

*(ฉาก: ณ ลานหินกลางป่าทึบ คืนเดือนมืด ลมพัดแรง ทำให้ใบไม้ปลิวว่อน ไป่เหยียนและเซี่ยฉีหลินเผชิญหน้ากับมือสังหารจากพรรคเทพครามที่ยืนล้อมพวกเขาไว้ราวกับหมาป่าหิวโหย!)*
---
**หัวหน้ามือสังหารพรรคเทพคราม (เสียงเ็า):**
ไป่เหยียน… ข้าแปลกใจนักที่เ้ากล้าบุกมาถึงเขตของพวกเราเอง
**ไป่เหยียน (สีหน้าสงบนิ่ง จ้องอีกฝ่าย):**
ข้าไม่ได้มาหาเื่ แต่ถ้าพวกเ้าคิดจะขวางทาง ข้าก็ไม่มีทางเลือก
**เซี่ยฉีหลิน (ชักกระบี่ขึ้น ตั้งท่าเตรียมพร้อม):**
คนพวกนี้ไม่มีทางปล่อยเราไปแน่ ไป่เหยียน ระวังตัวด้วย!
**(มือสังหารในชุดดำสิบกว่าคนค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ พวกเขามีดาบบางยาวเป็อาวุธ ดวงตาทุกคู่ไร้ความปรานี! หัวหน้าของพวกเขาก้าวขึ้นมาด้านหน้า ท่วงท่าเยือกเย็นแต่แฝงไปด้วยกลิ่นอายสังหาร!)**
**หัวหน้ามือสังหาร (แค่นเสียง):**
คำสั่งจากเบื้องบนชัดเจน ฆ่าเ้าซะ… แล้วนำคัมภีร์ลับมาให้พรรคเทพคราม!
**ไป่เหยียน (แค่นยิ้มเ็า):**
งั้นก็มาลองดู!
**(ไม่รอให้ศัตรูได้เริ่มก่อน ไป่เหยียนพุ่งตัวไปข้างหน้า ประกายกระบี่วูบไหว รวดเร็วราวสายลม! เขาฟาดฟันเข้าใส่มือสังหารคนแรก เืสาดกระเซ็นออกมากลางอากาศ! เซี่ยฉีหลินก็กระโจนเข้าร่วมต่อสู้ ดาบของนางสะบัดวูบ สังหารมือสังหารอีกคนที่เข้ามาใกล้!)**
**มือสังหารคนหนึ่ง (ร้องลั่น):**
บัดซบ! มันเร็วกว่าที่เราคิด!
**(หัวหน้ามือสังหารขมวดคิ้ว เขาสะบัดดาบพร้อมร่ายกระบวนท่า ‘เงาเทพครามพิฆาต’ พลันพลังลมปราณสีครามแผ่กระจายออกมา สร้างแรงกดดันมหาศาล!)**
**หัวหน้ามือสังหาร (เสียงทรงพลัง):**
กระบวนท่าธรรมดาของเ้าจะทำอะไรข้าได้งั้นหรือ?!
**ไป่เหยียน (แสยะยิ้ม):**
แล้วถ้าเป็กระบวนท่า *เงาเหยี่ยวพิโรธ* ล่ะ?!
**(เขาสูดลมหายใจลึกก่อนปล่อยพลังปราณเข้าที่กระบี่ทันที กระบี่ของเขาสั่นสะท้าน ปลดปล่อยไอเย็นะเืออกมา ทำให้พื้นหินรอบตัวแตกเป็เสี่ยงๆ! แรงปะทะระหว่างพลังปราณของทั้งสองฝ่ายทำให้ใบไม้ปลิวกระจัดกระจาย!)**
**เซี่ยฉีหลิน (ะโ):**
ไป่เหยียน! จัดการมันเร็วเข้า!
**(ไป่เหยียนไม่รอช้า ใช้ท่า *เงาเหยี่ยวปักษากระพือปีก* พุ่งตัวหายไปกับสายลม ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเื้ัหัวหน้ามือสังหาร พร้อมแทงกระบี่ทะลวงจุดตาย!)**
**หัวหน้ามือสังหาร (เบิกตากว้าง ะโด้วยความใ):**
อะ… อะไรกัน?!
**(เืสาดกระจาย ร่างของหัวหน้ามือสังหารทรุดลงกับพื้น คนของพรรคเทพครามที่เหลือเห็นดังนั้นก็ตื่นตระหนก ถอยหนีไปทันที!)**
**มือสังหารคนหนึ่ง (ะโลั่น):**
หัวหน้าถูกฆ่าแล้ว! ถอยเร็ว!
**(ไป่เหยียนถอนหายใจ ยืนมองศัตรูที่หลบหนีไปด้วยสายตาเ็า ก่อนหันไปมองเซี่ยฉีหลินที่ยืนหอบหายใจเบาๆ พวกเขาผ่านศึกแรกกับพรรคเทพครามไปได้… แต่รู้ดีว่านี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งเท่านั้น!)**
---
**ฉากนี้เป็จุดเริ่มต้นของความแค้นระหว่างไป่เหยียนกับพรรคเทพคราม**
การฆ่าหัวหน้ามือสังหารทำให้พรรคเทพครามต้องส่งคนที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นมาไล่ล่าไป่เหยียนต่อไป!