‘วิน’ รูปร่างสูงผอม ผิวคล้ำเล็กน้อย หน้าตาธรรมดา ใส่สร้อยเพชรเด่นชัดและนาฬิกาเพชร ทรงผมเดรดล็อกส์สีดำ
“และผม ในฐานะที่เป็รุ่นพี่ของพวกคุณ ผมอยากให้พวกคุณได้ทำความรู้จักกันบ้าง เพราะในวันข้างหน้าพวกคุณอาจจะได้ร่วมงานกัน ถึงแม้จะไม่ใช่สาขาเดียวกันก็ตาม แต่ผมก็อยากให้พวกคุณได้ทำความรู้จักกัน คอนเนกชันเป็สิ่งสำคัญนะครับ หรือพวกคุณอยากจะรู้จักรุ่นพี่ของพวกคุณก็เชิญมาทำความรู้จักกันได้ครับ ขอบคุณครับ”
หลังจากสิ้นประโยคทุกคนในงานต่างปรบมือยินดี วินมองบรรยากาศทั้งงานก็ไปสะดุดตากับผมสีขาว จึงลงจากเวทีและเดินเข้าไปหา
ทางด้านพลอยใสที่กำลังฟังวินพูดอยู่บนเวที เธอรู้สึกคุ้นตาเป็อย่างมากจึงเพ่งสายตามองดู โรสสะกิดพลอยใสแล้วพูดกับเธอไปว่า
“นั่นมัน…” โรสพูดด้วยเสียงกระซิบ
“กูว่าใช่” อลิซเสริม
“ไอ้ K ปะ ทำไมกูคุ้นหน้ามันจัง” พลอยใสพูด
ระหว่างที่ทั้งสามกำลังสงสัยอยู่ วินก็เดินมาจนถึงโต๊ะของพวกเธอแล้ว ทักทายพลอยใสด้วยความตื่นเต้น
“อ้าวเฮ้ย…ที่รัก ไม่ได้เจอกันนานเลย” วินพูดกับพลอยใส
ฟ้า เรนนี่ สโนว์ ได้ยินคำพูดนี้ก็ใเป็อย่างมาก จึงหันไปมองสีหน้าของพลอยใสและเพื่อน ๆ ของเธอ ทุกคนในงานต่างจ้องมองไปที่โต๊ะของพวกเธอ มันจึงทำให้พลอยใสรู้สึกอึดอัดเป็อย่างมาก จึงพูดกับวินไป
“ไอ้ K พอเหอะ กลับไปนั่งที่ของตัวเองได้แล้ว”
“ทำไมอะ ก็กูไม่ได้เจอมึงมานานแล้ว ขอนั่งใกล้ ๆ มึงได้ปะ ที่รัก”
พลอยใสยังไม่ทันจะตอบกลับ วินก็นั่งลงตรงข้าง ๆ แล้วโอบเอวของพลอยใสไว้ ฟ้าเห็นแบบนั้นจึงยืนขึ้นและพูดกับวินด้วยน้ำเสียงที่โมโหเล็กน้อย
“พี่วินคะ รบกวนอยู่ห่าง ๆ พวกหนูด้วยค่ะ”
วินได้ยินคำพูดแบบนี้จึงแหงนหน้าขึ้นไปมองเล็กน้อยก่อนที่จะพูดกับพลอยใสไปว่า
“ที่รัก…นี่แฟนมึงหรอ?”
