“ผมไม่ยินยอมครับ ผมยอมช่วยเหลือท่านกู้อำนาจกลับคืนก็ได้ แต่จะไม่สืบต่อตำแหน่งด้วยวิธีแต่งงานกับลูกสาวของท่าน ผมมีคนรักอยู่แล้วครับ” หลงฉีกล่าวอย่างมุ่งมั่น
“เก็บไปคิดก่อนดีมั้ยหลงฉี เพราะพรรคัแดงจะอยู่หรือล่มสลายก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของหลานรู้มั้ย” หลินช่าย อดีตหัวหน้ามาเฟียกล่าว
“ผมยังยืนยันคำเดิมครับ” หลงฉีกล่าว
“เอาไว้ฉันค่อยคุยกับลูกเองก็แล้วกันนะ อย่าเพิ่งคาดคั้นเอาคำตอบตอนนี้เลย” อาช่ายกล่าว
“อย่างนั้นก็ได้ ลุงให้เวลาหลานตัดสินใจ 3 วันก็แล้วกัน” หลินช่ายกล่าว
******************************************************
หลงฉีรู้สึกไม่พอใจ เลยไปเอาเื่กับหลินชิงทันที
“นี่คงอยากแต่งงานกับพี่มากสินะ ถึงบังคับพ่อตัวเองให้มาบังคับพี่น่ะ” หลงฉีพูดหาเื่
“ห๊า อะไรนะคะ นี่พี่ดูสถานการณ์บ้างสิคะ ที่พ่ออยากให้ฉันแต่งงานกับพี่ก็เพื่อให้พี่สืบต่อตำแหน่งแล้วไปต่อสู้แย่งชิงตำแหน่งหัวหน้ามาเฟียกับพี่หลินผิงต่างหาก ฉันไม่ได้ชอบพี่ขนาดนั้นเสียหน่อย” หลินชิงไม่คิดว่าหลงฉีจะหลงตัวเองขนาดนี้
“ยังไงพี่ก็ต้องช่วยพ่อเธออยู่แล้ว โดยที่พี่ไม่จำเป็ต้องสืบทอดตำแหน่ง และไม่ต้องแต่งงานกับเธอด้วย” หลงฉีกล่าว
“ก็ตามใจพี่สิคะ หากพี่ไม่ยอมเสียอย่างก็ไม่มีใครไปบังคับพี่ได้อยู่แล้ว ขอตัวนะคะ” หลินชิงรู้สึกโกรธจัดเลยเดินหนีเขาไป
หลินชิงไม่คิดว่าหลงฉีจะมีความคิดแบบเด็กๆ เช่นนี้ และเธอก็คิดว่าเขาไม่เหมาะที่จะเป็ผู้นำได้ เพราะนอกจากเขามองสถานการณ์ไม่ออกแล้ว ยังเป็คนเห็นแก่ตัวและไม่ยอมเสียสละอีกด้วย
******************************************************
“ทำไมพ่อต้องบังคับผมด้วยครับ ผมมีคนรักอยู่แล้วนะครับ” หลงฉีกล่าว
“ทำไมลูกไม่ยอมเสียสละเพื่อพรรคัแดงบ้าง พ่อกับพ่อของหลินชิงต่างมีความเห็นตรงกันที่จะให้ลูกเป็ผู้สืบทอดตำแหน่ง ขนาดหลินชิงเป็เด็กกว่าลูก เธอยังรู้อะไรควรไม่ควรเลย” อาช่ายกล่าว
“ในเมื่อพ่อเห็นผมไม่เอาไหน ก็เลิกบังคับผมเถอะครับ” หลงฉีกล่าว
หลงฉีเลยพาเซียงเซียง แฟนของเขาออกไปข้างนอกด้วยกันโดยไม่ยอมสนใจใครอีก
“มันจะดีหรอคะ คุณควรเชื่อฟังพ่อนะคะ” เซียงเซียงกล่าว
“แต่ผมรักคุณนะเซียงเซียง ผมคงรักใครไม่ได้อีก” หลงฉีกล่าว
“แต่นั่นคือพ่อของคุณและพรรคัแดงนะคะ คุณยอมสละทุกสิ่งเพื่อเซียงเซียงหรอคะ” เซียงเซียงกล่าว
“ครับ ผมยอมสละทุกอย่างเพื่อคุณ” หลงฉีกล่าว
หลงฉีดึงเซียงเซียงเข้ามากอดอย่างทะนุถนอม
******************************************************
จนกระทั่งวันถัดมาเกิดเหตุไม่คาดฝัน หลงฉีไปพบเซียงเซียงที่ผาจุ้ยเยียน แต่ทว่าเขามองไม่เห็นใคร แต่ได้ยินเสียงเซียงเซียงร้องขอความช่วยเหลือ
