ตอนที่ 2 กลับมาเถิดวันวาน!
ความคิดถึงในวันวานของทั้งคู่ก็นำพาย้อนหวนกลับไปในอดีต ประสบการณ์อันสุดแสนจะโลดโผนในสมัยที่ยังเด็กๆ ตอนที่ปีนรั้วออกจากบ้านกลางดึกเพื่อไปเที่ยว ‘ดิสโก้เธค’ ในกรุงเทพฯ
…กลางดึกของคืนวันหนึ่งหญิงสาววัยรุ่น มองดูใบหน้าละอ่อนของพวกเธออย่างไรก็คงหนีไม่พ้นคำว่าเด็กมัธยม
โดยสาวสวยคนหนึ่งกำลังพยายามที่จะหาทางปีนข้ามรั้วเพื่อออกจากบ้านของตัวเอง เพราะประตูทางเข้าด้านหน้า มันดูสะดุดหูสะดุดตามากเกินไป
ตอนกำลังทำท่าจะปีนเธอดันเผลอไปหยิบกริ่งไม้แห้งเข้า คล้ายกับจังหวะในละครที่พบเห็นได้บ่อย ๆ ทำเธอใจนเหงื่อไหลโทรมกาย
หยดเหงื่อไหลลงมาจากบริเวณหน้าผากตกกระทบลงพื้นดัง “แหมะ ๆ”
ทำเอาสาวตีนแมว…ใบหน้าซีดเป็ไก่ต้มเพราะเธอกลัวเหลือเกินว่าจะมีคนในบ้านผ่านมาได้ยิน
“ซู่ว!”เสียงดังออกมาจากนอกระเบียง ตามมาด้วยเสียงพูดแ่เบา “นี่แกเบา ๆ หน่อยสิประเดี๋ยวก็ได้พากันตื่นหมดทั้งบ้านหรอก…ยัยหมอน!”
สมรที่กำลังปีนรั้วออกมาอย่างคล่องแคล่วดูเหมือนว่าเธอจะชำนิชำนาญเป็พิเศษ ดูท่านี่คงไม่ใช่ครั้งแรกแน่ ๆ ที่เธอทำอะไรแบบนี้!
เอื้อยเอ่ยปากถาม“นี่แกแน่ใจนะว่าหลับกันหมดแล้วน่ะ ทั้งคนทั้งหมา ไม่ใช่ว่ามีใครตื่นขึ้นมา มันจะพากันซวยไปหมดนะเว้ยแก!”
พอลงมาได้อย่างปลอดภัยเธอก็เอ่ยปากบ่นเพื่อนรัก “แกนี่ขี้บ่นจริง ๆ ยัยเอื้อยอย่างฉันน่ะเขาเรียกว่ายอดฝีมือจ๊ะ ปัดโธ่!”
เอื้อยเอ่ยปากถาม“นี่แกแน่ใจนะว่าหลับกันไปหมดแล้วนะ ทั้งคนทั้งหมา ไม่ใช่มีใครตื่นมาจะพากันซวยไปหมดนะเว้ยแก!”
พอลงมาได้อย่างปลอดภัยเธอก็เอ่ยปากบ่นเพื่อนรัก “แกนี่ขี้บ่นจริงยัยเอื้อย! แล้วอย่างฉันน่ะเขาเรียกว่ายอดฝีมือจ๊ะ ปัดโธ่!”
พอเห็นชุดที่อีกฝ่ายหยิบขึ้นมาสวมทับเอื้อยก็แซวขึ้น “โอ้โฮชุดแกนี่…ถ้าเอาไฟฉายส่องเข้ามา มันคือหลอดนีออนเคลื่อนที่ชัดๆ อย่างกับพวกตำรวจ กู้ภัยเลยนะแม่คุณ!”
สมรยืดอกด้วยความภาคภูมิใจกับชุดเรืองแสงวิบวับ จริง ๆ แล้วเธอก็ไปได้ไอเดียมาจากด่านตรวจนั่นแหละจึงไปเที่ยวหาซื้อชุดนี้มาเป็พิเศษ
“เอาแต่แซวฉัน…แล้วตัวแกนี่ก็ใช่ย่อยเสียที่ไหนล่ะ!”
