ผมขอแจ้งเล็กน้อย : คือผมจะแจ้งเื่การติดเหรียญฮะ ซึ่งผมจะทำการปล่อยนิยายรายตอนฟรีสำหรับคนที่ติดตามกันทาง Dek - D เท่านั้น โดยที่ผมจะปล่อยตอนฟรี จำนวน 2 ตอน เป็เวลา 2 วันเช่นเดิม แต่หลังจากวันที่ 3 ผมก็จะติดเหรียญ 4 ตอนก่อนหน้า ทำเช่นนี้ผู้ที่ติดตามอ่านจะได้อ่านกันทั่วถึง [ แต่ถ้าอยากสนับสนุนกันก็ซื้อไว้ดูย้อนหลังได้นะฮะ (=`〜 ´=) ]
( ซึ่งเหรียญที่ผมจะติดก็แค่ 2 เหรียญต่อตอนเท่านั้น [ 1 บาท ] )
ทางด้านแพลตฟอร์มอื่นนอกจาก Dek D ผมอาจจะลงเป็ตอนที่ติดเหรียญแล้ว ซึ่งหลายแพลตฟอร์มผมก็ไม่สามารถติดเหรียญแบบถูกได้ ผมหวังว่าจะเข้าใจ
ขอบคุณนะฮะ ( ^◡^)っ ♡
ตอนที่ 30
เวลาผ่านไปอีก 2 วัน หลังจากดื่มยาจากเ้าเฟลไปหนึ่งครั้ง
อเล็กซ์ไม่ค่อยได้พัฒนาขึ้นมากกว่าเดิมซักเท่าไหร่ เพราะค่าต้านทานส่วนใหญ่ก็มาถึงจุดที่สูงมากแล้ว เรียกได้ว่าในเวลานี้เขาพัฒนาตัวเองมาเท่าที่สามารถทำได้แล้ว
ความสามารถ หมัดเหล็กหรือความสามารถอื่นที่พัฒนาได้ ก็มาถึงขีดจำกัดของการฝึกฝนด้วยตัวเองแล้ว คือขั้น ( III )
แต่การที่จะไปถึงขั้น ( IV ) มันจะเป็ระดับที่พัฒนาขึ้นไปได้ค่อนข้างยากมาก เพราะมันต้องใช้เวลาและประสบการณ์จริงเท่านั้น ไม่ใช่เพียงแค่ทำการฝึกฝนต่อยต้นไม้หรือสิ่งของทั่วไป แล้วมันจะพัฒนาขึ้นไปได้ ระบบพลังไม่ได้ง่ายเช่นนั้น
ในเวลานี้อเล็กซ์กำลังเดินทางกลับเมืองอย่างมีความสุข ซึ่งภายในตัวเ้าอควา มีปลาวิเศษระดับธรรมดาจำนวน 6 ตัว และปลาวิเศษระดับพิเศษอีก 3 ตัว ซึ่งนี้ก็เป็ขีดจำกัดของเ้าอควาแล้ว ที่จะสามารถใช้ตัวเองกักเก็บได้ในเวลานี้
แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ช่วยเขาได้ค่อนข้างมากแล้ว ในอนาคตมันจะสามารถช่วยบรรทุกปลาได้มากกว่านี้อีกหลายเท่า ถือเป็การลงทุนพัฒนาที่ดี
อเล็กซ์เดินทางผ่านระยะทางไกลอย่างรวดเร็ว จนมาถึงใกล้เขตชุมชนข้างกำแพงเมือง
แต่อเล็กซ์กลับพบว่าด้านหน้ามีกองกำลังนักรบที่สวมใส่ชุดเกราะ ท่าทางดูดุดัน ซึ่งคนในกลุ่มก็ดูคุ้นหน้าคุ้นตากันเล็กน้อย
เมื่อพวกเขาทั้งสองฝั่งเห็นกันและกัน อเล็กซ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย และพยายามที่จะทำเป็มองไม่เห็นและเดินผ่านไป