“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย” เซียงเซียงพยายามเกาะอยู่ที่ขอบของหน้าผา
หลงฉีเห็นเซียงเซียงกำลังเกาะหน้าผา เขาเลยรีบจับแขนเซียงเซียงดึงขึ้น
“ใครทำอะไรคุณ ทำไมคุณถึงมีสภาพแบบนี้” หลงฉีใที่แฟนประสบเหตุ
“ท่านหลินช่าย อดีตหัวหน้ามาเฟีย ผลักเซียงเซียงตกหน้าผาค่ะ แต่เซียงเซียงจับซอกหินทันแล้วหลบเขา ตอนนี้เลยทำได้เพียงเกาะขอบหน้าผาเท่านั้น” เซียงเซียงกล่าวด้วยความกลัว
“เดี๋ยวผมจะดึงคุณขึ้นมา” หลงฉีกล่าว
แต่ทว่าเซียงเซียงกลัวมากพยายามดิ้นและขยับจนหลงฉีเกิดพลาดหลุดมือ ทำให้เซียงเซียงตกหน้าผาไปต่อหน้าต่อตาเขา
“ไม่ เซียงเซียง ผมขอโทษ” หลงฉีะโร้องเรียกด้วยความใและเสียใจในความผิดพลาดของตัวเอง
แต่ด้านล่างนั้นเป็หน้าผาที่ลึกชันมาก ไม่อาจไปหาตัวเซียงเซียงได้จริงๆ หลงฉีทำได้แต่คุกเข่าร้องไห้อยู่อย่างนั้น
เมื่อตั้งสติได้ เขาก็ลุกขึ้นไปพบพ่อตัวเองทันที ซึ่งในตอนนั้นหลินช่ายและหลินชิงมาที่บ้านเขาเพื่อรอคำตอบ
หลงฉีเกิดบันดาลโทสะ เขารีบวิ่งเข้าไปชี้หน้าว่าหลินช่ายทันที “เพื่อพรรคัแดง เพื่ออำนาจ คุณยอมฆ่าเซียงเซียงเลยหรอครับ”
“หลานพูดอะไร ลุงไม่รู้เื่” หลินช่ายทำหน้างง
“นั่นสิคะ พี่พูดอะไรน่ะ พ่อไม่มีทางฆ่าเซียงเซียงได้หรอก” หลินชิงกล่าว
“ก็เซียงเซียงบอกพี่เองว่า เธอถูกหลินช่ายผลักตกหน้าผา แล้วพี่ก็ไม่สามารถช่วยเธอได้ เธอเลยตกหน้าผาไปต่อหน้าต่อตาพี่” หลงฉีเล่า
“เซียงเซียงโกหก” หลินชิงกล่าว
“คนจะตายยังพูดโกหกได้อีกหรอ พวกคุณออกไปจากบ้านผมเถอะ ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกคุณอีกแล้ว” หลงฉีรีบไล่สองพ่อลูกทันที
หลินช่ายเลยพาหลินชิงกลับบ้าน เพราะถึงพูดอะไรไปหลงฉีก็ไม่ยอมเชื่ออยู่ดี
******************************************************
เมื่อกลับถึงบ้าน
“ทำไมพ่อไม่พูดอธิบายว่าพ่อไม่ได้ทำล่ะคะ” หลินชิงสงสัย
“ดูท่าทางนายหลงฉีจะไม่ยอมเชื่อพ่อน่ะสิ” หลินช่ายกล่าว
“เื่มันไม่ชอบมาพากลนะคะ มันต้องมีอะไรซับซ้อนกว่านั้นแน่” หลินชิงกล่าว
“พ่อคงต้องรอให้หลงฉีอารมณ์เย็นกว่านี้ก่อน” หลินช่ายทำอะไรไม่ได้จริงๆ
หลินชิงเชื่อว่าพ่อถูกใส่ร้าย เธอเลยไปดูในที่เกิดเหตุซึ่งก็คือผาจุ้ยเยียน และแล้วเธอได้เห็นเซียงเซียงอยู่ที่นั่น “นั่นเซียงเซียงยังไม่ตายนี่” หลินชิงกำลังวิ่งไปทักเซียงเซียง แต่ทว่ามีผู้หญิงอีกคนเดินมาพบเซียงเซียงซึ่งก็คือพี่สาวของเธอเอง ดังนั้นหลินชิงเลยรีบแอบหลังพุ่มไม้ พร้อมกับนำมือถือถ่ายคลิปไว้เผื่อเป็หลักฐาน
