คู่มือการอ่าน กรุณาเปิดเพลง Xiao Feng Feng - Learn To Meow (小潘潘 - 學貓叫) OFFICIAL MVในยูทูปฟังไปด้วย ... จะฟินมากกกก... >.<
เศษอาหาร และของเหลือจากการเตรียมอาหารให้เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรมักจะถูกนำไปใช้เป็อาหารของสัตว์อสูร
เหวินจื่อห่าวอาสาช่วยยกตะกร้าเศษอาหารเ่าั้ เขาเดินทางไปกับลุงถัง และใช้กระบี่หาบตะกร้าผ่อนแรงเหมือนเดิม พวกเขาใช้เส้นทางเดินเท้าของพวกบ่าวรับใช้ที่ตัดผ่านหลังสิ่งปลูกสร้างต่างๆ ทางเดินเหล่านี้ถูกพรางตาด้วยรั้วสูง กับพุ่มไม้เขียวขจี ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เจอผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นเลย
สัตว์อสูรอาศัยอยู่ในเขตอนุรักษ์ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ครึ่งหนึ่งของูเาลูกหนึ่ง มีอาคารขนาดใหญ่ที่ทอดยาวจากตีนเขาไต่ขึ้นไปบนเนินเขาเล็กน้อย ที่ชั้นล่างสุดจะเป็คอกสำหรับลูกสัตว์อสูร กับสัตว์อสูรที่ยังเล็กอยู่ พวกมันจะได้รับการดูแลโดยผู้บำเพ็ญเพียรสายฝึกสัตว์
เศษอาหารเหล่านี้เหมาะสำหรับอสูรวัยเยาว์ เพราะถ้าเป็ลูกอสูรแรกเกิดจะมีสูตรนมสำหรับแรกเกิดโดยเฉพาะ ส่วนอสูรที่โตแล้วจะออกล่าอาหารกินเอง
เหวินจื่อห่าวเดินขึ้นไปยังคอกสัตว์ โดยมีกระบี่บรรทุกสัมภาระลอยขนาบข้าง เขามองลอดรั้วตาข่ายด้วยความสนใจ ก่อนดวงตาจะพลันเปลี่ยนเป็รูปหัวใจ ด้วยความตื่นเต้นสุดขีด
สัตว์อสูรพวกนี้มัน… ลูกแมวนี่หว่า!
ลูกแมวตัวเป็ ๆ ตัวนั้นกำลังหลับปุ๋ย ตัวนั้นกำลังซนได้ที่ ส่วนตัวนู้นก็กำลังไปกวนใจลูกแมวอีกตัวอยู่…
เหวินจื่อห่าวในฐานะชาวเน็ตทาสแมว ผู้ซึ่งเคยถูกล้างสมองด้วยคลิปแมวมานับไม่ถ้วน พอได้มาเห็นแมวเด็กตัวเป็ ๆ แบบนี้… มันดีต่อใจเกินไปแล้ว!!!!
ช่างหัวการเป็ผู้บำเพ็ญเพียรสายกระบี่มันปะไร บางทีเขาอาจจะผันตัวมาเป็ผู้บำเพ็ญเพียรสายฝึกสัตว์แทนก็ได้นะแบบนี้
ลุงถังหัวเราะหึๆ “ท่านผู้บำเพ็ญเพียร บางทีท่านควรจะให้อาหารพวกมันได้แล้วนะขอรับ”
เหวินจื่อห่าวสะดุ้ง “อ๊ะ ใช่ๆ แน่อยู่แล้ว!”
ตรงนนั้นมีศิษย์สายในนามว่า ‘หวงเจียหลิง’ กำลังทำหน้าที่ดูแลสัตว์อสูรวัยเยาว์เหล่านี้อยู่พอดี เมื่อนางจำลุงถัง และตะกร้าเศษอาหารได้ จึงเปิดประตูคอกให้ ซึ่งเหวินจื่อห่าวเดินเข้าไปข้างใน หวงเจียหลิงก็รีบปิดประตูตามหลังทันที เหวินจื่อห่าวยังััได้ถึงเขตอาคมเวทมนตร์ที่เสริมเข้ากับรั้วเพื่อป้องกันไม่ให้ลูกแมวแอบหนีออกไปได้อีกด้วย
”ระวังตัวด้วยนะ” หวงเจียหลิงเตือน “พวกนี้เป็สัตว์อสูรที่อันตราย” นางส่งเสียงไล่พวกลูกแมว พลางนำทางเหวินจื่อห่าวไปยังชามอาหารของสัตว์
”พวกมันน่ารักจะตาย…” เหวินจื่อห่าวพึมพำเสียงเบาในคอ เขาแอบหวังว่านางจะไม่ไล่พวกมันไป
“หือ? อย่าบอกนะว่าเ้าใช้การฝึกแบบทารุณเพื่อให้พวกมันดุร้ายน่ะ”
ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงขมวดคิ้วมุ่น “ถ้าท่านมีจิตใจโอบอ้อมอารีสายพุทธขนาดนั้น ทำไมไม่ไปบวชชีบวชพระที่วัดแทนล่ะ”
”ถ้าเ้าพอจะมีวัดดีๆ แนะนำให้ข้าได้ก็คงจะดีนะ” เหวินจื่อห่าวตอบอย่างเหม่อลอย ก่อนเดินแยกตัวออกมาจากผู้บำเพ็ญเพียรหญิงคนนั้น จากนั้นจึงค่อยๆ จัดแจงชายชุดคลุมยาวของตนแล้วนั่งยองๆ ลง
“มานี่สิ เหมียว ๆ ๆ”
ลูกแมวสีขาวบริสุทธิ์ตัวหนึ่งปรายตามองเขาด้วยสายตาเหยียดหยามเฉยชา ก่อนเชิดจมูกขึ้นแล้วเดินหนีไป
เหวินจื่อห่าว …...
