมาแต่ก็ไม่ได้จริงจังนัก

    “ทำๆไปเถอะน่าวันนี้ใช้แรงร้องเพลงไปเยอะ อยากกินของอร่อยๆจากน้องชายซะหน่อย ยังไงก็ฝากด้วยนะส่วนเรื่องส่งของให้คนดู เดี๋ยวพี่จัดการเอง”

    “ครับๆๆ รับทราบครับ”เพเนียสก็เอ่ยรับอย่างขัดอะไรไม่ได้ในหัวเริ่มคิดแล้วในเมนูที่พี่ชายร้องขอมาต้องใช้อะไรบ้างก่อนจะเดินไปค้นหาในตู้เย็นต่อส่วนทางด้านเพวิสก็ไปจัดการเรื่องส่งของรางวัลให้ผู้โชคดีซึ่งไม่ต้องมายุ่งยากทำใหม่เลยเพราะพวกเขาทำไว้ก่อนแล้วนั่นเองส่วนของญาติๆและกลุ่มสำรวจริวโรวส่งไปก่อนหน้านี้แล้วคาดว่าพี่น้องของเขาน่าจะกินของจริงไปด้วยแล้วก็ดูไลฟ์ไปด้วยแน่ๆ เอ๊ะทำไมรอบนี้ไอ้คุณชายเจ้าของกุ้งมังกรที่ส่งมาวันนั้นได้ของรางวัลของวันนี้อีกแล้วนะอย่างนี้ไม่ได้แล้ว เข้าต้องแกล้งเสียหน่อย หนึ่งกระปุกแก้วใส่ได้ 10ชิ้น แต่ของคนนี้พิเศษหน่อย เขาแอบหยิบออกมากินเอง 2 ชิ้น ให้ไปแค่ 8 ชิ้นพอ โทษฐานน่าหมั่นไส้

     

     

    -    ราคาสินค้ายี่ห้อแฮงกรี้อิงค์กี้เราไม่ได้เอ่ยถึงในเนื้อหาไว้ครบถ้วนเท่าไหร่ เราขอลงไว้ตรงนี้ก็แล้วกันนะคะจะได้รู้ทั่วกัน เผื่อมีใครสงสัยกันว่าน้องขายราคาเท่าไหร่กันนะ ถ้าถามว่าแพงไหมเราดูจากดาวโลกก็แพงมากๆค่ะ แล้วยิ่งเป็นค่าเงินของเซเรนิออสด้วย (1เครดิต ประมาณ 5 บาท)แต่ว่านี่คือหนึ่งในหมวดย่อยของอาหารปรุงประกอบค่ะ ราคาก็เลยแพงแพงตามค่านิยมและบรรทัดฐานที่คนตั้งไว้ อย่างซอสถั่วเหลือง 500 ml. ก็ 210+ แล้ว เช่นนั้นแล้ว เพวิสผู้ตั้งราคาก็ต้องตั้งให้เป็นไปตามกลไกราคาที่ควรจะเป็นค่ะ

    ซอส(พริก,มะเขือเทศ,มายองเนส) ขวด 450ml. 155 เครดิต, หลอดบีบ 200ml. 70 เครดิต, ซอง 7 g. 1 เครดิต

    ผงปรุงรส แบบกระปุกหนัก160g. 150 เครดิต

    เนยถั่ว กระปุกใหญ่500g. 200 เครดิต, กระปุกเล็ก 200g. 80 เครดิต