แต่อีกฝ่ายไม่คิดเช่นนั้น และก็เข้ามาหยุดเขาเอาไว้เสียก่อน
" เห้… เจอคนรู้จักกัน ทำไมไม่คิดหยุดทักทายกันหน่อยหรอ ? "
ชายหนุ่มที่กล่าวเรียกให้อเล็กซ์หยุด คือชายหนุ่มที่ใบหน้ามีรอยาแเป็แนวขวาง พร้อมใส่ชุดเกราะอย่างหรูหราสวยงาม
เขาคือ นายน้อย เพอกิ้น แห่งกองทหารรับจ้าง เขี้ยวหมาป่า
อเล็กซ์ที่กำลังจะเดินผ่านไปเหมือนทำเป็ไม่เห็นอีกฝ่ายก็ชะงัก พร้อมหันหัวกลับมากับหน้าตาไร้เดียงสา
" คนรู้จัก …. ? อ๋อ หมาป่าน้อยแห่งกองทหารรับจ้าง ลูกหมาป่าเขี้ยวอ่อนนี้เอง "
อเล็กซ์แสร้งทำเป็สงสัยในคราแรก และทำท่าทางเหมือนจำได้ พร้อมกล่าววาจายียวนกลับไปทันที
" ไอเด็กบัดซบ ดูเหมือนแกอยากจะตายมากจริงๆสินะ ชิ้ง "
เพอกิ้นทนต่อคำดูถูกอันละเอียดอ่อนนี้ไม่ไหว เขาภูมิใจกับกองทหารรับจ้าง เขี้ยวหมาป่าของตัวเองมาก และภูมิใจที่ได้เป็นายน้อย เขี้ยวหมาป่า
การที่โดนดูถูกถึงตัวตนที่ภาคภูมิใจขนาดนี้ เขาจึงชักดาบออกมาด้วยโทสะอันท่วมท้นทันที ต่อมาก็ใช้ปลายดาบชี้เข้าหาอเล็กซ์พร้อมด้วยจิตอันมุ่งร้าย
อเล็กซ์ก็ยิ้มเย็นในใจ พรัอมเตรียมตัวสู้ เขากำลังห่างจากการต่อสู้ไปนานพอสมควร เ้าพวกนี้ทั้งหมด พอเป็คู่มือให้เขาได้อยู่บ้าง จะได้ลองปรับสภาพร่างกายที่พัฒนามาด้วย
เพอกิ้นเห็นใบหน้ายียวน จึงทนต่อไปไม่ไหวอีก เขาเป็นายน้อยที่ดุดันและมีแต่คนเกรงขามมาั้แ่เกิด ไม่เคยโดนพวกคนที่เด็กกว่าดูิ่ขนาดนี้
เขาจึงเคลื่อนไหวพร้อมใช้ทักษะพุ่งชน ของคลาส นักรบ พุ่งเข้าไปหาอเล็กซ์อย่างรวดเร็ว
พวกลูกน้องข้างกายเพอกิ้นก็ห้ามเอาไว้ไม่ทัน เพราะพวกเขาอยู่ในพื้นที่ใกล้ชิดเขตเมือง มันพอจะมีทหารคุ้มกันคอยลาดตระเวนให้เห็นบ้าง หากโจมตีผู้คนในบริเวณนี้อาจจะกลายเป็เื่ได้
แต่พวกเขาก็รู้ดี นายน้อย เพอกิ้น เป็เหมือนหมาป่าที่ดุร้ายกระหายเื แถมคลาสที่เขามีก็หนักไปทางนั้นด้วย การจะห้ามก็คงเป็เื่ยาก
เพอกิ้น พุ่งชนด้วยความรวดเร็ว แม้ชุดเกราะของเขาจะดูหนักและไม่อำนวยมากก็ตาม
แต่ด้วยความสามารถของ คลาส นักรบ ที่จะลดน้ำหนักของสวมใส่และอาวุธที่ถือทั้งหมดให้เบาลง
ทำให้แม้จะใส่เกราะหนัก แต่ก็จะไม่ติดสถานะเชื่องช้า ซึ่งคลาสสายอื่นที่ใส่ชุดเกราะหนักจะติดสถานะนี้กันหมด ซึ่งนี้ถือเป็ความสามารถหลักของคลาสนักรบ