สายตาของสมรเหลือบมองไปที่เพื่อนสาวซึ่งสวมใส่ชุดกันฝน ที่มีสีแสบตาไม่หย่อนไปกว่ากันตัวเธอเลย เรียกได้ว่าไม่มีใครยอมใคร!
“แล้วนี่แกเตรียมพร้อมหรือยัง!?”หมอนเอ่ยปากถามขึ้น
เอื้อยคลี่ยิ้ม“เรียบร้อยแล้วตามเคย รถแท็กซี่จอดรออยู่หน้าปากซอยแน่ะ พวกเรารีบไปกันเถอะ…”
……
ภาพตัดมาที่หน้าสถานบันเทิงชื่อดังในกรุงเทพอย่าง “เดอะพาเลซ”
ดิสโก้เธคสุดฮิตที่ทุกคนต่างมารวมตัวกันเป็แหล่งความบันเทิงครบวงจร ที่ใคร ๆ ต่างก็อยากมา นี่คือแหล่งรวมเด็กวัยรุ่นและพวกนักซิ่งยามค่ำคืน!
ก่อนที่ทั้งสองจะลงมาจากรถก็ยังไม่ลืมที่จะกำชับให้ลุงคนขับแท็กซี่ ให้ไปเจอกันตรงจุดนัดพบ เพราะว่าทั้งสองคนได้เหมารอบคืนนี้ของลุงแกเรียบร้อยแล้ว
“ได้ครับคุณหนูจอดรอที่เดิมนะครับ…มีอะไรให้วิ่งมาเรียกลุงได้เลยนะ!” คนขับแท็กซี่อดไม่ได้ที่จะย้ำเตือนสองสาว
สองสาวสวยก้าวเท้าเดินมาบริเวณหน้า‘เธค’ ซึ่งแต่ละคนคล้ายว่าจะแต่งชุดประหลาดมาประชันกัน
แน่นอนว่าทั้งรูปร่างและหน้าตาของทั้งสองก็งดงามเพียงพอ ที่จะดึงดูดสายตาของเหล่าเด็กหนุ่ม หรือชายหนุ่มมากมาย
นี่ยังไม่รวมกับที่ได้ใส่ชุดบรรเจิดแต่งตัวเด่นสะดุดตาเสียขนาดนี้ โดยเฉพาะสมร เมื่อถูกแสงไฟนีออนสาดมากระทบก็ยิ่งทำให้เจิดจ้าโดดเด่นเป็พิเศษ!
ยังไม่ทันที่จะเข้าไปในเธคพวกเธอก็ถูกหนุ่ม ๆ เข้ามารุมล้อมขอเบอร์เพจเจอร์เสียแล้ว!
สาวสวยเหมือนจะเตรียมรับมือมาอยู่แล้วคนไหนที่เธอเห็นแล้วไม่ตรงสเปกก็แค่บอกปัดไปถึงอย่างไรที่นี่ก็ไม่ขาดสาวสวยให้จีบ!
และก็ยิ่งไม่ขาดหนุ่มหล่อตรงใจพวกเธอที่เรียงหน้าเข้ามาขอแลกเบอร์กันเรื่อย ๆ ส่วนใครที่หล่อราวกับเทพบุตรจุติพวกเธอย่อมไม่บ่ายเบี่ยง และแถมยังยิ้มพูดคุยอย่างเป็กันเอง
“เดอะพาเลซ”เป็แหล่งรวมตัวของคนหลายวัย หลาย่อายุ และหลากหลายอาชีพที่โด่งดังที่สุดก็คือพวก ศิลปิน ดารา ชายหญิงในวงการบันเทิงที่เดินสวนกันให้ควัก
การที่ได้มาเดินกระแทกไหล่กับเหล่าดารามันถือเป็ความพิเศษของที่นี่ก็ว่าได้ จึงทำให้ได้รับความนิยมจากผู้คนหลากหลายที่มาท่องเที่ยว…
ส่วนที่ว่ากี่ดริ๊งก์ กี่ดื่มเพื่อเข้าร้านนั้นพวกเธอทั้งสองแทบไม่ได้สนใจที่จะดื่มเหล้าแม้แต่น้อย ส่วนมากคงหนีไม่พ้นน้ำส้ม
เพราะถ้าขืนมีกลิ่นเหล้าติดตัวกลับบ้านไปมันก็คงจะกลายเป็เื่ใหญ่แน่ ๆ
วันนี้นักร้องที่มาเปิดการแสดงเหมือนจะเป็ศิลปินหน้าใหม่ที่กำลังเตรียมจะออกอัลบั้มเอื้อยเองก็มีผู้ชายเข้ามาตามเกาะแกะ แต่ว่าถูกเธอปฏิเสธไปอย่างละมุนละม่อมเธอเชี่ยวชาญนักเชียวเื่พวกนี้!
