บนยอดตึกสูงของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ใกล้อนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาคมคายวัยประมาณ19ปี ใส่ชุดสีดำยืนมองมาที่จุดที่มีผู้ชุมนุมเพื่อจะทำพิธีรำลึกถึงทหารผ่านศึก โดยมารวมตัวกันเพื่อสวดิญญาให้ผู้ที่เสียชีวิตในา ั้แ่าฝรั่งเศส โดยมีคนที่แต่งตัวคล้ายฤาษีแต่งชุดสีขาวมีลูกประคำ กำลังสวดมนต์เพื่อจะเชิญิญญา หลายพันดวง เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง โดยมีคนนับร้อยยืนเรียงรายล้อมอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิเอาไว้ โดยรูปปั้นทั้ง ห้า ที่ยืนตระหง่าน เป็จุดศูนกลาง ลมพายุเริ่มพัดกรรโชก อย่างแรง สายฟ้าเริ่มมีสัญญาณแลบแปรบๆ สายฝนเริ่มตก ิญญาที่หลับไหลไปนาน นับ 7,000 ชีวิต เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมา อักขระยันต์หลังอักษรที่ลงชื่อผู้เสียชีวิตเอาไว้ เริ่มมีประกายแสง แวบๆ ฟ้าผ่าลงมาตรงกลางสายล่อฟ้า้าสุดของอนุเสาวรีย์ ประกายไฟ พุ่งลงผ่าน ตัวดาบห้าแฉก ลงไปที่ด้ามจับ
เข้าไปในห้องที่มีรายชื่อ เหล่าทหารที่ตายไปแล้ว ิญญาที่มีความแค้นอยู่ด้านในไม่ยอมไปผุดไปเกิด เริ่มออกมาเป็ภาพที่คนทั่วไปไม่อาจมองเห็นได้
มันพยายามจะพุ่งหนีออกไปจากที่แห่งนี้ แต่ว่าชายหนุ่มชุดดำ ปล่อยยันต์จักรวาล8 ทิศ จากฝ่ามือพุ่งเข้าไปบนท้องฟ้า ิญญาหลายพันดวงพยายามหลบหนีออกไปแต่ไม่สามารถหลบหนีออกไปจากยันต์ 8 ทิศได้
ฤาษีเริ่มผิดสังเกต เลยลืมตาขึ้นมองเห็นยันต์วิเศษ ก็คิดแล้วว่าคงเจอกับ ผู้วิเศษใครบางคนเข้าแล้ว จึงรีบเข้าไปในแกนกลางอนุเสาวรีย์ แล้วสวดมนต์ ต่อหน้าตะเกียงั์ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ด้านใน แล้วปล่อยะเิควันออกไปทั่วเพื่อพรางตัวและสร้างความวุ่นวาย แล้วเริ่มดึงิญญาดาบ 5 เล่มออกมา
“ ที่แท้มันก็้า จิตวิญญานดาบ 5 เล่มนี่เอง” ชายหนุ่มชุดดำคนนี้ได้เอ่ยขึ้นมา
หลังจากที่มองไปอนุเสาวรีย์ที่สร้างโดยมี รูปแบบดาบปลายปืน 5 เล่มมารวมกัน คมส่วนตัวฐานเป็ด้ามดาบ ด้านในเป็ที่สิงสถิตของิญญา โดยมีตะเกียงิญญาอันใหญ่คอยเพิ่มพลังให้กับิญญาดาบห้าเล่ม ฤาษีพยายามดึงิญญา 5 ดาบลงมาเก็บเอาไว้ ชายหนุ่มชุดสีดำ เลยพุ่งตัวลงมาจากยอดตึกโรงพยาบาล เข้ามาเพื่อจัดการกับ กับฤาษีตนนี้ ในขณะที่ผู้ชุมนุมเจอควันที่ฤาษีปล่อยออกมาล้วนแตกฮือออกไปจนหมด
