“พรที่ท่านเทพให้ก็คือ” พูดแค่นั้นหลันฮวาก็เงยหน้ามองทุกคน ที่กำลังมองมาที่นองอย่างลุ้นๆ
“น้องน้อยเ้ารีบพูดเร็วๆสิ ข้าลุ้นจนตัวข้าเกร็งหมดแล้ว” หวังิ่เร่งน้องน้อยของตน
“นั่นสิ พี่ใหญ่ก็รอฟังอยู่นะน้องน้อย” หวังจิ้งพูดขึ้นเพื่อไม่ให้น้อยหน้าน้องชาย
“พรที่ท่านเทพให้ข้าก็คือ มิติเ้าค่ะ” นางบอกกับทุกคน
“แล้วในมิติมีอะไรบ้างล่ะฮวาเออร์”อันฉีพูดหลังเงียบอยู่นาน
“ในมิติของลูกนั้นมี น้ำวารีพิสุทธิ์ มีผลไม้ที่แฝงพลัง รวมถึงสัตว์เทพเ้าค่ะ” หลันฮวาบอกเล่าสิ่งที่อยู่ในมิติให้กับทุกคนได้ฟัง
“น้ำวารีพิสุทธิ์อย่างนั้นเหรอ” จางิ่กล่าวออกมาอย่างตื่นตะหนก ไม่มีใครไม่ทราบว่าน้ำวารีพิสุทธิ์คืออะไร น้ำที่สามารถขจัดพิษได้ทุกชนิดนั้น
“ใช่แล้วเ้าคะท่านพ่อ”นางตอบกับท่านพ่อของนาง
“แล้วเ้ามีอยู่มากหรือไหม”จางิ่ยังคงบุตรสาวต่อ
“ลูกมีอยู่เป็ทะเลสาบเลยเ้าคะท่านพ่อ และนี้เ้าท่านพ่อท่านแม่ พี่ใหญ่พี่รอง นี้คือน้ำวารีพิสุทธิ์ คนที่ติดพิษจะสามารถขจัดพิษได้ ส่วนคนที่ไม่ติดพิษเมื่อดื่มลงไปก็จะทำให้ร่างกายแข็งแรง” เมื่อบอกท่านพ่อแล้วนางก็หยิบเอาน้ำวารีพิสุทธิ์ที่เตรียมเอาไว้ให้ทุกคนออกมา
“พวกท่านดื่มเข้าไปเถอะเ้าคะ ข้าจะเฝ้าพวกท่านเอง” นางบอกให้ทุกคนดื่มลงไป
“แล้วลูกล่ะไม่ดื่มอย่างนั้นเหรอ”อันฉีถามบุตรสาว
“ตัวข้านั้นโดนพิษมาั้แ่เกิด ตัวข้านั้นจะต้องทั้งกินและอาบน้ำวารีพิสุทธิ์เ้าค่ะถึงจะสามารถขจัดพิษออกมาได้”นางวางแผนไว้ว่าคืนนี้นางถึงจะขจัดพิษออกจากร่างกาย
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ดื่มเถอะ”จางิ่บอกทุกคน
หลังจากนั้นทุกคนก็ดื่มน้ำวารีพิสุทธิ์ลงไป
“โอ๊ยยยยยยย”เสียงของทุกคนที่หลังดื่มน้ำวารีพิสุทธิ์ลงไป แต่ที่เสียงดังคงจะเป็จางิ่กับอีนฉี เพราะทั้งสองโดนพิษจึงทำให้ร่างกายออกอาการเ็ปเป็อย่างมาก
“ปัง ปัง”เสียงเลื่อนระดับของหวังจิ้งที่เลื่อนระดับจากระดับ 2ต่ำไปยังระดับ 2สูง
“ปัง ปัง"เสียงเลื่อนระดับของหวังิ่ที่เลื่อนระดับจากระดับ 1กลางไปยังระดับ 2ต่ำ