....
สมแล้วที่ทำให้มนุษย์เป็ทาสได้..
เหวินจื่อห่าวหยิบอาหารขึ้นมาหนึ่งกำมือแล้วยื่นออกไปใหม่ “อยากกินไหมเอ่ย พวกเ้านี่งดงามกันจริง ๆ เลยน้า…”
ลูกแมวขนสีน้ำตาลตัวหนึ่งวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เหมียว!” มันร้องทัก
”เหมียว?” เหวินจื่อห่าวร้องตอบ โดยไม่รู้หรอกว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่
“อ่ะ นี่จ้ะ”
ลูกแมวก้มหัวลง และกินอาหารจากฝ่ามือของเหวินจื่อห่าว
เหวินจื่อห่าว (ในใจ): (≧∀≦)ﾉ
เป้าหมายในชีวิต… คอมพลีทแล้วโว้ยยย
เมื่อมีแมวขี้สงสัยตัวแรกเข้ามา ตัวอื่นๆ ก็เริ่มตามมา เหวินจื่อห่าววางตะกร้าอาหารลงทั้งหมด แม้ว่าลูกแมวบางตัวจะไม่สนใจเหวินจื่อห่าว แต่ตัวอื่นๆ ก็พากันเข้ามาคลอเคลียเล่นด้วย
ลุงถังซึ่งยืนดูเหตุการณ์นี้อยู่จากนอกคอก ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบายดี ผู้บำเพ็ญเพียรสมัยนี้เป็อะไรกันไปหมด…? เขาก็ทำได้แค่กระแอมไอแล้วะโเรียก “ท่านผู้บำเพ็ญเพียรหนุ่ม ข้าขอตัวก่อนนะขอรับ อย่าลืมเอาตะกร้ากลับมาคืนด้วยล่ะ”
”อื้อ เดินดีๆ นะลุงถัง”
หลังจากลุงถังเดินจากไป เหวินจื่อห่าวก็พยักหน้าให้ผู้บำเพ็ญเพียรหวงเจียหลิง
“พวกมันไม่ทำร้ายข้าหรอก เ้าไม่ต้องยืนเฝ้าระวังขนาดนั้นก็ได้”
หวงเจียหลิงหรี่ตาลง “งั้นถ้าเกิดอะไรขึ้นข้าไม่รับผิดชอบนะ” พูดจบนางก็หันหลังเดินจากไป ทิ้งให้เขาถูกขังอยู่ข้างในคอกสัตว์อสูรเพียงลำพัง
เหวินจื่อห่าวยิ้มอย่างอิ่มอกอิ่มใจพลางลูบหัวลูกแมวที่กำลังส่งเสียงครางเครือในลำคออย่างมีความสุข ได้นอนหลับเต็มอิ่ม ได้กินอาหารเลิศรส แถมยังมีลูกแมวให้ฟัดอีก? นิพพานที่แท้ทรู
จบบท
่คุยท้ายตอน
สัตว์อสูรแมวเหมียว : ไว้ข้าโตขึ้นจนแข็งแกร่งสุดเมื่อไร ข้าจะขย้ำเ้าแน่ ๆ
เหวินจื่อห่าว: (ได้ยินแค่เสียงเหมียว ๆ ) จ้า ๆ ๆ น่ารักที่สุดเลยลูก (づ￣ ³￣)づ ก่อนที่เขาจะเกาคาง เกาพุงเ้าสัตว์อสูรตัวน้อยขนฟู
สัตว์อสูร: แง่ววววว (แต่โดนเกาแบบนี้มันก็ฟินจัง งั้นข้าจะยอมรับเ้าไว้เป็ทาสก่อนก็ได้ แต่แค่ตอนนี้เท่านั้นนะ…)
หวงเจียหลิง: …
1K
