เมื่อเจษเดินเข้ามาในบ้าน ภาพตรงหน้าทำเอาเขาถึงกับประหม่า..
“เมื่อไหร่จะกลับบ้าน! อิงฟ้า”สุดารัตน์ พิมพ์พิกุลหรือเมย์แม่ของอิงฟ้ากล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
“หนูด้วยแอนนา เมื่อไหร่จะกลับ นี่ก็เกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วนะที่มาค้างที่นี่”ภาวิกา นิจสกุล หรือน้าพลอย แม่ของแอนนากล่าวขึ้นด้วยเสียงอ่อนหวาน
“..”
“..”
ร่างเรียวกับร่างนุ่มนิ่มนั่งคอตกจนศีรษะชนกัน ได้แต่นิ่งเงียบไม่กล้าตอบกลับ ราวกับห่านคู่รักแล้วตอนนี้
ที่พวกเธอเป็แบบนี้เพราะพวกเธอค่อนข้างที่จะกลัวแม่ของพวกเธอมาก
“เอาน่า พลอย เมย์ หลานสาวฉันอยู่ที่นี่ฉันก็เลี้ยงได้น่า อย่าได้ดุพวกเธอเลย พวกเธอเห็นใจคนแก่หน่อยเป็ไร”บุษบา ยายของเอกไม่รู้กลับมาั้แ่เมื่อเป็ฝ่ายเกลี้ยกล่อม ดูท่าทางจะหวงหลานสาวมาก
“จะเป็การรบกวนคุณแม่เสียเปล่าๆค่ะ”น้าเมย์ที่แต่งชุดสูทสีดำดูดุดันมากพลางตอบกลับอย่างเกรงใจ
“ใช่ค่ะคุณแม่ เลี้ยงเด็กแสนซนตั้งสองคนคงเหนื่อยแย่ ถึงลูกดิฉันจะไม่เกรงใจ แต่หนูเกรงใจค่ะ”น้าพลอยที่อยู่ในชุดไทยเรียบร้อยกล่าวอย่างนอบน้อม
สาเหตุที่พวกเธอเรียกบุษาว่าแม่ เพราะพวกเธอเป็เพื่อนสนิทกับ‘อิงอร’แม่ของเจษ อีกทั้งคุณแม่ของพวกเธอก็เป็เพื่อนกับบุษบาเช่นกัน
ดังนั้นทั้งสามครอบครัวจึงสนิทกันมาก ไปมาหาสู่กันก็บ่อยครั้ง จนลูกๆของพวกเธอได้ลงเอยกันอย่างที่เห็น
อย่างกับเป็ประเพณีกันแล้ว
“รบกงรบกวนอะไรกัน ฉันมีความสุขต่างหาก พวกเธอนี่ปล่อยให้คนแก่ๆอย่างฉันมีความสุขไม่ได้หรือยังไงกัน”บุษบาพยายามรั้งหลานที่‘แท้จริงของตัวเองไว้’
เจษที่รอจังหวะสนทนาอยู่หน้าประตูก็กล่าวขึ้น
ทั้งๆที่ภายในใจเขาสั่นเตือนให้รีบหนีไปไกลๆก็ตาม
“...กลับมาแล้วครับ”
เมื่อเสียงของเจษดังขึ้นเขาก็ตกเป็เป้าสายตา
เจษรับรู้อารมณ์ต่างๆผ่านสายตาเ่าั้ได้เป็อย่างดี เขาสั่นเล็กน้อยเมื่อสบตากับน้าเมย์และน้าพลอย
“มานั่งนี่ก่อนพอตัวดี”น้าเมย์พูดผ่านไรฟันพลางกวักมือเรียกเจษ
“คะ..ครับ”เจษห่อตัวลงตอบรับอย่างว่าง่าย
พอเจษนั่งลงข้างน้าเมย์กับน้าพลอย เขาก็รู้สึกแปร๊บที่ชายโครง เป็น้าเมย์ที่หยิกเขา พลางยื่นหน้ามากระซิบ
“ไหนบอกว่ารอจนถึงมหาวิทยาลัย เหลืออีกนิดหน่อยทนไม่ได้รึไงห๊า!”
เจษถึงกับคอตกเมื่อน้าเมย์รู้เื่นี้ ในเวลาต่อมาพลางไปสบตากับทั้งสองสาว ทั้งสามคนได้แต่ส่งสายตาปริบๆให้กัน
จู่ๆเจษก็รู้สึกแปร๊บที่ขายโครงอีกข้าง ครั้งนี้เป็น้าพลอยที่หยิก เธอก็ขยับมากระซิบเจษเช่นกัน
“คนมักมาก!”
“..”
เจษไม่มีคำพูดตอบกลับ ได้แต่ยิ้มตาหยีแบบเศร้าๆ อย่างจำยอม
“ทำอะไรกันนะ!x2”ร่างเพรียวกับร่างอวบอิ่มที่นิ่งเงียบอยู่นานเมื่อเห็นเจษโดนประกบข้างพลันร้อนรน
ฝ่ายแม่ๆก็หันมาตอบกลับทันควัน
“ทำเป็หวง นี่แม่นะ!x2”
“พวกเธอ..เฮ้อ..ฉันก็แก่แล้ว อย่าทะเลาะกันได้ไหม มานั่งนี่เ้าหลานตัวดี”บุษาได้แต่ถอนหายใจให้กับ‘หลานชายปลอมๆ’อย่างเจษ
เจษเมื่อเห็นว่ารอดจากเงื้อมมือแล้วก็เบาใจลงไปเปราะหนึ่ง
เขาลุกขึ้นแล้วย้ายที่นั่ง พลางไปหอมแก้มยายสุดที่รักไปหนึ่งฟอด เป็การตบรางวัลที่พาเขาออกจากขุมนรก
“อี๋ เหม็นเหงื่อ”บุษบาผลักเจษออกไปเบาๆ เจษได้แต่ยิ้มกับการกระทำของแก เพราะดูออกง่ายมาก
ทว่าฝั่งแม่ๆไม่ปล่อยเจษไปง่ายๆเช่นนั้นหรอก
“แล้วจะเอาอย่างไรเจษ..ทำก็ทำลงไปแล้ว..”