ด้วยน้ำหนักกับความเร็วที่ไม่ลดลง เพียงแค่โดนชนเข้าก็มีสิทธิ์าเ็ได้แล้ว
แต่อเล็กซ์ก็เลือกทำในสิ่งที่ไม่มีนักสู้คนไหนกล้าทำ เขาปล่อยหมัดตรงสวนอีกฝ่ายในทันที
ซึ่งคลาสนักสู้ ถือเป็คลาสที่แพ้ทางคลาสนักรบอย่างร้ายแรง ในทางทฤษฎี
แถมอเล็กซ์กล้าพูดได้เลยว่า ถ้าเขาเป็นักสู้และศัตรูเป็นักรบในระดับเดียวกัน
อเล็กซ์มีสิทธิ์สู้ไม่ได้สูงมาก เพราะความสามารถส่วนใหญ่มันแพ้ทางกัน
แถมหมัดหรือขาถึงยังไงก็ต้องโจมตีให้โดนร่างกายอีกฝ่ายจังๆ ถึงจะมีประสิทธิภาพในการทำลายล้าง…. แต่ในขณะที่อีกฝ่ายใส่ชุดเกราะเต็มตัว จะไปต่อยเข้ายังไง ?
พวกลูกน้อง เพอกิ้น ก็หัวเราะเยาะการกระทำที่โง่เขลานี้ในใจ แต่เมื่อหมัดเกิดปะทะกับชุดเกราะ พวกเขาถึงกับมึนงง
หมัดอเล็กซ์ตรงเข้าใส่่บริเวณหน้าอก กระแทกเข้าใส่เกราะเหล็กอย่างรุนแรง
เพอกิ้นมั่นใจในพลังป้องกันมาก จึงไม่สนใจการโจมตีนี้ แต่เพียงแค่หมัดปะทะกันเล็กน้อย
เพอกิ้นรู้สึกถึงคลื่นทำลายล้างอันหนักหน่วงและรุนแรง เกินกว่าที่เขาเคยได้รับมาทั้งชีวิต
หมัดของอเล็กซ์มีความสามารถ หมัดเหล็กถึงขั้น ( III ) ทำให้หมัดมีความทนทานอย่างน่าเหลือเชื่อ เมื่อบวกกับค่าสถานะร่างกาย ด้านความทนทาน
ทำให้หมัดของอเล็กซ์ในเวลานี้ ก็ไม่ได้แตกต่างจากอาวุธโลหะอันร้ายกาจซักเท่าไหร่
พลังโจมตีไม่จำเป็ต้องมาจากพละกำลังอย่างเดียว แต่ความทนทานก็ส่งผลเช่นกัน
ในเวลานี้อเล็กซ์มีความทนทานบวกกับความสามารถหมัดเหล็ก แถมยังมีความสามารถใหม่ ที่เพิ่มประสิทธิภาพร่างกายขึ้น 25% จึงทำให้หมัดของเขา ไม่สามารถเรียกว่าธรรมดาได้อีกต่อไป
เพอกิ้นราวกับถูกหยุดเวลากับที่ ตัวค่อยๆงอ พร้อมทรุดตัวลงกับพื้น
ใบหน้าเผยให้เห็นถึงความทรมาน เพราะรู้สึกหายใจไม่ออกและเ็ปที่อวัยภายใน
' หมัดของเราคงมีความทนทานเทียบเท่า โลหะซักเลเวล 20 '
โลหะเลเวล 20 ถือเป็โลหะที่ดีที่สุดใน่แรกแล้ว เพราะโลหะหลังจากเลเวล 20 ขึ้นไป จะต้องหาจากแหล่งธรรมชาติที่อันตราย
ดังนั้นหมัดของอเล็กซ์จึงสามารถรับมือกับพวกดาบทั่วไปได้แบบตรงๆ
" นายน้อย !!! เกิดอะไรขึ้น บัดซบ หยุดนะ "
พวกทหารรับจ้างข้างกายของเพอกิ้น ตื่นตระหนก เมื่อเห็นนายน้อยเป็ฝ่ายแพ้ในการปะทะสั้นๆครั้งนี้
