(นิยายแปล) สตรีมเมอร์น่ารักปฏิวัติวงการอาหารกาแลกซี

ตอนที่ 37 เทียบกันไม่ได้เลย

        ‘หมาป่าน้อยตัวนี้ดูแล้วคุ้นตาอยู่นะ ไม่รู้ว่าในห้องไลฟ์มีผู้ทำสัญญาอยู่ไหม พวกคุณช่วยดูทีสิว่ามันใช่หมาป่าลมกรดแรงก์ A หรือเปล่า’

        ‘พอเห็นเม้นบนพูดแบบนี้ก็ดูคล้ายๆ อยู่นะ’

        ‘น่าจะแค่คล้ายกันแหละ ไม่ใช่หมาป่าลมกรดหรอกมั้ง ใครบ้างไม่รู้ว่าจุดแข็งที่ใหญ่ที่สุดของหมาป่าลมกรดก็คือความเร็ว ถ้าขาหลังของมันบาดเจ็บแถมยังรักษาไม่ได้ แบบนั้นจุดเด่นด้านความเร็วของมันก็แทบไม่เหลือแล้ว หมาป่าลมกรดก็จะต่อสู้ไม่ได้อีก แบบนั้นคงโหดร้ายเกินไปสำหรับมัน’

        ‘พอเห็นคนข้างบนพูดแบบนี้ ฉันก็ไม่กล้าคิดต่อแล้วละ’

        ‘+1 ฉันว่าฉันน่าจะคิดเหมือนคุณเลย ถ้าเป็นแบบนั้นขึ้นมาจริงๆ หมาป่าลมกรดตัวนี้ก็น่าสงสารเกินไปแล้ว’

        ‘พวกคุณกำลังพูดปริศนาอะไรกันอยู่น่ะ พูดชัดๆ ให้พวกเราเข้าใจด้วยไม่ได้เหรอ ช่วยคำนึงถึงพวกเราที่ไอคิวตามไม่ทันด้วยสักหน่อยเถอะ’

        ‘ไม่เอาไม่พูด ลองไปคิดกันดูสิ พี่ชายอย่าลืมมาบอกสถานการณ์ของเสี่ยวหลางกับพวกเราด้วยนะ หลังจากนี้เวลาไลฟ์ก็ให้มันออกกล้องเยอะๆ ด้วย ฉันจะให้ของขวัญมันไปซื้อขนมกิน’

        หลังจากนั้นคอมเมนต์ขำขันมากมายของเหล่าแฟนๆ ก็กลบทับหัวข้อก่อนหน้านี้ไป และถังเหอก็ถือโอกาสปิดไลฟ์เช่นกัน

        แม้จนแล้วจนรอดแฟนคลับก็ไม่ได้อธิบายเรื่องที่คุยกันอย่างชัดเจน แต่ในใจเขาก็พอคาดเดาได้แล้ว

        ถังเหอมองเจ้าตัวน้อยที่ลากขาพิการอยู่ในอ้อมแขน ในดวงตามีประกายแสงสีดำเรืองกร้าววาบผ่าน

        สัตว์พันธะเป็นคู่หูที่สำคัญที่สุดของผู้ทำสัญญา พวกเขาต่อสู้ด้วยกัน ร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน ความสัมพันธ์ก็สนิทสนมกันที่สุด กระทั่งจักรวรรดิยังมีกฎห้ามทำร้ายสัตว์พันธะ

        โดยทั่วไปแล้วผู้ทำสัญญาหนึ่งคนทำสัญญากับสัตว์พันธะได้เพียงตัวเดียว แต่ในเมื่อมีกรณีทั่วไป ก็แปลว่าต้องมีกรณีพิเศษ

        เมื่อสัตว์พันธะบาดเจ็บสาหัสและสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ เช่นนั้นผู้ทำสัญญาก็สามารถถอนสัญญากับสัตว์พันธะและทำสัญญากับสัตว์พันธะตัวใหม่ที่อยู่ในแรงก์เดียวกันอีกครั้งได้

        แต่การถอนสัญญาแบบนี้ต้องรายงานต่อรัฐ ต้องผ่านกระบวนการตรวจสอบก่อนแล้วจึงทำได้ ผู้ทำสัญญาไม่ได้รับอนุญาตให้ถอนสัญญากับสัตว์พันธะโดยพลการ หากถูกตรวจพบจะมีโทษหนักอย่างแน่นอน

        และหลังจากถอนสัญญา สัตว์พันธะก็จะถูกจัดการตามสมควร ได้รับการดูแลที่ดีไปจนกว่าจะจากโลกนี้ไปโดยสมบูรณ์

