“คะ...ครับ” ขานรับเธอไปอึกอัก เขายังคงอยู่ในท่าที่โน้มตัวอยู่เหนือเธอที่นอนอยู่บนเตียง สีรุ้งยิ้มหวานส่งให้เขา แล้วเลื่อนมือขึ้นมาลูบแก้มเขาเบาๆ มันทำให้เืหนุ่มถึงกับร้อนวูบ หน้าขาวๆ ของเขาแดงเถือกขึ้นมาเลยทันที คนที่มองเขาอยู่แล้วขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อนจะยิ้มกว้างแล้วหัวเราะคิก
“นั่น...ธารหน้าแดงด้วย”
“ทำไมล่ะครับ กฎหมายข้อไหนจำกัดให้มีแต่ผู้หญิงที่หน้าแดง” เขาว่า ตอนนี้สีเืของเขาไม่กระจายแค่ที่หน้า มันยังลามไปถึงหูอีกด้วย
“แน้...เรานึกมาตลอดว่าธารน่ะไม่ค่อยพูด พูดไม่เก่งที่ไหนได้ ร้ายนะ...ไม่มีกฎหมายข้อไหนห้ามหรอก แต่เราไม่เคยเห็นผู้ชายหน้าแดงมาก่อนเลยอะ”
“มันห้ามตัวเองไม่ได้นี่นา ก็...รุ้ง...เอ่อ...รุ้ง” ท่าทีอึกอัก ขัดเขินของเขา ยิ่งทำให้คนที่สติมีติดตัวนิดๆ หน่อยๆ อย่างสีรุ้ง ยิ่งเอ็นดูเขามากยิ่งขึ้น มือของเธอลูบเลยไปยังแก้มอีกข้าง ก่อนจะลามมาใกล้ถึงปากสีชมพูจัดของเขา
ผู้ชายอะไรปากแดงเชียว...
ทำไมน่ารักจัง
คำๆ นี้ผุดขึ้นมาในหัวของสีรุ้ง เธอมองเขาอย่างเอ็นดู เอ...เธอไม่เคยรู้สึกว่าผู้ชายอายุเกินสิบขวบน่ารักน่าเอ็นดูมาก่อน จนมาถึงผู้ชายคนนี้ คนที่เหมือนเป็เงาอยู่เงียบๆ ในกลุ่มเพื่อนสนิท
“เราทำไม เราก็แค่จับแก้มธาร ไม่ได้ลวนลามอะไรสักหน่อยนี่นา ถ้าเราจู่โจมจูบ...” มือน้อยนั่นเลยมาถึงปากนิ่มของเขาจนได้ มันลูบเบาๆ หากเหมือนไฟกำลังจี้ลงตรงผิวเนื้อนั้น
ธารมองใบหน้าของคนที่อยู่ใต้ร่างเขา หัวใจตอนนี้มันร้อนเร่าไปหมด เืลมกำลังสูบฉีดไปทั้งตัว ความที่ชอบเธอเป็ทุนอยู่แต่เดิมแล้ว ยิ่งเธอมาััเขา ยิ้มให้เขาแบบเ้าล่อเอาเถิดแบบนี้ด้วย
เออ...หนอ สีรุ้งครับ! รู้ไหมว่ากำลังเล่นกับอะไร?
“อย่าเล่นแบบนี้เลยน่ารุ้ง รุ้งกำลังเมาแล้ว” เขารวบมือซนคู่นั้นไว้ “ถ้ารุ้งมีสติดี รุ้งจะเสียใจที่ทำแบบนี้ รุ้งเพิ่งจะหย่ามาหมาดๆ อย่ามาริลองทำอะไรแบบนี้กับผู้ชายเร็วนักเลย ไม่เข็ดเหรอ”
พลั้งปากไวไปกว่าใจจะคิด เพราะความหงุดหงิดทั้งเธอและตัวเอง สีรุ้งถึงกับอึ้ง สีหน้าของเธอทำให้ธารอยากจะตบปากตัวเอง น้ำตาของเธอปริ่มขึ้นมาเลยทันทีเมื่อเขาพูดแบบนั้น
“นั่นสิ รุ้งเพิ่งหย่า แล้วไง? ผู้หญิงหย่าแล้วมันมีตำหนิ มันไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปแล้วเหรอยังไงกัน ธารถึงได้รังเกียจ”
“รุ้ง ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น โธ่...ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ ผมเพียงแค่...ไม่อยากให้รุ้ง เอ่อ...เล่นอะไรแบบนี้กับผม รุ้งไม่รู้ตัวเหรอ? ว่ารุ้งสวย น่ารักมากขนาดไหน แล้วผมก็เป็ผู้ชาย อยู่กันสองคนแบบนี้ มัน...”