แถมในเวลานี้ อเล็กซ์กำลังกำหมัดและใช้ทักษะอัปเปอร์คัต ( กระแทก ) เล็งเข้าไปที่คางของอีกฝ่ายทันที
" เปรี้ยง "
ด้วยพลังกระแทกที่เพิ่มขึ้น ทำให้กระดูกคางเกิดรอยร้าว จนค่อยๆแตกละเอียดในเวลาต่อมา
คลื่นกระแทกของหมัดส่งตรงถึงสมอง แม้จะมีค่าต้านทานของพวกคลาสนักรบ แต่หมัดนี้ก็รุนแรงเกินจะรับไหวจริงๆ นอกจากกระดูกจะทำจากโลหะ ถึงจะกันการโจมตีนี้ได้
' นักสู้แพ้ทางคลาสนักรบ ส่วนหนึ่งเป็เพราะพลังโจมตีเราส่งไปไม่ถึง แต่ด้วยทักษะ หมัดตรง ( ทะลวง ) กับความสามารถ หมัดเหล็ก รวมถึงค่าสถานะความทนทาน ทำให้เื่พวกนั้นสามารถแก้ไขได้ '
การต่อสู้จบลงในพริบตา และอเล็กซ์ไม่มีทางปล่อยช่องโหว่ศัตรูเอาไว้ เขาจึงน็อคปิดเกมในทันที
" บัดซบ นายน้อย… แกตายแน่ "
พวกทหารรับจ้างคลาสนักรบที่เหลือ ก็รีบชักอาวุธ และพุ่งเข้ามาล้อมอเล็กซ์
ซึ่งอเล็กซ์ก็เตรียมรับมือ โดยการเริ่มใช้เท้า ขยับฟุตเวิร์คที่มีท่าทางการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว
นักรบรับจ้างเหล่านี้ใช้กลยุทธ์ทางทหาร นักรบสามคนใช้ทักษะพุ่งชนจากทุกทิศทาง แต่อเล็กซ์ก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว จนรอดช่องว่างเล็กๆออกมาได้
เมื่อมาถึงด้านหลังก็ใช้หมัดตรงซัดเข้ากลางหลังชุดเกราะ แต่พวกนักรบระดับลูกน้องเหล่านี้ คุณภาพชุดเกราะต่ำกว่านายน้อยอยู่หลายส่วน
จึงทำให้หมัดของอเล็กซ์ต่อยจนชุดเกราะบุบ และกระแทกเข้ากระดูกสันหลังอย่างแรง
แม้พวกนักรบจะมีความสามารถ ลดน้ำหนักชุดเกราะ จนสามารถเคลื่อนไหวเหมือนปกติ
แต่ค่าสถานะส่วนใหญ่ก็ยังคงไปอยู่ที่ความทนทานและพละกำลัง ความว่องไวถือว่าต่ำมาก
อเล็กซ์จึงใช้ความได้เปรียบด้านความเร็ว ใช้ฟุตเวิร์คอ้อมซ้ายขวาและซัดหมัดหนักๆเข้าใส่พวกชุดเกราะ
ดาบของพวกนักรบนั้นค่อนข้างหนัก แม้จะขาดทักษะก็จริง แต่ถึงอย่างนั้น หากโดนไปหนึ่งทีก็ถามหายมบาลได้เลยเหมือนกัน
แต่พวกมันถูกฝ่ามืออเล็กซ์ปัดที่ใบดาบได้ ด้วยความเร็วและฝีมือที่มากกว่า แถมปล่อยหมัดที่มีความคล่องตัวสูง สวนกลับไป
" ปึงๆๆๆๆ "
ทหารรับจ้างเหล่านี้มีประสบการณ์ต่อสู้มาทั้งกับ ทหารในเมือง โจร และมอนเตอร์