        ทว่าก็ยังมีผู้ทำสัญญามากมายที่หลังจากพบว่าสัตว์พันธะของตนบาดเจ็บ การเคลื่อนไหวไม่คล่องแคล่วเท่าในอดีต แต่ไม่ถึงกับสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปอย่างสมบูรณ์ทำให้ไม่สามารถถอนสัญญาอย่างเป็นทางการได้ ก็เลือกที่จะเสี่ยงแอบถอนสัญญา ทอดทิ้งสัตว์พันธะที่บาดเจ็บ แล้วมองหาคู่หูตัวใหม่แทน

        สัตว์พันธะที่บาดเจ็บและถูกทอดทิ้งเหล่านั้น ส่วนใหญ่แล้วต่างก็ไม่ได้มีจุดจบที่ดีนัก จักรวรรดิรังเกียจการกระทำเช่นนี้อย่างยิ่ง แต่ถึงห้ามปรามอย่างไรก็ยังหยุดวงจรนี้ไม่ได้

        ถังเหอมองหมาป่าน้อยในอ้อมแขน ถ้าเสี่ยวหลางเป็นสัตว์พันธะจริงๆ ถ้าอย่างนั้นก็เป็นไปได้สูงมากว่ามันจะถูกเจ้าของของมันทิ้งเพราะขาหลังบาดเจ็บ

        ไม่ว่าอย่างไรตอนนี้เขาก็รับเลี้ยงเสี่ยวหลางแล้ว เป็นสัตว์เลี้ยงของเขาแล้วอย่างไรก็จะต้องหาทางรักษามันให้ดี!

        กว่าหนึ่งคนสองตัวจะกลับถึงบ้าน ท้องฟ้าด้านนอกก็เกือบมืดแล้ว

        “เราไปอาบน้ำกันก่อนดีไหม” ถังเหอถามสัตว์ตัวน้อยทั้งสอง

        ตอนที่เขาอยู่ที่พิภพหมิงเสิน ถึงแม้ว่าจะได้สัมผัสสัตว์ภูตบ้างเป็นครั้งคราว แต่ก็ไม่เคยมีเป็นของตัวเองสักตัว ไม่คิดเลยว่าหลังจากมาถึงโลกใบใหม่นี้ เดี๋ยวเดียวก็มีสัตว์เลี้ยงเป็นของตัวเองสองตัวแล้ว มีความสุขจริงๆ

        “อ๋าว!”

        “โบร๋ว!”

        เสี่ยวอิ๋นและเสี่ยวหลางพากันร้องตอบ ราวกับกำลังตอบสนองต่อคำพูดของถังเหอ

        ถังเหออารมณ์ดี เดินตัวลอยไปเปิดน้ำในห้องน้ำ เตรียมจะอาบน้ำให้เจ้าตัวน้อยน่ารักทั้งสอง แม้แต่เวลาเดินก็ยังรู้สึกเหมือนเดินอยู่บนปุยเมฆ

        บาดแผลที่ขาของเสี่ยวหลางเป็นแผลเก่า ปากแผลปิดไปแล้วไม่ต้องกลัวว่าจะเปียก ดังนั้นถังเหอจึงไม่ยั้งมือ ทำความสะอาดมันเสียหมดจดหนึ่งรอบ เปลี่ยนน้ำไปหลายหนพอๆ กับตอนที่เขาอาบน้ำให้เสี่ยวอิ๋นครั้งแรก

        แม้ว่าสัตว์ทั้งสองจะถูกเก็บกลับมาจากข้างนอกกันทั้งคู่ แต่เรื่องรูปลักษณ์ก็นับสวยงามชั้นเลิศจริงๆ โตไปจะต้องทรงพลังเก่งกาจกันแน่ๆ

        เสี่ยวหลางมีขนสีเทาทั้งตัว จุดนี้เหมือนกับหมาป่าลมกรด

        ตอนก่อนอาบน้ำสีขนของมันถูกกลบไปเสียมิด แม้หลังทำความสะอาดจะสะอาดสะอ้านขึ้นมามากแล้ว แต่อาจเป็นเพราะผ่านความลำบากมามากแถมยังอดมื้อกินมื้อ จึงทำให้เสี่ยวหลางขาดสารอาหาร ทั้งร่างเล็กจ้อยของมันผอมหุ้มกระดูก ไม่มีเนื้อเลยสักนิด เส้นขนก็หยาบสากไร้ประกาย

        จุดนี้เทียบกับเสี่ยวอิ๋นที่อ้วนจ้ำม่ำไม่ได้เลย