“รุ้งสวยงั้นเหรอ” เธอหลับตา น้ำตาของเธอไหลทันที สีรุ้งนึกถึงคำพูดของอดีตสามี หัวใจยิ่งแปลบปลาบ
“รุ้งน่ะไม่มีอะไรเลย ไม่มีเสน่ห์ ไม่ได้สวยอะไรมากมาย ไม่ได้ฉลาดด้วย แถมโง่ โง่ยิ่งกว่าควาย ผู้ชายพรรณนั้นถึงหลอกรุ้งได้ ไม่มีใครอยากได้รุ้งจริงๆ หรอก”
“รุ้ง โธ่...”
เขาลนลานเมื่อเห็นน้ำตานั้น หัวใจแปลบยอกไปกับถ้อยคำที่เธอเผลอพร่ำออกมาบอกความในใจ ไอ้ผู้ชายคนนั้น! เขาแน่ใจว่ามันจะต้องพูด จะต้องทำอะไรกับเธอให้เธอรู้สึกแย่สุดๆ สีรุ้งถึงได้หย่าขาดจากมัน และมีท่าทีไม่มั่นใจในตัวเอง ดูถูกดูแคลนตัวเองขนาดนี้
“ใช่ไหมธาร รุ้งน่ะไม่ได้ดีอะไรหรอก หึ หึ ไม่มีใคร้ารุ้งจริงๆ สักคน”
เขาเช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน แต่น้ำตานั้นมันก็เหมือนไม่แห้งสักที ธารครางเบาๆ เธอเอามือเขาที่เช็ดน้ำตาเธอไปจูบแ่ แล้วยิ้มให้กับเขา
“ขอบใจนะธารที่เช็ดน้ำตาให้รุ้ง ที่มาส่งรุ้งนอน รุ้งขอโทษที่เอ่อ...อาจจะพูดหรือทำอะไรแปลกๆ ไปหน่อย” เธอหลุบตาลง น้ำตานั้นรินออกมาอีก หัวใจของธารมันอ่อนเปียก กับน้ำตานั้น กับทีท่าละห้อยหมดอาลัยกับตัวเองนั่น
แล้วเขาก็หมดความยับยั้งชั่งใจ
เขาก้มลงจุมพิตที่เปลือกตาเธอ กระซิบบอกให้เธอหยุดร้องไห้ สีรุ้งปรือตาขึ้นมามองสบตาเขา เธอเผยอริมฝีปากขึ้น ตั้งใจจะขอบใจเขาที่ปลอบโยนเธออย่างอ่อนโยน นั่น...มันทำให้เกราะของธารพังทลาย
ริมฝีปากที่เธอมองและชื่นชมว่ามันสวยได้รูป แดงเรื่อ และนุ่มของธารนั้น ทาบลงมาบนแก้มเลอะน้ำตาของเธอ และแล้ว...
มันก็ทาบทับมาบนกลีบปากอิ่มของเธอ...
..............................................................................................................................................................