“เธอทำดีมากเซียงเซียง ในที่สุดเธอก็ทำให้พ่อบุญธรรมฉันกับนายหลงฉีแตกคอกันได้เพราะเธอ” หลินผิงชื่นชมลูกน้อง
“ฉันยอมทำงานทุกอย่างเพื่อคุณค่ะ ฉันจะกำจัดทุกคนที่เป็ศัตรูกับคุณ” เซียงเซียงกล่าว
“ดีมากเซียงเซียง” หลินผิงดึงเซียงเซียงเข้ามากอดไว้ แล้วกล่าวอีกว่า “ตอนนี้พวกเรากลับกันเถอะ ค่อยมาดูความวินาศของพ่อบุญธรรมฉันกัน” หลินผิงหัวเราะอย่างสะใจ
******************************************************
ด้วยความที่หลินชิงใจร้อน เธอ้าทำลายแผนการของพี่สาวเธอ ดังนั้นเธอเลยไปพบอาช่ายที่บ้าน เพื่อให้เขาได้ดูคลิปที่เธอแอบถ่าย ถ้าเขาเห็นเขาต้องเข้าใจแน่นอน แต่ทว่าอาช่ายไม่อยู่ อยู่แค่หลงฉีเพียงคนเดียว
“มีธุระอะไรไม่ทราบ” หลงฉีหาเื่
“ฉันมาพบอาช่ายค่ะ ท่านอยู่มั้ย” หลินชิงกล่าว
“ไม่อยู่” หลงฉีพูดด้วยอารมณ์โกรธ
“งั้นฉันค่อยมาใหม่ก็ได้ค่ะ” หลินชิงกำลังจะเดินกลับ
“เดี๋ยวสิ หลินชิง ในเมื่อเธอเป็ลูกสาวของหลินช่าย เธอก็ควรชดใช้ความผิดแทนพ่อสิจริงมั้ย” หลงฉีกล่าว
“หมายความว่ายังไงน่ะ” หลินชิงใในคำพูดของหลงฉี
หลงฉีดึงตัวหลินชิงเข้าไปในห้อง หลินชิงพยายามดิ้นและร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีใครสนใจเธอเลย
“พี่หลงฉี อย่าอะไรฉันเลยนะคะ ฉันกลัวแล้ว” หลินชิงพนมมือไหว้ขอร้องเขา
แต่หลงฉีไม่ยอมฟังอะไรทั้งสิ้น เขาทำร้ายด้วยการข่มขืนลูกสาวของหลินช่าย จนสำเร็จความใคร่
หลินชิงผู้มีวัยละอ่อน เธอไม่เคยคิดเลยว่าพี่หลงฉีจะกล้าทำร้ายเธอแบบนี้ แต่เธอต้องรีบตั้งสติ เธอรีบสวมเสื้อผ้าอย่างลวกๆ โดยแต่งตัวให้เรียบร้อยที่สุด แล้วไปพบอาช่ายพ่อของหลงฉีทันที
“อ้าว หลานมาทำอะไรแต่เช้าตรู่ล่ะเนี่ย” อาช่ายเข้าใจผิด
แต่ความเป็จริงหลินชิงค้างอยู่ที่นี่ยังไม่ได้กลับ เธอต้องเสแสร้งว่าเพิ่งมาที่นี่ พร้อมกับกล่าวว่า “หนูมีคลิปจะส่งไปให้อาดูค่ะ”
“คลิปอะไรงั้นหรอ” อาช่ายสงสัย
“เซียงเซียงเป็คนของพี่หลินผิงค่ะ นี่ค่ะคลิป พี่หลินผิง้าทำให้พ่อกับพี่หลงฉีแตกคอกันโดยใช้เซียงเซียงเป็เครื่องมือ” หลินชิงส่งคลิปให้แล้วรีบเล่าให้อาช่ายฟัง
“ไม่น่าเชื่อว่าหลินผิงจะเหลี่ยมจัดขนาดนี้ แล้วนี่หลงฉีรู้แล้วหรือยัง” อาช่ายกล่าว
“หนูยังไม่พบพี่หลงฉีค่ะ หนูขอตัวกลับก่อนนะคะ หนูรู้สึกไม่สบาย คงเพราะตื่นแต่เช้าแล้วรีบมาหาอาค่ะ” หลินชิงต้องโกหก
“รีบไปพักผ่อนเถอะหลาน” อาช่ายเป็ห่วงหลานสาว
******************************************************
ทั้งๆ ที่หลินชิงก็รู้สึกแย่อยู่แล้ว เธออยากรีบเข้าไปในห้องของเธอและร้องไห้ที่ถูกหลงฉีรังแก แต่ทว่า พอกลับไปที่บ้านก็เกิดเื่ใหญ่
624