“แฟนเหี้ยอะไรของมึงห๊ะ ออกไปได้แล้ว”
พลอยใสพยายามจะดันตัวของวินออก อลิซเห็นท่าทีของพลอยใสที่รู้สึกอึดอัดจึงลุกขึ้นเดินเข้าไปแทรกตรงกลางระหว่างพลอยใสกับวินและหันมาพูดกับวิน
“นี่ไอ้ K ถ้ามึงยังไม่เลิกนิสัยเดิม ๆ อยู่นะ กูจะสั่งให้พ่อกูจัดการมึง”
“กูทำอะไรวะไอ้ลิซ กูยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ อีกอย่างเื่มันก็ผ่านมานานแล้วมึงจะเก็บไปใส่ใจทำไมวะ”
และวินก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ อลิซ
“มึงคิดว่าเื่นั้นกูจะยอมหรอวะ อย่างไอ้พลอยอะ ถ้ากูได้มันสักดอกเดี๋ยวมันก็ยอมกูเองแหละ” วินพูดด้วยเสียงกระซิบกับอลิซ
อลิซทนไม่ไหว เธอกำหมัดแน่นและต่อยไปที่ใบหน้าด้านซ้ายของวินอย่างแรงจนหน้าหัน ทิ้งรอยช้ำแดง ๆ ไว้ที่แก้มด้านซ้าย วินหันมาและยิ้มให้อลิซก่อนจะพูดว่า
“มึงจะเล่นกับกูแบบนี้ใช่มะ ไอ้ลิซ”
“แล้วมึงจะทำไมวะ ไอ้ K”
“เื่นี้กูไม่จบง่าย ๆ หรอกนะ ไอ้ลิซ มึงจำไว้ด้วยล่ะ อย่าคิดว่าพ่อมึงใหญ่แล้วจะช่วยมึงได้ตลอดนะ”
จู่ ๆ วินก็ง้างมือกำลังจะตบเข้าที่ใบหน้าอลิซ ทว่าพลอยใสเอามือของเธอบล็อกมือของวินไว้และพูดไปด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉยว่า
“K มึงล้ำเส้นเกินไปแล้วนะ…กูว่ามึงกลับไปเหอะ พวกกูก็จะกลับแล้วเหมือนกัน”
การกระทำนี้ฟ้าสังเกตอยู่ตลอด เธอมองไปที่มือของพลอยใสกำลังสั่นอยู่ ฟ้าจึงเดินเข้าไปใกล้ ดึงตัวพลอยใสมาไว้ด้านหลัง ก่อนที่จะพูดกับวินไปว่า
“พี่วินคะ หนูไม่รู้หรอกนะว่าพี่จะเป็ใครมาจากไหน แต่อย่ามายุ่งกับพลอย ถ้าพี่ยังจะมายุ่งอยู่ หนูก็ไม่ติดนะที่จะทำให้พี่โดนไล่ออกจากมหา'ลัย”
ท่าทีของฟ้าทำให้ทุกคนในโต๊ะใเป็อย่างมาก เพราะสีหน้าของฟ้าที่ร่าเริง ยิ้มตลอดเวลา ตอนนี้กลับหน้านิ่งเต็มไปด้วยความจริงจัง บรรยากาศในโต๊ะเต็มไปด้วยความดุดัน จู่ ๆ พลอยใสก็จับมือของฟ้าไว้แน่น มือที่ฟ้าได้ัักำลังสั่น ทำให้รู้ได้ทันทีว่าพลอยใสกำลังหวาดกลัวคนคนนี้อยู่
ทุกคนในงานต่างเริ่มหันมาดูโต๊ะของพลอยใสว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเสียงดัง วินกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็ยิ้มออกมาทันที หลังจากนั้นก็ไม่ได้พูดตอบอะไร วินรีบเดินออกจากตรงนั้นไปที่โต๊ะของตัวเองทันที พลอยใสหันไปหาโรสและอลิซ
“โรส ลิซ กลับบ้านกันเหอะ” พลอยใสพูด