หลังจากทั้งสองพี่น้องเลื่อนระดับ ก็มานั่งรอท่านพ่อท่านแม่กับน้องน้อย
“ปัง"เสียงเลื่อนระดับของจางิ่ที่เลื่อนระดับจากระดับ 5 ต่ำไปยังระดับ 5 กลาง
“ปัง"เสียงเลื่อนระดับของอันฉีที่เลื่อนระดับจากระดับ 4กลางไปยังระดับ 4 สูง
เสียงเลื่อนระดับของท่านพ่อท่านแม่ดังขึ้น พร้อมกับของเสียที่ไหลออกจากร่างกาย ยิ่งระดับสูงมากเท่าไหร่ ระดับก็ยิ่งเลื่อนยากขึ้นเท่านั้น
“ท่านพ่อท่านแม่เป็อย่างไรบ้างเ้าค่ะ”หลันฮวาเอ๋ยถามพ่อกับแม่
“พ่อกับแม่ต้องขอบใจเ้าเป็อย่างมากนะลูก”จางิ่พูดทั้งน้ำตา เขาคิดว่าชาตินี้คงไม่สามารถกลับมาใช้พลังได้อีกแล้ว นี้คือสิ่งที่น่ายินดีเป็อย่างมาก
“ไม่เป็ไรเ้าคะท่านพ่อ ลูกเต็มใจช่วยครอบครัวเราอยู่แล้ว”
หลังจากนั้นครอบครัวตระกูลหยางก็นั่งพูดคุยอีกเล็กน้อย แล้วพักผ่อนกัน
เมื่อพักผ่อนเสร็จจางิ่กับอันฉีและหวังจิ้ง หวังิ่ ก็พากันไปทำสวนต่อส่วนหลันฮวานั้น ก็เข้ามิติเพื่อที่จะขจัดพิษที่อยู่ในร่างกาย
ภายในมิติ
“งั้นเริ่มจากการลงไปแช่ในน้ำตกก่อนดีกว่า” หลันฮวาเดินลงในทะเลสาบ พร้อมกับกินน้ำวารีพิสุทธิ์
“โอ๊ยยยย เจ็บๆ ทำไมเจ็บอย่างนี้ โอ๊ยยยย" พิษที่อยู่ในร่างกายของหลันฮวาค่อยๆไหลออกมา
นานนับ 2 ชั่วยาม (4ชั่วโมง)ที่ทำการขจัดพิษอยู่ในมิติ ในที่สุดก็ขจัดพิษออกหมด
“ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง” เลื่อนระดับมาที่ระดับ 3กลางทันที
“เจ็บเป็บ้าเลย แต่จะว่าไปทำไมผิวของเราถึงได้ขาวอย่างนี้นะ” เมื่อหายเจ็บหลันฮวาก็สังเกตร่างกายตนเอง ทำให้พบว่าน้ำวารีพิสุทธ์นั้นนอกจากทำให้เลื่อนระดับพลังแล้วนั้น ยังทำให้ผิวขาวเนียนราวกับเด็กแรกเกิด
“จะว่าไปเราก็มีพลังเหมือนคนอื่นแล้วสินะ” หลันฮวาดีใจเป็อย่างมาก
“พรุ่งนี้เราค่อยมาสำรวจในมิติดีกว่า วันนี้ออกไปข้างนอกดีกว่า” จากนั้นหลันฮวาก็ออกจากมิติ
หลังจากออกมานอกมิติ หลันฮวาก็สำรวจทันที่ เพราะว่าตนอยู่ในมิติ 2 ชั่วยาม แต่ข้างนอกผ่านไปแค่ 1เค่อเท่านั้น
“ท่านพ่อท่านแม่เ้าค่ะให้ลูกช่วยนะคะ"หลันฮวาเดินไปหาพ่อแม่และพี่ชายที่กำลังทำสวนอยู่
“ฮวาเออร์ทำไหมลูกถึง”
131K