“เพราะไม่ใช่ว่าพวกเธอทั้งสอง…ไม่เคยมาที่นี่เสียเมื่อไหร่?”
แต่ทั้งคู่กลับแอบปีนออกจากบ้านมาอยู่เป็ประจำเรียกได้ว่าไปไหนไปกัน ถึงไหนถึงกัน!
สองสาวมาเต้นปลดปล่อยอย่างเต็มที่เพราะใน่เวลาปกติหรือวันปกติพวกเธอทั้งคู่ต่างสงบเสงี่ยมเรียบร้อยอย่างกับผ้าที่พับเอาไว้ตอนอยู่ในโรงเรียนก็ชวนอึดอัดจะแย่
ดังนั้นทั้งคู่จึงตกลงกันว่าอย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้งที่จะแอบหนีพ่อแม่มาเที่ยว เพื่อที่จะผ่อนคลายอารมณ์ และสนุกสุดเหวี่ยงตามประสาวัยรุ่นยุคนี้!
……
ภายในบ้านหลังใหญ่แห่งหนึ่งหากจะเรียกได้ว่าเป็คฤหาสน์ก็คงไม่ผิดนัก เพราะเมื่อเอาไปเทียบกับบ้านอื่น ๆรอบด้าน ทำให้บ้านหลังนี้ดูโอ่อ่าเป็พิเศษ!
อีกทั้งตั้งอยู่ใจกลางตัวเมืองปทุมธานีเดินทางไปไหนมาไหนก็สะดวก
บ้านหลังนี้มักมีคนแวะเวียนมาหาบ่อยเนื่องจากเ้าของบ้านเป็ถึง ท่าน ส.ส.ผู้ทรงเกียรติ เป็หัวเรี่ยวหัวแรง เป็แกนนำคนสำคัญของพรรคที่เข้าร่วมในการจัดตั้งรัฐบาล!
หากแต่ว่าถูกรัฐปะาจากกองทัพที่เล่นยกพวกตีกันเอง และหักเหลี่ยมกันรายชั่วโมง จนกระทั่งนำไปสู่การขึ้นอำนาจของ‘คณะ รสช.’
เพียงทว่าทุกคนก็รู้ดีว่าเลือกตั้งครั้งที่จะถึงย่อมต้องมี ส.ส. ที่ชื่อว่า ‘เสมอ’ ไปปรากฏตัวอยู่ในสภาฯ เป็แน่!เพราะด้วยฐานเสียงที่หนาแน่น
ดังนั้นจึงพากันเรียกติดปากอย่างให้เกียรติว่า“ท่าน ส.ส. เสมอ”
ครอบครัว‘บัวบูชา’ ของท่าน “ส.ส.เสมอ บัวบูชา” ซึ่งคุมฐานเสียงจังหวัดปทุมธานีไว้ได้อย่างเหนียวแน่นไปที่ไหนมาไหนก็เป็ที่นับหน้าถือตา…
เพราะตอนเลือกตั้งเ้าตัวเล่นติดป้ายหาเสียงจนกลายเป็ที่เลื่องลือ
เขามาด้วยสโลแกนหาเสียงที่ถ่ายรูปยกมือไหว้ พร้อมกับคำสโลแกนอย่าง “เจอผมได้เสมอ…เมื่อคุณอยากเสนอ (ความเดือดร้อน) โปรดเลือกเบอร์ 6” เ้าตัวใช้การเล่นคำ แถมทิ้งท้ายด้วยวงเล็บใหญ่ เพื่อกันท่าไอ้พวกฝ่ายตรงข้ามที่จ้องจะโจมตี
ดังนั้นเมื่อการเลือกตั้งใหญ่ปีพ.ศ. 2531 ที่ผ่านมา ตัวเขาพร้อมกับป้ายก็กลายเป็ที่พูดถึงในวงกว้าง ทั้งได้ลงหนังสือพิมพ์ประชาสัมพันธ์ไปในตัว สื่อต่างๆ ก็มาขอสัมภาษณ์จนลงหนังสือพิมพ์คบแทบทุกเล่มทุกฉบับ