หัวใจที่เก็บไว้มาเนิ่นนานของธารกำลังะเิออก เพราะความน่ารักน่าใคร่ของสีรุ้ง เขาลืมสิ้นทุกสิ่งอย่าง ลืมว่าอะไรเป็อะไร นอกจากอารมณ์รักใคร่ที่กำลังประทุแตกกระจาย เมื่อถึงที่อันเหมาะควร และโอกาสของมันที่จะเผยออกมา
เธอรับจูบจากเขา เมื่อริมฝีปากอ่อนนุ่มหวานหอมนั้นเผยอรับ และจูบตอบเขา มันก็ยิ่งทำให้ธารเกินจะยั้งใจได้อีกต่อไป ร่างหนาหนักของเขาค่อยทรุดลงทาบทับเธอไว้ครึ่งๆ ร่างน้อยนั้นถึงกับจมลงไปในอ้อมกอดของชายหนุ่ม
จูบของเขาอ่อนโยน อ่อนหวาน แต่ก็เร่าร้อนนัก มันทำให้หญิงสาวถึงกับขนลุกเกรียวไปหมด กับจุมพิตหวานล้ำนั่น มือใหญ่ของเขาค่อยเคลื่อนลูบไล้ไปตามเรือนร่างงดงามนั่น อย่างแ่เบา หากแต่มันทิ้งความเร่าร้อนไว้ ให้เ้าของร่างนุ่มสะท้านเยือกกับอารมณ์เร่าร้อนเรียกร้อง ที่กำลังก่อเกิดในเรือนกาย
ราวกับผีเสื้อนับพันบินอยู่ในร่างกายเธอ มือของเขาก่อความรู้สึกหลากหลาย อย่างที่ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน แม้กระทั่ง...ผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็สามี
“ธาร” เสียงหวานเอ่ยกระเส่า เมื่อชายหนุ่มถอนจูบ เขาตาหรี่ปรือ มองหน้านวลแดงเรื่อที่กำลังมองหน้าเขา เธอหายใจถี่รัวเพราะความรู้สึกเร่าร้อนภายใน
“ครับ”
ธารพยายามเรียกสติ ตนเองมือของเขามันไม่ฟังเ้าของอย่างน่าตี เขาตั้งใจหยุดอยู่เพียงแค่จูบ แค่จูบเท่านั้น อืม...ผิวของเธอเนียนเหลือเกิน หอมเหลือเกิน ชายหนุ่มก้มลงจูบเบาๆ ที่ซอกคอหอมนุ่มนั้น สีรุ้งสะท้านกับสิ่งที่เขาทำ มือน้อยจับบ่ากว้างแน่นแกร่งแน่น ั์ตาหวานหรี่ปรือ อารมณ์เร่าร้อนนี้ มัน้าดับ...ด้วยไฟปรารถนา
“คือ...เรา”
สีรุ้งกัดริมฝีปาก ที่บวมนิดๆ ความมึนเมา ความรู้สึกถูกกอดไว้อีกครั้งจากการถูกทอดทิ้ง ััอันแสนอบอุ่นเร้าหัวใจของชายผู้นี้ กำลังทำให้เธอกล้าทำในสิ่งที่ในชีวิตไม่เคยคิดว่าจะทำมาก่อน
“ครับ...”
ธารคราง ค่อยเงยหน้าขึ้นจากซอกคอหอมกรุ่นอย่างละใจ เขาต้อง...ใจแข็ง...มันไม่เหมาะชายหนุ่มค่อยๆ เลื่อนตัวลงจากการที่ทับร่างน้อยนั่นไว้จนแทบจะจมเตียง หากต้องชะงักเมื่อมือของเธอยึดบ่าเขาไว้แน่น สีรุ้งลืมตาขึ้นสบตาเขา ั์ตานั้นสะท้อนความพิศวาสอย่างเปิดเผย จนหัวใจของธารเต้นระรัว บางสิ่งบางส่วนกำลังแข็งขึงอย่างห้ามไม่อยู่
“ผมจะหยุดถ้ารุ้งให้ผมหยุด” เขากระซิบ สีรุ้งสั่นหน้า เธอลูบไล้เขาบ้างอย่างกล้าๆ กลัวๆ มือน้อยนั่นสั่นนิดๆ จนธารรู้สึก
“เรา...จะไม่หยุด”
“รุ้ง...” ชายหนุ่มถึงกับเอ่ยออกมาเสียงพร่าแหบ ไม่คาดคิดว่าจะได้รับคำอนุญาตแบบนี้ มือของเธอสอดเข้าลูบไล้ร่างกายแข็งแกร่งของเขา ผิวของเขานิ่ม ลื่นมือ เมื่อได้จับ ได้ลูบเขาบ้าง เธอก็ชักจะกล้าขึ้น เมื่อพบว่าชอบกับสิ่งที่ตัวเองััอยู่
“นะธาร...เราจะไม่หยุด...แค่จูบ”
“ครับ ผมจะไม่หยุด”
เหมือนคำอนุญาตนั้นเป็ใบเบิกทางให้เขาได้กอด ได้จูบเธออย่างใจ แต่ความที่ร่างกายของเขาและเธอต่างกันมากเหลือเกิน เธอตัวเล็กจนแทบจมไปในอกกว้างได้ มันทำให้เขาค่อยเบามือกับเธอ เพราะกลัวผิวขาวๆ นุ่มๆ นั่นจะชอกช้ำ เธอจะได้เจ็บเพราะตัวของเขาที่ใหญ่เกินไป
โอ...การมาทะเลหนนี้ของเขา มันช่างหวามหวานที่สุดในชีวิตจริงๆ