แต่ไม่เคยเจอตัวตนที่สามารถเรียกว่า อสูรกายได้เท่านี้มาก่อน
ใช้หมัดต่อยชุดเกราะ ? นั้นเป็เพียงพลังของปรมาจารย์สูงสุดเท่านั้น ไม่ใช่เด็กแบบนี้
แถมด้วยความเร็วฟุตเวิร์คและการปัดป้องขั้นเทพ พวกเขาจึงไม่สามารถทำสิ่งใดได้เลย และถูกต่อยจนชุดเกราะยับเยิน พร้อมร่างกายที่าเ็เจียนตาย
' เหอะ ได้แค่อุ่นเครื่องเอง '
อเล็กซ์แทบไม่รู้สึกถึงการถูกคุกคามเลย ต่อให้ทรงพลังและทนทานแค่ไหน หากช้าเป็เต่าก็ไม่ต่างจากกระสอบทรายที่ทำจากเหล็กซักเท่าไหร่หรอก
" หยุด !!!! เกิดอะไรขึ้นนน "
ทันใดนั้นก็เกิดเสียงคำรามดังสนั่น พร้อมด้วยกองทหารลาดตระเวน พวกเขามีกันเกือบ 15 คน
แต่ละคนล้วนมีออร่าที่ธรรมดา แต่เมื่อพวกเขารวมตัวกัน กลับมีออร่าที่หนักหน่วงมากๆ
โดยเฉพาะคนที่นำมาด้านหน้า เขาถือหอกที่ปลายด้ามเป็โลหะสีน้ำเงิน ดูแล้วไม่ธรรมดา พวกมันเป็อาวุธระดับสูงของทางการ
" ผมก็แค่ป้องกันตัว !!! "
อเล็กซ์ค่อยๆชูมือขึ้นช้าๆ พร้อมเผยใบหน้าไร้เดียงสา โดยมีพวกนักรบหมดสภาพอยู่รอบกาย
" หืม พวกนี้คนของทหารรับจ้าง เขี้ยวหมาป่า ส่วนเ้าเป็ใครกัน !!! "
" ผมเป็พลเมือง เรดโรสัน สมาชิกสมาคมนักตกปลา นี้บัตรแสดงตัวตน …. ส่วนพวกเขาเหล่านี้ใช้วาจาดูถูกชั่วร้ายใส่ผม แต่เมื่อผมตอบโต้ด้วยโทสะกลับไปว่า เ้าลูกหมาป่าน้อย… "
" … พวกนี้ก็โจมตีผมทันที นี้เป็เพียงการป้องกันตัว "
หัวหน้าทหารเผยสีหน้าเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ก็พอเข้าใจได้อย่างหนึ่ง ถ้าหากอเล็กซ์ไปว่า นายน้อยเขี้ยวหมาป่า ว่าลูกหมาป่าน้อยจริงๆ อีกฝ่ายจะต้องโกรธจนไฟท่วมแน่นอน
แต่จะฟังความข้างเดียวก็ไม่ได้ ครั้นจะไปถามพวกทหารรับจ้าง พวกมันก็นอนหมดสภาพพร้อมอาการาเ็อย่างหนัก
" รีบไปตามหน่วยแพทย์มา และไปแจ้งทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่า เื่นี้ !!! "
หัวหน้าทหารจึงตัดสินใจ รีบจัดการสถานการณ์เฉพาะหน้าก่อน เื่ราวสืบสวนไว้ทีหลัง
" ท่านหัวหน้าทหาร ผมมีธุระสำคัญกับสมาคมนักตกปลา ผมมีปลาวิเศษจำนวนมากต้องไปจัดการ เอาเป็ว่าท่านรับเงินนี้ไว้ แล้วปล่อยให้พวกทหารรับจ้าง เขี้ยวหมาป่า มาเอาเื่กับผมเอง ว่ายังไงขอรับ ? "