กลายมาเป็เอกลักษณ์ที่ใครๆ ต่างก็จดจำได้ รวมไปถึงบุคลิกที่เข้าถึงง่าย ทำงานได้ดีจึงได้ใจประชาชนไปเต็ม ๆตอนอยู่ในสภาก็ออกลวดลาย แสดงฝีปากกล้าไม่ใช่น้อย คำพูดคำจาก็คมกริบราวกับใบมีด
หากไม่ได้ประชุมสภาตอนอยู่ข้างนอกไปเยี่ยมเยือนฐานเสียง หรืออยู่ภายในบ้านเ้าตัวก็แต่งตัวปอน ๆ บ้านๆ เหมือนกัน ไม่ได้มีทีท่าวางมาดแต่อย่างใด
และถ้ามีคนมาขอให้ช่วยอะไรก็แทบจะช่วยหมดเลยโดยที่มีเลขาส่วนตัว คอยตามจดงาน หรือพวกเื่ร้องเรียนตามสโลแกนที่เขาหาเสียงไว้
แต่เื่ที่จะขอให้ช่วยก็ตั้งอยู่บนพื้นฐานตามกำลังที่ตนมี แต่หากคิดจะให้เขาไปคว้าเดือนคว้าดาวทำในสิ่งเกินตัวเกินกำลังนั้น เขาย่อมไม่มีทางทำอย่างเด็ดขาด
ส่วนเหตุผลท่านเสมอก็ไม่ปิดบังพูดไปตามตรงว่า “ไม่มีปัญญาทำให้!”
หรือจะเป็พวกเื่ทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวง เื่พวกนี้ท่าน ส.ส.เสมอก็พร้อมที่จะไล่ตะเพิดกลับไปทันทีเหมือนกัน เพราะเขาถือหลักการทำการเมืองให้เป็ อยู่ให้นานๆ มิฉะนั้นตัวเขาคงไม่ได้เป็ ส.ส. มาหลายสมัยขนาดนี้!
จึงทำให้หัวกระไดบ้านแทบไม่เคยแห้งเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ใน่เทศกาลสำคัญ ๆหากเ้าตัวไม่ได้ติดภารกิจเข้าประชุมสภา หรืองานที่สภาพวกชาวบ้านทั่วไปก็แทบจะไปมาหาสู่ท่านเสมอได้ตลอดเวลา
ดังนั้นเสมอจึงเป็ที่นับหน้าถือตาของคนในจังหวัดเป็อย่างมาก ใคร ๆก็จำหน้าคนในบ้านหลังนี้ได้เป็อย่างดี ทั้งศรีภรรยาอย่าง “คุณนายสมพร” ผู้ที่ทำการควบคุมอำนาจอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในบ้าน…
หรือกระทั่งสมรคุณหนูผู้เพียบพร้อม ที่กินดีอยู่ดีมาั้แ่เกิด แถมยังถูกจับส่งประกวดเวทีนางงามตามงานต่าง ๆ ั้แ่ยังเด็กไม่เว้นว่าง เนื่องจากว่าเธอหน้าตาดีได้แม่ แถมยังเข้าสังคมเก่งได้พ่อ!จึงกลายเป็ที่รักของคนอื่นโดยรอบ…
538
![[นิยายแปล]บุตรสาวม่านแม่ทัพอัจฉริยะ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1664683252_412872.webp)
![สักวันฉันจะเป็นนางเอก [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618216900_22836133.webp)