เจษเหงื่อตกเมื่อได้ยินคำถาม ทำเอาเขาวิตกมากเพราะกลัวว่าคำตอบจะไม่เป็ที่พอใจทั้งสองฝ่าย
“..ผม..จะรับผิดชอบทั้งสองเองครับ!”เอกตอบกลับอย่างหนักแน่น ถึงตอนแรกจะไม่ค่อยมั่นใจก็ตาม
เขากลัวเป็อย่างมากว่าแม่ๆของแฟนสาวทั้งสองของเขา ไม่สิ ตอนนี้ยังเป็เพื่อนกันอยู่ จะไม่เห็นด้วย ถ้าพวกเขาทั้งสามคบกันทั้งอย่างนี้มาก
“..”
“..”
ทั้งอิงฟ้าและแอนนารู้สึกตื้นตันใจทันทีที่ได้ยิน ทว่าในเวลาต่อมา ทั้งสองก็เศร้าเพราะเอกไม่ได้เลือกพวกเธอคนใดคนหนึ่ง
ร่างบางกับร่างอวบอิ่มได้แต่จ้องตากันเป็มัน จนเกิดกระแสไฟฟ้าช็อตตรงกลาง
“..”
“..”
คำตอบของเจษทำเอาเมย์กับพลอยนิ่งเงียบ เจษรู้สึกว่าอุณหภูมิลดลงไปหลายองศา
แต่ถึงอย่างนั้นแผ่นหลังเขากลับหลั่งเหงื่อเย็น
“พวกเธอจะเอาอย่างไร”เมย์หันไปถามลูกสาวของตนเอง
“..”
“..”
ทั้งคู่สบตากัน จะเอาอย่างไรก็บอกไม่ได้เหมือนกัน ถึงพวกเธอต่างรักเจษทั้งคู่
อย่างไรก็ตามพวกเธอก็แข่งขันเื่นี้มาั้แ่เด็กแล้ว จะยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด
..
เนิ่นนาน ทั้งสามฝ่ายก็ไม่ได้คำตอบจากแอนนาและอิงฟ้า ทำเอาเมย์กับพลอยเริ่มปวดหัวกับลูกสาวของตัวเอง
ความรู้สึกของพวกเธอจะบอกว่าโกรธก็ไม่ใช่ รู้สึกโมโหกับลูกสาวก็ไม่เชิง เพราะเป็พวกเธอเองที่เป็ฝ่ายสนับสนุนทั้งสามอย่างลับๆ
แต่ใครจะไปคิดกันว่าเจษจะเลือกทั้งสองคนแบบนี้ ทั้งยัง..กันแล้วด้วย
ทำพร้อมกันอีกต่างหาก
การกระทำของเจษทำเอาพวกเธอคิดไม่ถึงไปตามๆกัน
“เฮ้อ..ค่อยคุยกันหลังเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วกัน..”เมย์ใจอ่อนพลางผลัดวันเพื่อให้เวลาแต่ละฝ่าย
“ถึงวันนั้นพวกเธอไม่มีสิทธิ์เงียบเหมือนวันนี้นะ”พลอยยื่นคำขาดกับลูกสาว เพราะเธอได้คำตอบจากเจษแล้ว
เจษพลันโล่งใจอย่างมาก นึกว่าเขาจะโดนแช่แข็งแล้ว
จากนั้นเขาก็หันไปมองทั้งสองสาว พลางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง..
..
ทั้งเมย์และพลอยล่ำลาบุษาแล้วก็จากไป
ในขณะนี้ใบหน้าของพวกเธอจะไม่ได้ประดับด้วยรอยยิ้ม แต่ก็รู้สึกดีภายในใจ เพราะเจษจะรับผิดชอบลูกสาวพวกเธอ ทั้งยังกล้ายอมรับอย่างลูกผู้ชาย
“ฉันมองคนไม่ผิดจริงๆ..”เมย์กล่าวด้วยอารมณ์ที่ล้นหลาม
“ฉันด้วย..”พลอยพลางคิดไปยังอดีตที่เจษตัวเล็กนิดเดียว ในเวลานั้นเจษได้มาขอแอนนาเป็แฟนแล้ว
..
ตัวต้นเหตุทั้งสามนั่งพับเพียบอย่างเรียบร้อยอยู่บนพื้นขณะนี้
“ไม่อยู่แค่แป๊บเดียวก็ก่อเื่ใหญ่โต ไปทำอีท่าไหนแม่ของพวกเธอถึงรู้ได้ แอบทำกันไม่เป็หรือยังไง”บุษสองสั่งหลานๆ ถึงจะบ่นแต่ในใจก็มีความสุข
‘จะได้อุ้มเหลนแล้วฮ่าๆๆๆ คอยดูเถอะเพื่อนๆของฉัน ฉันจะเอาเหลนไปอวดพวกเธอ!’
“..”
“..”
“..”
ทั้งสามได้แต่นิ่งเงียบ
‘นั่นสิ แม่รู้ได้อย่างไร?..”
I’m number 4
![[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1775308427_81813753.webp)
14K