อเล็กซ์ไม่อยากเสียเวลา ต้องรอโดนสอบสวน เขาจึงอ้างสมาคมนักตกปลาและปลาวิเศษ เพราะการเข้าไปอยู่ในวังวนสอบสวนนั้น มีแต่จะเสียเปรียบ กฏหมายมันไม่ได้คุ้มครองคนโดดเดี่ยวแบบเขา
เมื่อได้ข้ออ้างเรียบร้อย ต่อมาก็นำถุงเหรียญทอง 10 เหรียญยื่นให้กับอีกฝ่าย
" หึ งั้นเอาเป็ว่าเรามาช้ากว่าเหตุ การต่อสู้จึงจบไปแล้ว "
เมื่อหัวหน้าทหารรับเงิน เขาก็เปลี่ยนเป็ไปอย่างไหลลื่นและไม่มาสนใจกักตัวอเล็กซ์อีก
เขาจึงเร่งเดินทางกลับเมือง ซึ่งเขาหันไปมองพวกทหารรับจ้างเล็กน้อย
' คราวนี้มันรอดไปได้ แต่ถึงยังไงเมื่อเรามีอิทธิพล ก็ค่อยจัดการพวกมันให้หมดทีหลัง '
อเล็กซ์ไม่ค่อยสนใจ ไอนายน้อยบ้าบอนี้ซักเท่าไหร่
ผู้คนในโลกนี้ นิยมมีลูกเป็โหล สิ่งที่อันตรายจริงๆ คือพ่อหรือระดับาุโของพวกทหารรับจ้าง เขี้ยวหมาป่า นั่นต่างหาก
ไอนายน้อยนี้มันเป็เพียงแค่เมล็ดอ่อน จะเด็ดหรือปล่อยทิ้งก็ไม่ต่างกัน หวังว่ามันจะเติบโตขึ้นได้บ้างหลังจากนี้ด้วยซ้ำ จะได้มีความสนุกขึ้นมาบ้าง…..
อเล็กซ์เดินทางเข้ามาถึงกำแพงเมืองและผ่านมาได้อย่างง่ายดาย จนมาถึงด้านในสมาคมนักตกปลา
" โอ้ ท่านกลับมาที่นี้อีกแล้ว มีปลาวิเศษกลับมาบ้างหรือไม่ ? "
" มีสิ เราเข้าไปห้องส่วนตัวดีกว่านะ "
ผู้จัดการที่รับหน้าที่อยู่ดูแลเคาน์เตอร์ทักทายอเล็กซ์ตามมารยาท แต่ไม่คิดว่าอเล็กซ์จะบอกว่ามีปลาวิเศษอีกครั้ง หลังจากที่ครั้งที่แล้วเขาพึ่งนำมันมา ?
ใครมันจะโชคดี ได้ปลาหายากแบบนั้นบ่อยๆ
' ดูเหมือนชายคนนี้จะมีความลับจริงๆ '
ผู้จัดการรีบเก็บงำความคิดและสีหน้า พร้อมพาอเล็กซ์ไปห้องรับรองส่วนตัวอย่างมืออาชีพ
อเล็กซ์จึงนำ อควา ออกมาด้านนอก เสร็จแล้วเขาก็นำมือล้วงปลาวิเศษระดับธรรมดา 6 ตัวออกมาวางบนโต๊ะ
" ดะ เดี๋ยว นี้มันปลาวิเศษหมดเลย "
ผู้จัดการต่างนิ่งอึ้ง แม้ไม่ใช่สายผจญภัย แต่ก็มีความรู้ด้านปลาชนิดต่างๆมากมาย
เมื่อได้เห็นอเล็กซ์นำปลาวิเศษออกมาในทีเดียวจึงรู้สึกอึ้งมาก
" นี้คุณไปเจอรังขอ… "
พนักงานกล่าวยังไม่ทันจบ ก็เห็นอเล็กซ์หยิบปลาวิเศษระดับพิเศษอีก 3 ตัวออกมา
ปลาระดับพิเศษมีราคาแพงกว่าปลาระดับธรรมดาหลายเท่าตัว เมื่อเห็นอเล็กซ์หยิบมันออกมา ราวกับปลาธรรมดา เขาจึงไม่รู้จะแสดงออกยังไง
" คุณช่วยดูให้หน่อย ว่าพวกมันราคาเท่าไหร่บ้าง "