ไม่ทันแล้ว ฤาษีตนนี้ได้ิญญาดาบ 5 เล่มมาอยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มชุดดำถูกพลังิญญาจากดาบกระแทกเข้าใส่ ตูม ! ชายหนุ่มไม่ทันระวังจะถูกอัดไปเต็มแรง ร่างถอยออกไปไกล ก็ตั้งหลักได้ ก็หายตัวเข้าไปหา อย่างรวดเร็ว ฤาษีใช้ผ้ายันต์จับิญญาดาบเอาไว้ เพราะว่ามันพยายามดิ้นรนขัดขืน เพื่อไม่ให้ถูกจับ จังหวะนั้น เด็กหนุ่มก็พุ่งเข้ามาใกล้ ตัวฤาษี
แล้วก็กระแทกฝ่ามือเข้าที่ปลายคางร่างฤาษีหงายหลังออกไป ิญญาดาบหลุดมือไป เด็กหนุ่นปล่อยมือออกไปใช้ตาข่ายสายฟ้าขังมันไว้ จากนั้นก็ดีดเท้าเข้าใส่ฤาษี เปรี้ยง กระเด็นออกไปนอกฐานอนุเสาวรีย์ แต่พอชายหนุ่มััได้ว่ามันไม่ใช้มนุษย์ ก็เรียกยันต์ 8 ทิศ ลงมาเพื่อจับฤาษีตนนี้ มันเริ่มกลายร่างเป็ ปีศาจพ่อมด ขี่ไม้กวาดหนีไปอย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มชุดดำ เก็บิญญาดาบเสร็จ ก็เรียก เมฆสีดำออกมาแล้วขี่มันตามปีศาจพ่อมดไปทันที มันหนีออกไปทางสวนจตุจักร เด็กหนุ่มเร่งเมฆสีดำไม่นานก็ทันจึงขว้างกงจักรพิฆาตมารเข้าใส่ร่างพ่อมดปีศาจ มันหลบไม่ทันแขนซ้ายขาดไปข้างทันที ฉัวะ
ร่างมันถลาลงกับพื้นดิน มันลุกขึ้นมา แล้วกินน้ำยาบางอย่างเข้าไป แขนที่ขาดกลับคืนมา จากนั้น ร่างกายมันก็กลายเป็เงา หายไป เด็กหนุ่มมองไม่เห็นแต่ว่าััได้กลิ่นของมัน จึงปล่อยยันต์จักรวาล 8 ทิศออกมา แสงจากแผ่นยันต์
พุ่งเข้าใส่ร่างที่ใสเหมือนแก้ว เด็กหนุ่มปล่อยกงจักรพิฆาตตัดหัวมันขาดทันที ฉัวะ !
หัวมันหลุดออกจากร่างทันที เด็กหนุ่มใช้แฟลซไดร์ฟดูดิญญา ปีศาจพ่อมดเข้ามาไว้จนหมด ทั้งร่างกาย และิญญา จากนั้น ก็ขี่เมฆสีดำ จากไป
ตึกริมน้ำเ้าพระยา คอนโดเมฆา์ ชั้นที่ 16 เด็กหนุ่มพุ่งเข้ามาที่หน้าต่างห้อง เด็กหนุ่มรีบเดินเข้าไปเพราะมีเสียงดังขึ้นมาจากภายในห้อง ปรากฏภาพฮาโลเจน ของชายหญิงคู่หนึ่ง วัย 50 ปี
“ อาซัน ไปไหนมาลูก แม่กับพ่อติดต่อไปไม่ยอมตอบรับ” เสียงแม่ของอาซันถามลูกด้วยความเป็ห่วง ในขณะพ่อที่นั่งอยู่ด้วยไม่พูดอะไร
“ ผมไปตามจัดการกับปีศาจพ่อมด ที่มันหลุดมาจากแดนยมโลกมานะครับ”ว่าแต่แม่กับพ่อมีอะไรหรือเปล่าครับ
“ แม่จะเตือนลูกว่าพรุ่งนี้เข้าเรียนมหาลัยวันแรก พยายามตั้งใจเรียนนะ” แม่ฮาไมนี่เตือนซูซัน
“ ไม่ลืมหรอกครับแม่ พ่อครับ แล้วพี่ใหญ่ส่งข่าวมาบ้างหรือเปล่า” ซูซันถามถึงพี่ใหญ่คือเทียน ที่เคยบอกว่าถึงเวลาจะมารับ
“ พี่ใหญ่เพียงบอกแค่ว่าให้อาซันตั้งใจเรียน มีเวลาว่างก็ไปตามเก็บปีศาจที่หลุดออกมาจากยมโลกให้หมด บอกมาแค่นั้น” ซูซันฟังแล้วก็เหมือนเดิม เลยไม่อยากจะถามอะไรอีก หลังจากบายพ่อกับแม่ อาซันก็พักผ่อนพรุ่งนี้ต้องไปมหาวิทยาลัยวันแรก