“อืม เดี๋ยวกูไปเอารถก่อน” โรสพูดและเดินออกจากงานไป
พลอยใสหันมาพูดกับฟ้า “ขอบคุณนะ”
หลังจากพูดจบก็ปล่อยมือของฟ้าออกทันที
“ไม่เป็ไรค่ะ” ฟ้าพูดพร้อมหันหน้ามาหาพลอยใสและยิ้มให้เธอ
และพวกเธอก็เดินออกจากงานมา ทันทีที่เดินออกมา รถของโรสก็มาจอดที่หน้าโรงแรมพอดี
“กลับกันเหอะ…พวกเธอก็ขึ้นรถมาสิ เดี๋ยวไปส่ง” โรสพูด
“ขอบใจนะ” เรนนี่พูด
พวกเธอก็ขึ้นรถของโรสไป ระหว่างอยู่บนรถ อลิซกับโรสพยายามมองไปหาพลอยใสที่กำลังเหม่ออยู่ โรสจึงเอ่ยพูดกับอลิซไปว่า
“ไอ้ลิซ โทรหาไอ้ G ให้กูหน่อย”
พลอยใสที่ได้ยินโรสพูดแบบนั้นก็ใเป็อย่างมาก รีบพูดแทรกมาทันที
“ไม่ต้อง!…กูไม่อยากให้มันมากังวลเื่ของกู”
พวกของฟ้ากำลังสงสัยกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยถามจึงเงียบและรับฟังอย่างเดียว
“พลอย นี่ไม่ใช่เื่เล่น ๆ นะ” โรสพูด
“ไอ้โรส”
น้ำเสียงของพลอยใสเปลี่ยนไปทันที โรสเหลือบตามองจึงเห็นสีหน้ากังวลเป็อย่างมาก
“เออ ๆ ก็ได้วะ”
อลิซไม่ได้ฟังที่พวกเธอกำลังพูดกันอยู่ เธอรีบทักแชตไปหา G ทันที
(ข้อความ) อลิซ : “G กูมีเื่จะขอร้องว่ะ”
หลังจากที่พิมพ์ไปประมาณ 2-3 นาที G อ่านข้อความก่อนที่จะตอบกลับมา
(ข้อความ) G : “มีอะไรวะ?”
(ข้อความ) อลิซ : “วันนี้กูเจอไอ้ K”
(ข้อความ) G : “ไอ้เหี้ยนี่อีกแล้วหรอ รอบก่อนมันยังไม่เข็ดอีกหรอวะ”
(ข้อความ) อลิซ : “ไอ้พลอยมันเป็ห่วงมึงมากนะ มันไม่อยากให้มึงรู้ แต่กูกลัวว่ะ”
(ข้อความ) G : “มึงจะสนไอ้พลอยทำไม รอบนี้กูเอาไอ้เหี้ยนั่นตายแน่ ไอ้สัส”
(ข้อความ) อลิซ : “แต่ว่า…รอบก่อนมึงก็รู้นี่ว่าเป็ยังไง”
(ข้อความ) G : “เออน่า ไม่เป็ไรหรอก เื่นี้มึงเงียบไว้ก็พอ”
พลอยใสหันมามองอลิซที่กำลังแชตหาใครบางคนอยู่ จึงเอ่ยถาม
“ไอ้ลิซ มึงคุยกับใคร”
“คุยกับพ่อกูน่ะ”
“กูขอร้องนะ มึงอย่าบอกพวกไอ้ G เด็ดขาดเลยนะ”
“เออ ๆ กูไม่บอกมัน โอเคไหม?”
“เออ”
ฟ้าที่ได้ยินทุกอย่างต่างสงสัยไปว่า G คือใคร ทำไมพลอยใสเป็ห่วงเขามากขนาดนี้และทำไมถึงไม่อยากให้เขามายุ่งเื่ของเธอ แต่ก็ไม่กล้าที่จะถามไปตรง ๆ
เวลาผ่านไปประมาณ 4 ทุ่มนิด ๆ
รถของโรสได้มาจอดอยู่ตรงหน้าหอของพวกฟ้า พวกเธอลงจากรถก่อนที่จะร่ำลาและแยกย้ายกัน หลังจากที่ฟ้าลงรถมาได้ทักแชตไปหาคิว พี่ชายของเธอทันที
(ข้อความ) ฟ้า : “พี่คิว ไปสืบเื่คนที่ชื่อวินที่อยู่ปี 2 ให้หน่อย”
จบตอนที่ 16
2K
