เมื่อหัวหน้ากลุ่มของกิลล์เรดแฮนด์พ่ายแพ้ตามด้วยการเอาชนะลูกน้องคนอื่นๆ คาเอลก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก พวกกิลล์เรดแฮนด์หลายคนนอนตายหรือไม่ก็าเ็ปางตายอยู่บนพื้น และเมืองได้รับความเสียหายอย่างมาก
คาเอลเดินไปที่หัวหน้าของกลุ่มที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น เขาคุกเข่าลงและค้นกระเป๋าของชายคนนั้น มองหาเบาะแสว่ากิลด์จะทำอะไรต่อไป เขาพบแผ่นกระดาษที่มีรายชื่อและสถานที่ แต่ไม่มีอะไรเพิ่มเติม
ขณะที่คาเอลลุกขึ้น เขาก็ได้ยินเสียงคร่ำครวญเบาๆ จากลูกน้องเรดแฮนด์คนหนึ่ง เขาเดินเข้าไปใกล้ชายคนนั้นและเห็นว่าเขาได้รับาเ็สาหัส มีเืไหลซึมออกมาจากาแลึกหลายแห่งบนร่างกายของเขา ชายคนนี้เสี่ยงชีวิตสู้กับคาเอลทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่มีทางชนะ
“แผนที่... มัน... นำไปสู่... สมบัติ..ข้ามป่าแห่งความมืด…เมืองถัดไป” เขาหายใจหอบ
"เรา...้ามัน...เพื่อความอยู่รอด"
คาเอลผงะกับคำพูดของชายคนนั้น เขาเสี่ยงชีวิตเพื่อแผนที่ที่นำไปสู่สมบัติ
คาเอลเดินออกจากเมืองพร้อมแผลฟกช้ำและความรู้สึกเหนื่อยล้า การต่อสู้ของเขากับกิลด์เรดแฮนด์นั้นสูสี แต่สุดท้ายเขาก็ได้รับชัยชนะ เขาเดินไปสองสามชั่วโมงจนกระทั่งมาถึงทางเข้าของ ป่าแห่งความมืด สถานที่ที่มีข่าวลือว่ามีผีสิงและเต็มไปด้วยสัตว์อันตราย
ป่ามืดเป็สถานที่ลึกลับ ลางสังหรณ์ของนักเดินทางมักบอกให้หลีกเลี่ยง ว่ากันว่าป่าเป็ที่ต้องคำสาป ผู้ที่หลงเข้าไปในป่าจะไม่ได้กลับออกมาอีก ต้นไม้ในป่านั้นสูงและบิดเบี้ยว มีกิ่งก้านสาขาที่ดูเหมือนจะยื่นออกไปคว้าทุกสิ่งที่บินผ่านไป พื้นดินถูกปกคลุมด้วยใบไม้และตะไคร่น้ำหนาทึบ ทำให้ยากที่จะเคลื่อนไหวอย่างเงียบๆ ตำนานกล่าวว่า ป่าแห่ง เป็ที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตที่เป็อันตรายทุกประเภท ั้แ่หมาป่าและหมี ไปจนถึงแม่มดและปีศาจ บางคนถึงกับกล่าวว่าป่ามีิญญาของผู้ที่เสียชีวิตภายในป่าคอยตามหลอกหลอน แม้จะมีคำเตือนมากมายเกี่ยวกับป่าแต่นักผจญภัยบางคนก็ยังเลือกที่จะกล้าเสี่ยงกับอันตราย พวกเขาทำเช่นนั้นเพื่อค้นหาสมบัติโบราณและความลับที่ซ่อนอยู่ซึ่งว่ากันว่าซ่อนอยู่ลึกเข้าไปด้านในสุด อย่างไรก็ตามผู้ที่เข้าไปในป่ามักจะหลงทางและสับสนหาทางออกไม่ได้
คาเอลหายใจเข้าลึก ๆ เดินย่างเท้าเข้าไปข้างใน เขาเคยได้ยินเื่ราวของนักเดินทางที่หลงทางในป่าแห่งความมืดและไม่มีใครพบเห็นอีกเลย เขาต้องระมัดระวังและตรวจสอบให้แน่ใจว่าเขาจะไม่หลงทาง ท้องฟ้าอันมืดมิดทำให้รู้สึกไม่สบายใจ เื่ราวของสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในส่วนลึกและเสียงอันน่าขนลุกที่กระซิบในตอนกลางคืน แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น เพราะมันเป็เส้นทางเดียวที่จะพาเขาไปยังเมืองถัดไป
เมื่อเดินลึกเข้าไปในป่า ต้นไม้ก็สูงขึ้นและกิ่งก้านหนาขึ้น แสงแดดถูกบดบัง มันมืดและน่าขนลุก เสียงของป่าทำให้ไม่สงบ คาเอลกระวนกระวายใจ เขาเดินต่อ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ มันเป็เสียงคำรามทุ้มต่ำ หัวใจของ คาเอลเริ่มเต้นแรงเมื่อเขาตระหนักว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวในป่า
เขาค่อยๆ ชักดาบออกมาและตรวจดูบริเวณนั้น มองหาที่มาของเสียง ทันใดนั้น หมีตัวใหญ่ก็โผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ ขนของมันหนาและเป็สังกะตัง และดวงตาของมันเปล่งประกายด้วยความหิวโหย