ณ มหาวิทยาลัย ท่าเรือคลองเตย อาซันขับรถเรนจ์ โรเวอร์ อีโวค ปี 2020ดีเซล สีดำ เข้ามหาลัยเพื่อเรียนคณะศิลปศาสตร์ สาขาการโรงแรมและการท่องเที่ยว โดยที่พ่อกับแม่บอกให้เรียนหมอเหมือนพี่ๆ ทั้งสองแต่อาซันไม่เรียน ชอบเที่ยวมากกว่า เลยสรุปลงตัวที่คณะนี้ หลังจากรัฐบาลได้ย้ายท่าเรือออกไปอยู่ที่แหลมฉบังจนหมด
ท่าเรือกรุงเทพก็ได้จัดโซนด้านหลังกลายเป็มหาลัยท่าเรือคลองเตย ส่วนท่าเรือก็กลายเป็ที่จอดเรือท่องเที่ยวเท่านั้น โดยมีโรงแรมตั้งอยู่ ติดริมแม่น้ำ สวยงามมาก ทำให้มหาวิทยาลัย มีผู้คนอยากมาเรียนที่นี่มากเพราะบรรยากาศดีมากน่าเรียนที่สุด แม้กระทั่งต่างชาติก็เข้ามาเรียนเป็จำนวนมาก โดยเฉพาะชาวจีนนี่เยอะเป็พิเศษ อาซันจอดรถที่โรงแรมซึ่งอาซันได้เช่าห้องวีไอพี ไว้ 4 ปีเพื่อที่จะไม่ต้องขับรถไป-มามหาลัยอีก จากนั้น อาซันก็เดินเข้าคณะเพื่อเริ่มเรียนวิชาแรก
ห้องเรียนที่นี่เป็ห้องเรียนที่เหมือนกับ โรงหนังขนาดเล็ก นักศึกษา นั่งไล่ระดับกันไป อาซันมานั่งอยู่ที่นั่งคนเดียว แล้วมองไปที่อาจาร์ยสาวสวยวัย 25ปี คนหนึ่งใส่เสื้อเชิ๊ตสีขาว ชุดชั้นในสีดำ ไม่มีเสื้อสูตรทับ สวมกระโปรงยาวถึงตาตุ่ม แต่ผ่าถึงต้นขา้า ขยับขาที ใจนักศึกษาชาย แทบหล่นหาย กำลังเตรียมการสอนวิชาแรก คือ ภาษาอังกฤษ มีแต่นักศึกษาชายนั่งรออยู่แถวหน้ากันเต็มไปหมด
อาซันได้แต่นั่งมองอยู่แต่ไกล มีนักศึกษาสาว 2 คนมานั่งข้างๆ อาซันอาซันได้แต่ยิ้มต้อนรับไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็เริ่มมีนักศึกษาเข้ามาเต็มพื้นที
“ สวัสดีนักศึกษา อาจารย์ชื่อ ไลลาขอต้อนรับคลาสภาษาอังกฤษเบื้องต้นต่อไปนี้ เวลาอยู่ในคลาสนี้ขอให้ทุกๆคน พูดภาษาอังกฤษทั้งหมดด้วย “
จากนั้นอาจารย์ไลลา ก็ได้แต่พูดแต่ภาษาอังกฤษไปจนจบชั่วโมง โดยที่มีนักศึกษาชายตั้งอกตั้งใจฟัง และดูอาจารย์เคลื่อยย้ายไป อย่างมีความสุขกันถ้วนหน้า อาซันมองหน้าของอาจารย์ไลลา แล้วรู้สึกแปลกๆ คล้ายกับว่ามีเงามืดอยู่ใกล้ตัวของอาจารย์ แต่อาซันไม่สามารถััได้ ไม่รู้ว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร
อาซันยกฝ่ามือขึ้นมาดู ยันต์8ทิศ ตรงกลางมีเข็มทิศปรากฏ มันเริ่มกระดิกอย่างแรง แล้วชี้ไปที่อาจารย์ไลลา อาซันกำมือ จากนั้นเดินตามอาจารย์ไลลาที่กำลังเดินออกจากห้องออกไป
“สวัสดีครับ ผมซูซัน ขอคุยด้วยหน่อยครับ” อาซันเอ่ยกลับอาจารย์ไลลาทันที
“ มีอะไรหรือซูซัน” เธอหันมามองด้วยความสงสัย
“ ผมอยากเรียนพิเศษ ไม่ทราบว่าอาจารย์รับจ้างสอนพิเศษบ้างหรือไม่ครับ” อาซันมองหน้าของอาจารย์ไลลาไม่กระพริบ
