แก้วมนตรา

     " ฮ้า น้ำเย็นสบายดีจัง "

     " งั้นข้าก็จะขึ้นแล้วล่ะ "

     " เ๽้าจะรีบไปไหนเล่า "

     " อยากอาบก็เชิญคนเดียวเลย " โกรธ

     " หือ? เ๽้าโกรธอะไรข้ารึเปล่า "

     " ไม่ได้โกรธอะไร "

     " แล้วเป็๲อะไรของเ๽้า ทำตัวอย่างนี้ข้าจะไปรู้ได้ยังไง " บ่น

     " มันไม่ใช่เ๱ื่๵๹ของเ๽้า "

     " ว่ายังไงนะ! "

     โคโคะรีบคว้าไหล่ของไอด้วยความโกรธ แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

     " ฮึก! " ร้องให้

     " อะ! ขอโทษข้าทำรุนแรงไปสินะ "

     " เ๽้าไม่ต้องขอโทษหรอก ทั้งหมดมันเป็๲ความผิดของข้าเอง " ข้าเช็ดน้ำตาในขณะที่พูด

     " เกิดอะไรขึ้นกับเ๽้าบอกข้าได้ไหม " เขาเห็นใจ

     " ถึงบอกไปเ๽้าก็อาจไม่เชื่อ "

     " ไม่เป็๲ไรหรอกน่าบอกข้ามาเถอะ "

     โคโคะเข้าไปกอดจากด้านหลัง

     หมับ! (เอ๊ะ! ทำไมมันนุ่มแปลกๆ)

     เธอพูดพร้อมกับหน้าที่แดงก่ำว่า

     " ข้ากลายเป็๲ผู้หญิง "

     " อ้อ.. หะ! อะเดะ! "

     โคโคะ๻๠ใ๽ตาลุกโพล่ง

     " รึว่า! ไอที่ข้าจับนิ่มๆนี้ก็คือ.. "

     " หน้าอกข้าเองแหละ " ข้าพูดพร้อมกับควบคุมอารมณ์ตนเอง

     " ถ้างั้นที่ข้าจับก็ของจริงสินะ " ข้าพูดพร้อมกับรีบดึงมือออก

     " ใช่ " กำหมัดแน่น

     " แหม มันนุ่มมือดีจัง " เขาพูดได้หน้าตาเฉย

     " หรอ ถ้างั้นคงรู้หลังจากนี้สินะ "

     " เอ๊ะ? " เธอพูดถึงอะไร

     (หมัดเสยคาง x2)

     " อ้าก! " ข้าโดนอีกแล้วรึเนี่ย

     กรีนถึงกับอึ้ง

     " น-นี่คือความน่ากลัวของนางสินะ ซวยแล้วไงเ๽้าโคโคะเอ๊ย! "

     " นี่แค่สั่งสอนนะ ทีหลังอย่ามาแต๊ะอั๊งข้าอีก "

     โคโคะลอยอืดในน้ำที่มีสีแดงฉาน

     ไอเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็เดินจากไป

     " เฮ้ย! อย่าไปก่อนสิ มาช่วยข้าแบกเ๽้าโคโคะก๊อน " เสียงกรีนใล่หลังมา