คาเอลรู้ว่าเขาต้องต่อสู้กับหมีให้ชนะถ้าเขา้ามีชีวิตรอด เขาหายใจเข้าลึก ๆ และพุ่งเข้าใส่สัตว์ร้าย ยกดาบขึ้นสูง การต่อสู้เป็ไปอย่างดุเดือดและรุนแรง หมีนั้นแข็งแกร่ง แต่คาเอลนั้นว่องไว พวกเขาเดินวนรอบกัน แต่ละคนรอให้อีกฝ่ายเปิดการโจมตี หมีใช้อุ้งเท้าใหญ่เหวี่ยงใส่ คาเอลปัดป้องการโจมตี และเหวี่ยงดาบของเขาไปที่ลำตัวหมี แต่มันถูกปัดออกโดยกรงเล็บ เขาตระหนักว่าเขาต้องเล็งไปที่จุดบอดของมัน เขาเห็นช่องที่สีข้างของหมี และแทงมันด้วยกำลังทั้งหมดของเขา หมีคำรามด้วยความเ็ปและโกรธ แต่คาเอลก็ไม่หยุดแค่นั้น เขายังคงแทงซ้ำๆ ในที่สุดเ้าหมีก็ทรุดลงกับพื้นหายใจเฮือกใหญ่ คาเอลยืนอยู่เหนือมัน ดาบยังอยู่ในมือ เขาเก็บดาบและเดินทางต่อลึกเข้าไปในป่าทมิฬ คาเอลสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วก้าวต่อไป ต้นไม้และพุ่มไม้หนาทึบบดบังการมองเห็นของเขา เขามองเห็นข้างหน้าได้ไม่กี่ฟุต มีเพียงเสียงใบไม้กระทบกันใต้เท้าของเขาและเสียงนกเค้าแมวร้องเป็ระยะๆ
ขณะที่เขาเดินลึกเข้าไปในป่า ความรู้สึกไม่สบายใจก็ยิ่งเพิ่มขึ้น หัวใจของเขาเต้นแรง และรู้สึกได้ว่าเหงื่อไหลลงมาที่หลัง ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงกิ่งไม้หักข้างหลังเขา เขาหมุนไปรอบๆ แต่ไม่มีอะไรอยู่ที่นั่น
“ใจเย็นๆ” คาเอลบอกตัวเองพร้อมกับชักดาบออกมา เขารู้ว่าความกลัวมีแต่จะทำให้วิจารณญาณของเขาขุ่นมัวและทำให้เขาอ่อนแอ
เขาเดินต่อไปด้วยสติสัมปชัญญะที่ตื่นตัวสูง ตอนนี้ป่าเงียบสงบอย่างน่าขนลุก และเขาไม่สามารถสลัดความรู้สึกที่ถูกจับตามองได้ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงคำรามต่ำ เขาหันไปและเห็นดวงตาคู่หนึ่งเป็ประกายในความมืด คาเอลพุ่งไปข้างหน้าโดยไม่ลังเลเลย เหวี่ยงดาบของเขา เขารู้สึกว่าใบมีดเฉือนผ่านเนื้อและได้ยินเสียงร้องด้วยความเ็ป สัตว์ประหลาดตัวนั้นผงะถอยหลัง คาเอลมองเห็นมันเป็ครั้งแรก
มันเป็สัตว์รูปร่างคล้ายหมาป่าขนาดใหญ่ มีขนเป็สังกะตังและฟันที่แหลมคม มันพุ่งเข้าใส่ คาเอลเขาหลบไปด้านข้างและฟันดาบของเขาลงมาเป็แนวโค้งอย่างรุนแรง ดาบเขาฟันเข้าที่คอของหมาป่าทมิฬ มันก็ล้มลงกับพื้นอย่างไร้ชีวิตชีวา
คาเอลสูดหายใจเข้าลึก เช็ดเหงื่อที่หน้าผาก เขารู้ว่าเขาไม่สามารถลดการป้องกันลงได้ มีสิ่งมีชีวิตอีกมากมายที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืด เขาเดินต่อไปลึกเข้าไปในป่า
เผ่าพันธุ์: หมาป่าทมิฬ
ลักษณะ: หมาป่าทมิฬเป็สัตว์ตัวใหญ่ มีกล้ามเนื้อ ขนสีเข้มดำเหมือนถ่านหิน ดวงตาสีเหลืองของมันโดดเด่นเหนือขนสีดำ และฟันขาวที่แหลมคม จะมองเห็นได้เมื่อมันคำรามหรือหอน มันมีขาที่แข็งแรงและร่างกายที่ผอม ทำให้มันสามารถเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านที่อยู่อาศัยในป่าของมัน
บุคลิกภาพ: หมาป่าทมิฬเป็ผู้ล่าที่ดุร้าย ขึ้นชื่อเื่ไหวพริบและพละกำลัง มันเป็สัตว์สันโดษที่ชอบออกล่าตามลำพัง แต่มันก็ปกป้องอาณาเขตและฝูงของมันอย่างดุเดือด หมาป่าดำมีความเฉลียวฉลาดสูงและมีความภักดี มักจะสร้างสายสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับหมาป่าตัวอื่นและแม้แต่มนุษย์ที่มันไว้ใจ
ความสามารถ: หมาป่าทมิฬมีประสาทััที่เฉียบแหลม รวมถึงการมองเห็นในตอนกลางคืนที่ยอดเยี่ยมและการรับรู้กลิ่นที่ไวมากซึ่งทำให้สามารถติดตามเหยื่อในระยะทางไกลได้ เป็นักล่าและนักสู้ที่ช่ำชอง สามารถจัดการเหยื่อขนาดใหญ่ เช่น กวางเอลก์ได้ หมาป่าดำยังเป็ที่รู้จักในด้านความอดทนและความว่องไว สามารถวิ่งในระยะทางไกล และภูมิประเทศที่ยากลำบากได้อย่างง่ายดาย