“ นี่เธอ ฉันเจอลูกศิษย์แบบเธอมาเยอะ ลูกไม้แบบนี้ใช้กับฉันไม่ได้หรอก” อาจาร์ยไลลาสะบัดบ๊อบ เดินจากไปในทันที ทำให้อาซันยิ่ง้าที่จะไปตรวจสอบที่บ้านอาจารย์ไลลา จริงๆ ว่ากลิ่นิญญาที่ติดตัวเธอมานั้นไม่ใช่ิญญาที่หนีมาจากยมโลกแต่เป็ิญญาโบราณอย่างแน่นอน ขณะที่อาซันคุยกับอาจารย์ไลลาอยู่นั้นมีนักศึกษาหลายคนต่างก็มองอาซัน ด้วยสายตาแบบเดียวกัน รวมทั้งสองสาวสวยที่มองอาซันอย่างดูถูกเหยียดหยามเหมือนคนอื่น อาซันส่ายหัว แต่ไม่พูดอะไร
จึงเดินออกไปทางโซนร้านอาหาร มีพวกรุ่นพี่อยู่สิบกว่าคน มาตั้งโต๊ะดักรอรุ่นน้องปี 1 ทุกคน เพื่อจะประกาศให้รุ่นน้องทุกคนเวลา บ่าย3โมงอย่างเพิ่งกลับให้ไปรอที่สนามทำการรับน้องแบบรวมคณะก่อน จะแยกไปรับน้องคณะใครคณะมันอาซันเดินเข้าไปโรงอาหารแบบไม่สนใจ กินอาหารอยู่คนเดียว ก็มีชายหนุ่มปี 1สองคนเดินมากินข้าวกับอาซัน
“ นี่นาย อยู่ปี 1 ใช่ไหม” ชายรูปร่างใหญ่โตเอ่ยถามอาซัน
“ อืม” อาซันกำลังกินข้าวเลยไม่ได้พูด
“ วันนี้นายรีบกลับไปก่อนบ่ายสามเลยนะ ไม่ต้องอยู่รอรับน้อง ได้ข่าวว่าปีนี้รุ่นพี่จะเล่นรุ่นน้องหนักเลย ปีก่อนพวกมันเจอหนักจนมีบางคนกระอักเืเลย”ชายอีกคน รูปร่างเล็กเอ่ยซ้ำเช่นกัน
“ ขนาดนั้นเลยหรือ” อาซันสงสัยรับน้องบ้าอะไรกัน ถึงกับกระอักเื
“ จริง พี่สาวของฉันเป็คนบอกมาเอง” คนตัวใหญ่เอ่ย
“ ฉันชื่อ ซูซัน เรียกว่าอาซันก็ได้ “
“ ฉันชื่อ บิ๊ก” คนตัวใหญ่แนะนำตัว
“ ฉันชือ เอส” คนตัวเล็กแนะนำเช่นกัน
“ พวกนายทั้งสองคนไม่ต้องห่วงพวกรุ่นพี่ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก” อาซันเอ่ย
ในขณะนั้น มีสาวๆ เดินเข้ามาหากลุ่มอาซันประมาณ สี่คน มีสองสาวที่เคยนั่งคู่กับเทียนเดินเข้ามาด้วย
“ บิ๊ก กินข้าวเสร็จแล้วรีบกลับบ้านไปเลยนะ เดี๋ยวพวกรุ่นพี่มาเรียกไปรับน้องรวมคณะ จะได้ไม่มีปัญหา” พี่สาวบิ๊กเตือนน้อง แล้วห้นมามองที่อาซัน
“ พี่โบว์ นี่ อาซันเพื่อนใหม่ บิ๊กเอง” พี่โบว์พยักหน้า เทียนได้แต่ยิ้มๆ
“ ทั้งสามคนนี้รีบกลับไปทั้งสามคน อย่าอยู่ต่อไว้รอรับน้องของแต่ละคณะของตนจะปลอดภัยกว่า” พี่โบว์เตือนทั้งสามคน แต่ไม่แนะนำให้รู้จักกับ เพื่อนที่พามาด้วย
อาซันนั่งดื่มน้ำเสร็จ ก็กล่าวลาทุกคนโดยไม่สนใจคำเตือน
พออาซันกำลังจะขึ้นไปเรียนคลาสสุดท้ายของวันนี้ มีรุ่นพี่ห้อยเกียร์ไว้ที่คอเกือบสิบคน ได้เข้ามาเตือนว่าถ้าหมดคลาสแล้วให้ไปรอที่หน้าสนาม ฟุตบอล
อาซันไม่รอฟังอีกเดินเบียดออกไป จนรุ่นพี่เซถอยหลังออกไป มีอยู่คนหนึ่งจับไหล่อาซันเอาไว้เพื่อให้ อาซันได้หยุด แต่ััได้แค่นั้นก็เหมือนเข็มทิ่มไปที่มือ จนรุ่นพี่สะดุ้ง จากนั้นอาซัน ก็ขึ้นกลับห้องเรียนไป
1K
